• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wydział Filologiczny Uniwersytetu Rzeszowskiego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego (IFP UR) – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Rzeszowskiego, powstały w jako jeden z pierwszych instytutów w Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. Dzieli się na 6 zakładów. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z literaturą staropolską i okresu późnego oświecenia, zagadnieniami przełomu oświeceniowo-romantycznego, literaturą i kulturą XX wieku, wybranymi zagadnieniami z teorii i socjologii literatury, badaniami literatury emigracyjnej, zmianami w polszczyźnie w relacjach do współczesnej kultury, komunikacją językową w aspekcie kulturowym i socjologicznym, onomastyką i dialektologią - badaniami w Polsce południowo-wschodniej, badaniami nad treściami kształcenia polonijnego w szkołach średnich i wyższych, szkolnictwem polskim w Stanach Zjednoczonych.Filologia polska, in. polonistyka – filologia, której przedmiotem jest język polski, literatura polska i kultura polska.

    Wydział Filologiczny Uniwersytetu Rzeszowskiego (WF UR) – jeden z 11 wydziałów Uniwersytetu Rzeszowskiego powstały w 1965 roku wraz z powstaniem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, która została przekształcona w 2001 roku po połączeniu z filiami innych uczelni w Uniwersytet Rzeszowski. Kształci studentów na dwóch kierunkach filologicznych, należących do nauk humanistycznych, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych.

    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Literaturoznawstwo (także: nauka o literaturze, wiedza o literaturze) – dyscyplina humanistyczna, której przedmiotem zainteresowania jest literatura, a przede wszystkim analiza poszczególnych utworów literackich oraz rekonstruowanie historycznoliterackich procesów. W obrębie literaturoznawstwa formułuje się także ogólne teorie oraz metodologie badań literackich.

    W ramach Wydziału Filologicznego znajdują się 3 instytuty i 1 katedra. Aktualnie zatrudnionych jest 116 pracowników naukowo-dydaktycznych (z czego 12 na stanowisku profesora zwyczajnego, 20 na stanowisku profesora nadzwyczajnego ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, 83 adiunktów ze stopniem doktora oraz 11 asystentów z tytułem magistra). Wydział współpracuje również z emerytowanymi profesorami, których autorytet wspiera zarówno proces dydaktyczny, jak i przede wszystkim wymianę międzynarodową.

    Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.

    Według stanu na 2012 rok na wydziale studiuje łącznie 1919 studentów (w tym 1429 na studiach dziennych, 490 na studiach zaocznych) oraz 108 doktorantów, odbywających studia doktoranckie w ramach Wydziałowego Studium Doktoranckiego.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Władze (2012-2016)
  • 3 Poczet dziekanów
  • 4 Kierunki kształcenia
  • 5 Struktura organizacyjna
  • 5.1 Instytut Filologii Angielskiej
  • 5.2 Instytut Filologii Germańskiej
  • 5.3 Instytut Filologii Polskiej
  • 5.4 Katedra Filologii Rosyjskiej
  • 6 Adres
  • 7 Przypisy
  • 8 Linki zewnętrzne
  • Katedra Filologii Rosyjskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego (KFR UR) – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Rzeszowskiego, powstała w jako jedna z pierwszych placówek w Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie w 1965 roku. Dzieli się na 3 zakłady. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z rozwojem i funkcjami wybranych gatunków literackich w literaturze rosyjskiej i radzieckiej, związkami literackimi polsko-rosyjskimi i polsko-ukraińskimi, wybranymi problemami literatury rosyjskiej XIX wieku, sacrum w literaturze rosyjskiej, składnią porównawczą języka polskiego i rosyjskiego, historią języka rosyjskiego w połączeniu z gramatyką historyczną i gramatyką języka scs, dydaktyką języka rosyjskiego. Katedra oferuje studia na kierunku filologia rosyjska oraz studia podyplomowe. Aktualnie w katedrze kształci się 393 studentów w trybie dziennym (326 studentów) i zaocznym (67 studentów) oraz 48 słuchaczy studiów podyplomowych. Katedra wydaje własne zeszyty naukowe Glottodydaktyka, które wydawane są w ramach Serii Filologicznej.Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Studia drugiego stopnia (dawniej: studia uzupełniające magisterskie) – forma kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający co najmniej kwalifikacje pierwszego stopnia, kończąca się uzyskaniem kwalifikacji drugiego stopnia.
    Studia stacjonarne (dawniej: dzienne) – forma studiów wyższych, w której co najmniej połowa programu kształcenia realizowana jest w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów.
    Profesor emeritus (z łac., skrót prof. em., l. mn. professores emeriti) – profesor emerytowany, zwykle przed przejściem na emeryturę zajmujący stanowisko profesora zwyczajnego, najczęściej nadal pracujący na swojej macierzystej uczelni jako honorowy profesor pomocniczy, który prowadzi głównie seminaria magisterskie i doktorskie, rzadziej regularne wykłady dla studentów. Profesorów emerytów zatrudniają również prywatne szkoły wyższe.
    Stanisław Uliasz (ur. 24 marca 1951 w Równem) – polski filolog i literaturoznawca, profesor nauk humanistycznych, rektor Uniwersytetu Rzeszowskiego w kadencji 2008–2012.
    Magister (z łac. mistrz, nauczyciel), mgr – tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (dawniej: studiów jednolitych magisterskich lub magisterskich studiów uzupełniających), a w przypadku niektórych kierunków (farmacja, prawo, psychologia, często także teologia) – studiów jednolitych.
    Rzeszów (łac. Resovia, ukr. i łemkow. Ряшів, jid. רײַשע) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, siedziba władz województwa podkarpackiego i powiatu rzeszowskiego. Jest miastem centralnym aglomeracji rzeszowskiej. Znajduje się tu kuria diecezji rzeszowskiej.
    Doktorant – osoba pisząca rozprawę doktorską. W rozumieniu polskiej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym doktorant to uczestnik studiów doktoranckich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.043 sek.