• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Woroniaki

    Przeczytaj także...
    Wzgórze – naturalna i wypukła forma rzeźby terenu o umownej wysokości względnej od 100 do 300 m, jednakże może mniej lub więcej zależnie od wielkości form sąsiednich np. wzgórza stanowiące przedgórza gór wysokich w innym przypadku mogłyby być nazywane górami.Opatrznościanki – pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Opatrzności Bożej (łac.Congregatio Sororum a Divina Providentia) – żeńskie zgromadzenie zakonne.
    Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.

    Woroniaki (ukr. Вороняки) – pasmo wzgórz w północnej części Wyżyny Podolskiej, położone między Gołogórami i Wzgórzami Krzemienieckimi, w znacznej części pokryte lessem.

    Z północnych zboczy Woroniaków wypływają Styr i Ikwa, z południowych Seret, z zachodnich Bug, a z wschodnich Horyń.

    Na szczycie Woroniaków, naprzeciw stacji kolejowej w miejscowości Kniaże (10 km. od Złoczowa) znajduje się kapliczka-mauzoleum rodziny Strzęboszów, byłych dziedziców dóbr Lackie Wielkie i okolic. Obiekt położony jest wśród lasów. W 1895 r. miejscowość Lackie wraz z pięknym dworem stanowiła Fundację w ręku SS. Opatrzności. Dobra te służyły Fundacji na utrzymanie zakładu poprawczego dla dziewcząt.

    Gołogóry – pasmo wzgórz na zachodniej Ukrainie, północno-zachodnia krawędź Wyżyny Podolskiej. Najwyższym szczytem jest Kamuła (471 m n.p.m.). Ich przedłużeniem na północny zachód jest Roztocze.Wyżyna Podolska (ukr. Подільська височина - trb. Podilśka wysoczyna; mołd. Podişul Podoliei) - wyżyna leżąca pomiędzy środkowym biegiem Dniestru i Bohu, wchodząca w skład Wyżyny Wołyńsko-Podolskiej, obecnie na terenie państwa Ukraina.

    Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • Woroniaki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r. (1895)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kniaże (ukr. Княже) – wieś w rejonie złoczowskim obwodu lwowskiego Ukrainy. Do scalenia w 1934 r. w II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej w powiecie złoczowskim województwa tarnopolskiego.
    Wzgórza Krzemienieckie (Góry Krzemienieckie, Góry Awratyńskie) - pasmo wzgórz na Wołyniu, stanowiące równoleżnikowe przedłużenie na wschód Woroniaków.
    Złoczów (ukr. Золочів, ros. Золочев, jidysz זלאָטשעװ, Złoczew) – miasto w obwodzie lwowskim Ukrainy, stolica rejonu złoczowskiego. Położony nad rzeką Złoczówka [dopływem Bugu) w paśmie wzgórz Woroniaków i Gołogór; ważna stacja kolejowa na linii Lwów – Tarnopol. 22,4 tys. mieszkańców (szacunek na 2006).
    Lackie Wielkie, przemianowane na (ukr. Червоне) – wieś w rejonie złoczowskim obwodu lwowskiego Ukrainy. Do 1946 r. część wsi (ukr. Ляцьке), podzielonej na dwie osady: Lackie Małe (ukr. Мале Ляцьке) i Lackie Wielkie (ukr. Велике Ляцьке). Do scalenia w 1934 r. w II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej w powiecie złoczowskim województwa tarnopolskiego.
    Bug (ukr. Західний Буг – Zachidnyj Buh, biał. Заходні Буг – Zachodni Buh) – rzeka we wschodniej Polsce, zachodniej Ukrainie i południowo-zachodniej Białorusi (154 km – na całej długości rzeka graniczna z Polską). Długość Bugu wynosi 772 km (w tym w Polsce 587 km), powierzchnia dorzecza 39 420 km² w Polsce. Powierzchnia dorzecza Wisły obejmuje obszar 194 424 km² , z czego w Polsce 19 284 km². Średni przepływ w dolnym biegu – 158 m³/s, co czyni go piątą co do wielkości rzeką Polski. Nazwa rzeki należy do nazw substratowych – została przejęta przez nową ludność od wcześniejszych osadników, którzy później wyginęli lub wymarli.
    Horyń (ukr. Горинь, białorus. Гарынь) – rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Prypeci o długości 659 km i powierzchni dorzecza 27 700 km².
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.