• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Yahuar Huacac

    Przeczytaj także...
    Post – dobrowolne powstrzymanie się od jedzenia w ogóle, lub od spożywania pewnych rodzajów pokarmów (np. mięsa), przez określony czas. Pości się przede wszystkim z przyczyn religijnych.Państwo Inków, Królestwo Inków, Imperium Inków (kecz. Tahuantinsuyu, Imperium Czterech Części, Zjednoczone Cztery Części – patrz mapa podziału administracyjnego) – historyczne państwo w zachodniej części Ameryki Południowej, w okresie swego największego rozkwitu obejmujące tereny dzisiejszego Peru, Ekwadoru oraz częściowo Boliwii, Chile, Kolumbii i Argentyny.
    Chronologiczna lista władców Imperium Inków, początkowo władających niewielkim królestwem w dolinie Cuzco, z czasem, na drodze podbojów, przekształconym w imperium sięgające od dzisiejszej Kolumbii do północnego Chile i Argentyny.

    Yahuar Huacac Inca (kecz. Inka Płaczący Krwią, XIV-XV wiek) – na wpół legendarny władca Inków i siódmy Sapa Inca od ok. 1380 do ok. 1410 roku z dynastii Hanan, młodszej linii królewskiego rodu Inków, syn króla Inci Rocy.

    Zgodnie z podaniem w wieku ośmiu lat został porwany przez wrogie plemię Ayarmaca, wtedy też, jak głosi legenda, opłakiwać miał swój los krwawymi łzami (stąd też wywodzi się przekazane przez legendę imię władcy). Yahuar przebywał wśród Ayarmaca aż do wieku dorosłego. Ostatecznie w ucieczce z rąk porywaczy pomogły mu jego miejscowe nałożnice.

    Hanan (inny tytuł: "Hanan: An Assault on Faith") – indyjski dramat i kino akcji z Manoj Bajpai (Satya) i Sonali Kulkarni w rolach głównych. Ponadto grają m.in., Seema Biswas i Sayaji Shinde. Według własnego scenariusza film wyreżyserował w 2004 roku aktor Makrand Deshpande. Tematem filmu jest historia pary zakochanych. Miłość dotknęła tu dwoje upośledzonych umysłowo osób, stąd brak akceptacji ludzi dla ich związku i próba wykorzystania ich słabości.Abancay – miasto w południowym Peru, w Andach Środkowych, w dolinie rzeki Pachachaca, na wysokości około 2400 metrów, stolica regionu Apurímac.

    Yahuar Huacac jako władca doprowadzić miał do ostatecznego starcia z plemieniem Chanca (którego stolica Abancay znajdowało się w sąsiedztwie dzisiejszego Apurimac), jednakże zgodnie z przekazem kronikarskim podczas ataku Chanca na Cuzco król miał uciec z miasta i pozostawić stolicę samą sobie. Dowództwo nad obroną przejął wówczas syn Yahuara imieniem Cusi, który po zwycięstwie ogłoszony został nowym królem pod imieniem Viracocha, tym samym Yahuar Huacac został pozbawiony tronu (jednakże zgodnie z innym przekazem to właśnie król Viracocha miał zbiec ze stolicy w obliczu niebezpieczeństwa, natomiast zwycięzcą został jego syn i następca, Pachacutec).

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    W odróżnieniu od innych władców Yahuar Huacac nie odznaczył się większymi przedsięwzięciami budowlanymi w Cuzco.

    Główną małżonką (coyą) Yahuara Huacaca była Mama Chikya oraz prawdopodobnie Ipaucoma (choć pewnie nie w tym samym czasie). Ipaucoma była matką Cusiego, późniejszego króla Viracochy. Zgodnie z legendą, gdy twarz młodego księcia pokrył rzadko spotykany u Inków zarost, stało się to przyczyną oskarżenia królowej o zdradę (zarost charakteryzował bowiem członków niektórych sąsiednich plemion z którymi stykali się Inkowie). Ostatecznie wróżbici uznali jednak, iż zarost syna jest karą boga Ilapy, za to, iż król nie przestrzegał nakazanych postów. Mimo to Yahuar Huacac nie wyzbył się podejrzeń i pozostawał niechętny synowi.

    Viracocha (ajm. - imię teoforyczne, zm. ok. 1440 r.) – wpół legendarny król Inków i ósmy Sapa Inca od ok. 1410 do 1438 roku, z dynastii Hanan, młodej linii królewskiego rodu Inków, prawdopodobnie syn króla Yahuara Huacaca.Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – gatunek literacki będący opowieścią posługującą się elementami niezwykłości oraz cudowności, w szczególności o życiu świętych i męczenników. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana. Przykładem jest Legenda o świętym Aleksym czy legendy arturiańskie.

    Przypisy

    1. Jacek Walczak: Inkowie i tajemnica Machu Picchu. Świat Książki, s. 20. ISBN 83-7311-900-0.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Inca Roca (kecz. Wspaniałomyślny Inka, XIV wiek) – na wpół legendarny władca Inków i szósty Sapa Inca od ok. 1350 do ok. 1380 roku, syn króla Capaca Yupanqui urodzony ze związku z jedną z pomniejszych małżonek, Cusi Chimbo, pierwszy władca z dynastii Hanan, młodszej linii królewskiego rodu Inków, wywodzącej się z górnego Cuzco.
    Tron (gr. thronos, thranus, łac. thronus – taboret, siedzenie) – oficjalne określenie siedziska najczęściej o kształcie krzesła, na którym monarcha zasiada przy oficjalnych okazjach. W sensie abstrakcyjnym tron określa również władzę monarchii. Wstąpienie monarchy na tron (intronizacja) podczas obrzędu koronacji oznacza początek panowania władcy.
    Pachacutec, Pachacuti, Pachakutiq (kecz. Ten który zmienia świat, zm. w 1471 r.) – dziewiąty król Inków (Sapa Inka) od 1438 do 1471 roku, jeden z największych i najbardziej zasłużonych władców inkaskiego państwa, uznawany za twórcę jego imperialnej potęgi.
    Język keczua, kiczua (runa simi; hiszp. quechua) – język z rodziny keczua, którym posługują się Indianie Keczua. Był językiem urzędowym imperium inkaskiego aż do jego upadku, a po konkwiście do jego rozpowszechnienia przyczynili się misjonarze, przyjmując go za oficjalny język ewangelizacji. Obecnie językiem keczua posługuje się ok. 11 mln osób, głównie w Andach, od Argentyny, przez Ekwador aż po Kolumbię, a w Peru oraz Boliwii jest jednym z języków urzędowych (obok hiszpańskiego). Z języka keczua wywodzą się takie polskie wyrazy, jak inka, lama, puma, kauczuk, kondor czy guano.
    Cuzco lub Cusco (kecz. Qosqo lub Qusqu) – miasto położone w południowej części Peru na wysokości 3326 m n.p.m. Obecnie stolica regionu Cuzco, liczba mieszkańców w 1990 r. wynosiła 275 tys. Miasto zostało założone przez pierwszego władcę Inków Manco Capaca w XII wieku, zostało zdobyte w 1533 r przez oddziały Francisco Pizarro. Podczas powstania Manco Inki w 1536 r. miasto zostało spalone. Hiszpanie w tym samym miejscu zbudowali swoje miasto. Kilkakrotnie nawiedzane przez silne trzęsienia ziemi (w 1650, 1950 i 1986 r.). W czasach Imperium Inków w Cuzco znajdowała się stolica państwa. Nazwa Cuzco w języku keczua oznacza pępek świata, lub, według innej wersji, pochodzi od keczuańskiej frazy "qusqu wanka", skała sowy. Największy rozkwit miał miejsce w drugiej połowie XV wieku, za panowania Pachacutiego. Z czasów inkaskich zachowały się pozostałości zabudowań.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.