• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • XI dynastia

    Przeczytaj także...
    Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.

    XI dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących w Tebach, władających najpierw Tebaidą, a po zjednoczeniu kraju przez Mentuhotepa II całym Egiptem. Panowała XXII–XX w. p.n.e.

    Trzech lokalnych władców panujących w Dolnej Nubii w czasach Mentuhotepa IV i na początku rządów Amenemhata I:

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dariusz Sitek: Starożytny Egipt. Historia i chronologia. [dostęp 2019-11-17].
    2. Wilkinson 2019 ↓, s. 155–158.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal: Dzieje Starożytnego Egiptu. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2004. ISBN 83-06-02917-8.
  • Bogusław Kwiatkowski: Poczet faraonów. Warszawa: Iskry, 2002. ISBN 83-207-1677-2.
  • Toby Wilkinson: Powstanie i upadek starożytnego Egiptu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2019. ISBN 978-83-7510-683-1.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.