• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wologazes V

    Przeczytaj także...
    Nisibis, dziś (tur.) Nusaybin (w okresie hellenistycznym i rzymskim Antiochia Mygdonia) – miasto w dzisiejszej południowo-wschodniej Turcji, w prowincji Mardin, przy granicy z Syrią. W starożytności było stolicą jednej z pięciu wielkich archidiecezji nestoriańskiego Kościoła Wschodu oraz siedzibą słynnej syryjskiej chrześcijańskiej szkoły teologicznej. Zachowały się ruiny starożytnego miasta. W XIX w. Nusaybin stało się miejscem bitwy, w której wojska Egiptu pokonały wojska Turcji (1839 r.).Persepolis (staroperski: Pārsa, pers. تخت جمشید – Tacht-e Dżamszid) – miasto w starożytnej Persji, założone przez Dariusza I w 518 p.n.e., rozbudowane przez Kserksesa i kolejnych władców z dynastii Achemenidów. Ruiny miasta znajdują się ok. 70 km na północ od Sziraz.
    Wologazes VI, Vologases VI – syn Wologazesa V, król Partów od 208. Wkrótce po przejęciu władzy przeciwko panowaniu Wologazesa wystąpił jego brat Artabanus IV i sam został władcą (216-224). Prawdopodobnie Wologazes otrzymał od brata część Babilonii, gdyż ostatnia znana moneta z jego wizerunkiem pochodzi z 228 roku.

    Wologazes V (Wologezes V) – król Partów z dynastii Arsakidów w latach 191208. Pochodzący z dynastii armeńskiej Wologazes V pokonał powstanie Osroesa II i został następcą Wologazesa IV. Władał Armenią w latach 180–191 jako Wologazes II.

    Wologazes był synem Wologazesa IV. Zasiadał najpierw na tronie Armenii w 180–191, a następnie po walkach z buntem Orodesa II, który obalił rządy jego ojca Wologazesa IV w Partii, zajął tron partyjski. W czasie wojny domowej, która wybuchła w Rzymie w 193 po śmierci Pertynaksa między Septymiuszem Sewerem a Pescenniuszem Nigrem, udzielał pomocy Pesceniuszowi Nigrowi. Niger został ostatecznie pokonany w bitwie pod Issos w 194 i zginął w czasie próby ucieczki do Partii. Zwycięski Septymiusz Sewer postanowił przeprowadzić wyprawę odwetową. Najpierw w 195 zaatakował przygraniczne państwa buforowe między Imperium Rzymskim a państwem Partów. Opanował Osroene, zdobył Nisibis i spustoszył Adiabene. Pod koniec roku zawarto pokój.

    Seleucja (lub też: Seleukia, Seleukeja) nad Tygrysem - starożytne miasto, założone przez Seleukosa I Nikatora ok. 312-310 p.n.e. na miejscu niewielkiej osady nieopodal Babilonu i zaludniona w znacznej części jego kosztem, miała pełnić funkcję stolicy państwa Seleukosa. Obecnie stanowisko archeologiczne Tall Umar w Iraku.Babilon (sum. ká.dingir.ra /"brama boga"/; akad. Bāb-ilim /"brama boga"/ lub Bāb-ilāni /"brama bogów"/; gr. Βαβυλών Babylōn; bibl. בָּבֶל Bābel; arab. بابل Bābil) – starożytne miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne Atlal Babil w Iraku.

    Pokój nie trwał długo, gdyż Wologazes zaatakował Nisibis, w którym bronił się rzymski garnizon. W 197 Septymiusz Sewer przybył z nową armią i odblokował Nisibis. Następnie wkroczył do środkowej Mezopotamii, gdzie bez walki zajął Seleucję oraz Babilon. Dopiero pod Ktezyfonem Wologazes stawił opór najeźdźcom. Miasto zaatakowano 28 stycznia 198 i po zdobyciu doszczętnie splądrowane. Potem Rzymianie zawrócili w stronę Syrii. Przedtem dwukrotnie próbowali bezskutecznie zdobyć twierdzę Hatra. W wyprawie Septymiusza towarzyszył Artabanus, brat Wologazesa, szykowany na króla Partów. Jednakże z tych planów nic nie wyszło i Rzym w 200 roku zawarł pokój z Wologazesem, który utracił Osroene i Mezopotamię.

    Tadeusz Kotula (ur. 22 grudnia 1923 w Cieszynie, zm. 4 maja 2007 we Wrocławiu) – historyk, twórca polskiej szkoły historii starożytnej, absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, wieloletni profesor Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, doktor honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Członek Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności i Association Internationale d’Epigraphie Grecque et Latine z siedzibą w Paryżu.Lucjusz Septymiusz Sewer, Lucius Septimius Severus (ur. 11 kwietnia 145/146 w Leptis Magna, zm. 4 lutego 211 w Eboracum (obecnie York) – ekwita, prawnik, cesarz rzymski w latach 193-211.

    Pod koniec rządów Wologazesa w Persydzie około 206 Sasanidzi opanowali Istachr, leżący niedaleko Persepolis. Były to pierwsze kroki do usamodzielnienia się wcześniejszych wasali, a ostatecznie do obalenia dynastii Arsakidów.

    Wologazes zmarł w 208, a następcą został jego syn Wologazes VI, przedostatni władca Partów z dynastii Arsakidów, który zmagał się ze swoim bratem Artabanusem.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kotula 1987 ↓, s. 41.
    2. Kotula 1987 ↓, s. 46–47.
    3. Kotula 1987 ↓, s. 48–50.
    4. Dyrlaga 2010 ↓, s. 44.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Przemysław Daniel Dyrlaga: Cesarz Makryn. W cieniu wojen i uzurpacji. Kraków: Towarzystwo Wydawnicze "Historia Iagellonica", 2010, seria: Notos — Scripta Antiqua et Byzantina. ISBN 978-83-62261-19-2.
  • Tadeusz Kotula: Septymiusz Sewerus. Cesarz z Lepcis Magna. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-02155-2.
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Publiusz Helwiusz Pertynaks lub Pertinaks (Publius Helvius Pertinax, ur. 1 sierpnia 126, zm. 28 marca 193) – cesarz rzymski w 193, syn Helviusa Successusa (wyzwoleńca z Ligurii, handlarza drewnem). Z żoną Flawią Titianą miał syna o tym samym imieniu – Pertynaks.




    Warto wiedzieć że... beta

    Arsacydzi – dynastia pochodzenia irańskiego, od 238 p.n.e. do 226 n.e. panująca w Iranie, a w latach 62 - 428 n.e. także w Armenii.
    Adiabene (aram. Hadyab) – starożytna nazwa obszaru między Wielkim i Małym Zabem, a także terenów przyległych od północy, z głównym miastem Arbelą. Adiabene wchodziła w skład Asyrii. W I w. p.n.e., jako państewko zależne od Partów, rządzone było przez lokalną dynastię, która przeszła na judaizm w 116 r. n.e. zdobyta przez cesarza Trajana, stała się rzymską prowincją Asyrią. Autonomię przywrócił jej Hadrian. Często najeżdżali ją Rzymianie w trakcie wypraw wojennych przeciw Partom. W czasach Sasanidów (224-651 n.e.) istniały na tym terenie liczne gminy nestoriańskie.
    Bitwa pod Issos – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 194 n.e. między wojskami Septymiusza Sewera i Pescenniusza Nigra.
    Armenia, Republika Armenii (Հայաստան - Hajastạn, Հայաստանի Հանրապետություն - Hajastani Hanrapetutjun) – państwo w Azji na Kaukazie Południowym. Armenia graniczy od północy z Gruzją, od południa z Iranem i z azerską eksklawą Nachiczewan, od wschodu z Azerbejdżanem, od zachodu z Turcją. Niepodległość uzyskała w 1991 r. w związku z rozpadem ZSRR. Armenia nie ma dostępu do morza. Stolicą Armenii jest obecnie Erywań, który jest też największym miastem w kraju. Od 1991 roku Armenia należy do Wspólnoty Niepodległych Państw.
    Gajusz Pescenniusz Niger, Gaius Pescennius Niger Iustus (ur. 135/140 w Akwinum, zm. jesienią 194) – namiestnik Dacji, Syrii, senator, cesarz rzymski od kwietnia 193 do śmierci.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Osroene (Osrhoene, syryjskie ܡܠܟܘܬܐ ܕܒܝܬ ܥܣܪܐ ܥܝܢܶܐ) królestwo założone przez nabatejskie lub arabskie plemiona pochodzące z północnej Arabii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.867 sek.