• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wyżnia Kondracka Przełęcz

    Przeczytaj także...
    Kondracka Kopka (ok. 1770 m) – kopka w północnej grani Kopy Kondrackiej, znajdująca się pomiędzy Kondracką Przełęczą (1725 m) i Wyżnią Kondracką Przełęczą (1765 m), nad którą wznosi się zaledwie kilka metrów. Jest w większości zarośnięta kosodrzewiną, miejscami trawiasta i piarżysta. Jej wschodnie stoki opadają do Piekła w Dolinie Kondratowej, zachodnie do Wyżniego w Dolinie Małej Łąki. Do tej ostatniej doliny z Kondrackiej Kopki opada krótka grzęda oddzielająca dwa żleby opadające ze stoków poniżej przełęczy Kondrackiej i Wyżniej Kondrackiej. Żleby te poniżej grzędy łączą się z sobą, tworząc Głazisty Żleb. W przeciwległe stoki pomiędzy Kondracką Kopką a Giewontem wcina się Kurski Żleb.Kurski Żleb – żleb na południowo-wschodnich, opadających do Doliny Kondratowej stokach Giewontu w Tatrach Zachodnich. Jego górny koniec znajduje się w dolnej części mało stromych w tym miejscu łąk Wielkiego Upłazu, w odległości kilkudziesięciu metrów od kolana szlaku turystycznego wiodącego na Kondracką Przełęcz. Żleb opada w kierunku południowym (z odchyleniem na wschód), przecina szlak turystyczny nieco poniżej źródełka z wodą i uchodzi do Piekła.
    Polana Strążyska – polana znajdująca się ok. 4,5 km od wylotu Doliny Strążyskiej. Niegdyś była koszona i wypasana, wraz z Halą Białe i Halą Kalatówki wchodziła w skład zbiorczej Hali Giewont. W 1955 miała powierzchnię ok. 4 ha, ale w 2004 w wyniku zarośnięcia jej powierzchnia zmniejszyła się o ok. 43%.

    Wyżnia Kondracka Przełęcz (1765 m) – przełęcz w północnej grani Kopy Kondrackiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się pomiędzy Wielkim Giewontem (1894 m) a Kondracką Kopką (ok. 1770 m). Wschodnie stoki spod przełęczy opadają do Doliny Kondratowej i kilkadziesiąt metrów poniżej przełęczy wcina się w nie Kurski Żleb. Zachodnie stoki opadają natomiast do Doliny Małej Łąki i wcina się w nie jedna z odnóg Głazistego Żlebu. Rejon przełęczy zbudowany jest z silnie sprasowanych łupków i gnejsów należących do płaszczowiny Giewontu. Z rzadkich roślin w rejonie przełęczy występuje sybaldia rozesłana – gatunek w Polsce występujący tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach.

    Władysław Cywiński (ur. 12 sierpnia 1939 w Wilnie, zm. 12 października 2013 w Dolinie Złomisk) – polski taternik, przewodnik tatrzański, alpinista, inżynier elektronik.Wielki Giewont – wznoszący się na wysokość 1894 m n.p.m. główny szczyt masywu Giewontu w Tatrach Zachodnich.

    Obszar przełęczy jest częściowo trawiasty, częściowo porośnięty kosodrzewiną. Nieco powyżej przełęczy (w stronę Giewontu) znajduje się skrzyżowanie dwóch popularnych szlaków turystycznych. Często odpoczywają tutaj turyści, co skutkuje tym, że obszar skrzyżowania szlaków jest rozdeptany i w znacznym stopniu pozbawiony roślinności.

    Kuźnice – dzielnica Zakopanego, położona w dolnej partii Doliny Bystrej na wysokości ok. 1010 m n.p.m. Znajduje się całkowicie na obszarze Tatr, pomiędzy zboczami Krokwi, Jaworzyńskich Czół, Boczania, Nieboraka i Nosala. Dolna stacja kolei linowej na Kasprowy Wierch i centrum ruchu turystycznego.Łupek – dość niejednoznaczne pojęcie opisujące grupę skał, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Najczęściej określenie to dotyczy skał metamorficznych (łupek metamorficzny lub też łupek krystaliczny), lecz jest także powszechnie stosowane do skał osadowych o podobnym wyglądzie (łupek osadowy). Polski termin łupek odpowiada angielskim shale, slate, schist, czy czeskim břidlice i svor. Jest to skała o zróżnicowanym składzie i o charakterystycznej teksturze łupkowej. Tekstura łupków osadowych jest spowodowana pierwotnym uwarstwieniem sedymentacyjnym lub wtórnym złupkowaceniem.

    Rzadko używana nazwa Herbaciana Przełączka pochodzi prawdopodobnie od górali, którzy w okresie międzywojennym sprzedawali w tym miejscu turystom napoje, między innymi herbatę.

    Szlaki turystyczne[]

    szlak turystyczny niebieski – niebieski z Kuźnic przez Dolinę Kondratową na Giewont. Czas przejścia z Kondrackiej Przełęczy na szczyt Giewontu: 35 min. szlak turystyczny czerwony – w odległości kilku minut drogi powyżej przełęczy skrzyżowanie z czerwonym szlakiem przez Grzybowiec do Doliny Strążyskiej. Szlak ten zamykany jest na okres zimy. Czas przejścia z przełęczy na Polanę Strążyską: 1:45 h, ↑ 2:20 h

    Przypisy

    1. Władysław Cywiński: Tatry. Czerwone Wierchy, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 2. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-010-5.
    2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
    3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
    4. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 164. ISBN 83-01-13184-5.
    5. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.
    Wyżnia Kondracka Przełęcz ze szlaku na Giewont
    Kosodrzewina (sosna górska, kosówka właściwa) (Pinus mugo Turra) – gatunek drzewa (lub krzewu) iglastego z rodzaju sosna (Pinus) należący do rodziny sosnowatych (Pinaceae). Występuje na terenach pasm górskich Europy Środkowej i Południowej w piętrze kosówki powyżej regla górnego, a poniżej piętra hal. W Polsce: Tatry, Sudety, Babia Góra i Pilsko, niewielkie stanowiska kosodrzewiny znajdują się również na Policy, Romance, oraz na szczycie Czyrńca. Do lat 90. XX wieku reliktowe stanowisko kosodrzewiny znajdowało się w Beskidzie Niskim (rezerwat przyrody Kornuty).Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dolina Strążyska – dolina w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną ku Dziurze a Doliną za Bramką.
    Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
    Północna grań Kopy Kondrackiej – północna grań Kopy Kondrackiej w Tatrach Zachodnich. Kopa Kondracka znajduje się w grani głównej Tatr Zachodnich, przez którą biegnie granica polsko-słowacka, a jej północna, boczna grań znajduje się w polskiej części Tatr i oddziela dwie doliny walne: Dolinę Małej Łąki (po zachodniej stronie) i Dolinę Bystrej z jej odgałęzieniem – Doliną Kondratową (po wschodniej stronie). W grani tej znajdują się:
    Głazisty Żleb – żleb opadający z okolic Giewonckiej Przełęczy do Doliny Małej Łąki. Opada w południowo-zachodnim kierunku po wschodniej stronie przełęczy Siodło i Siodłowej Turni, przy Mnichowych Turniach zmienia kierunek na północno-zachodni. Przez większą część roku jest suchy, okresowo tylko jego środkową częścią (przy Mnichowych Turniach) płynie strumyk, zanikający potem w górnej części Wielkiej Polany Małołąckiej. Jedynie po większych ulewach żlebem rwą potoki wody.
    Płaszczowina - nasunięcie o charakterze regionalnym, powstałe w wyniku przemieszczania i przeważnie sfałdowania warstw skalnych "odkłutych" od podłoża, na którym się osadziły. Przemieszczenie odbywa się w zakresie kilku do ponad 200 km od pierwotnego występowania skał. Zbudowane głównie ze skał osadowych, czasami też metamorficznych lub magmowych. Płaszczowiny charakteryzują się bardzo małą miąższością w stosunku do szerokości i długości oraz przemieszczenia.
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.
    Grzybowiec – wzniesienie reglowe w Tatrach Zachodnich pomiędzy Małym Giewontem, od którego oddzielone jest przełęczą Bacug i Łysankami. Od południowej strony jego zbocza opadają do Doliny Małej Łąki, od strony północnej (tzw. Wielki Bacug i Mały Bacug) do Doliny Strążyskiej i Doliny Grzybowieckiej. Od leżącego na północ od niego wzniesienia Łysanek oddzielony jest Przełęczą w Grzybowcu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.