Wydanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wydanie, inaczej edycja (z łac. editio) – przekaz odpowiednio przygotowanego tekstu lub zespołu tekstów zrealizowany w określonym czasie, miejscu i formie graficznej za pomocą określonych technik drukarskich.

Bibliografia (gr. βιβλιο „książka” + γραφία „piszę”) – termin oznaczający zarówno uporządkowany według pewnych kryteriów i spełniający określone zadania informacyjne wykaz (spis) dokumentów pisanych, jak i dział nauki o utworach piśmiennictwa definiujący zasady tworzenia wspomnianych spisów.Wydanie krytyczne, editio maior – redakcja naukowa i wydanie tekstu źródłowego dokumentu opatrzonego tzw. aparatem krytycznym, na który składają się merytoryczne przypisy wyjaśniające decyzje edytorskie wydawcy oraz przypisy bibliograficzne.

Istnieje wiele sposobów przygotowywania tekstu do wydania i doboru zawartości jego opracowania (np. aparatu krytycznego, komentarza). Zależą one od celów, jakim wydanie ma służyć, oraz od przewidywanych potrzeb grupy czytelników, do której adresuje się dane wydanie. Ze względu na sposoby przygotowania tekstu wydania dzieli się na cztery grupy:

Bibliologia, zwana też księgoznawstwem – nauka humanistyczna, której przedmiotem badań jest książka we wszystkich jej aspektach, czyli jako obiekt materialny, nośnik treści a także społeczne narzędzie kultury. Zajmuje się ona zarówno książką dawną jak i współczesną, oraz instytucjami z nią związanymi tj. wydawnictwa, drukarnie, księgarnie, biblioteki, ośrodki informacji.Wydanie popularne, editio minor - takie wydanie tekstu, które przeznaczone jest dla potrzeb szkół lub szerokiej publiczności. Nazwa "editio minor" (dosł. wydanie mniejsze) stosowana jest ze względu na brak aparatu krytycznego w tego rodzaju wydaniach.
  • wydania krytyczne (łac. editio maior)
  • wydania naukowe
  • wydania naukowo-dydaktyczne
  • wydania popularne (łac. editio minor).
  • Rejestracją wydań i ich opisem od strony sposobu przygotowania tekstu zajmuje się bibliografia. Opisem formy graficznej i wszystkich cech zewnętrznych poszczególnych wydań zajmuje się księgoznawstwo.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.Aparat krytyczny (łac.-gr. apparatus criticus) - termin z zakresu krytyki tekstu. W tak zwanych wydaniach krytycznych (łac. editiones maiores) jest to rodzaj przypisów do wydawanego tekstu wyliczających znane jego warianty (tzw. lekcje) przekazane przez różne familie manuskryptów, najlepsze koniektury zgłoszone przez uczonych, drobne komentarze edytorskie itp.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Głowiński i inni, Słownik terminów literackich, wyd. Wyd. 2., poszerzone i popr, Wrocław: Zakład Narowdowy im. Ossolińskich, 1988, s. 578, ISBN 83-04-01787-3, OCLC 18902667.




    Reklama