• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wyspa - anatomia

    Przeczytaj także...
    Wieczko (łac. operculum) – część kory mózgu okalająca bruzdę Sylwiusza, przykrywająca wyspę. Dzieli się je zazwyczaj na trzy lub cztery części, co ma uzasadnienie w rozwoju embrionalnym tej części mózgu:Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.
    Przedmurze (łac. claustrum) – cienka warstwa istoty szarej leżąca między torebką ostatnią a torebką zewnętrzną mózgu. Grubość przedmurza wynosi 1–2 mm. Torebka zewnętrzna (capsula externa) oddziela je od jądra soczewkowatego, a z drugiej strony torebka ostatnia (capsula extrema) oddziela przedmurze od wyspy. W obrębie przedmurza wydzielono okolice czuciową, wzrokową i słuchową. Neuroanatomowie nie zaliczają przedmurza do jąder podstawy.
    Wyspa

    Wyspa (łac. insula) – struktura anatomiczna w ludzkim mózgu.

    Zaliczana jest do kresomózgowia parzystego (telencephalon laterale), a ściślej do płaszcza. Niekiedy uważana bywa za 5., niewidoczny z zewnątrz płat, często jednak klasyfikowana jest poza tym podziałem. Od otaczających ją płatów oddziela ją bruzda okólna (sulcus circularis insulae). Ma kształt trójściennej piramidy z wierzchołkiem zwróconym ku przodowi i bokowi. Próg wyspy (limen insulae) przerywa bruzdę okólną w okolicy jej wierzchołka. Buduje ją istota szara. Na powierzchni wyspy wyróżniamy zakręty krótkie i zakręt długi oddzielone bruzdą środkową wyspy (sulcus centralis insulae). Dawny podział wyróżniał część przednią (preinsula) i część tylną (postinsula), oddzielone bruzdą środkową. Płaszcz wyspy – kora wyspowa posiada ośrodki wisceromotoryczne i wiscerosensoryczne (pole 13 i 14 według Brodmanna). Płaszcz tworzy torebkę ostatnią oddzielającą wyspę od przedmurza.

    Kresomózgowie (łac. telencephalon) – część mózgowia obejmująca półkule mózgu, spoidła mózgu (w tym ciało modzelowate), blaszkę krańcową, jądra podstawne, hipokamp, komory boczne, sklepienie oraz węchomózgowie. Kresomózgowie nadzoruje większość czynności fizycznych i umysłowych. Różne obszary kresomózgowia są odpowiedzialne za rozmaite reakcje świadome. Ze względu na swą wielkość i widoczność (u człowieka przykrywa, oprócz móżdżku, wszystkie pozostałe elementy mózgowia) zwłaszcza u ssaków wyższych,kresomózgowie potocznie utożsamiane jest z mózgiem.Substancja szara (istota szara, łac. substantia grisea) – skupisko ciał komórek nerwowych, wspólnie z substancją białą buduje ośrodkowy układ nerwowy.

    Leży ona w dole bocznym mózgu. Jej powierzchnia, w przeciwieństwie do głównych płatów przodomózgowia, nie jest położona na powierzchni, lecz przykryta wieczkiem. Wieczko dzieli się zazwyczaj na trzy części. Wieczko czołowo-ciemieniowe stanowi korowy ośrodek smaku (kora smakowa, pole 35 i 43 według Brodmanna).

    Adam Krechowiecki (ur. 15 listopada 1913 we Lwowie, zm. 8 października 1991 w Szczecinie) – lekarz specjalista w dziedzinie anatomii prawidłowej, nauczyciel akademicki i naukowiec.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Bibliografia[]

  • Adam Krechowiecki, Florian Czerwiński: Zarys anatomii człowieka. Szczecin: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004. ISBN 83-200-3362-4.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.