• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wussow



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Minogokształtne, minogi (Petromyzontiformes) – rząd prymitywnych zwierząt wodnych zaliczanych do bezżuchwowców z gromady cefalaspidokształtnych (Cephalaspidomorphi). Są spokrewnione ze śluzicami.Karwno (kaszb. Karwno, niem. Karwen) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka.
    Herb Wussow I
    Herb Wussow I odmienny
    Herb Wussow II
    Herb Wussow III

    Wussow (Wossow, Wossowe, Ossowski, Księżyc odmienny) − kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Księżyc.

    Opis herbu[ | edytuj kod]

    Herb znany w przynajmniej czterech wariantach. Opisy z wykorzystaniem tradycyjnych zasad blazonowania:

    Wussow I (Wossow, Ossowski, Księżyc odmienny): Tarcza dwudzielna w pas, w polu górnym, błękitnym, półksiężyc z twarzą złoty, nad którym trzy takież gwiazdy w pas (środkowa nieco niżej); w polu dolnym, srebrnym, trzy minogi błękitne jeden nad drugim (także w lewo). Klejnot: nad hełmem bez korony trzy pióra strusie, srebrne między błękitnymi. Labry błękitne, podbite srebrem.

    Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego (niem. Lubinsche Karte lub Große Lubinsche Karte) – powstała w latach 1610-1618 na zamówienie księcia szczecińskiego Filipa II. Autorem mapy Pomorza Zachodniego był niemiecki kartograf Eilhardus Lubinus (właśc. Eilert Lübben).Jasień (kaszb. Jaséń lub też Jasónowò, Jasóniô, niem. Jassen) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka, nad wschodnim brzegiem jeziora o tej samej nazwie.

    Wussow I odmienny (Wossow, Ossowski, Księżyc odmienny): Brak podziału tarczy, pole całe srebrne, minogi w słup, jeden obok drugiego.

    Wussow II (Wossow, Wossowe): Sama tarcza. W polu trzy minogi (węgorze) w słup, obok siebie, nad każdym po gwieździe.

    Wussow III: W polu srebrnym trzy śledzie błękitne jeden nad drugim. W klejnocie nad hełmem bez korony ogon pawi. Labry błękitne, podbite srebrem.

    Korona rangowa – element herbu rycerskiego i szlacheckiego. Umieszczana pierwotnie zwykle na hełmie jest jedną z heraldycznych oznak godności. Początkowo w XII-XIV w. korona umieszczana była tylko nad herbami królów i książąt. Później także nad herbami pozostałej arystokracji i zwykłej szlachty. Od końca XVI wieku najczęściej umieszczana bezpośrednio nad tarczą, zaś hełmy z klejnotami były umieszczane powyżej, bądź pomijane. W przypadku koron zamkniętych, mitry lub korony królewskiej, hełmy powyżej korony nie były umieszczane. W heraldyce napoleońskiej zamiast koron rangowych wprowadzono czapki (birety), zbliżone nieco wyglądem do mitry książęcej. Może ozdabiać jedynie herby nadane przez udzielnego monarchę. W heraldyce polskiej, w przeciwieństwie do zasad heraldycznych wielu innych krajów stanowi, umieszczana na hełmie, konieczny element herbu szlacheckiego.Ossowski (Leliwa odmienny) − kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Leliwa, znany z jedynej pieczęci.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kozin kaszb. Kozën, niem. Kosemühl) – wieś kaszubska Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka przy trasie drogi wojewódzkiej nr 212. Wieś jest częścią składową sołectwa Kozy. Kozin leży na trasie spływów kajakowych na Łupawie i uchodzącej do niej Bukowiny.
    Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – zwieńczenie hełmu łączące się z nim za pośrednictwem korony rangowej lub przepaski, z której rozwijały się labry.
    Eilhardus Lubinus, także Eilhard Lubinus (właśc. Eilert Lübben, ur. 23 marca 1565 w Westerstede, zm. 2 czerwca 1621 w Rostocku) – matematyk i kartograf niemiecki, również poeta i teolog protestancki.
    Unieszynko (kaszb. Ùnieszinkò lub też Môłé Ònieszëno, niem. Klein Wunneschin) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Cewice. Wieś jest częścią składową sołectwa Unieszyno.
    Lędziechowo (kaszb. Lãdzechòwò lub też Lãdzëchòwò, niem. Landechow) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska na trasie linii kolejowej Lębork-Łeba. Wieś jest częścią składową sołectwa Lędziechowo. We wsi znajduje się przystanek kolejowy Lędziechowo. Niedaleko wsi jest natomiast byłe lotnisko wojskowe. We wsi znajduje się także zabytkowy pałac, który był kiedyś klasztorem. Odbudowany po II wojnie światowej. Niedaleko jest także stary młyn wodny. We wsi znajduje się także boisko do gry w piłkę nożną, koszykówkę i siatkówkę oraz świetlica wiejska, w której odbywają się imprezy. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
    Kozy (kaszb. Kozë, niem.: Kose) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Wieś jest siedzibą sołectwa Kozy w którego skład wchodzi również miejscowość Kozin. Na zachód od miejscowości znajdują się jeziora Mikorowo i Kozie. W Kozach znajduje się piękny pałac po dawnych właścicielach majątku Kose, państwu Klatt, a naprzeciwko pałacu, po drugiej stronie ulicy nekropolia z grobami rodziny von Klatt. Przed wojną, niedaleko wsi istniała cegielnia i wiele mniejszych folwarków.
    Herb szlachecki – charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać – w heraldyce polskiej – wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.015 sek.