• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wydział Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ekonofizyka (ang. econophysics, niem. Ökonophysik) [również fizyka ekonomiczna, czasem ekonomia fizyczna] - nowe podejście w ekonometrii zajmujące się zastosowaniem metod matematycznych, stosowanych dotychczas w fizyce, w naukach ekonomicznych - zwłaszcza do badania systemów ekonomicznych. Na potrzeby ekonomii wykorzystywane są najnowsze koncepcje i metody fizyki, takie jak: teoria macierzy przypadkowych, zjawiska krytyczne, skalowanie, fraktale, multifraktale, chaos deterministyczny (teoria chaosu), teoria turbulencji, sieci złożone, teoria fal Elliotta, teoria strun, fluktuacje, teoria gier, teoria katastrof. W szczególności dużym sukcesem okazało się zastosowanie narzędzi fizyki układów złożonych (m.in. metoda Monte Carlo, prawa potęgowe skalowania, skalowanie wielowymiarowe) do analizy danych finansowych.Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego – jeden z 10. wydziałów Uniwersytetu Wrocławskiego powstały w 1996 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Matematyki i Fizyki i podzielenia go na wyżej wymieniony oraz Wydział Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Kształci studentów na dwóch podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk ścisłych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych.

    Wydział Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego - jeden z 10 wydziałów Uniwersytetu Wrocławskiego powstały w 1996 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Matematyki i Fizyki i podzielenia go na wyżej wymieniony oraz Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Kształci studentów na trzech podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk przyrodniczych, na studiach stacjonarnych. Aktualnie wydział nie prowadzi studiów niestacjonarnych.

    Władysław Narkiewicz (ur. 1936) – polski matematyk, znany z prac z dziedziny analitycznej teorii liczb, algebry i historii matematyki. Profesor zwyczajny od 1974.Ryszard Cach (ur. 25 października 1950 r. w Dzierżoniowie) – polski fizyk specjalizujący się w fizyce ciała stałego, fizyce dielektryków, fizyce ferroelastyków i fizyce ferroelektryków; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.

    W ramach wydziału znajdują się 3 instytuty. Aktualnie zatrudnionych jest 120 pracowników naukowo-dydaktycznych (z czego 21 na stanowisku profesora zwyczajnego, 11 na stanowisku profesora nadzwyczajnego i adiunkta ze stopniem doktora habilitowanego, 64 na stanowisku doktora habilitowanego, 12 na stanowisku doktora).

    Wydział współpracuje również z emerytowanymi profesorami, których autorytet wspiera zarówno proces dydaktyczny, jak i przede wszystkim wymianę międzynarodową.

    Uniwersytet Wrocławski (UWr) – jeden z osiemnastu państwowych uniwersytetów klasycznych w Polsce z siedzibą we Wrocławiu, kształcący na kierunkach humanistycznych i ścisłych. Powstał pierwotnie w 1702 roku jako Leopoldina, a 24 sierpnia 1945 roku został przekształcony na polską uczelnię akademicką. Uczelnia swoimi tradycjami odwołuje się do niemieckich uczelni wrocławskich oraz Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Jest jedną z najważniejszych i najstarszych uczelni we Wrocławiu, na której studiuje blisko 31,6 tysięcy studentów.Jerzy Kowalski-Glikman (ur. 1957 r. w Warszawie) - polski fizyk, specjalizujący się w kosmologii, metodzie kwantowania, metodzie matematycznej fizyki, teorii grawitacji; nauczyciel akademicki związany z uczelniami w Warszawie i Wrocławiu.

    Według stanu na 2011 rok na wydziale studiuje łącznie 396 studentów (w tym 58 na astronomii, 238 na fizyce i 100 na fizyce technicznej) oraz 51 doktorantów, odbywających studia doktoranckie w ramach Wydziałowego Studium Doktoranckiego

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Władze
  • 2.1 Poczet dziekanów
  • 3 Kierunki kształcenia
  • 4 Struktura organizacyjna
  • 4.1 Instytut Astronomiczny
  • 4.2 Instytut Fizyki Doświadczalnej
  • 4.3 Instytut Fizyki Teoretycznej
  • 4.4 Pozostałe jednostki wydziałowe
  • 5 Adres
  • 6 Przypisy
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Historia[]

    Po przejęciu Wrocławia przez władze polskie utworzono Uniwersytet Wrocławski, w ramach którego działał do 1995 roku Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii. W 1995 roku został on podzielony na 2 jednostki naukowo-dydaktyczne: Wydział Chemii i Wydział Matematyki i Fizyki. Na tym drugim wydziale studenci mogli pobierać naukę na takich kierunkach jak: astronomia, matematyka, fizyka i informatyka.

    Nauki przyrodnicze (w terminologii angielskiej zwane natural sciences) to mało precyzyjne określenie dziedzin nauki, które zajmują się badaniem różnych aspektów świata materialnego, ożywionego i nieożywionego, zazwyczaj z zastosowaniem aparatu matematycznego, jak również właściwej sobie metodologii.Antoni Ciszewski (ur. 1949 r. we Wrocławiu) - polski fizyk, specjalizujący się w fizyce doświadczalnej, fizyce powierzchni, fizyce powierzchni ciała stałego, fizyce powierzchni metali; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim.

    Ostatnia jak dotychczas reorganizacja Wydziału nastąpiła w 1996 roku. Wydzielono wtedy Wydział Matematyki i Informatyki i utworzono nowy Wydział Fizyki i Astronomii, w ramach którego aktualnie działają: Instytut Astronomiczny, Instytut Fizyki Doświadczalnej, a także Instytut Fizyki Teoretycznej.

    Instytut Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Fizyki i Astronomii UWr.Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Julian Perkal (ur. 24 kwietnia 1913 w Łodzi, zm. 17 września 1965 we Wrocławiu) – polski matematyk zajmujący się głównie matematyką stosowaną. Redagował założone przez siebie czasopismo Listy biometryczne. Udowodnił, że dla przypadku n=3 problem geometryczny Karola Borsuka ma pozytywne rozwiązanie.
    Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.
    Jan Rzewuski (ur. 19 grudnia 1916 w Łodzi, zm. 17 września 1994 we Wrocławiu) – polski fizyk teoretyk, członek polskiego ruchu oporu, powstaniec warszawski, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.
    Włodzimierz Trzebiatowski (ur. 25 lutego 1906 w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 13 listopada 1982) – polski chemik, profesor uniwersytetów we Lwowie, a następnie Wrocławiu, autor szeregu prac monograficznych oraz podręczników, w tym obszernego, wielokrotnie wznawianego i uzupełnianego podręcznika akademickiego do chemii nieorganicznej, zwanego potocznie Chemią Trzebiatowskiego.
    Fizyka teoretyczna – sposób uprawiania fizyki polegający na matematycznym opisie praw przyrody, tworzeniu i rozwijaniu teorii, z których wnioski mogą być sprawdzone doświadczalnie. Przykładem jest fizyka matematyczna opisująca zjawiska i teorie fizyczne korzystając z rozwiniętej aksjomatyki matematycznej i obiektów zdefiniowanych w podobny sposób, jak np. rozmaitości.
    Studia stacjonarne (dawniej: dzienne) – forma studiów wyższych, w której co najmniej połowa programu kształcenia realizowana jest w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów.
    Fizyka doświadczalna – sposób uprawiania fizyki polegający na wykonywaniu pomiarów. Pomiar – ilościowe porównanie wartości wielkości mierzonej z wzorcem – powinien być powtarzalny w czasie w granicach niepewności pomiarowej.

    Reklama