• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wulkan



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Erebus – aktywny wulkan u wschodnich wybrzeży Antarktydy, na Wyspie Rossa (Morze Rossa) o wysokości około 3794 m n.p.m. Ostatnio do jego erupcji doszło w 2012. W 1841 roku odkrył go szkocki badacz James Ross. Nazwa wulkanu pochodzi od jednego ze statków odkrywcy o nazwie H.M.S Erebus.Tytan (Saturn VI) – największy księżyc Saturna, jedyny księżyc w Układzie Słonecznym posiadający gęstą atmosferę, w której zachodzą skomplikowane zjawiska atmosferyczne. Jest to również jedyne ciało poza Ziemią, na powierzchni którego odkryto powierzchniowe zbiorniki cieczy – jeziora. Nie wypełnia ich jednak woda, ale ciekły metan, który na Ziemi występuje w postaci palnego gazu.
    Uwagi[ | edytuj kod]
    1. Wulkany występują również na innych obiektach Układu Słonecznego – patrz sekcja „Wulkany poza Ziemią”

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Leszek Czechowski: Tektonika płyt i konwekcja w płaszczu Ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 201–210.
    2. Bruce M. Jakosky, Volcanoes, the stratosphere, and climate, „Journal of Volcanology and Geothermal Research”, 28 (3-4), 1986, s. 247–255, DOI10.1016/0377-0273(86)90025-9, ISSN 0377-0273 [dostęp 2018-09-21].
    3. Aleksandra Kardaś, Wulkany odpowiedzialne za... wyjątkowo chłodne lata, naukaoklimacie.pl, 24 października 2015 [dostęp 2018-09-21] (pol.).
    4. Michael R. Rampino, Stephen Self, Sulphur-rich volcanic eruptions and stratospheric aerosols, „Nature”, 310 (5979), 1984, s. 677–679, DOI10.1038/310677a0, ISSN 0028-0836 [dostęp 2018-09-21] (ang.).
    5. Alan Robock, Volcanic eruptions and climate, „Reviews of Geophysics”, 38 (2), 2000, s. 191–219, DOI10.1029/1998rg000054, ISSN 8755-1209 [dostęp 2018-09-21] (ang.).
    6. M. Sigl i inni, Timing and climate forcing of volcanic eruptions for the past 2,500 years, „Nature”, 523 (7562), 2015, s. 543–549, DOI10.1038/nature14565, ISSN 0028-0836 [dostęp 2018-09-21] (ang.).
    7. M.R. Burton, G.M. Sawyer, D. Granieri, Deep Carbon Emissions from Volcanoes, „Reviews in Mineralogy and Geochemistry”, 75 (1), 2013, s. 323–354, DOI10.2138/rmg.2013.75.11, ISSN 1529-6466 [dostęp 2018-09-21] (ang.).1 stycznia
    8. Terry Gerlach, Volcanic versus anthropogenic carbon dioxide, „Eos, Transactions American Geophysical Union”, 92 (24), 2011, s. 201–202, DOI10.1029/2011eo240001, ISSN 0096-3941 [dostęp 2018-09-21] (ang.).
    9. Dario Camuffo, Acid rain and deterioration of monuments: How old is the phenomenon?, „Atmospheric Environment. Part B. Urban Atmosphere”, 26 (2), 1992, s. 241–247, DOI10.1016/0957-1272(92)90027-p, ISSN 0957-1272 [dostęp 2018-09-21].
    10. Noye Johnson, R.A. Parnell, Composition, distribution and neutralization of “acid rain” derived from Masaya volcano, Nicaragua, „Tellus B: Chemical and Physical Meteorology”, 38 (2), 1986, s. 106–117, DOI10.3402/tellusb.v38i2.15086, ISSN 1600-0889 [dostęp 2018-09-21] (ang.).
    11. G.H. Floor i inni, Selenium mobilization in soils due to volcanic derived acid rain: An example from Mt Etna volcano, Sicily, „Chemical Geology”, 289 (3-4), 2011, s. 235–244, DOI10.1016/j.chemgeo.2011.08.004, ISSN 0009-2541 [dostęp 2018-09-21].
    12. J. Eric Klobas i inni, Ozone depletion following future volcanic eruptions, „Geophysical Research Letters”, 44 (14), 2017, s. 7490–7499, DOI10.1002/2017gl073972, ISSN 0094-8276 [dostęp 2018-09-21] (ang.).
    13. S. Solomon i inni, The role of aerosol variations in anthropogenic ozone depletion at northern midlatitudes, „Journal of Geophysical Research: Atmospheres”, 101 (D3), 1996, s. 6713–6727, DOI10.1029/95jd03353, ISSN 0148-0227 [dostęp 2018-09-21] (ang.).

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Wulkany świata – Global Volcanism Program
  • Stożek wulkaniczny – wulkan, wzniesienie o stożkowatym kształcie, utworzone z lawy lub materiałów piroklastycznych, wydobywających się z wylotu komina wulkanicznego w czasie erupcji centralnej. W wyniku kolejnych erupcji kształt i wielkość stożka mogą ulegać zmianom, w wierzchołkowej partii może utworzyć się krater lub kaldera.Góry Świętokrzyskie (342.34) – masyw górski położony w południowo-wschodniej Polsce, w centralnej części Wyżyny Kieleckiej. Najwyższy szczyt to Łysica (612 m n.p.m.) w paśmie Łysogór. Nazwa gór pochodzi od relikwii Krzyża Świętego przechowywanych w klasztorze na Łysej Górze.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Beerenberg lub Haakon VII Toppen (pol. Szczyt Haakona VII) – aktywny wulkan (stratowulkan) w północno-wschodniej części wyspy Jan Mayen, drugi pod względem wysokości w Europie (po Etnie). W znacznej części jest on pokryty lodowcem.
    Grzbiet Śródatlantycki – podwodny grzbiet śródoceaniczny na Oceanie Atlantyckim, ciągnący się od Islandii aż po Antarktydę. Jest to najdłuższy grzbiet śródoceaniczny na Ziemi. Jego przedłużeniem na obszarze Oceanu Arktycznego jest Grzbiet Gakkela. Na południu kończy się w węźle potrójnym Bouveta w pobliżu Wyspy Bouveta. Krawędź Romanche rozdziela go na Grzbiet Północnoatlantycki i Grzbiet Południowoatlantycki. Większa część grzbietu skryta jest pod wodą. Ponad powierzchnię morza została wypiętrzona Islandia. Część grzbietu w pobliżu Islandii zwana jest Grzbietem Reykjanes.
    Hekla (isl. "kaptur, czepek, płaszcz z kapturem") – wulkan w południowo-zachodniej Islandii, położony 115 km na wschód od stolicy kraju Reykjavíku. Najwyższy czynny wulkan wyspy (1491 m n.p.m.), należy też do najbardziej aktywnych.
    Mayon – czynny wulkan na wyspie Luzon na Filipinach o wysokości 2463 metrów n.p.m., zaliczany do stratowulkanów. Tworzy stożek wulkaniczny o zboczach nachylonych pod kątem 35–40°. Na szczycie znajduje się niewielki krater.
    Efuzja, erupcja wylewna, wylew wulkaniczny - wylew lawy na powierzchnię Ziemi. Jest to typ erupcji wulkanicznej, typowy dla wulkanów tarczowych. Wypływ lawy ma spokojny charakter, nie towarzyszy mu wyrzucenie dużych ilości materiałów piroklastycznych, charakterystyczne dla gwałtownych erupcji eksplozywnych. Zachodzi w przypadku lawy zasadowej - bazaltowej o małej lepkości.
    Nikaragua (Nicaragua, Republika Nikaragui – República de Nicaragua) – państwo w Ameryce Środkowej, położone między Hondurasem na północy, a Kostaryką na południu. Na zachodzie na długości 320 km oblewają ją wody Oceanu Spokojnego, a na wschodzie na długości 480 km – wody Morza Karaibskiego.
    Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.147 sek.