• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Józafat Zielonacki (ur. 28 listopada 1818 w Goniczkach, Poznańskie, zm. 28 kwietnia 1884 w Goniczkach), prawnik polski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Lwowskiego, członek Akademii Umiejętności w Krakowie.Wacław Osuchowski (ur. 26 stycznia 1906 w Tarnopolu, zm. 23 listopada 1988 w Zamościu) – polski prawnik, adwokat, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa rzymskiego.
    Gmach główny Uniwersytetu Lwowskiego – siedziba Wydziału

    Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego – utworzony został 1784 wraz z powstaniem Uniwersytetu Lwowskiego.

    Działał jako polski ośrodek nauki prawa w okresie II Rzeczypospolitej do wybuchu II wojny światowej w 1939. Od 1939 jest jednym z wydziałów w strukturze Uniwersytetu Lwowskiego im. Iwana Franki (w latach 1919–1939 Uniwersytetu Jana Kazimierza).

    Siedziba wydziału znajduje się w gmachu głównym Uniwersytetu Lwowskiego przy ul. Uniwersyteckiej 1.

    Uniwersytet Wrocławski (UWr) – jeden z osiemnastu państwowych uniwersytetów klasycznych w Polsce z siedzibą we Wrocławiu, kształcący na kierunkach humanistycznych i ścisłych. Powstał pierwotnie w 1702 roku jako Leopoldina, a 24 sierpnia 1945 roku został przekształcony na polską uczelnię akademicką. Uczelnia swoimi tradycjami odwołuje się do niemieckich uczelni wrocławskich oraz Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Jest jedną z najważniejszych i najstarszych uczelni we Wrocławiu, na której studiuje blisko 31,6 tysięcy studentów.Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.

    Spis treści

  • 1 Struktura
  • 2 Wydział Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza
  • 3 Polscy dziekani
  • 4 Wykładowcy
  • 5 Absolwenci
  • 6 Przypisy
  • 7 Bibliografia, literatura, linki
  • Struktura[]

    W II Rzeczypospolitej istniało kilkanaście zakładów naukowych powiązanych z katedrami.

    W roku akademickim 1922/1923 na wydziale działało 25 katedr zwyczajnych i 3 nadzwyczajne. W roku akademickim 1938/1939 na wydziale działało 16 katedr zwyczajnych.

    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.Leonard Piętak (ur. 24 lutego 1841 w Przemyślu, zm. 26 lutego 1909 w Wiedniu) – polski prawnik, profesor, dziekan i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, poseł-wirylista do Sejmu Krajowego Galicji i Rady Państwa, minister ds. Galicji przy rządzie Cesarstwa Austriackiego w Wiedniu.

    Wśród wykładowców byli najwybitniejsi polscy uczeni prawa, często dobrze znani poza granicami kraju, którzy reprezentowali wszystkie gałęzie prawa:

  • w dziedzinie historii prawa:
  • Oswald Balzer – rektor Uniwersytetu Lwowskiego, profesor prawa polskiego prywatnego i historii prawa polskiego, dyrektor Archiwum Krajowego Aktów Grodzkich i Ziemskich we Lwowie,
  • Przemysław Dąbkowski, trzykrotny dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, opracował pierwszą nowoczesną syntezę historii polskiego prawa cywilnego (Prawo prywatne polskie, 1910-1911, 2 tomy); praca ta stanowiła przez długi czas jedyne syntetyczne opracowanie tej tematyki,
  • Alfred Halban – rektor Uniwersytetu Lwowskiego,
  • w dziedzinie prawa kanonicznego:
  • Władysław Abraham – rektor Uniwersytetu Lwowskiego, zorganizował badania w archiwum watykańskim nad źródłami związanymi z Polską. Brał udział w komisji ministerialnej przygotowującej projekt konkordatu między Rzecząpospolitą Polską i Stolicą Apostolską, współtworzył polskie prawo małżeńskie,
  • Leon Halban – autor prac Religia w Trzeciej Rzeszy (1936) oraz Mistyczne podstawy narodowego socjalizmu (1946); w tej drugiej pracy wskazuje na dwojakie korzenie nazizmu, jako będącego w opozycji zarówno do katolicyzmu, jak i racjonalizmu,
  • Leszek Winowski – prorektor Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego,
  • w dziedzinie prawa rzymskiego:
  • Wacław Osuchowski – kierownik Katedry Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Lwowskiego,
  • Leon Piniński – rektor Uniwersytetu Lwowskiego, dyplomata, kolekcjoner i historyk sztuki,
  • w dziedzinie prawa konstytucyjnego:
  • Stanisław Starzyński – rektor Uniwersytetu Lwowskiego, pierwszy w historii polskiego prawa kierownik pierwszej samodzielnej katedry prawa politycznego (konstytucyjnego) na ziemiach polskich, przyczynił się w 1909 r. do rozszerzenia autonomii Galicji poprzez ustawę nazwaną jego imieniem (lex Starzyński), brał udział w pracach nad projektem konstytucji dla Polski, ogłosił autorski projekt reformy konstytucji. W II RP cieszył się zasłużoną opinią najwybitniejszego znawcy prawa konstytucyjnego, opublikował wiele fundamentalnych dzieł z zakresu prawa konstytucyjnego,
  • Antoni Wereszczyński – rektor Politechniki Lwowskiej,
  • w dziedzinie prawa karnego:
  • Juliusz Makarewicz – główny autor kodyfikacji polskiego prawa karnego – kodeksu karnego z 1932 roku, określanego w doktrynie jako Kodeks Makarewicza,
  • w dziedzinie prawa cywilnego:
  • Ernest Till – wiceprezes Komisji Kodyfikacyjnej RP, twórca lwowskiej szkoły prawa prywatnego,
  • w dziedzinie prawa handlowego:
  • Aleksander Doliński – rektorem Wyższej Szkoły Handlu Zagranicznego, kierownik Sekcji Prawa Handlowego Komisji Kodyfikacyjnej RP,
  • Roman Zbigniew Piotrowski – znawca prawa handlowego i międzynarodowego,
  • w dziedzinie prawa cywilnego procesowego:
  • Maurycy Allerhand – członek Komisji Kodyfikacyjnej RP i Trybunału Stanu,
  • Kamil Stefko – członek Komisji Kodyfikacyjnej II RP i Trybunału Konstytucyjnego,
  • w dziedzinie ekonomii społecznej:
  • Stanisław Głąbiński – rektor Uniwersytetu Lwowskiego, wicepremier II RP,
  • w dziedzinie statystyki i administracji:
  • Józef Buzek – ekspert delegacji polskiej na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku zajmującym się zagadnieniami gospodarczymi, dyrektorem Głównego Urzędu Statystycznego w Warszawie, autor projektu nowej Konstytucji
  • Tadeusz Pilat – rektor Uniwersytetu Lwowskiego, przygotowywał projekty reform administracyjnych.
  • Leon Piniński (ur. 8 marca 1857 we Lwowie, zm. 4 kwietnia 1938 we Lwowie) – polski dyplomata, kolekcjoner i historyk sztuki, profesor prawa rzymskiego i rektor (w roku akademickim 1928/1929) Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.Antoni Wereszczyński (ur. 26 września 1878 w Stalowej Woli w powiecie rohatyńskim, zm. 1 lipca 1948 w Krakowie) - polski prawnik, profesor.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Oswald Marian Balzer (ur. 23 stycznia 1858 w Chodorowie, zm. 11 stycznia 1933 we Lwowie) – polski historyk ustroju i prawa polskiego.
    Prawo karne sensu largo – zespół przepisów prawnych normujących kwestie odpowiedzialności karnej człowieka za czyny zabronione pod groźbą kary kryminalnej.
    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.
    Leon Biliński herbu Sas (ur. 15 czerwca 1846 w Zaleszczykach, zm. 6 czerwca 1923 w Wiedniu) – polski polityk, ekonomista, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, dr honoris causa prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1900, minister skarbu Austrii i Polski.
    Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.
    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Władysław Ochenkowski (ur. 21 grudnia 1840 w Skrzeszewie, zm. 8 maja 1908 we Lwowie) - polski ekonomista, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.171 sek.