• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie

    Przeczytaj także...
    Wzgórza Gumińskie – pasmo wzgórz, będące częścią Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, rozciągające się południkowo od potoku Krzywula, za którym znajduje się Masyw Ślęży i Równina Wrocławska, do Obniżenia Ząbkowickiego, na długości ponad 16 kilometrów.Wzgórza Dobrzenieckie – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku, na Przedgórzu Sudeckim, stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich.
    Wzgórza Dębowe – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce, na Przedgórzu Sudeckim, stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, w województwie dolnośląskim
    Wzgórza Bielawskie mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich

    Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie (332.14) − mezoregion wchodzący w skład Przedgórza Sudeckiego, zajmuje obszar o powierzchni około 1140 km². Obszar stanowią niewysokie wzniesienia, pooddzielane szerokimi obniżeniami, które wyraźnie wyodrębniają się w terenie. Obejmuje północno-wschodnią część Przedgórza.

    Mylonit – skała kataklastyczna, metamorficzna powstała poprzez dynamiczną rekrystalizację. Złożona z drobnych pokruszonych i roztartych ziaren starszych skał powstałych w warunkach zmielenia i silnego roztarcia dowolnej skały wyjściowej, tworzących miazgę mylonityczną, objętą rekrystalizacją towarzyszącą mylonityzacji. Powstaje w trakcie metamorfizmu dyslokacyjnego głównie w strefach uskokowych o charakterze przesuwczym.Wzgórza Lipowe – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku, na Przedgórzu Sudeckim, stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, w województwie dolnośląskim.

    W skład mezoregionu wchodzą (wymieniając od południowego zachodu):

  • Wzgórza Bielawskie
  • Wzgórza Gilowskie
  • Wzgórza Krzyżowe
  • Wzgórza Łagiewnickie
  • Wzgórza Gumińskie
  • Wzgórza Dębowe
  • Wzgórza Szklarskie
  • Wzgórza Dobrzenieckie
  • Wzgórza Lipowe
  • Kotlina Henrykowska
  • Wysoczyzna Ziębicka
  • Dolina Oławy
  • Wzgórza Strzelińskie
  • Wysoczyzna Nyska.
  • Od północy i wschodu mezoregion graniczy z Równinami Kącką i Grodkowską, które tworzą szeroką dolinę Oławy na Nizinie Śląskiej. Od południa mezoregion graniczy z Obniżeniem Otmuchowskim, za którym są już Sudety.

    Węgiel brunatny – skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego powstała w neogenie, w erze kenozoicznej ze szczątków roślin obumarłych bez dostępu powietrza. Zawartość węgla 62-75%. Często stosowany jako paliwo. Jego wartość opałowa waha się od 7,5 do 21 MJ/kg. Węgiel brunatny jest nieodnawialnym źródłem energii.Metamorfik Wzgórz Strzelińskich, metamorfik Wzgórz Strzelińskich i okolic Doboszowic, metamorfik strzeliński – jednostka geologiczna na bloku przedsudeckim (geograficznie na Przedgórzu Sudeckim).

    Pod względem geologicznym obejmuje północno-wschodni fragment bloku przedsudeckiego. Są to fragmenty bloku sowiogórskiego, strefy Niemczy, metamorfiku Wzgórz Strzelińskich oraz masyw serpentynitowy Szklar, metamorfik niemczański i metamorfik Doboszowic. Podłoże zbudowane jest przede wszystkim ze skał metamorficznych - gnejsów, łupków łyszczykowych, kwarcytów, amfibolitów, mylonitów, marmurów, poprzecinanych we wschodniej części licznymi ciałami granitowymi, południowo-zachodniej gabrowymi, serpentynitowymi oraz żyłami bazaltu. Częściowo przykrywają je skały osadowe, wieku mioceńskiego i plejstoceńskiego, m.in. iły z wkładkami węgli brunatnych, piaski, gliny, lessy.

    Wzgórza Szklarskie – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku, na Przedgórzu Sudeckim, stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, w województwie dolnośląskim.Równina Kącka - mikroregion obejmujący środkową część Równiny Wrocławskiej, między Wysoczyzną Średzką a Równiną Grodkowską. Od północnego wschodu graniczy z Pradoliną Wrocławską a od południowego zachodu z Przedgórzem Sudeckim - Równiną Świdnicką, Masywem Ślęży i Wzgórzami Niemczańsko-Strzelińskimi.

    Odznaka regionalna[]

    W 1998 roku Oddział PTTK Ziemi Strzelińskiej w Strzelinie ustanowił cykliczną Regionalną Odznakę Turystyczno-Krajoznawczą "Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie". Można ją zdobywać w turystyce pieszej, rowerowej, na zawodach na orientację oraz za zwiedzanie miejscowości.

    Wzgórza Łagiewnickie – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce, na Przedgórzu Sudeckim stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich.Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).

    Przypisy

    1. Budowa geologiczna Polski, t. IV Tektonika, cz. 2 Sudety i obszary przyległe, Józef Oberc, Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa 1972

    Linki zewnętrzne[]

  • Schemat szlaków turystycznych Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich
  • Regionalna Odznaka Turystyczno-Krajoznawcza "Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie"
  • Bibliografia[]

  • Walczak W.: Dolny Śląsk Cz. 2 Obszar Przedsudecki, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1970.
  • Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: PWN, 2002. ISBN 83-01-13897-1.
  • Strauss St.: Strzelin i Wzgórza Strzelińskie, Ossolineum, 1981
  • Równina Grodkowska - mikroregion obejmujący południowo-wschodnią część Równiny Wrocławskiej, między rzeką Oławą, Odrą a Nysą Kłodzką; wysoczyzna morenowa; kemy; urodzajne gleby; rolnictwo; miasta na terenie krainy geograficznej: Brzeg, Grodków, Lewin Brzeski, Strzelin, WiązówPierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Metamorfik niemczański, synklinorium Wzgórz Niemczańskich – jednostka geologiczna na bloku przedsudeckim (Przedgórzu Sudeckim).
    Wysoczyzna Ziębicka – mikroregion w południoowo-zachodniej Polsce, na Śląsku, w południowej części Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich.
    Miocen – najstarsza epoka neogenu. Epoka wielkich przemian geologicznych skorupy ziemskiej. Wypiętrzenie nowych łańcuchów górskich zmieniło cyrkulację powietrza w atmosferze i wód w morzach. Trwał od 23,03 mln do 5,333 mln lat temu.
    Serpentynit – skała metamorficzna utworzona w strefie epi metamorfizmu regionalnego niskiego stopnia, powstała w wyniku metasomatozy hydrotermalnej. Nazwa pochodzi od minerałów serpentynowych, które są głównym składnikiem tej skały. Opisana w 1823 roku przez A. von Humbolta (łac. serpens – żmija, wąż – z uwagi na ich częste plamiste zabarwienie, a także żyłkową i falistą budowę).
    Blok przedsudecki - jednostka geologiczna w południowo-zachodniej Polsce, północna część bloku dolnośląskiego. Od południa graniczy z Sudetami linią uskoku sudeckiego brzeżnego; od północy z monokliną przedsudecką i monokliną śląsko-krakowską linią uskoku środkowej Odry; od zachodu graniczy z perykliną Żar; od wschodu ze strefą śląsko-morawską. Zbudowany ze skał metamorficznych i magmowych. Przykryty częściowo skałami osadowymi wieku od permu do plejstocenu, których miąższość rośnie ku północy.
    Piasek – skała osadowa, luźna, złożona z niezwiązanych spoiwem ziaren mineralnych, przede wszystkim kwarcu. Wielkość ziaren waha się od 0,0625 do 2 mm, gęstość ziaren piasku kwarcowego wynosi około 2,62 g/cm.
    Marmur (z stgr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów jako marmur definiuje wyłącznie skały węglanowe, przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 °C, wysokie ciśnienie), nazywając skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu „wapień krystaliczny” używa się w przypadku skał metamorficznych, jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej, poddanej metamorfizmowi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.