• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wodorotlenek strontu

    Przeczytaj także...
    Zasady – jedna z podstawowych obok kwasów i soli grup związków chemicznych. Wodne roztwory silnych zasad nieorganicznych są nazywane ługami (np. ług sodowy). Istnieją trzy różne definicje tej grupy związków:Stront (Sr, łac. strontium) – pierwiastek chemiczny z grupy berylowców (metali ziem alkalicznych) w układzie okresowym.
    United States National Library of Medicine (NLM) to największa na świecie biblioteka medyczna prowadzona przez rząd federalny Stanów Zjednoczonych. Zbiór biblioteki obejmuje ponad siedem milionów książek, czasopism, raportów, rękopisów, mikrofilmów, fotografii i grafik związanych z medycyną i pokrewnymi naukami, w tym także niektóre najstarsze i najrzadsze prace.

    Wodorotlenek strontunieorganiczny związek chemiczny strontu z grupy wodorotlenków. Z wodą tworzy ośmiohydrat, który daje się odwodnić do Sr(OH)2·H2O. Bezwodny wodorotlenek rozpuszcza się w wodzie z wydzieleniem ciepła, a uwodniony z pobraniem. Rozpuszczalność w wodzie wzrasta wraz z temperaturą (w temp. 0 °C rozpuszczalność wynosi 0,41, a w 100 °C 21,8 g/100 g wody). Jest mocną zasadą.

    Wodorotlenki – związki chemiczne zawierające stabilny kation oraz anion wodorotlenowy OH. Wodorotlenki mogą tworzyć zarówno kationy metali („M”) o różnej wartościowości (od I do IV), kation amonowy NH+4, jak również kationy organiczne, najczęściej czwartorzędowe związki amoniowe, np. wodorotlenek tetrametyloamoniowy (CH3)4NOH. Wzór ogólny wodorotlenków ma postać M(OH)x (gdzie x to liczba anionów wodorotlenkowych = wartościowości kationu). Wodorotlenki są związkami jonowymi tzn. pomiędzy kationem i anionem występuje oddziaływanie typu jon–jon.Wodorotlenek sodu, NaOH – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków, należący do najsilniejszych zasad.

    Monokryształy związku można otrzymać poprzez wolne schładzanie jego roztworu w stężonym gorącym ługu sodowym. W sieci krystalicznej jon Sr2+
    otoczony jest siedmioma jonami OH
    , a średnia odległość Sr–O wynosi 2,60 Å.

    Rozpuszczalność – zdolność substancji chemicznych w postaci stałej, ciekłej i gazowej (substancji rozpuszczonej) do rozpuszczania się w stałej, ciekłej lub gazowej fazie dyspergującej (rozpuszczalniku) tworząc mieszaninę homogeniczną (roztwór). Rozpuszczalność danej substancji jest wyrażana najczęściej jako maksymalna ilość substancji w (gramach lub molach), którą można rozpuścić w konkretnej objętości rozpuszczalnika (zwykle w 100 cm) w ściśle określonych warunkach ciśnienia i temperatury (zwykle są to warunki normalne). Rozpuszczalność substancji wyrażona w molach na 1 dm rozpuszczalnika zwana rozpuszczalnością molową jest w zasadzie jej stężeniem molowym.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. H.W. Grueninger, H. Bäringhausen, Die Kristallstruktur von Strontiumhydroxid Sr(OH)2, „Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie”, 368 (1-2), 1969, s. 53–61, DOI10.1002/zaac.19693680109 (niem.).
    2. Wodorotlenek strontu (ZVG: 5750) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-08-08].
    3. Strontium hydroxide, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2010-08-08] (ang.).




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.