• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wszechświat



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] 6 [7]
    Przeczytaj także...
    Stworzenie świata – opis, który rozpoczyna Biblię, przedstawia pochodzenie wszechświata i człowieka od Boga, zależności między Bogiem, człowiekiem i światem, oraz podkreśla doskonałość tego, co stworzone. Interpretacja teologiczna opisów stworzenia jest różna w zależności od wyznania.Przestrzeń euklidesowa – przestrzeń o geometrii euklidesowej. Jest ona naturalnym elementem modeli świata rzeczywistego (łac. geometria = mierzenie ziemi) i stanowi dobre przybliżenie przestrzeni fizycznych w warunkach makroskopowych, jednak nie nadaje się do opisu rzeczywistości w bardzo małych, atomowych, lub bardzo wielkich, astronomicznych, wielkościach. Jednowymiarowa przestrzeń euklidesowa nazywana jest prostą euklidesową, zaś dwuwymiarowa – płaszczyzną euklidesową. Przestrzenie te nazywa się również przestrzeniami afinicznymi euklidesowymi w odróżnieniu od przestrzeni liniowych euklidesowych, znanych szerzej jako przestrzenie unitarne.
    Przypisy
    1. Definicja pojęcia universe (ang.). W: YourDictionary [on-line]. [dostęp 2015-06-05].
    2. Definicja pojęcia universe (ang.). W: Dictionary.com [on-line]. [dostęp 2015-06-05].
    3. Definicja pojęcia universe (ang.). W: Merriam-Webster [on-line]. [dostęp 2015-06-05].
    4. Definicja pojęcia universe (ang.). W: Cambridge Dictionaries Online [on-line]. [dostęp 2015-06-05].
    5. Charles H. Lineweaver, Tamara M. Davis: Misconceptions about the Big Bang. W: 2005-02-21 [on-line]. Scientific American. [dostęp 2011-02-09].
    6. Brian Greene: The Hidden Reality. 2011.
    7. Thomas F. Glick; Steven Livesey; Faith Wallis.Medieval Science Technology and Medicine: An Encyclopedia. Routledge.
    8. Dold-Samplonius, Yvonne (2002). From China to Paris: 2000 Years Transmission of Mathematical Ideas. Franz Steiner Verlag.
    9. Stephen Hawking: A Brief History of Time. Bantam Books, 1988, s. 125. ISBN 0-553-05340-X.
    10. Peter Coles, Ellis, George F.R.: Is the Universe Open or Closed? The Density of Matter in the Universe. Cambridge: Cambridge University Press, 1997. ISBN 0-521-56689-4.
    11. Introduction to Cosmology. San Francisco: Addison Wesley, 2002. ISBN 0805389121.
    12. The Nobel Prize in Physics 2011. www.nobelprize.org. [dostęp 2015-06-05].
    13. Paul Copan; William Lane Craig: Creation Out of Nothing: A Biblical, Philosophical, and Scientific Exploration. Baker Academic, 2004, s. 220. ISBN 9780801027338.
    14. Alexander Bolonkin: Universe, Human Immortality and Future Human Evaluation.. Elsevier, listopad 2011, s. 3. ISBN 978-0-12-415801-6.
    15. Duco A. Scheuder: Vision and Visual Perception.. Archiway Publishing, 3 grudnia 2014, s. 135. ISBN 978-1-4808-1294-9.
    16. Jim Holt: Why Does the World Exist?. Liveright Publishing, 2012, s. 308.
    17. Timothy Ferris: The Whole Shebang: A State-of-the-Universe(s) Report. Simon & Schuster., s. 400.
    18. The Compact Edition of the Oxford English Dictionary, volume II. Oxford: Oxford University Press, 1971, s. 3518.
    19. Liddell, H. G. & Scott, R. (1968). A Greek-English Lexicon. Oxford University Press. ISBN 0-19-864214-8.
    20. Mary Louise Gill; Pierre Pellegrin: A Companion to Ancient Philosophy. John Wiley & Sons, 9 lutego 2009, s. 369. ISBN 978-1-4051-7825-9.
    21. Yonge, Charles Duke (1870). An English-Greek lexicon. New York: American Book Company. s. 567.
    22. Liddell, H. G. & Scott, R. (1968). A Greek-English Lexicon. Oxford University Press. ISBN 0-19-864214-8. s. 1345–1346.
    23. Liddell, H. G. & Scott, R. (1968). A Greek-English Lexicon. Oxford University Press. ISBN 0-19-864214-8. s. 985, 1964.
    24. Lewis, C. T.; Short, S (1879). A Latin Dictionary. Oxford University Press. s. 1881–1882, 1175, 1189–1190. ISBN 0-19-864201-6.
    25. The Compact Edition of the Oxford English Dictionary II. Oxford: Oxford University Press. 1971. s. 909, 569, 3821–3822, 1900. ISBN 978-0198611172.
    26. C. Sivaram (1986). Evolution of the Universe through the Planck epoch. Astrophysics & Space Science 125: s. 189.
    27. New evidence from space supports Stanford physicist’s theory of how universe began (ang.). Stanford News. [dostęp 2014-03-17].
    28. Richard B. Larson i Volker Bromm: The First Stars in the Universe (ang.). Scientific American.
    29. Ryden, Barbara, Introduction to Cosmology, 2006.
    30. Nick Strobel: The Composition of Stars. Astronomy Notes, 2001-05-23. [dostęp 2007-01-04].
    31. Have physical constants changed with time?. Astrophysics (Astronomy Frequently Asked Questions). [dostęp 2007-01-04].
    32. Edward L. Wright: Big Bang Nucleosynthesis. UCLA, 2004-09-12. [dostęp 2007-01-05].
    33. M. Harwit, M. Spaans. Chemical Composition of the Early Universe. „The Astrophysical Journal”. 1 (589), s. 53–57, 2003. DOI: 10.1086/374415. 
    34. C. Kobulnicky, E. D. Skillman. Chemical Composition of the Early Universe. „Bulletin of the American Astronomical Society”, s. 1329, 1997. 
    35. Antimatter. Particle Physics and Astronomy Research Council, 2003-10-28. [dostęp 2006-08-10].
    36. Landau i Lifszyc (1975), s. 361.
    37. Universe Could be 250 Times Bigger Than What is Observable. universetoday.com, 2011-02-08. [dostęp 2011-02-09].
    38. Edward Robert Harrison: Cosmology: The Science of the Universe. Cambridge University Press, 2000, s. 447. ISBN 978-0-521-66148-5.
    39. Andrew R. Liddle; David Hilary Lyth: Cosmological inflation and large-scale structure. Cambridge University Press, s. 24. ISBN 978-0-521-57598-0.
    40. WMAP- Shape of the Universe. 2012-06-01. [dostęp 2015-06-09].
    41. Luminet, Jean-Pierre; Weeks, Jeffrey R.; Riazuelo, Alain; Lehoucq, Roland; Uzan, Jean-Philippe: Nature 425 (6958) Dodecahedral space topology as an explanation for weak wide-angle temperature correlations in the cosmic microwave background”. s. 593–595.
    42. Roukema, Boudewijn; Zbigniew Buliński; Agnieszka Szaniewska; Nicolas E. Gaudin (2008). A test of the Poincare dodecahedral space topology hypothesis with the WMAP CMB data. Astronomy and Astrophysics 482 (3): s. 747.
    43. Aurich, Ralf; Lustig, S.; Steiner, F.; Then, H. (2004). Hyperbolic Universes with a Horned Topology and the CMB Anisotropy. Classical and Quantum Gravity 21 (21): s. 4901–4926.
    44. Planck collaboration (2014). Planck 2013 results. XVI. Cosmological parameters”. Astronomy & Astrophysics.
    45. Michael Banks: Planck reveals ‘almost perfect’ universe (ang.). Physics World.
    46. Michio Kaku: Physics of the Impossible: A Scientific Exploration into the World of Phasers, Force Fields, Teleportation, and Time Travel. Knopf Doubleday Publishing Group, 11 marca 2008, s. 202. ISBN 978-0-385-52544-2.
    47. Vannesa Janek: How can space travel faster than the speed of light?. Universe Today. [dostęp 2015-06-11].
    48. Philip Gibbs: Is faster-than-light travel or communication possible? Section: Expansion of the Universe (ang.). [dostęp 2015-06-11].
    49. McCall, Storrs: A Model of the Universe: Space-time, Probability, and Decision. Oxford University, s. 23.
    50. Galactic Lenses Confirm Universe’s Age, Size (ang.). space.com, 2010-03-02. [dostęp 2011-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-04-11)].
    51. Sean Carroll i Michio Kaku (2014). How the Universe Works 3. End of the Universe. Discovery Channel.
    52. Dennis Overbye: A ‘Cosmic Jerk’ That Reversed the Universe (ang.). New York Times. [dostęp 2015-10-11].
    53. The 2011 Nobel Prize in Physics - Press Release. www.nobelprize.org. [dostęp 2015-06-12].
    54. Jean-Pierre Lumine,; Roukema Boudewijn F. (1999). Topology of the Universe: Theory and Observations. Proceedings of Cosmology School held at Cargese, Corsica, August 1998.
    55. Planck reveals an almost perfect Universe (ang.). European Space Agency, 2013-03-21. [dostęp 2013-03-21].
    56. Sean Carroll, Ph.D., Cal Tech, 2007, The Teaching Company, Dark Matter, Dark Energy: The Dark Side of the Universe, Guidebook Part 1 pages 1 and 3: …only 5% of the Universe is made of ordinary matter, with 25 percent being some kind of unseen dark matter and a full 70% being a smoothly distributed dark energy….
    57. Peebles, P. J. E. & Ratra, Bharat (2003). The cosmological constant and dark energy. Reviews of Modern Physics 75 (2): 559–606.
    58. N. Mandolesi, P. Calzolari, S. Cortiglioni, F. Delpino, G. Sironi. Large-scale homogeneity of the Universe measured by the microwave background. „Letters to Nature”, s. 751–753, 1986. DOI: 10.1038/319751a0. 
    59. Glen Mackie: To see the Universe in a Grain of Taranaki Sand (ang.). Swinburne University.
    60. Dan Vergano: Universe holds billions more stars than previously thought. USA Today.
    61. http://www.nature.com/news/earth-s-new-address-solar-system-milky-way-laniakea-1.15819.
    62. http://www.universetoday.com/30286/local-group/.
    63. Gary Hinshaw: New Three Year Results on the Oldest Light in the Universe. NASA WMAP, 2006-11-29. [dostęp 2006-08-10].
    64. Gary Hinshaw: Tests of the Big Bang: The CMB. NASA WMAP, 2005-12-15. [dostęp 2007-01-09].
    65. Astronomers discover largest known structure in the universe is … a big hole (ang.). The Guardian.
    66. W. Rindler: Essential Relativity: Special, General, and Cosmological. Nowy Jork: Springer Verlag, 1977, s. 202. ISBN 0-387-10090-3.
    67. P. J. E. Peebles & Bharat Ratra: The cosmological constant and dark energy”. Reviews of Modern Physics 75 (2). 559–606, 2003.
    68. Dark Energy (ang.). Hyperphysics.
    69. Sean M.Carroll: The cosmological constant. Living Reviews in Relativity 4 (ang.).
    70. First Planck results: the Universe is still weird and interesting. [dostęp 2015-06-14].
    71. L. Baum i P.H. Frampton, (2007). Turnaround in Cyclic Cosmology. Physical Review Letters 98 (7): 071301.
    72. Planck captures portrait of the young Universe, revealing earliest light (ang.). University of Cambridge.
    73. Sean Carroll, Ph.D., Cal Tech, 2007, The Teaching Company, Dark Matter, Dark Energy: The Dark Side of the Universe, Guidebook Part 1 str. 1, 3: …only 5% of the Universe is made of ordinary matter, with 25 percent being some kind of unseen dark matter and a full 70% being a smoothly distributed dark energy….
    74. P. Davies: The New Physics: A Synthesis. Cambridge University Press, 1992, s. 1. ISBN 0-521-43831-4.
    75. G. 't Hooft: In search of the ultimate building blocks. Cambridge University Press, 1997, s. 6. ISBN 0-521-57883-3.
    76. In search of the ultimate building blocks.. Cambridge University Press, 1997, s. 6. ISBN 0-521-57883-3.
    77. RHIC Scientists Serve Up Perfect Liquid (ang.). Brookhaven National Laboratory. [dostęp 2015-06-16].
    78. Sylvie Braibant; Giorgio Giacomelli; Maurizio Spurio: Particles and Fundamental Interactions: An Introduction to Particle Physics (2nd ed.). Springer Science+Business Media, 2012, s. 1–3. ISBN 978-94-007-2463-1.
    79. Strassler, M. (12 października 2012). The Higgs FAQ 2.0. ProfMattStrassler.com. Data dostępu 2015-06-19. [Q] Why do particle physicists care so much about the Higgs particle? [A] Well, actually, they don’t. What they really care about is the Higgs field, because it is so important. [emphasis in original].
    80. Nick Strobel: The Composition of Stars (ang.). Astronomy Notes. [dostęp 2015-06-16].
    81. Have physical constants changed with time?. Astrophysics.
    82. R. Oerter: The Theory of Almost Everything: The Standard Model, the Unsung Triumph of Modern Physics (Kindle ed.). Penguin Group, 2006, s. 2. ISBN 0-13-236678-9.
    83. LHCb collaboration: Observation of the resonant character of the Z(4430) – state.
    84. W.-M. Yao et al. (2006): Particle listings – Θ+.
    85. C. Amsler et al. (2008): Pentaquarks.
    86. Lepton (physics) (ang.). Encyclopædia Britannica.
    87. Harari H. (1977). Three generations of quarks and leptons (PDF). W pracy E. van Goelera i Weinsteina R. Proceedings of the XII Rencontre de Moriond. s. 170. SLAC-PUB-1974.
    88. Experiment confirms famous physics model. Massachusetts Institute of Technology.
    89. The Timescale of Creation.
    90. Martinus Veltman: Facts and Mysteries in Elementary Particle Physics. World Scientific, 2003. ISBN 981-238-149-X.
    91. Onyisi, P: Higgs boson FAQ (ang.). University of Texas ATLAS group. [dostęp 2015-06-19].
    92. Introducing Einstein’s Relativity. Clarendon Press, 1992, s. 319. ISBN 0-19-859653-7.
    93. Blandford R.D. A century of general relativity: Astrophysics and cosmology.  Science 347 (6226): s. 103–108.
    94. Will Durant, Our Oriental Heritage.
    95. William Lane Craig. Whitrow and Popper on the Impossibility of an Infinite Past. „The British Journal for the Philosophy of Science”. 2 (30), s. 165–170 [165–6], czerwiec 1979. DOI: 10.1093/bjps/30.2.165. 
    96. S.T. Joshi: The agnostic reade. Amherst, Nowy Jork: Prometheus Books, 2007, s. 172–173. ISBN 978-1-59102-533-7.
    97. Otto E. Neugebauer (1945). The History of Ancient Astronomy Problems and Methods, Journal of Near Eastern Studies 4 (1), s. 1–38.
    98. George Sarton (1955). Chaldaean Astronomy of the Last Three Centuries B.C., Journal of the American Oriental Society 75 (3), s. 166–173.
    99. Bartel Leendert van der Waerden (1987). The Heliocentric System in Greek, Persian and Hindu Astronomy, Annals of the New York Academy of Sciences 500 (1): 525–545 [529–34].
    100. Misner, Thorne, and Wheeler (1973), s. 755.
    101. Misner, Thorne, and Wheeler (1973), s. 755–756.
    102. Misner, Thorne, and Wheeler (1973), s. 756.
    103. Jean-Philippe de Cheseaux: Traité de la Comète. Lausanne, 1744, s. 223ff.. Reprinted as Appendix II in Dickson FP: The Bowl of Night: The Physical Universe and Scientific Thought. Cambridge, MA: M.I.T. Press, 1969. ISBN 978-0262540032.
    104. Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers. „Bode’s Jahrbuch”, 1826.  Reprinted as Appendix I in Dickson FP: The Bowl of Night: The Physical Universe and Scientific Thought. Cambridge, MA: M.I.T. Press, 1969. ISBN 978-0262540032.
    105. A. Einstein. Kosmologische Betrachtungen zur allgemeinen Relativitätstheorie. „Preussische Akademie der Wissenschaften, Sitzungsberichte”, s. 142–152, 1917. 
    106. Albert Einstein (1905) Zur Elektrodynamik bewegter Körper, Annalen der Physik 17: s. 891.
    107. Tom Roberts, Siegmar Schleif: What is the experimental basis of Special Relativity? (ang.). Usenet Physics FAQ. [dostęp 2015-06-24].
    108. Richard Phillips Feynman: Six Not-so-easy Pieces: Einstein’s relativity, symmetry, and space–time. Basic Books, 1998, s. 68. ISBN 0-201-32842-9.
    109. O’Connor, J.J. and E.F. Robertson (1996), General relativity. Mathematical Physics index, School of Mathematics and Statistics, University of St. Andrews, Szkocja, maj 1996. Data dostępu: 22 czerwca 2015.
    110. Rindler (1977), s. 226–229.
    111. Landau and Lifshitz (1975), s. 358–359.
    112. A Einstein. Zum kosmologischen Problem der allgemeinen Relativitätstheorie. „Sitzungsberichte der Preussischen Akademie der Wissenschaften, Physikalisch-mathematische Klasse”, s. 235–237, 1931. 
    113. Hubble Telescope news release.
    114. BBC News story: Evidence that dark energy is the cosmological constant.
    115. Friedmann A. (1922). Über die Krümmung des Raumes. Zeitschrift für Physik 10 (1): s. 377–386.
    116. Cosmic Detectives (ang.). The European Space Agency (ESA). [dostęp 2015-06-24].
    117. Joseph Silk: Horizons of Cosmology. Templeton Press, 2009, s. 208.
    118. Simon Singh: Big Bang: The Origin of the Universe. Harper Perennial, 2005, s. 560.
    119. Michio Kaku: Physics of the Impossible: A Scientific Exploration into the World of Phasers, Force Fields, Teleportation, and Time Travel. Knopf Doubleday Publishing Group, 11 marca 2008, s. 202. ISBN 978-0-385-52544-2.
    120. Vannesa Janek: How can space travel faster than the speed of light? (ang.). Universe Today. [dostęp 6 czerwca 2015].
    121. Philip Gibbs: Is faster-than-light travel or communication possible? Section: Expansion of the Universe (ang.). [dostęp 6 czerwca 2015].
    122. Seminarium SLAC, 10–35 seconds after the Big Bang, 1980-01-23. Zob. Guth (1997), s 186.
    123. Kolb and Turner (1998), Liddle and Lyth (2000).
    124. Munitz MK. One Universe or Many?. „Journal of the History of Ideas”, s. 231–255, 1959. DOI: 10.2307/2707516. 
    125. Andrei Linde. Eternal chaotic inflation. „Mod. Phys. Lett.”, s. 81, 1986. 
    126. Ragbir Bhathal. Astronomy in Aboriginal culture. „A&G”, październik 2006 (ang.). [dostęp 2010-12-21]. 

    Bibliografia[]

  • Jerzy Marek Kreiner: Astronomia z astrofizyką. PWN 1992. ISBN 8301076461.
  • Michał Jaroszyński: Galaktyki i budowa Wszechświata. Warszawa 1993: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 302. ISBN 8301106492.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Wszechświat – interaktywna podróż w skali makro i mikro
  • Atlas Wszechświata – obrazy w różnych skalach, z wyjaśnieniami
  • Age of the Universe (ang.)
  • Stephen Hawking’s Universe (ang.)
  • Cosmology FAQ (ang.)
  • Illustration comparing the sizes of the planets, the sun, and other stars (ang.)
  • Logarithmic Maps of the Universe (ang.)
  • My So-Called Universe (ang.)
  • The Dark Side and the Bright Side of the Universe (ang.)
  • Universe – Space Information Centre (ang.)
  • Exploring the Universe (ang.)
  • Mahawisznu – pierwsza inkarnacja Wisznu. Jedna z przejawień manifestacji purusza. Stwórca niezliczonej ilości wszechświatów, mąż bogini Lakszmi oraz pierwotne źródło - Garbhodakaśaji oraz Ksirodakaśaji. Zwany także Karanodakaśaji Wisznu (spoczywa na oceanie Karana).Zasada kopernikańska – zasada filozoficzna, według której położenie Ziemi we wszechświecie nie jest w żaden sposób uprzywilejowane. Nazwa pochodzi od nazwiska Mikołaja Kopernika, który zapostulował odejście od geocentrycznego modelu Wszechświata i zastąpienie go takim, w którym Ziemia jest tylko jednym z ciał krążących wokół Słońca (przyjął jednak, że to Słońce stanowi centrum Wszechświata).


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] [5] 6 [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Brahman (sanskryt ब्राह्मण) – w filozofii indyjskiej i hinduizmie bezosobowy aspekt Absolutu posiadający w pełni cechę wieczności (sat).
    Gaz – stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu. Wszystkie one cały czas przemieszczają się w przestrzeni zajmowanej przez gaz i nigdy nie zatrzymują się w jednym miejscu. Między cząsteczkami nie występują żadne oddziaływania dalekozasięgowe, a jeśli, to bardzo słabe. Jedyny sposób, w jaki cząsteczki na siebie oddziałują, to zderzenia. Oprócz tego, jeśli gaz jest zamknięty w naczyniu, to jego cząsteczki stale zderzają się ze ściankami tego naczynia, wywierając na nie określone i stałe ciśnienie.
    Parametr spowolnienia jest bezwymiarową wielkością przyspieszenia Wszechświata występującą w teorii Wielkiego Wybuchu. Zdefiniowany jest on następująco:
    Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki, to uznawane za najbardziej prestiżowe wyróżnienie za wybitne osiągnięcia naukowe. Przyznawana jest ona od 1901 roku przez Fundację Noblowską.
    Galaktyka (z gr. γαλα – mleko) – duży, grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Typowa galaktyka zawiera od 10do 10 gwiazd orbitujących wokół wspólnego środka masy.
    Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.
    Układ planetarny – planety i inne ciała niebieskie, krążące wokół centralnej gwiazdy lub układu gwiazd. System planetarny, w którym znajduje się Ziemia nosi nazwę Układu Słonecznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.235 sek.