• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wojnicz



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Rezerwat przyrody Panieńska Góra – leśny rezerwat przyrody na terenie miejscowości Wielka Wieś w gminie Wojnicz, powiecie tarnowskim, województwie małopolskim. Znajduje się na wzgórzu Panieńska Góra (326 m) na obszarze Pogórza Wiśnickiego. Stanowi własność Lasów Państwowych<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Wojnicz – historyczne miasto w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wojnicz, której jest siedzibą. Wchodzi w skład aglomeracji tarnowskiej. Gród, wzniesiony w X wieku, stanowił część ciągu trzynastu zamków rycerskich zbudowanych w średniowieczu na wzniesieniach nad Dunajcem na terenie Małopolski. Strzegły one dunajeckiego odcinka szlaku handlowego biegnącego na Węgry wzdłuż Wisły, Dunajca, Popradu, Wagu i Dunaju i stanowiły część systemu fortyfikacyjnego państwa polskiego, chroniąc granicę od strony Węgier. Dawna kasztelania wojnicka, jedno z najstarszych miast w Małopolsce, która cieszyła się renomą w średniowieczu, padła siedem razy ofiarą pożarów w ciągu swej tysiącletniej historii. Starostwo niegrodowe w Wojniczu miało siedzibę w Zamościu od 1277 r. (nie udało się ustalić pełnego dotychczas katalogu starostów wojnickich). Od 1109 patronem parafii jest św. Wawrzyniec, męczennik na ruszcie; figuruje on także na tarczy herbowej miasta.

    Stanisław Karczewski (ur. 14 listopada 1955 w Warszawie) – polski polityk, lekarz chirurg, senator VI, VII i VIII kadencji, wicemarszałek Senatu VIII kadencji.Biecz – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biecz. Leży nad rzeką Ropą, na jednym ze wzgórz Pogórza Karpackiego. Ze względu na swoją bogatą historię często jest nazywane perłą Podkarpacia lub małym Krakowem. Bywa także określany jako polskie Carcassonne, dzięki zachowanym fragmentom średniowiecznych murów miejskich i zabudowy.

    W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

    Położenie[ | edytuj kod]

    Obszar miasta położony jest na Podgórzu Bocheńskim w Kotlinie Sandomierskiej. Jest to teren zapadliska przedkarpackiego. W niedalekiej odległości od miasta przebiega granica dwóch, wielkich jednostek geologicznych: wspomnianego wyżej zapadliska przedkarpackiego, obejmującego tereny na południe od Wojnicza, oraz nasuniętych na niego, od południa, Karpat fliszowych, reprezentowanych przez Pogórze Wiśnickie. W niektórych regionalizacjach, zachodnia część Wojnicza leży na Wysoczyźnie Wojnickiej. Wysoczyzna ta przylega bezpośrednio do progu Pogórza. Jej wierzchowina niejednostajnie opada w kierunku północnym. Gród powstał na wyspie otoczonej mokradłami na równinie zalewowej doliny dolnego Dunajca.

    Jadwiga Andegaweńska (ur. między 3 października 1373 a 18 lutego 1374 w Budzie, zm. 17 lipca 1399 w Krakowie) – najmłodsza córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki, król Polski od 1384, święta Kościoła katolickiego, patronka Polski.Gustaw Dobiesław Bogumił Gryf Łowczowski (ur. 16 stycznia 1897 w Wojniczu, zm. 11 sierpnia 1984 w Londynie) - generał brygady Wojska Polskiego.
    Dunajec pod Melsztynem

    Układ przestrzenny miasta[ | edytuj kod]

    W układzie przestrzennym wyróżnić można trzy strefy:

  • centrum – obejmującą zwartą zabudowę wokół Rynku
  • miejską – obejmującą historyczny układ ulic, działek, zabytkową zabudowę z reliktami fortyfikacji średniowiecznej oraz zespół dworu starostów wojnickich z parkiem i zabudowaniami folwarcznymi
  • podmiejską – na obrzeżach miasta, o luźniejszej strukturze z zabudową mieszkaniową, a w północnej części wzdłuż drogi krajowej z terenami przemysłowo- usługowymi
  • Integralną część miasta stanowią dzielnice: Ratnawy, Zamoście, Błonie, Kolonia, Podlesie i Wolice.

    Prawo i Sprawiedliwość (PiS) – polska konserwatywna partia polityczna, założona na kongresie 29 maja 2001, zarejestrowana sądownie 13 czerwca 2001 (pierwszy komitet lokalny PiS powstał już 22 marca 2001). Powołana została przez braci Lecha i Jarosława Kaczyńskich, na fali popularności uzyskanej przez Lecha podczas sprawowania przez niego funkcji ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie AWS. Deklarowana ideologia partii stanowi połączenie konserwatyzmu i chrześcijańskiej demokracji. W latach 2005–2007 Prawo i Sprawiedliwość sprawowało władzę, tworząc rząd Kazimierza Marcinkiewicza i rząd Jarosława Kaczyńskiego (od 2006 do 2007 w koalicji z Samoobroną RP i Ligą Polskich Rodzin, do 2006 i w schyłkowym okresie w 2007 rząd mniejszościowy). W latach 2005–2010 wysunięty przez PiS Lech Kaczyński (do 2006 członek partii) sprawował urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Prawo i Sprawiedliwość należy do grupy Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy w Parlamencie Europejskim oraz do działającej obok niej międzynarodowej organizacji Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów.Hieronim Ossoliński herbu Topór (zm. ok. 1576) – kasztelan sandomierski, uczestnik sejmu podpisującego unię polsko-litewską w Lublinie w 1569 roku, był wyznawcą Kalwinizmu, przywódca stronnictwa innowierców w Małopolsce za króla Zygmunta Augusta.

    Klimat[ | edytuj kod]

    Wojnicz znajduje się w klimatycznej strefie umiarkowanego ciepła, o najwyższych temperaturach w lipcu i sierpniu, a najniższych w styczniu i lutym.

  • średnia roczna temperatura: 8 °C
  • średnia roczna suma opadów: 700–750 mm
  • długość okresu wegetacyjnego: 220 dni
  • Gleby[ | edytuj kod]

    Występowanie poszczególnych klas gleb na terenie Gminy Wojnicz wyraźnie nawiązuje do litologii skał czwartorzędowych, w mniejszym stopniu skał starszych. W dolinach rzek występują gleby napływowe, zaś na Pogórzu Karpackim i na Wysoczyźnie Wojnickiej przeważają gleby brunatnoziemne, w mniejszym stopniu bielicoziemne. Inne rodzaje gleb występują zdecydowanie rzadziej.

    Jan Amor Tarnowski herbu Leliwa, łacińska forma nazwiska Joannes Tarnovius, (ur. 1488 w Wiewiórce, zm. 16 maja 1561 tamże) – pamiętnikarz, teoretyk wojskowości, mówca, kasztelan krakowski od 1536, wojewoda krakowski od 1535, wojewoda ruski od 1527, kasztelan wojnicki od 1522, starosta sandomierski, lubaczowski, stryjski, chmielnicki, w latach 1527-1533, 1539-1546, 1547-1551, 1554-1555 i 1557-1559 dzierżył buławę hetmana wielkiego koronnego.Port lotniczy Rzeszów-Jasionka (ang.: Rzeszów International Airport, kod IATA: RZE, kod ICAO: EPRZ) – międzynarodowy port lotniczy położony 10 km od centrum Rzeszowa we wsi Jasionka. W 2012 lotnisko obsłużyło 562 000 pasażerów, co dało mu 7. miejsce w Polsce pod względem ilości pasażerów. Wśród lotnisk cywilnych w Polsce port w Jasionce posiada drugą co do długości po Okęciu drogę startową o wymiarach 3 200 x 45 m. Pole wzlotów oraz lotnisko w Jasionce powstało w roku 1941 tuż przed wybuchem wojny sowiecko-niemieckiej.

    Surowce naturalne[ | edytuj kod]

    Na obszarze Wojnicza występują surowce naturalne, reprezentujące: surowce energetyczne (gaz ziemny), surowce chemiczne (sole kamienne) oraz surowce skalne (kruszywa naturalne i surowce ceramiczne). Oprócz nich występują inne skały, jak np. karpackie piaskowce, syderyty (rudy żelaza), łupki bitumiczne, torfy, wody mineralne (solanki).

    Handley Page Halifax – brytyjski czterosilnikowy ciężki samolot bombowy z okresu drugiej wojny światowej, powstały w zakładach Handley Page, używany od 1940 roku.Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.

    Demografia[ | edytuj kod]

  • 1662 rok – 500 mieszkańców
  • 1835 rok – 1200 mieszkańców
  • 1921 rok – 1500 mieszkańców
  • 1961 rok – 2100 mieszkańców
  • 2008 rok – 3509 mieszkańców
  • Piramida wieku mieszkańców Wojnicza w 2014 roku.

  • Piramida wieku Wojnicz.png

    Historia[ | edytuj kod]

    Historia nazwy[ | edytuj kod]

    Prastara osada targowa i wczesnośredniowieczny gród kasztelański stąd nazwa posiada liczne poświadczenia źródłowe od XIII w., Woynicze w 1217 r., Woyniz w 1224 r., Woynicz w 1239 r., 1259 r., według Kazimierza Rymuta i Stanisława Rosponda nazwa dzierżawcza utworzona za pomocą archaicznego słowiańskiego przyrostka -jь od nazwy osobowej Wojnik. Stanisław Rospond zakładał ewentualność wczesnej formy Wojnice, od nazwiska Wojna, skróconej na Wojnic i odmazurzonej na Wojnicz. W XIV wieku ustanowiono tu specjalnego poborcę cła Florzko senior districtus woinicensis. Dokument z 1374 r. wymienia obok Krakowa jako castra et civitates regni Biecz, Sącz (Sądecz), Wiślicę i Wojnicz. W 1388 r. Władysław Jagiełło potwierdził sprzedaż Tarchowa in terra wojnicensi.

    Przyrostek (sufiks) – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną, przy czym rozróżnienie na "sufiks" jako element słowotwórczy i "końcówkę" jako wykładnik fleksyjny typowe jest wyłącznie dla polonistyki i slawistyki, a nie jest stosowane w innych filologiach, stąd na przykład w angielskiej i niemieckiej wersji tego artykułu "sufiks" jest egzemplifikowany w pierwszym rzędzie jako wykładnik deklinacyjny). Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Symbole miasta[ | edytuj kod]

  • Herb Wojnicza – herbem gminy Wojnicz jest w błękitnym polu tarczy godło przedstawiające św. Wawrzyńca w barwie cielistej i srebrnym perizonium na biodrach, rozciągniętego na złotej kracie, po bokach której litery S i L Sanctus Laurentius – św. Wawrzyniec takiejże barwy.
    Herb nawiązuje do najstarszego wezwania miejscowego kościoła z XI w. Najstarsza zachowana pieczęć z postacią św. Wawrzyńca pochodzi z 1504 r. Herb w obecnej formie został zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w 1994 r. Został on plastycznie opracowany przez Dariusza Dessauera z UMCS w Lublinie. Herb pełni podwójną funkcję: jest znakiem miasta i jednocześnie znakiem gminy.
  • Flaga Wojnicza – składa się z trzech stref: strefa górna złota (zastępowana barwą żółtą), pośrodku pas srebrny (zastępowany bielą), a strefa dolna jest błękitna
  • Hymn
  • Przebieg historyczny[ | edytuj kod]

    Dzwonnica w Wojniczu, XVI w.
    Sztych Erika Dahlbergha, Bitwa pod Wojniczem 1655
    Wojnicz: w drodze do Dunajca, 1970
    Ulica Jagiellońska
    Dunajec pod Wojniczem, z brzegu Ispu

    Osadnictwo na terenie obecnego miasta przybierało na sile w VIII-IX w. Resztki wczesnośredniowiecznego grodziska zbudowanego w X wieku na suchej wyspie wzniesionej kilka metrów nad mokradłami doliny Dunajca i pełniącego funkcję grodu kasztelańskiego dały początek miastu Wojnicz. W X w. osada wojnicka zmieniła swój charakter i znaczenie przez fakt powstania grodu osadzonego przez wojów państwa plemiennego, a następnie polskiego. Jedna z legend natomiast mówi, że w X w. wojowie księcia Mieszka I, czy też Bolesława Chrobrego, wznieśli tu modrzewiowe grodzisko. Od tychże wojów osada otrzymała nazwę Wojnicz. Inna związana z Wojniczem podaje, że nim powstała nazwa Wojnicz, w tym miejscu był gród składający się z trzech osad, o wspólnej nazwie Trojnik. Wojnicz posiadał prawa miejskie w latach 1278–1934, odzyskał je z dniem 1 stycznia 2007 r. 3 października 1655 r. odbyła się tu bitwa.

    Pogórze Wiśnickie (513.34) – mezoregion fizycznogeograficzny stanowiący wschodnią część Pogórza Zachodniobeskidzkiego, położony między dolinami Raby i Dunajca. Od zachodu sąsiaduje z Pogórzem Wielickim, od wschodu z Pogórzem Rożnowskim, od południa z Beskidem Wyspowym.Michał Hieronim Juszyński krypt.: M. H. J.; M... H... J..., (ur. 1760 w Gniazdowie, zm. 23 sierpnia 1830 w Szydłowie) – polski poeta, bibliograf, historyk i kaznodzieja.
  • 4000–1700 p.n.e. – przejściowe osadnictwo
  • 1700–700 p.n.e. – trwałe, ale nie ciągłe osadnictwo
  • 700–400 p.n.e. – nietrwałe osadnictwo łużyckie
  • X wiek – zasiedlenie osady przez wojów drużyny pierwszych władców Polski, wzniesienie wałów grodu
  • 1109 – wzniesienie kościoła pod wezwaniem św. Wawrzyńca, prawdopodobnie z fundacji Bolesława Krzywoustego jako wotum za zwycięstwo pod Nakłem
  • XII wiek – powstaje kasztelania wojnicka
  • 1112 – powstała świątynia na miejscu, gdzie jest obecnie kościół św. Leonarda
  • XIII wiek – istnienie komory celnej, prawo składu i targu
  • 1239 – powitanie Kingi, córki króla Węgier, Beli IV, przyszłej żony Bolesława Wstydliwego; Wojnicz prawdopodobnie wtedy otrzymał prawa miejskie
  • 1278 25 listopada – pierwsza wzmianka o Wojniczu jako mieście, usypanie wałów miejskich
  • 1349 – przeniesienie miasta z prawa średzkiego na magdeburskie przez Kazimierza Wielkiego
  • 1375 25 maja – pierwsza wzmianka o powiecie wojnickim
  • 1379 – pierwsza wzmianka w źródłach o zniszczeniu miasta przez pożar
  • 1381 – potwierdzenie praw miejskich przez Ludwika Węgierskiego, Wojnicz staje się siedzibą powiatu, powstaje szkoła parafialna
  • 1394 13 września – wizyta królowej Jadwigi
  • I połowa XV w. – miasto jest miejscem gdzie zbiera się na roczki sądu ziemskiego
  • 1427 – zatwierdzenie przywilejów mieszczan przez Władysława Jagiełłę
  • 1456 15 kwietnia – Kazimierz Jagiellończyk zezwala na targi w każdy poniedziałek
  • 1465 – wyniesienie probostwa do godności prepozytury, powstanie szkoły kolegiackiej, wzniesienie parafialnego kościoła św. Wawrzyńca w stylu gotyckim
  • 1485 – zniszczenie miasta przez drugi pożar
  • 1496 – pierwsza wzmianka o cechu szewców w Wojniczu
  • 1503 – uchwalenie na sejmiku Laudum Wojnickiego ziemi krakowskiej dotyczącego pospolitego ruszenia
  • 1521 4 października – król Zygmunt I Stary pozwala mieszczanom wojnickim wybudować most na Dunajcu
  • 1527 – wydanie zezwolenia przez Zygmunta Starego na budowę pierwszego mostu na Dunajcu przez mieszczan
  • 1530 – założenie Cechu Wielkiego za zgodą Zygmunta Starego
  • 1575 – po raz pierwszy potwierdzony murowany ratusz w rynku, z wieżą, dzwonem i zegarem
  • 1655 3 października – pomiędzy wojskami polskimi a szwedzkimi zostaje stoczona bitwa pod Wojniczem
  • 1657 19 marca – wkroczenie do miasta wojsk Rakoczego i jego spalenie
  • 1702 – rajtarzy szwedzcy podpalają miasto z powodu odmowy płacenia kontrybucji Szwedom przez mieszczan
  • 1727 – wzmianka o Lyceum Woynicianum, starej bardzo szkole prowadzonej przez kapitułę wojnicką (zob. rok 1465)
  • 1732 – przywłaszczenie dochodów miasta przez starostę Jakuba Stanisława Karwowskiego
  • 1739 – powstanie dużego browaru na przedmieściu Zamoście
  • 1745 13 kwietnia – pożar, który zniszczył znaczną część miasta
  • 1751 – utworzenie rozległego archidiakonatu wojnickiego
  • 1752 23 marca – spłonięcie kolegiaty św. Wawrzyńca
  • 1753 – odbudowa kolegiaty i budowa kaplicy w stylu późnobarokowym
  • 1767 – malowanie fresków rokokowych w kolegiacie przez Jana Neyderfera
  • 1772 – dostanie się pod rządy austriackie w wyniku I rozbioru
  • 1773 – konsekracja kolegiaty przez biskupa krakowskiego Ignacego Kajetana Sołtyka
  • 1784 5 sierpnia – poświęcenie nowo założonego cmentarza przy gościńcu radłowskim (dziś ul. Warszawska)
  • 1800 – Wojnicz staje się siedzibą powiatu wchodzącego w skład cyrkułu bocheńskiego
  • 1831 – zniszczenie miasta i ratuszu przez pożar, budowa pomnika św. Floriana w rynku
  • 1851 – powstanie sądu powiatowego, przekształconego później w grodzki
  • 1856 – budowa kolei galicyjskiej im. Karola Ludwika, omijającej miasto
  • 1867 – likwidacja powiatu wojnickiego
  • 28 listopada 1894 – zakończono proces rejestracyjny Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Wojniczu, rozpoczęty rok wcześniej.
  • 1895 – pożar miasta
  • 1914 – 1918 I wojna światowa, bitwy i cmentarze wojskowe
  • 1918 5 listopada – władze miejskie ogłosiły odzyskanie niepodległości i odrodzenie państwa polskiego
  • 1928 21 października – wizyta prezydenta Ignacego Mościckiego
  • 1934 8 lipca – na Rynku odsłonięto pomnik Niepodległości
  • 1935 1 kwietnia – utrata praw miejskich
  • 1939 6 września – wkroczenie wojsk hitlerowskich mimo potyczek z 39 Pułkiem Piechoty Strzelców Lwowskich którego obrona mostu nad Dunajcem się nie udała i nastąpiła okupacja
  • 1942 – masowe aresztowania do obozów koncentracyjnych, eksterminacja obywateli Żydowskich
  • 1943 5/6 czerwca 1943 – jedno z największych aresztowań w Wojniczu w czasie II wojny światowej
  • 1944 4/5 sierpnia w nocy – spadł w Dębinie Zakrzowskiej zestrzelony aliancki Halifax JP 181, należący do 148 dywizjonu RAF, w drodze do powstania warszawskiego: 7 ofiar załogi
  • 1945 18 stycznia – wkroczenie Armii Radzieckiej, nowa okupacja przy wyzwoleniu miasta spod niemieckiej okupacji
  • 1991 4 sierpnia – odsłonięto Pomnik Lotników Alianckich w Dębinie Zakrzowskiej, zaprojektowany przez L. i O. Scheierów na upamiętnienie zmarłych pilotów alianckich z 1944 roku
  • 1992 – wychodzi pierwsze wydanie „Zeszytów Wojnickich” wyd. Izba Regionalna i Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Wojnickiej
  • 13 grudnia 2006 – powstanie Zielonego Parku Przemysłowego
  • 2007 1 stycznia – odzyskanie praw miejskich
  • 2007 18 stycznia – oficjalne uroczystości związane z odzyskaniem praw miejskich, wizyta premiera Jarosława Kaczyńskiego
  • 9 lipca 2007 – otwarcie obwodnicy w ciągu drogi krajowej nr 94
  • 9 sierpnia 2014 – podniesienia kościoła parafialnego św. Wawrzyńca Męczennika do godności kolegiaty oraz ogłoszenie powołania do istnienia Kapituły Kolegiackiej przez biskupa Andrzeja Jeża
  • 29 października 2014 – otwarcie obwodnicy miasta w ciągu drogi wojewódzkiej nr 975
  • 13 listopada 2016 – z okazji rocznicy objęcia rządu przez Prawo i Sprawiedliwość w hali sportowej Zespołu Szkół Licealnych i Technicznych odbyła się konwencja poświęcona rolnictwu – Zgromadzenie Wsi Polskiej, w którym udział wzięli: premier Beata Szydło, były premier i prezes PiS Jarosław Kaczyński, wicepremier oraz minister rozwoju i minister finansów Mateusz Morawiecki, wicepremier RP oraz minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński, wicepremier oraz Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego Jarosław Gowin, marszałek Sejmu Marek Kuchciński oraz Wicemarszałkowie Ryszard Terlecki i Joachim Brudziński, marszałek Senatu Stanisław Karczewski, a także ministrowie: Obrony Narodowej Antoni Macierewicz, Spraw Wewnętrznych i Administracji Mariusz Błaszczak, Rolnictwa i Rozwoju Wsi Krzysztof Jurgiel oraz minister-członek Rady Ministrów Elżbieta Witek.
  • Kasztelanowie wojniccy[ | edytuj kod]

    1. Śmił 1217
    2. Dzierżykraj 1229
    3. Sąd 1233–1236
    4. Piotr 1243–1256
    5. Jakub 1256–1259
    6. Skarbimir 1275–1277
    7. Świetosław 1284
    8. Andrzej 1285–1287
    9. Klemens 1290–1292
    10. Andrzej 1317
    11. Warsz 1329–1343
    12. Jan z Melsztyna 1343-1345
    13. Jan 1345–1360
    14. Piotr 1361–1366
    15. Zawisza Gamrat 1366–1376
    16. Jan z Tęczyna Tęczyński 1379–1398
    17. Mikołaj Białucha 1399–1410
    18. Jędrzej z Tęczyna Tęczyński 1410–1411
    19. Dobiesław Oleśnicki 1411–1433
    20. Domarat z Kobylan Kobylański 1433–1435
    21. Jan z Tęczyna Tęczyński 1435–1437
    22. Klemens Wątróbka ze Strzelec 1437–1438
    23. Rafał z Tarnowa 1439–1441
    24. Mikołaj z Ossolina 1442–1459
    25. Dobiesław Kmita z Wiśnicza 1460–1463
    26. Jan Amor z Tarnowa Tarnowski 1464–1477
    27. Jan Feliks z Tarnowa Tarnowski 1479
    28. Andrzej z Tęczyna Tęczyński 1479–1502
    29. Jakub Siekulicki 1503–1512
    30. Andrzej Kościelecki 1513–1515
    31. Mikołaj Jordan 1515–1521
    32. Jan Amor Tarnowski 1522–1527
    33. Piotr Kmita Sobieński 1527–1532
    34. Mikołaj Wolski 1532–1535
    35. Jan Tęczyński 1535–1542
    36. Jan Spytek Tarnowski 1542–1550
    37. Stanisław Maciejowski 1550–1553
    38. Mikołaj Myszkowski 1554–1557
    39. Jan Krzysztof Tarnowski 1558–1567
    40. Piotr Zborowski 1567–1568
    41. Mikołaj Mielecki 1569
    42. Hieronim Ossoliński 1569–1570
    43. Jan Tęczyński 1571–1593
    44. Piotr Myszkowski 1593–1598
    45. Zygmunt Myszkowski 1598–1603
    46. Sebastian Lubomirski 1603–1613
    47. Jan Firlej 1613–1614
    48. Piotr Firlej 1614–1617
    49. Mikołaj Firlej 1618–1632
    50. Krzysztof Koryciński 1633–1636
    51. Krzysztof Ossoliński 1636–1638
    52. Piotr Szyszkowski 1638–1645
    53. Michał Stanisław Tarnowski 1645–1655
    54. Jan Wielopolski 1655–1667
    55. Stanisław Skarszewski 1667–1685
    56. Paweł Stokowski 1685–1686,
    57. Franciszek Jordan 1687–1694
    58. Franciszek Jan Załuski 1694–1695
    59. Przecław Stefan Szembek 1695–1702
    60. Jan Mikołaj Dąmbski 1702–1707
    61. Franciszek Dembiński 1707–1727
    62. Piotr Konstanty Stadnicki 1728–1745
    63. Franciszek Czerny-Szwarzenberg 1746–1760
    64. Adam Jordan 1760–1763,
    65. Stanisław Kostka Marcin Dembiński 1764–1779
    66. Wojciech Kluszewski 1779
    67. Piotr Józef Małachowski 1780–1782
    68. Piotr z Alkantary Ożarowski 1781–1794
  • Jan Amor Tarnowski (zm. 1500)

    Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, siglum: OFM, pot. franciszkanie, franciszkanie brązowi) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Jeden z największych zakonów katolickich (ponad 13 tys. braci). Do wspólnoty należą na równych prawach zarówno kapłani, jak i bracia laicy. Kościół zalicza Braci Mniejszych do instytutów kleryckich.Pułkownik – stopień oficerski. W SZ RP jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości sił zbrojnych po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są stopnie generalskie.
  • Nagrobek Piotra Firleja



  • Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]




    Warto wiedzieć że... beta

    Dziekan – w Polsce kierownik wydziału uczelni, przed 1 października 2018 r. ustawowy, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie zawiera regulacji dotyczących dziekanów. Zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 6 tej ustawy funkcje kierownicze w uczelni określa jej statut.
    Michał z Bystrzykowa znany też jako Michael Parisiensis, Michał Twaróg z Bystrzykowa (ur. ok. 1450 - zm. w lutym 1520) - polski teolog i filozof.
    Bogumiłowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice.
    Rosz jesziwa (hebr. ‏ראש ישיבה‎; jid. ‏ראָש־ישיבֿה‎ rosz-jesziwe) – tytuł przyznawany dziekanowi akademii talmudycznej (jesziwy).
    Kazimierz IV Andrzej Jagiellończyk, lit. Kazimieras I Andrius Jogailaitis, biał. Казімір I Ягелончык (ur. 30 listopada 1427 w Krakowie, zm. 7 czerwca 1492 w Grodnie) – wielki książę litewski w latach 1440–1492, król Polski w latach 1447–1492. Jeden z najaktywniejszych polskich władców, za panowania którego Korona, pokonując zakon krzyżacki w wojnie trzynastoletniej, odzyskała – po 158 latach – Pomorze Gdańskie, a dynastia Jagiellonów stała się jednym z czołowych domów panujących w Europie. Zdecydowany przeciwnik magnaterii, przyczynił się do wzmocnienia znaczenia Sejmu i sejmików, co jednak stało się z krzywdą dla mieszczaństwa.
    Jesziwa (hebr. ישיבה – „posiedzenie”; jeszywa, jeszybot) – rodzaj wyższej szkoły talmudycznej dla nieżonatych studentów. Dawniej pobierali w niej nauki chłopcy w wieku od 13-14 do dwudziestu kilku lat, absolwenci chederu lub szkoły zwanej Talmud-tora. Po ukończeniu jesziwy niektórzy otrzymywali smichę, która uprawniała do objęcia stanowiska rabina.
    Mikołaj Wolski z Podhajec herbu Półkozic (zm. 1548) – starosta sanocki, ochmistrz dworu królowej Bony, kasztelan sandomierski, wiślicki, sanocki (1523-1548), lanckoroński..., poseł, marszałek dworski i jak Paprocki w "Herbarzu..." określa - dla Ojczyzny wielce zasłużony.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.121 sek.