• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej

    Przeczytaj także...
    Alembik (łac. alembicus) – dawny sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia - zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką. Służył do destylacji prostej.Komitet Badań Naukowych (KBN) – zgodnie z zapisem ustawy z 12 stycznia 1991 był to naczelny organ administracji rządowej do spraw polityki naukowej i naukowo-technicznej Polski. Ustawa z dnia 8 października 2004 o zasadach finansowania nauki przekazała jego zadania w zakresie finansowania ministrowi właściwemu dla spraw nauki.
    Politechnika Gdańska – państwowa uczelnia wyższa o profilu technicznym w Gdańsku. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 5. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a na świecie 756. pośród wszystkich typów uczelni.

    Wydział Chemiczny – jeden z dziewięciu wydziałów Politechniki Gdańskiej, kształcący w zakresie nauk technicznych i przyrodniczych.

    Historia[]

    Zabytkowe audytorium z wyposażeniem z 1904. Na ścianie układ okresowy ze znanymi na przełomie XIX i XX w. pierwiastkami chemicznymi.

    Wydział Chemiczny jest jednym z sześciu wydziałów, które rozpoczęły działalność naukowo-dydaktyczną w roku 1945, w wyniku realizacji dekretu rządu RP przekształcającego działającą od 1904 wyższą uczelnię techniczną w polską Politechnikę Gdańską. Wydział chemiczny należał do pierwszych wydziałów Królewskiej Wyższej Szkoły Technicznej w Gdańsku, działających nieprzerwanie w przedwojennej niemieckiej politechnice od momentu jej założenia. Do dziś funkcjonuje w pomieszczeniach, zaprojektowanych specjalnie dla potrzeb kształcenia chemików, od 1904 działają tu laboratoria, zachowało się zabytkowe audytorium, którego oryginalne wyposażenie jest ewenementem na skalę światową.

    Komisja Europejska (niem. Europäische Kommission, fr. Commission européenne, ang. European Commission) – organ wykonawczy Unii Europejskiej będący instytucją odpowiedzialną za bieżącą politykę Unii, nadzorujący prace wszystkich jej agencji i zarządzającą jej funduszami. Komisja posiada wyłączną inicjatywę legislacyjną w zakresie prawa unijnego oraz jest uprawniona do wydawania rozporządzeń wykonawczych (ang. Comission Regulation). Jej główną siedzibą jest Bruksela.Katedra Chemii Analitycznej – jednostka organizacyjna Politechniki Gdańskiej (Wydział Chemiczny), prowadząca działalność naukową i dydaktyczną na obszarze obejmującym dyscypliny: chemia analityczna, analityka chemiczna, ilościowa mikroanaliza organiczna, analiza i monitoring zanieczyszczeń środowiska, chromatografia gazowa, chromatografia cieczowa, analiza śladów.

    Od roku 1945 dyplomy absolwentów Wydziału Chemicznego uzyskało ponad 5000 osób, w tym nieomal 3700 magistrów inżynierów i ponad 1200 inżynierów. Stopień naukowy doktora nadano 450, a doktora habilitowanego – 81 osobom.

    Działalność naukowa[]

    Na wydziale realizowane są m.in. projekty finansowane przez Komitet Badań Naukowych i Komisję Europejską oraz w ramach działalności statutowej i badań własnych. Zespoły naukowe wydziału współpracują z zagranicznymi ośrodkami z kilkunastu krajów. Na wydziale działa Centrum Doskonałości (Centre of Excellence in Environmental Analysis and Monitoring).

    Katedra Chemii Nieorganicznej Politechniki Gdańskiej – jedna z 13 katedr Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej usytuowana w budynku "Chemia A". Katedra kształci w zakresie chemii nieorganicznej, chemii kwantowej i teoretycznej, chemii bionieorganicznej, chemii ciała stałego i krystalografii (dawniej: dyfrakcyjne metody badań strukturalnych). Kierownikiem Katedry jest obecnie prof. dr hab. inż. Barbara Becker.

    Kierunki i specjalności[]

    Symbole pierwiastków chemicznych - dekoracja balustrady klatki schodowej wydziału z 1904 r.
    Metaloplastyka klatki schodowej na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Alembik podgrzewany palnikiem, 1904.
  • Biotechnologia
  • technologia, biotechnologia i analiza żywności
  • biotechnologia molekularna
  • biotechnologia leków
  • Chemia
  • Chemia budowlana
  • Inżynieria materiałowa
  • Inżynieria korozyjna
  • Inżynieria materiałów polimerowych
  • Ochrona środowiska (w jęz. angielskim)
  • Technologia chemiczna
  • technologia zabezpieczeń przeciwkorozyjnych
  • technologia organiczna
  • analityka techniczna i przemysłowa
  • Technologie ochrony środowiska
  • monitoring i analityka zanieczyszczeń środowiska
  • systemy ochrony środowiska
  •  Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej.

    Katedry[]

  • Katedra Chemii Nieorganicznej
  • Katedra Chemii Organicznej
  • Katedra Chemii Fizycznej
  • Katedra Chemii Analitycznej
  • Katedra Technologii Chemicznej
  • Katedra Technologii Leków i Biochemii
  • Katedra Technologii Tłuszczów i Detergentów
  • Katedra Elektrochemii, Korozji i Inżynierii Materiałowej
  • Katedra Chemii, Technologii i Biotechnologii Żywności
  • Katedra Mikrobiologii
  • Katedra Technologii Polimerów
  • Katedra Inżynierii Chemicznej i Procesowej
  • Katedra Aparatury i Maszynoznawstwa Chemicznego
  • Katedra Chemii i Technologii Materiałów Funkcjonalnych
  • Władze[]

    Organizacje studenckie[]

  • Koło Studentów Biotechnologii
  • Naukowe Koło Chemików
  • Sekcja Studencka Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego
  • Koło Studenckie ISPE
  • Koło Badaczy Korozji
  • Przypisy

    1. Dział Kształcenia i Realizacji Dydaktyki.
    2. Marzena Klimowicz-Sikorska: Wehikuł czasu na Politechnice Gdańskiej. [dostęp 15 lipca 2014].

    Linki zewnętrzne[]

  • Strona Wydziału Chemicznego PG



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama