• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wodorotlenek cezu

    Przeczytaj także...
    Zasady – jedna z podstawowych obok kwasów i soli grup związków chemicznych. Wodne roztwory silnych zasad nieorganicznych są nazywane ługami (np. ług sodowy). Istnieją trzy różne definicje tej grupy związków:Cez (Cs, łac. caesium) – pierwiastek chemiczny, metal alkaliczny. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "szaroniebieski", związanego z kolorem nalotu pokrywającego zwykle powierzchnię.
    Higroskopijność – podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci lub nawet wiązanie się z wodą. Woda ta może pochodzić z pary wodnej znajdującej się w powietrzu, z wilgoci znajdującej się w gruncie, z rosy osadzającej się na powierzchni substancji itp. Pochłanianie występuje wtedy, gdy woda przenika z miejsca kontaktu z materiałem higroskopijnym do jego wnętrza. Odbywać się to może na różne sposoby.

    Wodorotlenek cezu, CsOH – nieorganiczny związek chemiczny zawierający atom cezu i grupę hydroksylową. Jest najmocniejszą znaną zasadą spośród wszystkich wodorotlenków.

    Otrzymywanie[ | edytuj kod]

    Można go otrzymać przez elektrolizę wodnych roztworów soli cezu lub w reakcji roztworu siarczanu cezu z wodorotlenkiem baru: Cs
    2
    SO
    4
    + Ba(OH)
    2
    → 2CsOH + BaSO
    4

    Powstaje też w reakcji cezu z wodą:

    Wodorotlenki – związki chemiczne zawierające stabilny kation oraz anion wodorotlenowy OH. Wodorotlenki mogą tworzyć zarówno kationy metali („M”) o różnej wartościowości (od I do IV), kation amonowy NH+4, jak również kationy organiczne, najczęściej czwartorzędowe związki amoniowe, np. wodorotlenek tetrametyloamoniowy (CH3)4NOH. Wzór ogólny wodorotlenków ma postać M(OH)x (gdzie x to liczba anionów wodorotlenkowych = wartościowości kationu). Wodorotlenki są związkami jonowymi tzn. pomiędzy kationem i anionem występuje oddziaływanie typu jon–jon.Wodorotlenek potasu (potaż żrący), KOH – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorotlenków, jedna z najsilniejszych zasad.
    2Cs + 2H
    2
    O → 2CsOH + H
    2

    Ma ona przebieg wybuchowy; zachodzi również z lodem powyżej temperatury −116 °C.

    Właściwości[ | edytuj kod]

    Kryształy monohydratu wodorotlenku cezu

    Wskutek wysokiej aktywności chemicznej jest wysoce higroskopijny. Absorbuje dwutlenek węgla z powietrza. Laboratoryjny wodorotlenek cezu jest zazwyczaj hydratem.

    Przewiduje się, że gdy uda się otrzymać wodorotlenek fransu, może on być silniejszą zasadą od CsOH.

    Amerykańskie Towarzystwo Chemiczne (ang. American Chemical Society, ACS) – stowarzyszenie naukowe mające siedzibę w Stanach Zjednoczonych i zajmujące się różnymi zagadnieniami związanymi z chemią i naukami pokrewnymi, założone w 1876 roku na Uniwersytecie Nowojorskim. W kwietniu 2017 liczyło około 157 000 członków na całym świecie. Korozja (łac. corrosio – zżeranie) – procesy stopniowego niszczenia materiałów, zachodzące między ich powierzchnią i otaczającym środowiskiem. Zależnie od rodzaju materiału dominujące procesy mają charakter reakcji chemicznych, procesów elektrochemicznych, mikrobiologicznych lub fizycznych (np. topnienie i inne przemiany fazowe, uszkodzenia przez promieniowanie).

    Substancja ta może wywoływać korozję szkła.

    Zastosowanie[ | edytuj kod]

    Związek ten nie jest jednak zbyt powszechnie stosowany ze względu na trudności z otrzymywaniem cezu i, co za tym idzie, wysoką ceną jego wodorotlenku. Z tego powodu częściej stosuje się wodorotlenek rubidu i wodorotlenek potasu, mimo ich mniejszej selektywności i reaktywności.

    Wodorotlenek rubidu (RbOH) – nieorganiczny związek chemiczny, zawierający atom rubidu i grupę hydroksylową. Jest to bardzo silna zasada, silniejsza niż wodorotlenek sodu i wodorotlenek potasu, ale słabsza od wodorotlenku cezu. Związek ten nie występuje w naturze.Wodorotlenek baru – nieorganiczny związek chemiczny. Roztwór wodorotlenku baru jest silną zasadą, w stanie stałym występuje w postaci białych granulek lub proszku.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wodorotlenek cezu, InChem (ang.).
    2. Wodorotlenek cezu, Perioden System Online (niem.).
    3. Gardner's Commercially Important Chemicals: Synonyms, Trade Namesu, W. A. Milne (ang.).
    4. Wodorotlenek cezu, GETSIS (niem.).
    5. David L. Heiserman: Księga pierwiastków chemicznych. 1992, ​ISBN 83-7180-123-8​, s.  231
    6. François Cardarelli: Materials Handbook: A Concise Desktop Reference., ​ISBN 978-3-319-38923-3​, s.  350
    7. Robert Krebs, The History and Use of Our Earth's Chemical Elements: A Reference Guide, Greenwood Publishing Group, 2006, s. 62, ISBN 978-0-313-33438-2 [dostęp 2019-08-09].
    8. Douglas Considine, Glenn Considine: Van Nostrand’s Scientific Encyclopedia., ​ISBN 978-1-4757-6920-3​, s.  605
    9. Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 206–208, ISBN 0-07-049439-8.
    10. Cesium, Chemical & Engineering News, American Chemical Society, 2003 [dostęp 2019-08-09].
    11. Wodorotlenek cezu, Lenntech (ang.).
    12. Wodorotlenek cezu, Quora (ang.).
    Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.