• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wyka



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Roślina jednoroczna, terofit (gr. theros = lato, phyton = roślina) – jedna z form życiowych roślin. Oznacza roślinę przechodzącą cały cykl rozwojowy (od wykiełkowania z nasiona do wydania własnych nasion) w ciągu jednego okresu wegetacyjnego, później ginąca. Obumierają zarówno nadziemne pędy, jak i części podziemne. Niesprzyjającą wegetacji porę roku przetrwają tylko nasiona. Rośliny jednoroczne należą do roślin monokarpicznych. Są roślinami zielnymi – mają zielne, niezdrewniałe pędy.Antropofit — gatunek lub inny takson roślin synantropijnych obcego pochodzenia na danym terenie (przybysz, gatunek alochtoniczny). Antropofity występują zarówno na siedliskach wtórnych, sztucznych powstałych w wyniku działalności człowieka, jak i na siedliskach półnaturalnych i naturalnych. Stopień zadomowienia się antropofita może zmieniać się w czasie (zadomawianie się), np. gatunek zadomowiony początkowo na siedliskach antopogenicznych może z czasem przenikać do siedlisk półnaturalnych i naturalnych. Antropofity razem z apofitami stanowią grupę gatunków synantropijnych.
    Morfologia[ | edytuj kod] Pokrój Rośliny zielne, zarówno byliny, jak i rośliny jednoroczne. Zwykle pnące, osiągające do 2 m wysokości lub więcej, czasem prosto wznoszące się. Łodyga Zwykle nie oskrzydlona, cienka i rozgałęziona. Liście Parzystopierzaste, z dwoma lub częściej licznymi, całobrzegimi listkami. Oś liścia na końcu zwykle wykształcona jako wąs czepny (wyjątkiem jest np. bób z osadką zakończoną szczecinką). U nasady liścia para przylistków całobrzegich lub ząbkowanych. U niektórych gatunków na przylistkach znajdują się miodniki. Kwiaty Motylkowe, wąskootwarte i zebrane po kilka do 40 w kłosy lub grona wyrastające z kątów liści. Działki kielicha w liczbie 5 równej długości, zrosłe, u niektórych gatunków tworzą dwie wargi. Płatki korony żółte, białe, czerwone lub różowe. Mają różną budowę. Dwa dolne płatki tworzą tzw. łódeczkę, dwa boczne skrzydełka, a piąty wzniesiony jest do góry tworząc żagielek. Żagielek może być szeroko rozpostarty lub z brzegami podwiniętymi. Wewnątrz kwiatu, a ściślej w łódeczce, znajduje się jeden słupek z jedną zalążnią zawierającą od 2 do 8 zalążków oraz 10 pręcików, z których dziewięć zrośniętych jest nitkami tworząc rurkę, jeden pręcik zaś jest wolny. Owoce Zwykle spłaszczone, rzadziej cylindryczne strąki zawierające od 2 do 8 owalnych lub kulistych nasion.

    Systematyka[ | edytuj kod]

    Wyka grochowata

    Rodzaj dzielony jest na dwa podrodzaje Vicia i Vicilla, a następnie każdy z nich odpowiednio na 9 i 17 sekcji. Rodzaj Vicia jest tradycyjnie wyodrębniany w plemieniu obejmującym poza tym rodzaje: soczewica (Lens), groch (Pisum), groszek (Lathyrus) i Vavilovia. Z analiz molekularnych wynika, że tradycyjny podział taksonomiczny w obrębie tego plemienia nie odzwierciedla powiązań filogenetycznych, a rodzaj Vicia w tradycyjnym ujęciu ma charakter parafiletyczny. W obrębie tego rodzaju zagnieżdżony jest klad obejmujący rodzaj soczewica (Lens). Tu też powinien być klasyfikowany tradycyjnie do rodzaju groszek gatunek Lathyrus saxatilis (Vent.) Vis., który klasyfikowany powinien być jako Vicia saxatilis (Vent.) Tropea.

    Andy (hiszp. Los Andes, Cordillera de los Andes) – góry fałdowe znajdujące się w Ameryce Południowej na terenie Wenezueli, Kolumbii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Chile oraz Argentyny. Góry ciągną się wzdłuż Oceanu Spokojnego od zatoki Paria na północy po Ziemię Ognistą na południu, na przestrzeni ponad 9000 km, co sprawia, że jest to najdłuższy łańcuch górski na Ziemi. Szerokość Andów wynosi 200–800 km. Najwyższe szczyty to Aconcagua (6962 m n.p.m.), Ojos del Salado (6893 m n.p.m.) oraz Nevado Pissis (6793 m n.p.m.).Bobowce, strączkowce, strąkowce (Fabales Bromhead) – grupa roślin okrytonasiennych stanowiąca klad wyróżniany w randze rzędu w różnych systemach klasyfikacyjnych.
    Pozycja systematyczna rodzaju według APweb (aktualizowany system APG III z 2009)

    Jeden z rodzajów podrodziny bobowatych właściwych Faboideae w rzędzie bobowatych Fabaceae s.l.. W obrębie podrodziny należy do plemienia Fabeae. Pozycja systematyczna rodzaju według systemu Reveala (1993-1999)

    Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa różowe (Rosidae Takht.), nadrząd Fabanae R. Dahlgren ex Reveal, rząd bobowce (Fabales Bromhead), rodzina bobowate (Fabaceae Lindl.), podrodzina Vicioideae Burnett, plemię Vicioideae Burnett, podplemię Viciinae Bronn., rodzaj wyka (Vicia L.).

    Dwuliścienne (Dicotyledones) — wyróżniany do niedawna takson obejmujący wszystkie rośliny okrytonasienne z wyjątkiem jednoliściennych. Nazwa tej grupy roślin wywodzi się od wspólnej dla nich cechy – obecności dwóch liści zarodkowych (liścieni).Eurazja (błędnie Euroazja) – największy kontynent na kuli ziemskiej o powierzchni 54,9 mln km², zamieszkany przez 4,918 mld ludzi,co stanowi 70,65% ludności świata (2012) (z czego 60,25% zamieszkuje Azję). Dzielony umownie na Europę i Azję. Termin Eurazja wprowadzono w XIX wieku dla podkreślenia ścisłego połączenia Azji z Europą.
    Pozycja rodzaju w systemie Cronquista (1981)

    Gromada okrytonasienne, klasa dwuliścienne (Magnoliopsida Brongn.), podklasa różowe (Rosidae Takht.), rząd bobowce (Fabales Bromhead), rodzina bobowate (Fabaceae Lindl). Wykaz gatunków

  • Vicia abbreviata Spreng.
  • Vicia acutifolia Elliott
  • Vicia afghanica Chrtkova
  • Vicia aintabensis Boiss.
  • Vicia alpestris Steven
  • Vicia altissima Desf.
  • Vicia americana Willd.
  • Vicia amoena Fisch. – wyka piękna
  • Vicia amurensis Oett. – wyka amurska
  • Vicia anatolica Turrill
  • Vicia andicola Kunth
  • Vicia aphylla Link
  • Vicia araucana Phil.
  • Vicia argentea Lapeyr.
  • Vicia articulata Hornem. – wyka jednokwiatowa, wyka członowana
  • Vicia assyriaca Boiss.
  • Vicia bakeri Ali
  • Vicia balansae Boiss.
  • Vicia barbazitae Ten. & Guss.
  • Vicia basaltica Plitmann
  • Vicia benghalensis L. – wyka bengalska
  • Vicia berteroana Phil.
  • Vicia biebersteinii Besser
  • Vicia biennis L.
  • Vicia bifolia Nakai
  • Vicia bijuga Hook. & Arn.
  • Vicia bithynica (L.) L. – wyka bityńska
  • Vicia bungei Ohwi
  • Vicia caesarea Boiss. & Balansa
  • Vicia canescens Labill.
  • Vicia cappadocica Boiss. & Balansa
  • Vicia capreolata Lowe
  • Vicia caroliniana Walter
  • Vicia cassia Boiss.
  • Vicia cassubica L. – wyka kaszubska
  • Vicia cedretorum Font Quer
  • Vicia chaetocalyx Webb & Berthel.
  • Vicia chianshanensis (P.Y.Fu & Y.A.Chen) Z.D.Xia
  • Vicia chinensis Franch.
  • Vicia ciceroidea Boiss.
  • Vicia ciliaris Phil.
  • Vicia ciliatula Lipsky
  • Vicia cirrhosa Webb & Berthel.
  • Vicia coquimbensis Martic.
  • Vicia costae A.Hansen
  • Vicia costata Ledeb.
  • Vicia cracca L. – wyka ptasia
  • Vicia cretica Boiss. & Heldr.
  • Vicia crocea (Desf.) Fritsch
  • Vicia cusnae Foggi & Ricceri
  • Vicia cuspidata Boiss.
  • Vicia cypria Unger & Kotschy
  • Vicia dadianorum Sommier & Levier
  • Vicia davisii Greuter
  • Vicia delmasii Emb. & Maire
  • Vicia dennesiana H.C.Watson
  • Vicia dichroantha Diels
  • Vicia dionysiensis Mouterde
  • Vicia disperma DC.
  • Vicia dissitifolia (Nutt.) Rydb.
  • Vicia diversifolia Phil.
  • Vicia dumetorum L. – wyka zaroślowa
  • Vicia durandii Boiss.
  • Vicia epetiolaris Burkart
  • Vicia eristalioides Maxted
  • Vicia ervilia (L.) Willd. – wyka soczewicowata
  • Vicia esdraelonensis Warb. & Eig
  • Vicia exigua Nutt.
  • Vicia faba L. – bób, wyka bób, bób zwyczajny
  • Vicia fairchildiana Maire
  • Vicia fauriei Franch.
  • Vicia fedtschenkoana V.V.Nikitin
  • Vicia ferreirensis Goyder
  • Vicia filicaulis Webb & Berthel.
  • Vicia floridana S.Watson
  • Vicia freyniana Bornm.
  • Vicia fulgens Batt.
  • Vicia galeata Boiss.
  • Vicia galilaea Plitmann & Zohary
  • Vicia garbiensis Font Quer & Pau
  • Vicia geminiflora Trautv.
  • Vicia giacominiana Segelb.
  • Vicia gigantea Bunge
  • Vicia glareosa P.H.Davis
  • Vicia glauca C.Presl
  • Vicia graminea Sm.
  • Vicia grandiflora Scop. – wyka brudnożółta
  • Vicia hassei S.Watson
  • Vicia heterophylla Phil.
  • Vicia hirsuta (L.) Gray – wyka drobnokwiatowa
  • Vicia hirticalycina Nakai
  • Vicia hololasia Woronow
  • Vicia hugeri Small
  • Vicia hulensis Plitmann
  • Vicia humilis Kunth
  • Vicia hungarica Heuff.
  • Vicia hyaeniscyamus Mouterde
  • Vicia hybrida L.
  • Vicia hyrcanica Fisch. & C.A.Mey.
  • Vicia iberica Grossh.
  • Vicia inconspicua Phil.
  • Vicia iranica Boiss.
  • Vicia janeae Mardal.
  • Vicia japonica A.Gray
  • Vicia johannis Tamamsch.
  • Vicia kalakhensis Khattab & al.
  • Vicia kioshanica L.H.Bailey
  • Vicia koeieana Rech.f.
  • Vicia kokanica Regel & Schmalh.
  • Vicia kotschyana Boiss.
  • Vicia kulingana L.H.Bailey
  • Vicia lanceolata Phil.
  • Vicia larissae Prima
  • Vicia lathyroides L. – wyka lędźwianowata
  • Vicia latibracteolata K.T.Fu
  • Vicia laxiflora Boiss.
  • Vicia lecomtei Humbert & Maire
  • Vicia leucantha Biv.
  • Vicia leucophaea Greene
  • Vicia lilacina Ledeb.
  • Vicia linearifolia Hook. & Arn.
  • Vicia linearis (Nutt.) Greene
  • Vicia loiseleurii (M.Bieb.) Litv.
  • Vicia lomensis J.F.Macbr.
  • Vicia longicuspis Z.D.Xia
  • Vicia ludoviciana Nutt.
  • Vicia lunata (Boiss. & Balansa) Boiss.
  • Vicia lutea L. – wyka żółta
  • Vicia macrantha Jurtzev
  • Vicia macrograminea Burkart
  • Vicia magellanica Hook.f.
  • Vicia megalotropis Ledeb.
  • Vicia melanops Sibth. & Sm. – wyka czarna
  • Vicia menziesii Spreng.
  • Vicia michauxii Spreng.
  • Vicia minutiflora D.Dietr.
  • Vicia modesta Phil.
  • Vicia mollis Boiss.
  • Vicia monantha Retz.
  • Vicia monardi Boiss. & Reut.
  • Vicia monardii Boiss. & Reut.
  • Vicia montbretii Fisch. & C.A.Mey.
  • Vicia montenegrina Rohlena
  • Vicia montevidensis Vogel
  • Vicia mucronata Clos
  • Vicia multicaulis Ledeb.
  • Vicia multijuga (Boiss.) Rech.f.
  • Vicia murbeckii Maire
  • Vicia nana Vogel
  • Vicia narbonensis L. – wyka narbońska
  • Vicia nervata Sipliv.
  • Vicia nigricans Hook. & Arn.
  • Vicia nipponia Matsum.
  • Vicia nipponica Matsum.
  • Vicia noeana Boiss.
  • Vicia nummularia Hand.-Mazz.
  • Vicia obscura Vogel
  • Vicia ocalensis R.K.Godfrey & Kral
  • Vicia ochroleuca Ten. – wyka bladożółta
  • Vicia ohwiana Hosok.
  • Vicia olbiensis Reuter
  • Vicia olchonensis (Peschkova) O.D.Nikif.
  • Vicia onobrychioides L.
  • Vicia oroboides Wulfe – wyka groszkowata
  • Vicia orobus DC. – wyka groszkowa
  • Vicia palaestina Boiss.
  • Vicia pallida Hook. & Arn.
  • Vicia pampicola Burkart
  • Vicia pannonica Crantz – wyka pannońska
  • Vicia parviflora Cav.
  • Vicia parvula Ziel.
  • Vicia paucifolia Baker
  • Vicia pectinata Lowe
  • Vicia peregrina L.
  • Vicia perelegans K.T.Fu
  • Vicia peruviana Vigo
  • Vicia pinetorum Boiss. & Spruner
  • Vicia pisiformis L. – wyka grochowata
  • Vicia platensis Speg.
  • Vicia popovii O.D.Nikif.
  • Vicia pseudo-orobus Fisch. & C.A.Mey. – wyka nibygroszkowa
  • Vicia pseudorobus Fisch. & C.A.Mey.
  • Vicia pubescens (DC.) Link
  • Vicia pulchella Kunth
  • Vicia pyrenaica Pourr. – wyka pirenejska
  • Vicia qatmensis Gomb.
  • Vicia quadrijuga P.H.Davis
  • Vicia ramuliflora (Maxim.) Ohwi
  • Vicia rerayensis (Ball) Murb.
  • Vicia rigidula Royle
  • Vicia sativa L. – wyka siewna
  • Vicia scandens R.P.Murray
  • Vicia semenovii (Regel & Herder) B.Fedtsch.
  • Vicia semiglabra Boiss.
  • Vicia sepium L. – wyka płotowa
  • Vicia sericocarpa Fenzl
  • Vicia serinica R.Uechtr. & Huter
  • Vicia serratifolia Jacq.
  • Vicia sessiliflora Clos
  • Vicia setidens Bornm.
  • Vicia setifolia Kunth
  • Vicia sibthorpii Boiss.
  • Vicia sicula (Raf.) Guss.
  • Vicia sinaica Boulos
  • Vicia singarensis Boiss. & Hausskn.
  • Vicia sojakii Chrtkova
  • Vicia sosnowskyi Ekvtim.
  • Vicia sparsiflora Ten.
  • Vicia splendens P.H.Davis
  • Vicia stenophylla Vogel
  • Vicia suberviformis Maire
  • Vicia subrotunda (Maxim.) Czefr.
  • Vicia subserrata Phil.
  • Vicia subvillosa (Ledeb.) Boiss.
  • Vicia sylvatica L. – wyka leśna
  • Vicia taipaica K.T.Fu
  • Vicia tenera Benth.
  • Vicia tenuifolia Roth – wyka długożagielkowa
  • Vicia ternata Z.D.Xia
  • Vicia tetrantha H.W.Kung
  • Vicia tetrasperma (L.) Schreb. – wyka czteronasienna
  • Vicia tibetica C.E.C.Fisch.
  • Vicia tigridis Mouterde
  • Vicia tsydenii Malyschev
  • Vicia turkestanica Vassilkovsk
  • Vicia unijuga A.Br. – wyka jednogrzbietowa
  • Vicia variegata Willd. – wyka upstrzona
  • Vicia venosa (Link) Maxim.
  • Vicia venulosa Boiss. & Hohen.
  • Vicia vicina Clos
  • Vicia vicioides (Desf.) Cout.
  • Vicia villosa Roth – wyka kosmata
  • Vicia woroschilovii N.S.Pavlova
  • Vicia wushanica Z.D.Xia
  • Pręcik (łac. stamen) – męski organ płciowy w kwiecie, bardzo silnie zredukowany i zmieniony liść. Ponieważ każdy pylnik (theca) ma połączone po dwa woreczki pyłkowe, pręcik okrytozalążkowych jest mikrosporofilem o 4 mikrosporangiach lub 2 synangiach dwusporangiowych. U roślin okrytonasiennych składa się z nitki pręcikowej (filamentum) i główki (anthera), która jest zróżnicowana na dwa pylniki (thecae) połączone płonnym łącznikiem (connectivum). W pylnikach znajdują się komory pyłkowe zawierające tkankę wyściełającą (tzw. tapetum) oraz tkankę zarodnikotwórczą (tzw. archespor), która wytwarza ziarna pyłku kwiatowego lub pyłkowiny. Dojrzałe pylniki pękają, pyłek się wysypuje i zostaje on dalej przenoszony przez wiatr, owady, zwierzęta, a następnie osadza się na znamionach słupków innych kwiatów (następuje zapylenie). Istnieją także rośliny o kwiatach samopylnych.Chile (Republika Chile, hiszp. República de Chile) – państwo w Ameryce Południowej, ciągnące się długim pasem na zachodnim wybrzeżu kontynentu nad Oceanem Spokojnym. Stolicą Chile jest Santiago. Graniczy z Peru, Boliwią i Argentyną. Do Chile należą liczne wyspy przybrzeżne i wyspy na otwartym oceanie (w sumie ok. 3 tys.): Juan Fernández, Wyspa Wielkanocna (najbardziej oddalona od innych wysp i lądów zamieszkana wyspa na świecie), Sala y Gómez, San Ambrosio, San Félix, Chiloé, Campana, Santa Inés, Chonos.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Integrated Taxonomic Information System (ITIS) – system zaprojektowany do dostarczania informacji taksonomicznych o organizmach. Został utworzony w 1996 r. System jest wspierany przez agencje rządowe Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady i Meksyku. Współpracuje z taksonomami z całego świata. Jest partnerem Species 2000 i Global Biodiversity Information Facility (GBIF). Współuczestniczy w realizacji międzynarodowego programu Katalog Życia (Catalogue of Life Programme).
    System Cronquista – system klasyfikacji roślin okrytonasiennych. Został opracowany przez amerykańskiego botanika Arthura Cronquista (1919-1992) i opublikowany w jego dziełach: An Integrated System of Classification of Flowering Plants (1981) i The Evolution and Classification of Flowering Plants (1968, 2. wyd. 1988).
    Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski – całościowa, krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Opracowana została przez Instytut Botaniki im. prof. W. Szafera PAN w Krakowie. Składa się z dwóch wydań.
    Strefa Klimatów umiarkowanych – w klasyfikacji klimatów Wincentego Okołowicza jest to jedna z pięciu głównych stref klimatycznych. Obejmuje rozległą strefę klimatycznaą, dzieląca się na półkuli północnej na chłodniejszą północną i cieplejszą południową i na półkuli południowej na cieplejszą północną i chłodniejszą południową. Średnia roczna temperatura waha się od 0 °C do 10 °C, a opady atmosferyczne występują w różnych porach roku. Roczne amplitudy temperatur od około 20 °C w klimatach morskich do 45 °C w skrajnie kontynentalnych. Charakterystyczną formacją roślinną dla klimatu umiarkowanego w części chłodniejszej jest tajga, natomiast części cieplejszej lasy liściaste i mieszane (kraje Europy Środkowej i południowa, czasem też środkowa część Skandynawii). Pory roku są w tej strefie łatwo rozpoznawalne i wyznaczane przez przebieg temperatury (ciepła, wilgotna wiosna, ciepłe, zazwyczaj suche lato, chłodna, wilgotna jesień i zima, często z opadami śniegu).
    Kłos (łac. spica, ang. spike) – rodzaj kwiatostanu groniastego, w którym na osadce siedzą kwiaty bezszypułkowe. Odmianą kłosa jest kwiatostan zwany kotką (np. u wierzb) i kolba (np. kwiatostany żeńskie kukurydzy).
    Przylistek (łac.stipula, ang. stipule) – organ wykształcający się po obu stronach nasady ogonka liściowego lub liścia siedzącego u wielu przedstawicieli roślin okrytonasiennych. Wykształcają się one zwłaszcza u podstawy liści zaopatrywanych przez trzy ślady (luki) liściowe. Powstają z dolnej części zawiązka liściowego (z górnej powstaje zwykle ogonek i blaszka liściowa). Wykształcają się jako zróżnicowane morfologicznie i pełniące rozmaite funkcje organy. Często mają postać liściokształtną i pełnią funkcję asymilacyjną (np. u grochu Lathyrus aphaca), czasem dodatkowo chronią zawiązki i młode liście. Szczególną rolę ochronną pełnią łuskowate przylistki okrywające pąk i chroniące go przed uszkodzeniem (np. w przypadku pąków zimujących). U niektórych roślin (np. u robinii) przylistki wykształcają się jako ciernie, u innych mają postać włosków lub gruczołów.
    Filogeneza (gr. φυλη – gatunek, ród i γενεσις – pochodzenie) – droga rozwoju rodowego, pochodzenie i zmiany ewolucyjne grupy organizmów, zwykle gatunków. Termin wprowadzony w 1866 roku przez Ernsta Haeckla w Generelle Morphologie der Organismen.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.