• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wojsko kozackie

    Przeczytaj także...
    Kozackie Wojsko Ussuryjskie (rosyjski: Уссури́йское каза́чье во́йско) to oddziały wojskowe istniejące za czasów Imperium rosyjskiego, złożone z kozaków mieszkających nad rzeką Ussuri, Sungari i jeziorem Chanka.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Kozackie Wojsko Siedmiorzecza (rosyjski: Семиреченское казачье войско) to oddziały wojskowe istniejące za czasów Imperium rosyjskiego, złożone z kozaków mieszkających na terenie Siedmiorzecza (dziś większość tych terenów należy do Kirgistanu i Kazachstanu). Osady kozackie leżały wówczas wokół Wiernyj, czyli dzisiejszego Ałmaty.

    Wojsko kozackie (ros. казачье войско, kazaczje wojsko; ukr. козаче військо, kozacze wijśko) – kozacka jednostka administracyjno-wojskowa wyższego rzędu w Imperium Rosyjskim. Podstawową jednostką podziału wojska kozackiego była stanica kozacka.

    Kozacy terscy − przybyli z terenów południowej Rosji na ziemie północnego Kaukazu w XVI wieku. Uzyskali wówczas pełną autonomię, co znalazło oficjalne potwierdzenie w ukazie carskim z 1577 r. Jednakże w XVIII w. Kozacy zostali ostatecznie podporządkowani władzy rosyjskiej, kiedy to południowa granica Imperium Rosyjskiego oparta została na linii rzeki Terek. Kozacy otrzymali określone przywileje (ziemię na własność, wewnętrzną autonomię, prawo noszenia broni) w zamian za strzeżenie granicy i pomoc w kolonizacji Kaukazu. Cechą charakterystyczną społeczności Kozaków terskich był ich różnorodny skład etniczny: tworzyli je zarówno Rosjanie, jak i Osetyjczycy, Czeczeni i Ingusze, którzy z czasem zlali się w jedną grupę etniczną. Przed I wojną światową liczyli 260 tysięcy osób.Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.

    W Imperium Rosyjskim, Kozacy stanowili 11 oddzielnych wojsk osiedlonych wzdłuż granic: Wojsko Dońskie, Kubańskie, Tereskie, Astrachańskie, Uralskie (Jaickie), Orenburskie, Syberyjskie, Siemiorzecza, Bajkalskie, Amurskie i Ussuryjskie. Były one nazywane od regionów stacjonowania.

    Ukraina Słobodzka – kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji.Kozacy kubańscy, Kozackie Wojsko Kubańskie (rosyjski Кубанские кaзаки, Kubanskije Kаzaky, Куба́нское каза́чье во́йско, Kubanskoje kazacze wojsko) - kozacka jednostka terytorialno-organizacyjna Armii Imperium Rosyjskiego istniejąca w latach 1860-1918 na Kubaniu. W okresie II wojny światowej istniały formacje kozaków kubańskich w składzie Armii Czerwonej oraz Wehrmachtu. Po wojnie kozackie formacje zostały rozwiązane. Odbudowano je w 1990 roku.

    Inne wojska kozackie[ | edytuj kod]

  • Wojsko zaporoskie
  • Wojsko dunajskie
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Ukraina Słobodzka
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Hugh Chisholm: Encyclopædia Britannica Eleventh Edition. Nowy York: Encyclopædia Britannica, Inc., 1910–1911, s. 218.
  • Kozacy nadbajkalscy – kozacy wchodzący w skład Kozackiego Wojska Nadbajkalskiego (ros.: Забайка́льское каза́чье во́йско) sformowanego w 1851 roku na obszarach położonych wokół Jeziora Bajkał.Stanica kozacka – na Rusi (i później w Imperium Rosyjskim) kozacka jednostka administracyjno-osiedleńcza niższego rzędu, najczęściej utożsamiana z wsią.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kozacy zaporoscy, kozacy niżowi (ukr. Запорожці) – społeczność zorganizowana na sposób wojskowy, której początki sięgają XV w. i związane są z południowo-wschodnimi kresami Wielkiego Księstwa Litewskiego. Centrum Kozaczyzny znajdowało się na Zaporożu, nizinnym, stepowym kraju położonym w dolnym biegu Dniepru za, ciągnącym się na długości 80 km, odcinkiem skalnych przeszkód rzecznych (mówiono o nich porohy, stąd kraj za porohami – Zaporoże oraz Kozacy zaporoscy). Kozacy odegrali ogromną rolę w dziejach całej Europy Wschodniej, zwłaszcza zaś Ukrainy, Polski i Rosji. Szczyt rozwoju ich organizacji przypada na wieku XVII, gdy przez pewien czas stanowili samodzielny czynnik polityczny. Kozaczyznę zaporoską zlikwidowała w latach 1775-1780 caryca Katarzyna II. Dzisiejsza Ukraina dzieje Kozaków uznaje za integralną część własnej historii i jedno z najważniejszych źródeł tożsamości narodowej.
    Kozacy Syberyjscy to nazwa grup Kozaków osiedlających się na Syberii od jej podboju przez Jermaka Timofiejewicza w końcówce XVI wieku. Kozacy stanowili zresztą trzon wojsk uczestniczących w zdobywaniu Syberii a sam Jermak był Kozakiem. Na początku rosyjskiego panowania, mianem "kozaków" określano wszystkich osiedlających się na tym terenie poddanych cara, zwłaszcza wojskowych. Miało to zresztą swoje uzasadnienie, ponieważ bardzo wielu osadników pochodziło od kozaków dońskich i zaporoskich.
    Kozacy orenburscy to kozacy wchodzący w skład Kozackiego Wojska Orenburskiego (ros. Оренбургское казачье войско) zamieszkujący prowincję Orenburską w czasach Imperium Rosyjskiego (dzisiaj jest to część obwodu orenburskiego, czelabińskiego i Baszkortostanu).
    Imperium Rosyjskie, Cesarstwo Rosyjskie (ros. Российская империя) – oficjalna nazwa Rosji w latach 1721–1917. Imperium Rosyjskie u szczytu swej potęgi w 1866 roku liczyło 23,7 mln km² i było trzecim najrozleglejszym państwem w historii ludzkości, po imperium brytyjskim i Wielkim Ułusie Mongolskim. Stolicą Imperium Rosyjskiego był przez niemal cały okres jego istnienia Petersburg. W początkowym okresie historii Imperium krótkotrwałą rolę stolicy pełniła także Moskwa (1728–1730), pozostająca do 1812 roku największym miastem Rosji i miejscem koronacji carów.
    Kozacy astrachańscy - kozacy służący w Kozackim Wojsku Astrachańskim w czasach Imperium Rosyjskiego. Zajmowali się oni przede wszystkim patrolowaniem ziem ciągnących się wzdłuż Wołgi w okolicach Astrachania, który od 1556 roku był częścią państwa carów.
    Kozacy uralscy, także Kozacy jaiccy – Kozacy zamieszkujący tereny nad rzeką Ural, wchodzący w skład Kozackiego Wojska Uralskiego. Zwani byli także kozakami jaickimi od starej nazwy rzeki Ural. W ich skład, poza etnicznymi Rosjanami, wchodziło także wielu Tatarów, którzy jednak znali język rosyjski.
    Kozackie Wojsko Amurskie (rosyjski: Амурское казачье войско) – oddziały kozackie utworzone w regionie amurskim i Kraju Nadmorskim w Rosji. Formacje te zostały stworzone w latach 50. XIX wieku z wcielonych do nich Kozaków przesiedlonych znad Bajkału i wolnych górników z okolic Nerczyńska.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.