• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wojna o sukcesję polską



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Interrex, król tymczasowy, międzykról (łac. inter-między, rex-król) – określenie stosowane w Rzeczypospolitej Obojga Narodów w odniesieniu do regenta państwa. Stanowisko to wzorowane było na urzędzie interrexa, wyłanianego przez senat rzymski w czasie bezkrólewia.Sankcja pragmatyczna – dekret monarchy, ustanawiający prawa o istotnym charakterze. Choć w historii wydano wiele takich aktów, najbardziej znana jest sankcja pragmatyczna z 1713 (często sformułowanie to jest używane w odniesieniu do tego aktu bez żadnego wyróżnika).
    Nadrenia[]
    Oblężenie Philippsburga

    Raptem trzy dni po wypowiedzeniu wojny 10 października Francja najechała Lotaryngię i obległszy siły cesarskie pod Kehl, zdobyła oba cele w ciągu kilku tygodni. Nie mogąc zaatakować Austrii bezpośrednio, a nie chcąc najeżdżać ościennych państw niemieckich – z obawy przed interwencją Wielkiej Brytanii i Niderlandów – Francuzi umocnili swoje pozycje na zajętych terenach i wycofali oddziały na drugą stronę Renu celem przeczekania zimy.

    Gaeta (ant. Caieta) - niewielkie portowe miasto we Włoszech, na wybrzeżu morza Tyrreńskiego, w regionie Lacjum, prowincji Latina. Nazwa pochodzi najprawdopodobniej od "kaiàdas" lub "kaiètas", czyli jaskinia. Mieści się tu baza operacji morskich NATO. Na szycie Monte Orlando znajduje sie mauzoleum rzymskiego senatora, konsula i cenzora Lucjusza Munatiusa Plancusa.Fryderyk II Wielki, Friedrich II von Hohenzollern (ur. 24 stycznia 1712 w Berlinie, zm. 17 sierpnia 1786 w Poczdamie) – król Prus w latach 1740-1786. Pod jego rządami Prusy stały się jednym z najpotężniejszych państw europejskich.

    Cesarz zmobilizował wszystkie regularne siły i rozpoczął zbieranie wojsk z całego imperium, rozciągając linię obronną pod Ettlingen w pobliżu Karlsruhe. Wiosną 1734 roku Francuzi oflankowali jego siły (2 maja zdobyto Trarbach), zaś służący Austrii książę Eugeniusz Sabaudzki został zmuszony do wycofania sił do obozu imperialnego w Heilbronnie. Oczyszczona w ten sposób droga umożliwiła francuskim oddziałom księcia Jamesa FitzJamesa oblężenie Philippsburga, które zakończyło się sukcesem w lipcu 1734 roku. Eugeniusz, wraz z towarzyszącym mu księciem koronnym Fryderykiem Pruskim próbował przerwać oblężenie z mizernymi jednak skutkami – powodem była mniejsza liczebność oraz słabe wyszkolenie żołnierzy. Książę FitzJames zginął rażony kulą artyleryjską w Philippsburgu.

    Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.

    Francuskie armie parły wzdłuż Renu, docierając do Moguncji, jednak rosnąca w siłę armia cesarska, wspomagana przez rosyjskich zdobywców Gdańska, uniemożliwiła oblężenie miasta – Eugeniusz ruszył do kontrofensywy. 30 tysięcy żołnierzy pod Friedrichem Heinrichem von Seckendorffem przeszły Ren i zaczęły spychać przeciwnika w kierunku Trewiru, ostatecznie pokonując go pod Clausen (Klausen) w październiku 1735, w jednej z ostatnich bitew przed zawarciem pokoju.

    Łowicz – miasto, gmina miejska w województwie łódzkim, w powiecie łowickim (siedziba władz powiatu) nad rzeką Bzurą, na północnym skraju Równiny Łowicko-Błońskiej. Był miastem duchownym.Lotaryngia (fr. Lorraine, niem. Lothringen, lotar. Louréne) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-wschodniej Francji. Graniczy z Belgią, Luksemburgiem i Niemcami oraz z regionami: Alzacja, Franche-Comté i Szampania-Ardeny.

    Italia[]

    Korzystając z korzystnej koniunktury międzynarodowej, 26 września 1733 w Turynie król Karol Emanuel III Sabaudzki zawarł z Francją i Hiszpanią sojusz przeciwko Austrii, która od zakończenia wojny o sukcesję hiszpańską zajmowała tereny południowych Włoch oraz Mediolan. Ze swojej strony Hiszpania oczekiwała odzyskania Toskanii, Mantui, księstwa Parmy i Piacenzy oraz ziem południowych Włoch. Francja zobowiązała się wystawić do walki z Austrią 40 000 żołnierzy, natomiast Królestwo Piemontu i Sardynii 24 000 ludzi. Głównodowodzącym sił sprzymierzonych został władca Piemontu.

    Bitwa pod Miechowem – stoczona 13 kwietnia 1734 przez wojska wierne prawowitemu władcy Rzeczypospolitej Stanisławowi Leszczyńskiemu z siłami saskimi. Było to jedno z nielicznych zwycięstw Polaków nad Sasami i Rosjanami w wojnie z lat 1733-1735.Sycylia (wł., łac. Sicilia, w starożytności Trinacria) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców.

    Austriacki gubernator Mediolanu generał Daun dysponował armią 12 000 żołnierzy. Dnia 11 grudnia 1733 r. Karol Emanuel III ze swoimi wojskami wyruszył na Mediolan, w którym rozpoczął oblężenie zamku miejskiego. Zamek zdobyto ostatecznie 29 grudnia 1733 r.

    W obliczy straty Mediolanu Austriacy wysłali do Włoch dodatkowych 60 000 żołnierzy pod dowództwem Eugeniusza Sabaudzkiego. 29 czerwca 1734 r. doszło do pierwszej krwawej bitwy pod Parmą, w której Austriacy stracili 10 000 ludzi. Na początku września Austriacy pod dowództwem Koenigsecka odnieśli mniejszy sukces w bitwie pod Gardellą, po czym rozpoczęli planowanie decydującego ataku na pozycje wroga pod Guastallą. 19 września 1734 doszło tam do kolejnej bitwy, w której Austriacy, mimo początkowego sukcesu (zmusili przeciwnika do odwrotu), w obliczu nadejścia Karola Emanuela III ostatecznie ponownie ponieśli klęskę, tracąc 7 tys. z posiadanych 40 tys. żołnierzy. Straty francusko-piemonckie były niewiele mniejsze i wyniosły 5 tys. osób z 49-tys. armii.

    Saksonia, Wolny Kraj Saksonia (łac. Saxonia; niem. Freistaat Sachsen; górnołuż. Swobodny stat Sakska; dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Stolicą jest Drezno. Obecnie niewielki skrawek historycznej Saksonii znajduje się w Polsce, w województwie dolnośląskim (okolice Bogatyni). Republika Saksonii jest spółką prawa publicznego. Reprezentuje ją premier Stanislaw Tillich.Piemont (wł. Piemonte) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech. Od zachodu graniczy z Francją, od północy ze Szwajcarią i regionem Dolina Aosty, od wschodu z Lombardią i Emilią-Romanią, a od południa z Ligurią.
    Ustawienie wojsk przed bitwą pod Guastallą

    W tym samym czasie Hiszpanie wysłali flotę inwazyjną ku wybrzeżom środkowych i południowych Włoch, zmuszając stacjonujących tam Austriaków do odwrotu. W bitwie pod Bitonto (25 maja 1734) siły hiszpańskie pokonały wojska austriackie; zdobyto oblegane Gaetę i Kapuę. Do sierpnia 1734 r. Hiszpanie zajęli Toskanię, Królestwo Neapolu i Sycylię. Austriacy utrzymali się jedynie w Mantui. Wojna na tym froncie toczyła się dalej do listopada 1735 r., kiedy 3 listopada Ludwik XV i cesarz Karol VI zawarli zawieszenie broni. W wyniku zawartego porozumienia Sycylia i Neapol dostały się hiszpańskim Burbonom, Piemont otrzymał Tortonę, Novarę, Vigevano i inne mniejsze posiadłości. Karol VI zatrzymał Mediolan i Mantuę oraz Parmę i Piacenzę. Toskania po wygaśnięciu Medyceuszy dostała się księciu Franciszkowi Lotaryńskiemu. Ludwik XV uznał też Sankcję Pragmatyczną z 1713. Pokój w tej formie wszystkie strony zawarły dopiero jednak w roku 1738 w Wiedniu.

    Wettynowie (Wettinowie, niem. Wettiner) – dynastia niemiecka wywodząca się z dzisiejszej Saksonii-Anhaltu. Panowała w Miśni, Saksonii i księstwach Turyngii. Jej przedstawiciele zasiadali także na tronie w Warszawie (elektorowie August II Mocny, August III Sas jako Królowie Polski i Wielcy Książęta Litwy oraz król Saksonii Fryderyk August I jako książę warszawski). W 1423 r. Wettinowie uzyskali wraz z księstwem sasko-wittenberskim godność elektora Rzeszy, a całość ich posiadłości zaczęto określać historyczną nazwą Saksonia. W roku 1485 nastąpił podział dynastii na dwie linie: ernestyńską (starszą), elektorską panującą w Wittenberdze i w znacznej części Turyngii oraz albertyńską (młodszą,) panującą w Miśni i pn. Turyngii. Boczną linią dynastii jest rodzina Koburgów (Coburg), panująca w Wielkiej Brytanii (od 1917 r. pod nazwiskiem Windsor), Belgii, Bułgarii i Portugalii (pod nazwiskiem poprzedniej dynastii – Bragança).Tarnowskie Góry (śl. Tarnowský Góry, niem. Tarnowitz, czes.: Tarnovské Hory, Tarnovice, łac. Montes Tarnovicenses) – miasto i gmina w południowo-zachodniej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu tarnogórskiego, na północnym krańcu Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP), historycznie na Górnym Śląsku. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa katowickiego.
     Osobny artykuł: Bitwa pod Guastallą.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Emanuel Bragança, port. Infante Dom Manuel de Bragança, a właściwie Manuel José Francisco António Caetano Estêvão Bartolomeu de Bragança (ur. 3 sierpnia 1697 w Lizbonie, zm. 3 sierpnia 1766 w Quinta de Belas) - infant, książę Portugalii z dynastii Bragança. Syn króla Piotra II i Marii Zofii von Pfalz-Neuburg.
    Wojna o sukcesję hiszpańską – była prowadzona w latach 1701-1714 pomiędzy Wielką Brytanią, Holandią, Austrią, Prusami a Francją, Hiszpanią, Bawarią i Kolonią o władztwo nad Hiszpanią i dominację w Europie.
    Kaliningrad (ros. Калининград, do 4 czerwca 1946 Królewiec (do XVI w. także Królówgród), ros. Кёнигсберг, niem. Königsberg, łac. Regiomontium, prus. Kunnegsgarbs, lit. Karaliaučius) – stolica obwodu kaliningradzkiego – eksklawy Federacji Rosyjskiej, u ujścia Pregoły do Bałtyku, w historycznej krainie Sambii. Liczba ludności Kaliningradu w 2006 wynosiła 434,9 tys.
    Karol Emanuel III (27 kwietnia 1701 w Turynie - 20 lutego 1773 tamże) – książę Sabaudii i król Sardynii w latach 1730-1773.
    Województwo krakowskie (łac. Palatinatus Cracoviensis) – jednostka terytorialna Korony Królestwa Polskiego, później Rzeczypospolitej Obojga Narodów istniejąca od XIV wieku do 1795 r., część prowincji małopolskiej. Obejmowała powierzchnię 17 650 km² posiadając 8 powiatów. Siedzibą wojewody był Kraków, a sejmiki ziemskie odbywały się w Nowym Korczynie.
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    Monarchia Habsburgów – nazwa określająca związek państw będących w unii personalnej, którego władca z rodziny Habsburgów był jednocześnie arcyksięciem Austrii, królem Czech, królem Węgier oraz władcą podległych im księstw. Związek istniał w latach 1526–1804. Część państw Monarchii Habsburgów należało do Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a jako król Czech, władca monarchii był elektorem przy elekcji króla Niemiec (który następnie był intronizowany na Cesarza). Zazwyczaj władca Monarchii był wybierany na Cesarza Narodu Niemieckiego. Monarchia Habsburgów została przekształcona w Cesarstwo Austrii 11 sierpnia 1804, a dwa lata później dwucesarz Franciszek II Habsburg rozwiązał Święte Cesarstwo Rzymskie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.094 sek.