• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wyspa Tyberyjska

    Przeczytaj także...
    Wojciech Sławnikowic (czes. Vojtěch Slavníkovec, niem. Adalbert; ur. ok. 956 w Libicach, zm. 23 kwietnia 997 w Świętym Gaju w okolicach Pasłęka lub Tękit, Tenkitten, obecnie Letnoje; inne źródła podają pruski Chollin) – czeski duchowny katolicki, biskup praski, benedyktyn, misjonarz, męczennik, święty Kościoła katolickiego.Bonifacy VIII (łac. Bonifacius VIII, właśc. Benedetto Gaetani; ur. ok. 1235 w Anagni, zm. 11 października 1303 w Rzymie) – papież w okresie od 24 grudnia 1294 do 11 października 1303.
    Asklepios (także Eskulap, gr. Ἀσκληπιός Asklēpiós, Asclepius, łac. Aesculapius) – w mitologii greckiej heros, bóg sztuki lekarskiej (medycyny).
    Widok na południowo-zachodnią stronę Wyspy Tyberyjskiej z Ponte Cestio
    Widok wyspy na rycinie z 1593 roku

    Wyspa Tyberyjska (wł. Isola Tiberina) – jedna z dwóch wysp na Tybrze i jedyna wyspa na jego rzymskim odcinku. Jest na 270 m długa i do 67 m szeroka, ma powierzchnię 1,8 ha.

    Obelisk (łac. obeliscus, gr. obeliskos – rożen, słup) – pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego. Zakończenie słupa ma formę ostrosłupa, często obitego złotą blachą. Charakterystyczny element architektury starożytnego Egiptu.Epidauros (dawny polski egzonim: Epidaur) – starożytne greckie miasto w Argolidzie na Peloponezie nad Zatoką Sarońską, obecnie stanowisko archeologiczne w miejscowości Ligurio w gminie Epidawros.

    Największym z kilku położonych na niej obiektów jest szpital bonifratrów (Ospedale Fatebenefratelli) po północno-zachodniej stronie wysepki. Istnieją także dwa kościoły: przyszpitalny kościół św. Jana Kalibity(wł.) i po stronie południowo-wschodniej jeden z rzymskich kościołów tytularnychbazylika św. Bartłomieja z relikwiami męczenników (m.in. św. Wojciecha). Leży tu też średniowieczny kompleks z wieżą rodziny Gaetanich, z której wywodził się papież Bonifacy VIII.

    Sanktuarium – w religioznawstwie termin, którym określa się miejsce uznawane za święte, często identyfikowane ze świątynią, budowlą wzniesioną na miejscu uznawanym za święte.Rycina – każda odbitka graficzna (z matrycy, czyli płyty graficznej), np. drzeworyt, miedzioryt, litografia; określenie może być używane w odniesieniu do wszystkich technik.

    Według legendy, kiedy w 293 roku p.n.e. miasto dotknęła zaraza, za poradą ksiąg sybillińskich postanowiono wysłać poselstwo do słynnego sanktuarium uzdrawiającego boga Asklepiosa w Epidauros, aby sprowadzić do Rzymu świętego węża, symbolizującego boga. Na Polu Marsowym wąż wśliznął się do rzeki i popłynął na Wyspę Tyberyjską, gdzie zniknął, wskazując w ten sposób miejsce budowy świątyni, ukończonej w 289 roku p.n.e. (Świątynia Eskulapa na Wyspie Tyberyjskiej).

    Pole Marsowe (łac. Campus Martius) to miejsce w starożytnym Rzymie, pozostające poza tzw. murami serwiańskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu (nie pokrywa się z rione Campo Marzio). Obszar o powierzchni ok. 25 ha w czasach królewskich poświęcony był Marsowi. Most Emiliusza (łac. Pons Aemilius, wł. Ponte Emilio), nazywany także Ponte Rotto („zarwanym mostem”) – zachowany w formie ruiny starożytny most na Tybrze w Rzymie, spinający dawniej obydwa brzegi rzeki.
    Ponte Rotto, mal. Ettore Franz Roesler, ok. 1880

    Na dawnych rycinach przedstawiano często wyspę w wyidealizowany sposób jako łódź, co podkreślał stojący niegdyś pośrodku wyspy obelisk. Prowadzą do niej dwa mosty z I wieku przed Chrystusem: z centrum miasta, na lewym brzegu Tybru, dwuprzęsłowy most Fabrycjusza (wł. Ponte Fabricio), zbudowany w 62 roku p.n.e. i trzyprzęsłowy most Cestiusza (wł. Ponte Cestio) z 48 roku p.n.e., łączący z Zatybrzem, z prawego, zachodniego brzegu rzeki. Ruiny (łuk wsparty na dwóch filarach) innego niezachowanego mostu o nazwie most Emiliusza (Ponte Emilio) widać do dzisiaj. Był to najstarszy kamienny most na Tybrze. Jego obecna nazwa to Ponte Rotto, czyli „Zarwany Most”. Odbudowywano go wielokrotnie, po raz ostatni w 1568 roku, lecz 30 lat później runął podczas największej w historii wyspy powodzi.

    Zatybrze (wł. Trastevere) - część Rzymu położona na prawym, zachodnim, brzegu Tybru. W czasach starożytnych była zamieszkiwana przez najuboższych. W 64 roku, za czasów Nerona, Zatybrze zostało zniszczone. Zatybrze uznawane jest za najstarszą część Rzymu.Męczennik chrześcijański (z gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek”) – osoba, która oddała swoje życie za wiarę. Do zaistnienia męczeństwa za Jezusa Chrystusa konieczny jest prześladowca, który zadaje śmierć ze względu na nienawiść do wiary. Prześladowca działa bezpośrednio sam lub zleca tę czynność innej osobie.

    Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Drugą wyspą jest, dużo większa, Isola Sacra (pol. „Święta Wyspa”), położona u ujścia Tybru do Morza Tyrreńskiego.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jarosław Mikołajewski: Rzymska Komedia. Piekło, Pieśń XVI. gazeta.pl, 2009-06-26. [dostęp 2014-05-30].
    Tyber (wł. Tevere, łac. Tiberis) – rzeka w środkowej części Włoch. Długość – 405 km (trzecia co do długości po Padzie i Adydze rzeka Włoch), powierzchnia zlewni – 17,2 tys. km², główny dopływ – Nera (lewy).Filar – pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji, spełniająca podobną rolę co kolumna (nieraz podobnie jak ona ukształtowana - z bazą, trzonem i głowicą) i mająca przekrój wieloboczny (czworoboczny lub ośmioboczny).




    Warto wiedzieć że... beta

    Świątynia Eskulapa na Wyspie Tyberyjskiej w Rzymie (łac. Aedes Aesculapii in Insula, dosłownie: Dom Eskulapa na wyspie) – dawne sanktuarium boga Eskulapa na Wyspie Tyberyjskiej.
    Most Cestiusza (łac. Pons Cestius, wł. Ponte Cestio), znany też pod nazwą Ponte San Bartolomeo – trójprzęsłowy most na Tybrze w Rzymie, łączący Wyspę Tyberyjską z Zatybrzem.
    Relikwie – przedmioty związane z czymś świętym. Najczęściej są to szczątki ciała świętych lub rzeczy z nimi związanych, a także relikwie Męki Pańskiej. Są one szczególnie rozpowszechnione w katolicyzmie i prawosławiu.
    Bonifratrzy łac. fratres misericordiae b. Joannis de Deo – (łac. bonus frater - dobry brat) - katolicki zakon szpitalny założony (początkowo jako wspólnota świecka) w 1540 roku w Hiszpanii przez św. Jana Bożego w celu opieki nad chorymi.
    Epidemia (z gr. epi: nawiedzający + demos: ludzi, ang. epidemic) – występowanie w określonym czasie i na określonym terenie przypadków zachorowań lub innych zjawisk związanych ze zdrowiem w liczbie większej niż oczekiwana. Epidemie o niewielkiej liczbie przypadków zachorowań ograniczone do określonego obszaru i czasu określa się terminem ognisko epidemiczne (ang. outbreak).
    Kościół tytularny - Kościół partykularny należący do diecezji rzymskiej przydzielany przez papieża kardynałowi prezbiterowi.
    Most Fabrycjusza (wł. Ponte Fabricio) – dwuprzęsłowy most, zbudowany w 62 p.n.e. przez Lucjusza Fabrycjusza, urzędnika zajmującego się stanem dróg. Świadczą o tym zachowane inskrypcje umieszczone po obu stronach budowli. Most łączy wysepkę (Insula Tiberia) położoną na Tybrze z brzegiem lądu. Jego długość wynosi 57,0 m, a szerokość 5,60 m. Jest to najstarszy most zachowany w Rzymie. Przetrwały zapiski mówiące o odmowie Senatu uiszczenia zapłaty za jego budowę, dopóki nie zostanie sprawdzona wytrzymałość konstrukcji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.