• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wzmacniacz tranzystorowy

    Przeczytaj także...
    Wzmacniacz różnicowy – wzmacniacz, którego napięcie wyjściowe jest zależne od różnicy napięć między wejściami wzmacniacza. W najprostszej wersji składa się z dwóch tranzystorów sprzężonych ze sobą za pośrednictwem rezystora Re. Rezystor ten stabilizuje punkty pracy obu tranzystorów i wymusza prąd Ie płynącego we wspólnym obwodzie, który jest równy sumie prądów obu tranzystorów. Przy dużej rezystancji Re prąd Ie nie zależy od natężeń prądów na wejściach.Tranzystor polowy, tranzystor unipolarny, FET (ang. Field Effect Transistor) – tranzystor, w którym sterowanie prądem odbywa się za pomocą pola elektrycznego.
    Tranzystor – trójelektrodowy (rzadko czteroelektrodowy) półprzewodnikowy element elektroniczny, posiadający zdolność wzmacniania sygnału elektrycznego. Nazwa urządzenia wywodzi się od słów transkonduktancja (transconductance) z "półprzewodnikowym" przyrostkiem -stor jak w warystor (varistor).
    Schemat jednostopniowego wzmacniacza tranzystorowego

    Wzmacniacz tranzystorowywzmacniacz, w którym elementy czynne to tranzystory. Wzmacniacze tranzystorowe są od lat 60. XX w. wykorzystywane w różnych obwodach wzmacniaczy, np. różnicowego, operacyjnego, selektywnego, szerokopasmowego, elektroakustycznego, mocy.

    Wzmacniacz selektywny – wzmacniacz pracujący w ściśle określonym paśmie częstotliwości przy jednoczesnym dużym tłumieniu sygnałów poza pasmem.Wzmacniacz operacyjny to wielostopniowy, wzmacniacz różnicowy prądu stałego, charakteryzujący się bardzo dużym różnicowym wzmocnieniem napięciowym rzędu stu kilkudziesięciu decybeli i przeznaczony zwykle do pracy z zewnętrznym obwodem sprzężenia zwrotnego, który decyduje o głównych właściwościach całego układu (zob. też wzmacniacz ze sprzężeniem zwrotnym).

    Wzmacniacze tranzystorowe są szeroko stosowane w układach scalonych.

    Wyróżnia się następujące, podstawowe obwody wzmacniacza tranzystorowego wykorzystujące tranzystor bipolarny:

  • układ ze wspólnym emiterem
  • układ ze wspólnym kolektorem
  • układ ze wspólną bazą
  • W przypadku wykorzystania tranzystora polowego są to odpowiednio:

  • układ ze wspólnym źródłem
  • układ ze wspólnym drenem
  • układ ze wspólną bramką.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • G. S. Cykin, Wzmacniacze elektroniczne, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie II, Warszawa 1970
  • Bernard Buśko, Vademecum zastosowania elektroniki, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, wydanie III uzupełnione, Warszawa 1972
  • Jerzy Chabłowski, Wojciech Skulimowski, Elektronika w pytaniach i odpowiedziach, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, wydanie II uaktualnione, Warszawa 1982
  • Wzmacniacz elektroakustyczny, wzmacniacz audio – jest to wzmacniacz pracujący w zakresie częstotliwości akustycznych (16 Hz-20 kHz). Wzmacniacz elektroakustyczny służy do wzmacniania sygnałów analogowych pochodzących ze źródeł sygnału elektroakustycznego jak np. gramofon, magnetofon, mikrofon, radioodbiornik, elektrofony, odtwarzacz CD, odtwarzacz MP3. Wzmacniacz taki może być zbudowany z użyciem tranzystorów, lamp elektronowych lub też obu tych rodzajów elementów elektronicznych czynnych. Wyjście wzmacniacza elektroakustycznego obciążone jest zazwyczaj zestawem głośnikowym zwanym często kolumną głośnikową, co ma na celu przetworzenie energii wzmocnionego sygnału elektroakustycznego w fale akustyczne.Wspólna baza - jeden z trzech podstawowych układów wzmacniaczy na tranzystorach bipolarnych, odpowiednik układów ze wspólną bramką na tranzystorach FET i ze wspólną siatką na lampach elektronowych; pozostałe dwa układy wzmacniaczy to układy ze wspólnym kolektorem oraz ze wspólnym emiterem.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wspólny emiter ("WE", "OE") - jeden z trzech podstawowych układów wzmacniaczy na tranzystorach bipolarnych, odpowiednik układów ze wspólnym źródłem na tranzystorach FET i ze wspólną katodą na lampach elektronowych; pozostałe dwa układy wzmacniaczy to układy ze wspólną bazą ("WB", "OB") oraz ze wspólnym kolektorem ("WC", "OC").
    Tranzystor bipolarny (dawniej: tranzystor warstwowy, tranzystor złączowy) to odmiana tranzystora, półprzewodnikowy element elektroniczny, mający zdolność wzmacniania sygnału. Zbudowany jest z trzech warstw półprzewodnika o różnym typie przewodnictwa. Charakteryzuje się tym, że niewielki prąd płynący pomiędzy dwiema jego elektrodami (nazywanymi bazą i emiterem) steruje większym prądem płynącym między emiterem, a trzecią elektrodą (nazywaną kolektorem).
    Wzmacniacz mocy – wzmacniacz, który dostarcza do obciążenia wymaganą dużą moc wyjściową. Zazwyczaj określenie wzmacniacz mocy odnosi się do zastosowań w elektroakustyce. Sygnał elektroakustyczny jest wzmacniany napięciowo najpierw w przedwzmacniaczu, natomiast wzmacniacz mocy jest końcowym ogniwem toru wzmacniającego i podłączony jest do obciążenia np. zestawu głośnikowego.
    Wspólny kolektor - jeden z trzech podstawowych układów wzmacniaczy na tranzystorach bipolarnych, odpowiednik układów ze wspólnym drenem na tranzystorach FET i ze wspólną anodą na lampach elektronowych; pozostałe dwa układy wzmacniaczy to układy ze wspólną bazą oraz ze wspólnym emiterem.
    Element elektroniczny czynny (aktywny) – element elektroniczny umożliwiający przekształcanie energii elektrycznej, zatem niebędący elementem pasywnym. Zdolny np. do wzmocnienia sygnału, jak tranzystor lub lampa elektronowa, czy też zamiany sygnału analogowego na cyfrowy np. komparator. Elementy aktywne można określić więc jako przetworniki energii elektrycznej aktywnie przekształcające sygnał źródła energii elektrycznej, siłę elektromotoryczną (SEM).
    Układ scalony (ang. integrated circuit, chip, potocznie po polsku kość) – zminiaturyzowany układ elektroniczny zawierający w swym wnętrzu od kilku do setek milionów podstawowych elementów elektronicznych, takich jak tranzystor, dioda półprzewodnikowa, opornik i kondensator.
    Wzmacniacz szerokopasmowy – wzmacniacz o dużej względnej szerokości pasma wzmacniania wynoszącej co najmniej od kilku do kilkudziesięciu MHz. Stosunek rzędów granicznej częstotliwości górnej i dolnej wynosi w wzmacniaczu szerokopasmowym co najmniej kilka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.606 sek.