• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Filologia polska, in. polonistyka – filologia, której przedmiotem jest język polski, literatura polska i kultura polska.Jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Uniwersytet Warszawski, powołana przez Senat UW 20 czerwca 2007 roku. Prowadzi działalność badawczą związaną m.in. z pragmalingwistyką, socjolingwistyka, psycholingwistyka, stylistyka, retoryka, edytorstwo, dydaktyką języka polskiego i literatury polskiej, glottodydaktyka, polszczyzną poza granicami kraju, logopedia oraz działalność dydaktyczną obejmującą kształcenie zawodowe związane ze stosowanymi dyscyplinami polonistycznymi i logopedią.

    Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego – jeden z dwudziestu wydziałów Uniwersytetu Warszawskiego. Siedziba znajduje się przy ul. Krakowskie Przedmieście 26/28 w Warszawie. Tradycje polonistyki i szeroko pojętych studiów filologicznych sięgają początku istnienia UW (1816-1818). W tym najwcześniejszym okresie istnienia uczelni jej pracownikami byli między innymi Anzelm Szweykowski (pierwszy rektor UW), Kazimierz Brodziński (pierwszy wykładowca historii literatury polskiej; sekretarz UW w latach 1823-1830), Samuel Bogumił Linde (językoznawca i leksykograf), Ludwik Osiński (profesor literatury porównawczej).

    Zygmunt "Muniek" Marek Staszczyk (ur. 5 listopada 1963 w Częstochowie) – współzałożyciel, lider, wokalista, autor tekstów, w początkowym okresie także basista zespołu T.Love. Współpracował z wieloma artystami i zespołami, jak Maanam, Kasia Nosowska, Pidżama Porno, Zipera, Habakuk. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV.Andrzej Trzebiński, ps. Paweł Późny, Stanisław Łomień, Andrzej Jarociński (ur. 27 stycznia 1922 w Radgoszczy koło Łomży, rozstrzelany 12 listopada 1943 w Warszawie) – polski poeta, dramaturg, krytyk literacki i publicysta.

    Polonistyka warszawska kontynuuje także tradycje polonistyczne Liceum Warszawskiego, które mieściło się, od roku 1817, w Pałacu Kazimierzowskim. Dyrektorem Liceum Warszawskiego był Linde, a wśród nauczycieli pojawiają się nazwiska m.in. Feliksa Bentkowskiego, Mikołaja Chopina, Franciszka Salezego Dmochowskiego.

    Wskutek represji po powstaniu listopadowym (zamknięcie uczelni) rozwój warszawskiej polonistyki akademickiej został zahamowany. Dopiero otwarcie Szkoły Głównej Warszawskiej (1862-1869), a w jej ramach Wydziału Filologiczno-Historycznego, stworzyło szansę na reaktywację studiów na tym polu. Wykłady prowadzili między innymi Adam Bełcikowski i Aleksander Tyszyński.

    Robert Górski (ur. 14 kwietnia 1971 w Warszawie) – polski twórca kabaretowy, najszerzej znany jako lider i autor większości tekstów Kabaretu Moralnego Niepokoju.Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.

    Na rosyjskojęzycznym Cesarskim Uniwersytecie (1870-1915) Warszawskim filologię polską podporządkowano filologii słowiańskiej, co nie wpływało stymulująco na rozwój badań w zakresie języka polskiego i literatury narodowej.

    Waściwa restytucja warszawskiej polonistyki akademickiej rozpoczęła się w roku 1915. Od tego czasu prace i seminaria filologiczne prowadzili tu Józef Kallenbach, Juliusz Kleiner, Bronisław Chlebowski. Historię literatury polskiej wykładali Józef Ujejski i Bronisław Gubrynowicz; następnie Julian Krzyżanowski (od 1933) i Wacław Borowy (od 1937). Na kartach historii warszawskiej polonistyki zapisali się również Manfred Kridl, Zofia Szmydtowa, Zygmunt Szweykowski, Konrad Górski, Kazimierz Wóycicki. Doniosłą rolę w dziejach polskiego literaturoznawstwa odegrało Koło Polonistów imienia Stefana Żeromskiego. Spośród językoznawców warto wymienić Jana Baudouina de Courtenay, Adama Antoniego Kryńskiego, Stanisława Szobera, Witolda Doroszewskiego, a także slawistę Stanisława Słońskiego. Dzięki takim postaciom jak Ryszard Ganszyniec, Gustaw Przychocki, Adam Krokiewicz, Tadeusz Zieliński, Kazimierz Kumaniecki dynamicznie rozwijała się filologia klasyczna.

    Slawistyka – interdyscyplinarna dziedzina nauki, obejmująca badanie i opis najogólniej pojmowanych kultur, krajów, narodów i języków słowiańskich. Najczęściej jest utożsamiana z filologią słowiańską, a więc z dziedziną badającą języki słowiańskie, literatury oraz folklor narodów słowiańskich. W szerszym rozumieniu slawistyka obejmuje także archeologię oraz historię Słowian, począwszy od dziejów najstarszych, zwłaszcza z okresu wspólnoty plemiennej, aż po współczesność.Filologia klasyczna (gr.-łac. philologia classica, zamiłowanie do języków klasycznych) - gałąź nauk humanistycznych zajmująca się badaniem języków klasycznych dla kultury europejskiej (zwanych w skrócie po prostu klasycznymi), to jest greki i łaciny.

    W latach 1940-1941 tajnym nauczaniem przedmiotów polonistycznych kierował Julian Krzyżanowski. Wśród kadry znaleźli się między innymi Wacław Borowy, Jan Stanisław Bystroń, Witold Doroszewski, Zofia Szmydtowa, Tadeusz Mikulski. Wśród studentów: Krzysztof Kamil Baczyński, Wacław Bojarski, Tadeusz Gajcy, Andrzej Trzebiński, Tadeusz Borowski.

    Krzysztof Kamil Baczyński (ps. Jan Bugaj, Emil, Jan Krzyski, Krzysztof, Piotr Smugosz, Krzysztof Zieliński, Krzyś; ur. 22 stycznia 1921 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1944 tamże) – polski poeta czasu wojny, podchorąży, żołnierz Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej.Tadeusz Borowski (ur. 12 listopada 1922 w Żytomierzu, zm. 3 lipca 1951 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, publicysta.

    Po wojnie organizacją akademickiej polonistyki warszawskiej zajmowali się Wacław Borowy i Juliusz Krzyżanowski. Powołano wówczas Seminarium Historii Literatury Polskiej, które w 1950 przerodziło się w Katedrę Historii Literatury Polskiej Wydziału Filologicznego (istniejącą do 1968). Pracowali tu wówczas między innymi Jerzy Pelc, Stefan Żółkiewski, Jan Zygmunt Jakubowski, Kazimierz Budzyk, Maria Renata Mayenowa, Zofia Szmydtowa, Jan Kott, Zdzisław Libera, Jan Nowak Dłużewski, Eugeniusz Sawrymowicz, Zofia Straszewska, Artur Sandauer (literaturoznawcy); Stanisław Skorupka, Halina Koneczna, Halina Kurkowska, Danuta Buttler, Barbara Bartnicka, Renata Grzegorczykowa, Jadwiga Puzynina, Halina Satkiewicz, Mieczysław Szymczak (językoznawcy); Lidia Winniczuk, Oktawiusz Jurewicz, Juliusz Domański (filologowie klasyczni); Józef Magnuszewski, Zbigniew Rysiewicz, Zdzisław Stieber, Adam Weinsberg-Wayda, Przemysław Zwoliński, Janusz Siatkowski (slawiści i indoeuropeiści). W 1968 w nowo utworzonym Wydziale Filologii Polskiej i Słowiańskiej powstał osobny Instytut Filologii Polskiej, kierowany przez Jana Zygmunta Jakubowskiego, później przez Jadwigę Kulczycką-Saloni. W 1975 Wydział Filologii Polskiej i Słowiańskiej przemianowano na Wydział Polonistyki. Od roku akademickiego 1975/1976 obok Instytutu Literatury Polskiej i Instytutu Języka Polskiego funkcjonowała Katedra Kultury Polskiej (obecnie Instytut Kultury Polskiej).

    Maciej Zembaty, właśc. Jan Maciej Zembaty (ur. 16 maja 1944 w Tarnowie, zm. 27 czerwca 2011 w Warszawie) – polski poeta, satyryk, scenarzysta, reżyser radiowy, muzyk, bard i tłumacz, głównie poezji Leonarda Cohena.Logopedia – nauka o kształtowaniu właściwej mowy w okresie jej rozwoju i jej doskonaleniu w późniejszym okresie (logopedia ogólna), a także o usuwaniu różnego rodzaju wad i zaburzeń mowy (logopedia specjalna).

    Obecnie Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego jest jednym z największych w kraju ośrodków naukowych, rozwijających studia polonistyczne, slawistyczne, hellenistyczne, kulturoznawcze, latynistyczne i bałtystyczne w zakresie nauk o literaturze, kulturze i języku. Wydział ma uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, literaturoznawstwa i kulturoznawstwa.

    Tadeusz Stefan Gajcy, ps. "Karol Topornicki", "Roman Oścień", "Topór" (ur. 8 lutego 1922 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski poeta czasu wojny, żołnierz Armii Krajowej.Jan Zygmunt Jakubowski (ur. 23 czerwca 1905 w Płocku, zm. 11 października 1975 w Warszawie) – polski historyk literatury polskiej.
    Kazimierz Brodziński - pierwszy wykładowca historii literatury polskiej. Sekretarz Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1822-1830

    Spis treści

  • 1 Struktura
  • 1.1 Biblioteki
  • 1.2 Organizacje studenckie
  • 2 Kierunki studiów
  • 3 Władze
  • 4 Absolwenci
  • 5 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Andrzej Tadeusz Kijowski (ur. 15 lipca 1954 w Krakowie) – polski publicysta i pisarz, producent wykonawczy, realizator i prezenter telewizyjny, menedżer kultury, teatrolog i nauczyciel akademicki.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona 19 listopada 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według The Times Higher Education Supplement (QS World University Rankings). W rankingu szanghajskim (ARWU) z 2012 roku uczelnia została sklasyfikowana na miejscach 301-400. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 234. pośród wszystkich typów uczelni. Corocznie uniwersytet zajmuje 1-2 miejsce w rankingu polskich uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Instytut Slawistyki Zachodniej i Południowej Uniwersytetu Warszawskiego - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
    Rafał Zbieć (ur. 1971 w Siedlcach) - polski aktor kabaretowy, jeden z członków warszawskiego Kabaretu Moralnego Niepokoju. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim.
    Magda Umer, właściwie Małgorzata Magda Umer-Przeradzka (ur. 9 października 1949 w Warszawie) – polska piosenkarka, wykonawczyni poezji śpiewanej, dziennikarka, polonistka, reżyser, scenarzystka, aktorka i autorka recitali.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.12 sek.