• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wypełnienie

    Przeczytaj także...
    Adhezja (łac. adhaesio – przyleganie) – łączenie się ze sobą powierzchniowych warstw ciał fizycznych lub faz (stałych lub ciekłych).Próchnica zębów (łac. caries dentium) – bakteryjna choroba zakaźna tkanek twardych zęba objawiająca się demineralizacją substancji nieorganicznych i następnie proteolizą substancji organicznych z powodu działania kwasów wytworzonych przez bakterie w płytce nazębnej w wyniku metabolizmu cukrów pochodzenia zewnątrz- i wewnątrzustrojowego.
    Szkliwo (łac. enamelum) - tkanka pokrywająca zębinę w obrębie korony zęba warstwą grubości do 1400μm (np. na guzku żującym kłów lub na powierzchniach żujących trzonowców). Szkliwo jest zbudowane w 96-98% z materii nieorganicznej w postaci kryształów dwuhydroksyapatytu, czego efektem jest niezwykła twardość. Pozostałe 2-4% szkliwa stanowią związki organiczne i woda. Jako jedyna część zęba powstaje z komórek nabłonkowych, ameloblastów (adamantoblastów).
    Wypełnienie złotem (złoty inlay)

    Wypełnienie (pot. plomba) – materiał odbudowujący tkanki zęba, utracone na skutek próchnicy lub innych uszkodzeń niepróchnicowego pochodzenia.

    Przez wiele lat do wypełniania ubytków stosowano cement o szarawej lub żółtej barwie. W latach 50. XX wieku amerykański naukowiec M.G. Buonocore odkrył technikę wytrawiania szkliwa zębowego kwasem. Dzięki nowej technice uzyskano adhezję czyli przyleganie do siebie zębiny, szkliwa oraz wypełnienia. Stało się możliwe wykorzystanie wielu innych materiałów o poprawionej estetyce.

    Zbigniew Jańczuk (ur. 31 lipca 1924, Połaniec) – polski lekarz stomatolog, profesor nauk medycznych, zajmuje się periodontologią, stomatologią dziecięcą i stomatologią zachowawczą; jest redaktorem naczelnym Magazynu Stomatologicznego.Stop metali (dawniej także: aliaż) – tworzywo o właściwościach metalicznych, w którego strukturze metal jest osnową, a poza nim występuje co najmniej jeden dodatkowy składnik, zwany dodatkiem stopowym. Dodatki są wprowadzane w celu poprawienia wytrzymałościowych właściwości materiału. Zwykle pogarszają plastyczność, przewodnictwo elektryczne, przewodnictwo cieplne. Często zmniejszają również odporność na korozję.

    Techniki wypełniania ubytków[]

  • bezpośrednia – wypełnienie ubytku materiałem plastycznym od razu w zębie
  • pośrednia – wypełnienie ubytku pracami protetycznymi (wkładem typu inlay, onlay lub overlay, koroną, mostem bądź licówką) wykonanymi poza jamą ustną pacjenta
  • Materiały[]

    (wg prof. Z. Jańczuka)

    Cement stomatologiczny - materiał stosowany w stomatologii jako podkład do wypełnień lub wypełnienie czasowe. Używany jest w postaci proszku i płynu, które należy zmieszać i zarobić, aby otrzymać ostateczną postać. Wyróżnia się cementy:Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.

    Materiały do wypełnień bezpośrednich[]

    1. Materiały do wypełnień czasowych:
    2. fleczer (cement cynkowo-siarczany)
    3. cement tlenkowo-cynkowo-eugenolowy
    4. gutaperka
    5. światło- i chemoutwardzalne materiały do wypełnień czasowych
    6. Materiały do wypełnień stałych (ostatecznych):
    7. materiały złożone (tzw. materiały kompozytowe)
    8. cementy glass-jonomerowe (szkło-jonomerowe)
    9. amalgamaty
    10. kompomery (mieszanina materiałów kompozytowych i glass-jonomerowych)
    11. cementy krzemowe
    12. cementy krzemowo-fosforanowe

    Materiały do wypełnień pośrednich[]

  • materiały złożone
  • ceramika
  • ceramika na metalu
  • metal (stopy złota, stopy srebrowo-palladowe)
  • Przypisy

    1. Zbigniew Jańczuk (red.), Stomatologia zachowawcza. Zarys kliniczny. Podręcznik dla studentów stomatologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2007, wyd. III

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Overlay – w stomatologii rodzaj wypełnienia ubytku, wkład koronowy pokrywający powierzchnie żujące, stoki guzków wraz z ich szczytami oraz ich powierzchnie językowe/podniebienne, przedsionkowe lub styczne.Złoto (Au, łac. aurum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 79. Złoto jest ciężkim, miękkim i błyszczącym metalem, będącym najbardziej kowalnym i ciągliwym spośród wszystkich znanych metali. Czyste złoto ma jasnożółty kolor i wyraźny połysk, nie utlenia się w wodzie czy powietrzu. Chemicznie złoto należy do metali przejściowych i pierwiastków grupy 11. Z wyjątkiem helowców (tzw. gazów szlachetnych) złoto jest najmniej reaktywnym pierwiastkiem. Złoto długo przed okresem spisanej historii było drogocennym i poszukiwanym metalem szlachetnym używanym w biciu monet, jubilerstwie, sztuce i zdobieniach.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fotochemia – dział chemii fizycznej zajmujący się reakcjami, które zachodzą pod wpływem działania promieniowania elektromagnetycznego.
    Amalgamat stomatologiczny - amalgamat rtęci ze srebrem, cyną, miedzią, kadmem oraz niekiedy cynkiem, stosowany w stomatologii jako wypełnienie, głównie w ubytkach klasy I, II i V. Obecnie notuje się odchodzenie od stosowania amalgamatu w dentystyce z uwagi na względy estetyczne (metaliczny kolor wypełnienia kontrastuje z tkanką zęba), narażenie lekarzy i pacjentów na kontakt z toksyczną rtęcią oraz ze względów środowiskowych (emisja rtęci do atmosfery wskutek kremacji zwłok ludzkich).
    Sieciowanie – proces prowadzący do powstania trójwymiarowej sieci nadcząsteczkowej, na skutek powstawania mostków między różnymi cząsteczkami chemicznymi.
    Zęby (łac. dens – ząb, l.mn. dentes) – złożone, twarde twory anatomiczne w jamie ustnej. Stanowią element układu trawienia i służą do rozdrabniania pożywienia.
    Korona (błędnie potocznie zwana koronką) – stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba. Korony mogą być wykonywane ze stopu metalowego, akrylu, stopu metalowego licowanego (pokrywanego od widocznej strony licowej korony) akrylem, kompozytem lub ceramiką; stosuje się również korony pełnoceramiczne bez podbudowy metalowej, wytwarzane za pomocą technologii CAD/CAM. Korona protetyczna bywa również częścią mostu protetycznego, którego wykonanie umożliwia uzupełnianie braków międzyzębowych.
    Zębina, dentyna (łac. dentinum) – tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba. Zbudowana jest w ok. 70% z części nieorganicznej w postaci kryształów dwuhydroksyapatytu, w ok. 20% z materii organicznej w postaci kolagen (typu I), mukopolisacharydy, glikozaminoglikany, proteoglikany i fosfoproteiny oraz małe ilości cytrynianu, siarczanu chondroityny, nierozpuszczalnych białek i lipidów; pozostałe 10% stanowi woda. Zębina jest wytworem odontoblastów, które należą do miazgi zęba i tworzą na jej obwodzie zbitą jednokomórkową warstwę.
    Pallad (Pd, łac. palladium) – pierwiastek chemiczny z grupy niklowców w układzie okresowym, należący do triady platynowców lekkich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.