• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wodór



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Metan (znany także jako gaz błotny i gaz kopalniany), CH4 – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.Przechowywanie wodoru – dział techniki poświęcony metodom przechowywania wodoru, głównie jako paliwa o bardzo wysokiej wartości energetycznej. Przechowywanie wodoru jest przedmiotem badań licznych, zarówno cywilnych jak i wojskowych, ośrodków naukowych, szczególnie w kontekście zwiększonego zainteresowania bezpieczeństwem energetycznym i polityką ochrony środowiska naturalnego przed szkodliwymi skutkami użytkowania paliw kopalnych. Atrakcyjność wodoru jako źródła energii wynika z tego, że można go stosunkowo łatwo pozyskiwać z gazu ziemnego oraz wody, która jest też jedynym produktem jego spalania lub utleniania tlenem.

    Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Wodór jest najczęściej występującym pierwiastkiem chemicznym we Wszechświecie i jednym z najczęściej spotykanych pierwiastków na Ziemi. Najpowszechniej spotykanym związkiem wodoru na Ziemi jest woda (cząsteczkę której tworzą dwa atomy wodoru i jeden tlenu). W normalnych warunkach ziemskich wodór gazowy występuje w formie cząsteczkowej H2. W skrajnie wysokich temperaturach możliwe jest uzyskanie wodoru w formie atomowej (H).

    Efekt izotopowy – występowanie różnic we własnościach fizycznych i chemicznych różnych izotopów tego samego pierwiastka chemicznego oraz związków chemicznych, posiadających dokładnie tę samą strukturę ale zawierających różne izotopy tego samego pierwiastka.Pirokseny – grupa bardzo rozpowszechnionych minerałów skałotwórczych o strukturze wewnętrznej odpowiadającej krzemianom łańcuchowym i ogólnym wzorze:

    Wodór charakteryzuje się najmniejszą masą atomową. Atom protu, jednego z izotopów wodoru, posiada atom o najprostszej możliwej budowie – składa się z jednego protonu i jednego elektronu.


    Spis treści

  • 1 Pochodzenie i występowanie
  • 2 Historia i etymologia
  • 3 Zastosowanie
  • 3.1 Przemysł chemiczny
  • 3.2 Przemysł spożywczy
  • 3.3 Przemysł metalurgiczny
  • 3.4 Aeronautyka
  • 3.5 Paliwo
  • 3.6 Chłodziwo
  • 3.7 Zastosowanie cięższych izotopów wodoru
  • 4 Formy wodoru
  • 4.1 Wodór atomowy
  • 4.2 Wodór cząsteczkowy
  • 4.2.1 Ortowodór i parawodór
  • 4.3 Wodór metaliczny
  • 5 Kation wodorowy
  • 6 Serie widmowe
  • 7 Otrzymywanie
  • 8 Izotopy wodoru
  • 9 Związki wodoru
  • 10 Zobacz też
  • 11 Uwagi
  • 12 Przypisy
  • 13 Bibliografia
  • Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.

    Pochodzenie i występowanie[]

    NGC 604 – olbrzymi obszar H II w Galaktyce Trójkąta

    Stanowiąc około 75% (masowo) całości materii, wodór jest najpowszechniej występującym pierwiastkiem we Wszechświecie. Zgodnie z teorią Wielkiego Wybuchu, wodór jest pierwiastkiem powstałym w bardzo wczesnym etapie rozwoju Wszechświata (podczas Wielkiego Wybuchu powstała także większość jąder helu oraz część istniejących obecnie jąder litu i berylu). Początkowo materia Wszechświata składała się z promieniowania i cząstek o bardzo wysokiej energii (w tym z fotonów, elektronów, protonów, neutronów, cząstek neutrino oraz antycząstek). W miarę wychładzania się materii, w czasie około stu sekund od początku Wielkiego Wybuchu, temperatura spadła do miliarda stopni Celsjusza. W takiej temperaturze energia cząstek była już zbyt mała, aby pokonać siłę międzyatomowego oddziaływania silnego, skutkiem czego było łączenie się protonów i neutronów w deuter (ciężki atom wodoru, zawierający jeden proton i jeden neutron), atom helu (zawierający dwa protony i dwa neutrony) oraz małe ilości atomów litu i berylu. Większość protonów utworzyła natomiast atomy zwykłego wodoru.

    ppm (ang. parts per million) - sposób wyrażania stężenia bardzo rozcieńczonych roztworów związków chemicznych. Stężenie to jest pochodną ułamka molowego i określa ile cząsteczek związku chemicznego przypada na 1 milion cząsteczek roztworu.Seria Pfunda – seria widm powstająca w wyniku emisji fotonów przez elektron w atomie wodoru przechodzący z wyższego orbitalu na orbital 5 (seria O).

    W dużych ilościach wodór można znaleźć np. w gwiazdach (w tym w Słońcu), materii międzygwiazdowej oraz w przestrzeni międzyplanetarnej.

    Chmury wodorowe (mgławice o gęstym nagromadzeniu wodoru cząsteczkowego H2 zwane obszarami H II) są miejscem narodzin nowych gwiazd. Posiadając zwiększoną gęstość, chmury wodorowe dają początek procesowi tworzenia się gwiazd.

    Wodór jest trzecim pod względem częstości występowania pierwiastkiem na Ziemi (głównie w cząsteczkach wody oraz węglowodorów). Wynika to z małej masy, która powoduje powolne ulatywanie wodoru cząsteczkowego z atmosfery w przestrzeń kosmiczną.

    Aldehydy (skrót od alcohol dehydrogenatus) grupa związków organicznych posiadających grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru. Proste aldehydy, będące pochodnymi alkanów i zawierające w cząsteczce jedną grupę aldehydową to alkanale o wzorze ogólnym CnH2n+1CHO.Kwas siarkowy (nazwa Stocka: kwas siarkowy(VI)), H2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów – wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego to siarczany.

    Wodór na Ziemi występuje np. w:

  • skałach (np. granicie – 61,68%; gabro – 88,42%; gnejsie – 61,93%; bazalcie - 36,15%; piroksenach – 12,49%);
  • złożach gazu ziemnego (składającego się głównie z metanu), którego bogate złoża znajdują się m.in. w Iranie, Katarze czy Rosji;
  • gazach wulkanicznych;
  • powietrzu – w śladowych ilościach ok. 0,019%.
  • Elektroliza — w chemii i fizyce - ogólna nazwa na wszelkie zmiany struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego. W węższym zakresie pojęcie to obejmuje tylko procesy rozkładu. Elektrolizie towarzyszyć może (choć nie musi) szereg dodatkowych zjawisk, takich jak dysocjacja elektrolityczna, transport jonów do elektrod, wtórne przemiany jonów na elektrodach i inne. W sensie technologicznym przez elektrolizę rozumie się wszystkie te procesy łącznie.Hydrokraking (hydrokrakowanie) to odmiana krakingu. Przeprowadza się go w temperaturze 250-450 °C przy obecności wodoru pod ciśnieniem 3-15 megapaskali. Katalizatorami mogą być substancje takie jak nikiel, kobalt, platyna, molibden czy pallad. W wyniku hydrokrakingu z wysokowrzących frakcji ropy naftowej, takich jak gudron i ciężkie frakcje olejowe, otrzymuje się benzynę wysokooktanową oraz olej opałowy i napędowy.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Beryl (Be, łac. beryllium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 4, metal należący do drugiej grupy głównej układu okresowego. Jedynym stabilnym izotopem jest Be. Został odkryty przez Louisa Vauquelina w 1798 r.
    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.
    Amfoteryczność – zdolność związku chemicznego do reakcji z kwasami i zarazem zasadami. Inaczej, jest to zdolność związków chemicznych do bycia w jednych reakcjach kwasami a w innych zasadami. Związki wykazujące amfoteryczność nazywa się czasami amfolitami.
    Seria Humphreysa – seria linii widmowych emitowanych przez atomy wodoru. Linie te powstają w wyniku emisji fotonów przez elektron w atomie wodoru przechodzący z wyższego orbitalu na orbital 6 (seria P).
    Nikiel (Ni, łac. niccolum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Został odkryty w roku 1751 przez szwedzkiego chemika, Axela Cronstedta. W 1804 r. otrzymano go po raz pierwszy w stanie czystym. Przed naszą erą był używany w stopach z miedzią i cynkiem.
    Foton (gr. φως – światło, w dopełniaczu – φοτος, nazwa stworzona przez Gilberta N. Lewisa) jest cząstką elementarną, nie posiadającą ładunku elektrycznego ani momentu magnetycznego, o masie spoczynkowej równej zero (m0 = 0), liczbie spinowej s = 1 (fotony są zatem bozonami). Fotony są nośnikami oddziaływań elektromagnetycznych, a ponieważ wykazują dualizm korpuskularno-falowy, są równocześnie falą elektromagnetyczną.
    Niemetale – pierwiastki chemiczne lub regeneryczne, które nie wykazują żadnych właściwości metalicznych. Inaczej niż w przypadku metali, nie można podać jednoznacznych cech wszystkich niemetali, gdyż są one bardzo zróżnicowane.

    Reklama