• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wodorotlenek manganu - II

    Przeczytaj także...
    Miareczkowanie - chemiczna technika analizy ilościowej polegająca na dodawaniu roztworu - tzw. titranta z biurety w postaci kropel do roztworu zwanego analitem. Roztwory odczynników o znanym stężeniu (mianie) używane do miareczkowania nazywa się roztworami mianowanymi. Stężenia roztworów mianowanych wyraża się molowością (mol/l).Siarczan manganu(II) (nazwa Stocka: siarczan(VI) manganu(II)), MnSO4 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i manganu na II stopniu utlenienia. Zazwyczaj występuje jako sól jednowodna (MnSO4·H2O), ponadto znany jest także tetrahydrat, pentahydrat i heptahydrat.
    Stopień utlenienia (liczba utlenienia) – formalna wartość ładunku atomu w związku chemicznym przy założeniu, że wszystkie wiązania chemiczne w danej cząsteczce mają charakter wiązań jonowych. Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w cząsteczce obojętnej oraz dla wolnych pierwiastków wynosi 0, a w jonach ma wartość ładunku jonu.

    Wodorotlenek manganu(II), Mn(OH)2nieorganiczny związek chemiczny, wodorotlenek manganu na stopniu utlenienia II. Występuje naturalnie jako minerał pirochroit.

    Otrzymywanie[ | edytuj kod]

    Można go otrzymać w reakcji wodnego roztworu soli manganu(II) i zasady litowca, np.: MnSO4 + 2NaOHMn(OH)2↓ + Na2SO4

    Reakcję tę należy prowadzić w ściśle beztlenowych warunkach, np. w atmosferze wodoru lub w obecności chlorowodorku hydroksyloaminy. Osad pierwotny jest bezpostaciowy, można przeprowadzić go w formę krystaliczną przez ogrzewanie.

    Jod (I, łac. iodum) – pierwiastek chemiczny z grupy 17 – fluorowców w układzie okresowym. Jego nazwa pochodzi od stgr. ἰοειδής ioeides – fioletowy.Utlenianie – reakcja chemiczna, w której atom przechodzi z niższego na wyższy stopień utlenienia (co jest równoważne z oddaniem elektronów).

    Właściwości[ | edytuj kod]

    Wodorotlenek manganu(II) jest ciałem stałym barwy białej. Na powietrzu brązowieje w wyniku utleniania, dając uwodniony tlenek manganu(IV) o barwie brunatnej: 2Mn(OH)2 + O2 + (x−1)H2O2MnO2·xH2O

    Łatwość utleniania się Mn(OH)2 do MnO2 wykorzystuje się do oznaczania zawartości tlenu w wodzie (MnO2 utlenia jodki do jodu, który można oznaczyć przez miareczkowanie).

    Jest to substancja bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie. Jego iloczyn rozpuszczalności wynosi 2,2×10. Reaguje łatwo z kwasami, tworząc sole manganu(II), np.

    Chlorowodorki - najczęściej chlorowodorki amin (chlorki amoniowe); sole zasady organicznej i kwasu solnego. Chlorowodorki amin są znacznie bardziej odporne na degradację (np. utlenianie) od neutralnych amin i często taka forma jest wykorzystywana do ich przechowywania i handlu. Ponadto chlorowodorki amin są znacznie lepiej rozpuszczalne w wodzie od wyjściowych amin, dzięki czemu leki zawierające ugrupowania aminowe w formie chlorowodorków są łatwo wchłaniane przez organizm pacjenta.Adam Bielański (herbu Lewart; ur. 14 grudnia 1912 w Krakowie) – polski chemik, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej, a następnie Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny PAU, przewodniczący honorowy Komitetu Chemii PAN. Od roku 1983 pracuje w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN w Krakowie, gdzie jest kierownikiem grupy badawczej "Chemiczne i katalityczne własności stałych heteropolikwasów".
    Mn(OH)2 + H2SO4MnSO4 + 2H2O

    Rozpuszcza się w gorących stężonych roztworach KOH lub NaOH (np. ok. 12 g/l w 50% NaOH, 140 °C), co wykorzystuje się do jego oczyszczania przez krystalizację. W roztworach takich przyjmuje się występowanie jonów MnO2−2 lub HMnO2−.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lide 2009 ↓, s. 8-123.
    2. R. Scholder, A. Kolb. Über Mangan(II)-hydroxyd und Hydroxomanganate(II). „Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie”. 264 (2–4), s. 209–216, 1951. DOI: 10.1002/zaac.19512640217. 
    3. Lide 2009 ↓, s. 4-146.
    4. Lide 2009 ↓, s. 4-74.
    5. Pyrochroite Mineral Data (ang.). WebMineral. [dostęp 2012-05-17].
    6. Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 908. ISBN 83-01-13654-5.
    7. Handbook of Preparative Inorganic Chemistry. Georg Brauer (red.). Wyd. 2. T. 1. Nowy Jork, Londyn: Academic Press, 1963, s. 1456–1457.
    8. Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1965, s. 1152.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, ISBN 978-1-4200-9084-0.
  • Litowce (metale alkaliczne, potasowce) – grupa pierwiastków 1 (dawn. IA lub I głównej) grupy układu okresowego (bez wodoru) o silnych własnościach metalicznych, tworzących z wodą silnie zasadowe (alkaliczne) wodorotlenki. Do metali alkalicznych zalicza się lit, sód, potas, rubid, cez i frans.Reakcja chemiczna – każdy proces, w wyniku którego pierwotna substancja zwana substratem przemienia się w inną substancję zwaną produktem. Aby cząsteczka substratu zamieniła się w cząsteczkę produktu konieczne jest rozerwanie przynajmniej jednego z obecnych w niej wiązań chemicznych pomiędzy atomami, bądź też utworzenie się przynajmniej jednego nowego wiązania. Reakcje chemiczne przebiegają z reguły z wydzieleniem lub pochłonięciem energii cieplnej, promienistej (alfa lub beta) lub elektrycznej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Jego izotop, prot, jest najprostszym możliwym atomem, zbudowanym z jednego protonu i jednego elektronu.
    Wodorotlenki – związki chemiczne zawierające stabilny kation oraz anion wodorotlenowy OH. Wodorotlenki mogą tworzyć zarówno kationy metali („M”) o różnej wartościowości (od I do IV), kation amonowy NH+4, jak również kationy organiczne, najczęściej czwartorzędowe związki amoniowe, np. wodorotlenek tetrametyloamoniowy (CH3)4NOH. Wzór ogólny wodorotlenków ma postać M(OH)x (gdzie x to liczba anionów wodorotlenkowych = wartościowości kationu). Wodorotlenki są związkami jonowymi tzn. pomiędzy kationem i anionem występuje oddziaływanie typu jon–jon.
    Iloczyn rozpuszczalności - iloczyn odpowiednich potęg stężeń jonów (stężeniowy) lub aktywności jonów (termodynamiczny) znajdujących się w nasyconym roztworze elektrolitu. Ma charakter stałej równowagi dynamicznej i zależy od temperatury. W zależności od tego, czy reakcja rozpuszczania soli jest egzoenergetyczna, czy endoenergetyczna, rozpuszczalność albo maleje, albo rośnie ze wzrostem temperatury, zgodnie z regułą przekory Le Chateliera-Brauna.
    Wodorotlenek potasu (potaż żrący), KOH – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków, jedna z najsilniejszych zasad.
    Wodorotlenek sodu, NaOH – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków, należący do najsilniejszych zasad.
    Mangan (Mn, łac. manganum) – pierwiastek chemiczny należący w układzie okresowym do grupy metali przejściowych.
    Tlen (O, łac. oxygenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8, niemetal z grupy tlenowców w układzie okresowym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.