• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Workowce - skorupiaki

    Przeczytaj także...
    Odwłok (abdomen, urosoma) – trzecia, tylna część ciała stawonoga, połączona z tułowiem lub głowotułowiem. Odwłok pokryty jest oskórkiem, ale znacznie delikatniejszym niż okrywy głowy czy głowotułowia. Na odwłoku mogą występować odnóża kroczne; u form bardziej wyspecjalizowanych są one często przekształcone w kądziołki przędne (pająki) czy najrozmaitsze narządy kopulacyjne.Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologia
    Integrated Taxonomic Information System (ITIS) – system zaprojektowany do dostarczania informacji taksonomicznych o organizmach. Został utworzony w 1996 r. System jest wspierany przez agencje rządowe Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady i Meksyku. Współpracuje z taksonomami z całego świata. Jest partnerem Species 2000 i Global Biodiversity Information Facility (GBIF). Współuczestniczy w realizacji międzynarodowego programu Katalog Życia (Catalogue of Life Programme).

    Workowce (Ascothoracida) - Podgromada skorupiaków z odgraniczonym głowotułowiem od cienkiego odwłoka, który to zakończony jest furką. Silnie rozwinięty pancerz zamyka głowotułów i jest złożony on z dwu płatów połączonych na grzbiecie i nie ulega on zwapnieniu. Większość z tych organizmów to formy pasożytnicze. Znanych jest około 25 gatunków. Są to formy niewielkie 3-5, a rzadko 10–12 mm długości.

    Wężowidła (Ophiuroidea) – gromada morskich, dennych zwierząt zaliczanych do szkarłupni (Echinodermata), o gwiaździstym kształcie ciała podobnym do rozgwiazd, lecz z węższymi ramionami wyraźnie odgraniczonymi od centralnej tarczy i nie łączącymi się u nasady. Są najbardziej ruchliwymi, szybko przemieszczającymi się szkarłupniami. Poruszają się wężowatymi ruchami elastycznych, silnie umięśnionych ramion, niektóre pływają. Są wśród nich gatunki drapieżne, roślinożerne i detrytusożerne.iNaturalist – projekt z zakresu nauki obywatelskiej oraz serwis społecznościowy przyrodników, wolontariuszy oraz biologów oparty na idei nanoszenia na mapy i publikowania obserwacji gatunków roślin, zwierząt i grzybów. Obserwacje (zwykle dokumentowane zdjęciem) mogą zostać opublikowane poprzez stronę internetową oraz aplikację mobilną. Informacje zebrane przez projekt są wartościowym, publicznie dostępnym źródłem danych wykorzystywanym przez różne projekty naukowe, muzea, ogrody botaniczne, parki oraz inne organizacje. Aplikacja i strona internetowa są dostępne w języku angielskim.

    Budowa ciała[ | edytuj kod]

    Ciało tych zwierząt składa się z 11 segmentów, a wyjątkowo z 10, z tego na tułów przypada 6, a na odwłok 5 segmentów. Natomiast u form pasożytniczych owa segmentacja zaciera się. Pancerz jest silnie rozwinięty okrywa ciało z wyjątkiem odwłoka. U niektórych form pasożytniczych silnie rozwijające się jajniki i wyrostki jelitowe, powodują jego rozdęcie na boki, a ciało staje się ledwo widoczne. U form wolnożyjących obecne są krótkie antennulae zakończone szczypcami, brak anten. Żuwaczki i szczęki natomiast są przekształcone w ostre kłujki, które nie mają członowania. Mają sześć par odnóży, z których pierwsza i ostatnia para są jednogałęziste. U pasożytów wewnętrznych mogą one ulegać redukcji.

    Furka (łac. furca) – ostatni, rozwidlający się segment odwłoka niektórych skorupiaków, z grupy wyróżnianej niegdyś jako Entomostraca. U widłonogów rozdwaja się tworząc widełki (gałęzie), z których wyrastają dość długie szczecinki i kolce. We wcięciu u nasady widełek znajduje się przykryty płytką odbyt. Szerokość furki i długość jej gałęzi oraz cechy takie, jak obecność włosków, ząbków itp. elementów anatomicznych, podobnie jak długość czy proporcje szczecinek furki, są cechami diagnostycznymi przy mikroskopowym oznaczaniu gatunków widłonogów.Gruczoł szczękowy, gruczoł skorupkowy – parzysty narząd wydalniczy występujący u niektórych skorupiaków, zwykle alternatywnie do gruczołów czułkowych, choć u lasonogów (Mysidacea) występują te oba typy gruczołów jednocześnie. Z kolei u małżoraczków (Ostracoda) gruczołom szczękowym towarzyszą uwstecznione gruczoły czułkowe.

    Narządy wewnętrzne[ | edytuj kod]

    Jelito ma dwie lub trzy pary rozgałęzionych uchwytów. Narządy wydalnicze stanowią u tych zwierząt gruczoły szczękowe. Nie posiadają one serca oraz nie mają specjalnych narządów do oddychania. Z reguły są rozdzielnopłciowe o pojedynczych gonadach. Samce zwykle są mniejsze.

    Głowotułów, cefalotoraks (cephalothorax) - pierwszy odcinek ciała skorupiaków i pajęczaków. Jest połączony z odwłokiem. Powstał w drodze ewolucji, ze zrośnięcia różnej, w zależności od taksonu, liczby segmentów. U pajęczaków odnóża (6 par, w tym 4 kroczne) umieszczone są tylko na głowotułowiu.Takson – jednostka zdefiniowana w systematyce organizmów jako grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych. Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów.

    Rozmnażanie[ | edytuj kod]

    Jaja noszone są w komorze lęgowej, w której to młode przebywają cały okres larwalny. W stadium nauplius mają duży zapas żółtka pod pancerzem i słabo są wyposażone w narządy ruchu. Z metanauplius powstaje stadium podobne do cyprys Ostracoda, tzw. ascothoracid o cechach dorosłego osobnika. Opuszcza on komorę lęgową.

    Cyprys (Cupressus L.) – rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych. Obejmuje ok. 17–19 gatunków, występujących w Ameryce Środkowej, w Azji od południowo-zachodnich Chin, poprzez rejon Himalajów po południowo-zachodnią Azję i północną Afrykę. Pochodzący z Azji południowo-zachodniej cyprys wiecznie zielony jest często sadzonym gatunkiem ozdobnym w całym obszarze śródziemnomorskim.Małżoraczki (Ostracoda) – drobne skorupiaki (Crustacea) o długości ciała 2-3 mm. Największy żyjący obecnie małżoraczek, Gigantocypris agassizi, osiąga 2,3 cm długości.

    Ekologia[ | edytuj kod]

    Nieliczne formy żyją swobodnie, lecz i one czasowo pasożytują na różnych organizmach. Synagoga mirum bytuje wśród polipów koralowców. Ascothorax ophioctenis żyje w gonadach wężowideł Ophiocten sericeum. Przyczepia się szczypcami czułków do ściank gonady, wystawiając do otworu szparę pancerza, do której napędza wodę. Swymi przydatkami gębowymi pobiera pokarm ze ściany gonady.





    Reklama

    Czas generowania strony: 0.739 sek.