• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wodorotlenek kadmu

    Przeczytaj także...
    Wodorotlenki – związki chemiczne zawierające stabilny kation oraz anion wodorotlenowy OH. Wodorotlenki mogą tworzyć zarówno kationy metali („M”) o różnej wartościowości (od I do IV), kation amonowy NH+4, jak również kationy organiczne, najczęściej czwartorzędowe związki amoniowe, np. wodorotlenek tetrametyloamoniowy (CH3)4NOH. Wzór ogólny wodorotlenków ma postać M(OH)x (gdzie x to liczba anionów wodorotlenkowych = wartościowości kationu). Wodorotlenki są związkami jonowymi tzn. pomiędzy kationem i anionem występuje oddziaływanie typu jon–jon.Merck KGaA (Niemiecki Merck, Merck Darmstadt) założona w Niemczech firma farmaceutyczna i chemiczna z główną siedzibą zlokalizowaną w Darmstadt, uważana za najstarszą działającą firmę z tej branży.
    Akumulator niklowo-kadmowy (NiCd lub Ni-Cd) – rodzaj akumulatora, w którym elektrody wykonane są z zasadowego tlenku niklu(III) NiO(OH) (katoda) i metalicznego kadmu (anoda).

    Wodorotlenek kadmu, Cd(OH)
    2
    nieorganiczny związek chemiczny kadmu z grupy wodorotlenków. Można go otrzymać w postaci drobnego osadu w wyniku strącania z roztworu soli kadmu w rozcieńczonym kwasie azotowym: Cd2+
    + 2OH
    → Cd(OH)
    2

    W innych układach powstają zwykle sole zasadowe.

    Przez ogrzewanie wodorotlenku kadmu można otrzymać tlenek kadmu, CdO.

    Kwas azotowy, HNO3 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najsilniejszych kwasów tlenowych. Resztą kwasową jest w nim grupa azotanowa zawierająza azot na V stopniu utlenienia.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Wykorzystywany jest jako elektroda w akumulatorach niklowo-kadmowych: ładowanie: Cd(OH)
    2
    + 2e
    → Cd + 2OH
    rozładowywanie: Cd + 2OH
    → Cd(OH)
    2
    + 2e

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dale L. Perry, Sidney L. Phillips, Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press, 1995, s. 78, ISBN 0-8493-8671-3.
    2. Wodorotlenek kadmu (nr 494046) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck KGaA). [dostęp 2019-07-17].
    3. CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 4-53, ISBN 978-0-8493-0488-0.
    4. Karl-Heinz Schulte-Schrepping, Magnus Piscator, Cadmium and Cadmium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, s. 8, DOI10.1002/14356007.a04_499 (ang.).
    5. Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 1209, ISBN 0-7506-3365-4.
    6. David L. Heiserman, Księga pierwiastków chemicznych, Warszawa: Prószyński i S-ka, 1997, s. 205, ISBN 83-7180-123-8.
    7. Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 1204, ISBN 0-7506-3365-4.
    Kadm (Cd, łac. cadmium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa pochodzi od słowa kadmeia, będącego grecką nazwą rudy cynku, kalaminu, w której kadm został wykryty.CRC Handbook of Chemistry and Physics – encyklopedia naukowa będąca obszernym i wiarygodnym źródłem informacji z dziedzin chemii i fizyki. Wydawana jest w języku angielskim od 1913 roku, najpierw przez Chemical Rubber Company, a od 1972 roku przez CRC Press. Ukazuje się także w wersji elektronicznej oraz internetowej.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.