• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wola Piotrowa



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Zbór – określenie stosowane m.in. w Polsce, Czechach (czes. sbor) i na Białorusi (biał. збор) w odniesieniu do lokalnej wspólnoty wiernych kościołów protestanckich (gmina, zgromadzenie, kongregacja) oraz niektórych ugrupowań nieprotestanckich, historycznie wywodzących się z protestantyzmu oraz przez np. Świadków Jehowy.Gaz – stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu. Wszystkie one cały czas przemieszczają się w przestrzeni zajmowanej przez gaz i nigdy nie zatrzymują się w jednym miejscu. Między cząsteczkami nie występują żadne oddziaływania dalekozasięgowe, a jeśli, to bardzo słabe. Jedyny sposób, w jaki cząsteczki na siebie oddziałują, to zderzenia. Oprócz tego, jeśli gaz jest zamknięty w naczyniu, to jego cząsteczki stale zderzają się ze ściankami tego naczynia, wywierając na nie określone i stałe ciśnienie.
    Mapa katastralna wsi Wola Piotrowa. Steuerbezirk Bukowsko. 1852

    Wola Piotrowawieś w gminie Bukowsko, powiecie sanockim, województwie podkarpackim. Leży przy drodze z Bukowska do Kulasznego.

    Historia[ | edytuj kod]

    Przed 1523 rokiem brak jest wzmianki o miejscowości w rejestrze podatkowym oraz rejestrze podymnego. Wieś była lokowana w pierwszej połowie XVI wieku na prawie wołoskim na południowo-wschodnim stoku lesistego pasma Bukowicy poniżej źródła Sanoczka.

    Ruch Williama Branhama w Polsce – niezarejestrowana i niejednorodna wspólnota wyznaniowa działająca w Polsce od końca lat 60. XX wieku. Opiera się na naukach Williama Branhama rozpowszechnianych głównie w postaci jego zarejestrowanych kazań. Wspólnota odrzuca dogmat Trójcy. W Polsce ma cztery główne odłamy, różniące się głównie eschatologią i w pewnym stopniu stosunkiem do swego proroka Branhama. Wyznawcy określani są jako branhamiści lub branhamowcy.Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.

    Około roku 1539 wieś była w posiadaniu Mikołaja Herburta Odnowskiego. W 1552 roku w Woli Piotrowej było 17 kolonów, karczma, młyn, sołtys oraz ksiądz. W roku 1567 wieś zajmowała obszar 4½ łana.

    W XIX wieku wieś należała do Katarzyny z Bołoz-Antoniewiczów Romaszkanowej, żony Piotra Romaszkana, od której w 1832 roku zakupili ją małżonkowie Wiktor (1792–1840) i Łucja z Ostaszewskich (1802–1894) Gniewoszowie. W połowie XIX wieku właścicielką posiadłości tabularnej Wola Piotrowa była Ludwika Gniewosz. Dziedzicem Woli Piotrowej został syn Wiktora i Łucji, Feliks Gniewosz. W 1905 syn Feliksa, Wiktor Gniewosz posiadał we wsi obszar 370,8 ha, w 1911 posiadał 71 ha, a w 1916 odsprzedał swe dobra Eustachemu Ściborowi-Rylskiemu.

    Droga gruntowa (droga o nawierzchni gruntowej) – droga o nawierzchni z gruntu rodzimego lub utrwalona w wyniku specjalnych zabiegów i preparacji gruntu rodzimego przy pomocy mieszanin wykonanych z gliny, żwiru, żużla, itp.Rolnicza spółdzielnia produkcyjna (RSP) – spółdzielnia rolników gospodarujących wspólnie na wniesionej przez nich do spółdzielni ziemi, oraz ziemi dzierżawionej i nabytej przez spółdzielnię, polski odpowiednik kołchozu.

    W 1898 roku powierzchnia wsi wynosiła 5,1 km² (335 mieszkańców), dodatkowo obszar dworski pow. 3,58 km² (zamieszkany). W roku 1900 wieś liczyła 342 mieszkańców, całkowita powierzchnia wsi wynosiła wówczas 510 ha.

    Po 1944 roku nastąpiły pierwsze wysiedlenia miejscowej ludności na Ukrainę oraz Ziemie Odzyskane. Po 1947roku wieś praktycznie opustoszała. W latach 60. XX wieku osadę zasiedlili protestanccy osadnicy z polskiej i czeskiej części Śląska Cieszyńskiego (Zaolzia). Pierwsi osadnicy, obywatele polscy, wyruszyli z Ustronia 8 grudnia 1966, a cztery dni później pojawili się w Woli Piotrowej. Byli to Andrzej Pietroszek i Adam Kupka z Ustronia oraz Karol Kupka z Żukowa Dolnego. Początkowo mieszkając w namiotach, a potem w prowizorycznych, drewnianych barakach. Wiosną 1967 roku do pierwszych osadników dołączały kolejne rodziny, powstawały pierwsze domy murowane i budynki gospodarcze. Prawo sołectwa Wola Piotrowa otrzymała w roku 1969. Pierwszym sołtysem został wybrany Andrzej Wisełka, który pełnił obowiązki sołtysa do roku 1994. Kolejnymi sołtysami byli Jerzy Wisełka, Jan Krzok, Jan Krzok (syn Jana), od roku 2007 aż do dziś funkcję sołtysa sprawuje Jan Hołomek.

    Zaolzie (czes. Zaolší – rzadziej używana nazwa, Těšínsko – nazwa częściej używana, choć dwuznaczna, Českotěšínsko, niem. Olsa-Gebiet) – używana głównie w Polsce potoczna nazwa zachodniej części górnośląskiego Księstwa Cieszyńskiego, położonego na Śląsku Cieszyńskim, który według lokalnego porozumienia z dnia 5 listopada 1918 roku pomiędzy Radą Narodową Księstwa Cieszyńskiego a Zemským Národním Výborem pro Slezsko miał należeć do Polski, a na Konferencji w Spa w 1920 roku, po podziale Śląska Cieszyńskiego między Polskę i Czechosłowację, został przez mocarstwa przyznany Czechosłowacji (dziś Czechy). Zaolzie było zamieszkane głównie przez Polaków (123 tysięcy na Zaolziu; 139 tys. w całej czeskiej części Śląska Cieszyńskiego) z mniejszościami czeską (32 tys.) i niemiecką (22 tys.). Nazwa pochodzi od rzeki Olzy (po czesku do 1920 Olza, od 1920 Olše), stanowiącej w okolicach Cieszyna granicę pomiędzy Polską i Czechami.Szczawne – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza nad rzeką Osławą. Wieś lokowana w I poł. XV wieku, na prawie wołoskim, na wschodnim skraju pasma Bukowicy.

    Wieś została zelektryfikowana 1 listopada 1967. W tym samym roku wybudowano drogę, obecnie powiatową łączącą Wolę Piotrową z Bukowskiem, wcześniej była to zwykła droga gruntowa. W roku 1970 wybudowana została pierwsza linia telefoniczna. W latach 1974–1975 zostały zmeliorowane pola oraz wybudowano wodociąg wiejski. W roku 1975 powstała rolnicza spółdzielnia produkcyjna. W roku 1984 miejscowa społeczność protestancka wybudowała murowany dom modlitewny. W latach 1991–1992 we wsi zainstalowane zostały przyłącza gazowe do mieszkań. W roku 2007 funkcjonowało tu 13 gospodarstw rolnych o intensywnej produkcji rolnej nastawionych na produkcję mleka oraz kilka firm handlowo-usługowych produkujących m.in. meble oraz kilka gospodarstw agroturystycznych.

    Sieniawa – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Rymanów. Leży przy drodze z Rymanowa do Bukowska.Mikołaj Herburt Odnowski z Odnowa i Felsztyna herbu Herburt (ur. ok. 1482, zm. ok. 1555, pochowany we Lwowie), syn Piotra, wnuk Jan z Odnowa, prawnuk Frydrusza z Chlipel – wojewoda krakowski do 1555, wojewoda sandomierski do 1553, kasztelan przemyski od 1538, starosta lwowski, krasnostawski (1550), kasztelan biecki i starosta sądecki, doradca królowej Bony.

    Położenie administracyjne[ | edytuj kod]

  • W latach 1340–1772 wieś należała do Ziemi sanockiej, województwa ruskiego.
  • W latach 1772–1852 wieś należała do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego.
  • Od 1867 roku wieś leżała w powiecie sanockim, w gminie Bukowsko w Galicji.
  • Do 1914 roku wieś należy do starostwa powiatowego w Sanoku, powiat sądowy Bukowsku.
  • W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
  • Dawne nazwy wsi[ | edytuj kod]

  • 1526 – Pyothrowa Wolya
  • 1530 – Pyothrowa
  • Tokarnia – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Bukowsko na Pogórzu Bukowskim.Przybyszów – nieistniejąca już wieś na terenie gmina Bukowsko, w powiecie sanockim, województwie podkarpackim. Mimo to miejscowość jest odnotowana przez GUS w rejestrze TERYT jako miejscowość podstawowa.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Sołtys (z niem. Schuldheiß, Schultheiß, Scholtis, Schulte(s) i Schulz(e), sędzia, ten, który wskazuje winnego; forma zlatynizowana scultetus) – osoba będąca przedstawicielem lokalnej społeczności, przeważnie wiejskiej. Jego rola począwszy od średniowiecza ulegała poważnym zmianom i od 1990 roku w Polsce jest organem wykonawczym sołectwa.
    Wisłok Wielki – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza. Wieś lokowana w II poł. XIV wieku, na zachodnim stoku pasma Bukowicy, nad rzeką Wisłok.
    Ewangeliczna Wspólnota Zielonoświątkowa – chrześcijański kościół protestancki działający na terenie Polski, Prezbiterem naczelnym wspólnoty jest Tadeusz Krzok.
    Pentekostalizm (ruch zielonoświątkowy) – odłam chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie.
    Droga krajowa nr 28 – droga krajowa w południowej Polsce, przebiegająca przez województwa: małopolskie oraz podkarpackie. Nazywana jest trasą karpacką (niem. Tatraer Reichsstraße)
    Województwo krośnieńskie – jednostka podziału administracyjnego istniejąca w latach 1975 – 1998. Położone w południowo-wschodniej części Polski, przy granicy ze Słowacją i Ukrainą. Graniczyło od zachodu z województwem nowosądeckim i tarnowskim, a od północy z rzeszowskim i przemyskim. Siedzibą władz województwa było Krosno.
    Sanoczek – niewielka rzeka w gminie Sanok, powiecie sanockim województwie podkarpackim. Źródło Sanoczka znajduje się na stoku Bukowicy 620 m n.p.m. na terenie wsi Karlików.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.