• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Witold Marciszewski

    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Jan Duns Szkot OFM właściwie Johannes Duns Scotus (ur. 1266 w Duns, zm. 8 listopada 1308 w Kolonii) − szkocki filozof i teolog, franciszkanin, błogosławiony Kościoła katolickiego, nazywany doctor subtilis (doktor subtelny).
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.

    Witold Marciszewski (ur. 18 listopada 1930 w Warszawie) – polski logik i filozof, redaktor kilku encyklopedii logicznych, wieloletni nauczyciel akademicki, założyciel czasopisma Studies in Logic, Grammar and Rhetoric, redaktor blogów akademickich.

    Kazimierz Ajdukiewicz (ur. 12 grudnia 1890 w Tarnopolu, zm. 12 kwietnia 1963 w Warszawie) – polski filozof i logik, reprezentant szkoły lwowsko-warszawskiej, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza i Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności.Uniwersytet w Białymstoku (UwB) – państwowa szkoła wyższa z siedzibą w Białymstoku powstała w wyniku przekształcenia w samodzielną uczelnię Filii Uniwersytetu Warszawskiego założonej w 1968 roku. Ustawa z dnia 19 czerwca 1997 powołała go do życia jako trzynasty państwowy uniwersytet w Polsce.

    Życiorys akademicki[ | edytuj kod]

    Stopnie naukowe[ | edytuj kod]

  • 1956: magisterium na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, na podstawie pracy dotyczącej logiki Dunsa Szkota.
  • 1959: doktorat na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, na podstawie rozprawy porównującej arystotelesowską koncepcję konieczności logicznej z poglądami współczesnymi.
  • 1971: stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie logiki nadany w 1971 przez Uniwersytet Warszawski, Wydział Nauk Społecznych, na podstawie rozprawy o logice przekonań.
  • 1979: tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych,
  • 1988: tytuł profesora zwyczajnego.
  • Stanowiska i funkcje akademickie[ | edytuj kod]

  • 1972–1979 docent, od 1979 profesor.
  • Od 1975 kierownik Zakładu Logiki, obecnie Katedry Logiki, Informatyki i Filozofii Nauki Uniwersytetu w Białymstoku.
  • 1981 (wrzesień) do 1982 (styczeń) prorektor UW ds. Filii.
  • Okresy i tematy działalności badawczej[ | edytuj kod]

  • 1954–1961: historia logiki średniowiecznej; metodologia nauk filozoficznych, z koncentracją na tematyce konieczności logicznej oraz formalizacji logicznej argumentów filozoficznych.
  • 1961–1963: udział w projekcie badawczym z metodologii nauk empirycznych, realizowanym w Zakładzie Logiki IFiS PAN pod kierunkiem Kazimierza Ajdukiewicza. Wkładem do tego projektu były następujące opracowania.
    1. Analiza języka nauk empirycznych wykazująca obecność u jego podstaw, tj. w procedurach ostensywnych, pojęć logiki i teorii mnogości, które muszą być przyjęte a priori; stanowi to istotny argument na rzecz racjonalizmu (w sensie Leibniza).
    2. Analiza odwzorowywania sądów i przekonań w mowie zależnej oraz gramatyka mowy zależnej badana za pomocą formalizmu Ajdukiewicza.
  • Druga połowa lat 60.: logiczna teorii przekonań.
  • Lata 70.: gramatyki formalne Ajdukiewicza, formalna teoria tekstu, systemy informacji naukowej.
  • Lata 80.: logika Leibniza i wieku XVII, nurt prowadzący do formalizacji, algebraizacji i komputeryzacji rozumowań (z uwzględnieniem antycypacji średniowiecznych).
  • lata 90. przynoszą prace w dziedzinach związanych z zastosowaniem komputerów: (a) wkład komputeryzacji rozumowań w teorię inteligencji, rola systemów pojęciowych w funkcjonowaniu inteligencji; (b) metody i techniki konstruowania hipertekstów dla celów komunikacji naukowej w Internecie.
  • Po roku 2000: zagadnienia dynamiki cywilizacji w nawiązaniu do procesów globalizacji i procesów integracji europejskiej, ze szczególnym uwzględnieniem wkładu myśli Oświecenia.
  • Działalność organizacyjna na polu nauki[ | edytuj kod]

  • 1975: utworzenie Zakładu Logiki w Filii UW, obecnie Katedry Logiki, Informatyki i Filozofii Nauki, UwB.
  • 1977: zorganizowanie, na zlecenie Komitetu Nauk Filozoficznych PAN, Sekcji Logiki na Polskim Zjeździe Filozoficznym w Lublinie i przewodniczenie tej sekcji.
  • 1978: utworzenie międzynarodowego zespołu do prac nad wydaniem pozycji podanej niżej w V-C3.
  • 1980: założenie rocznika (obecnie serii książkowej) Studies in Logic, Grammar and Rhetoric wydawanego przez Filię UW w Białymstoku.
  • 1987: zorganizowanie, na zlecenie Komitetu Nauk Filozoficznych PAN, Sekcji Logiki na Polskim Zjeździe Filozoficznym w Krakowie i przewodniczenie tej sekcji.
  • 1987–1990: zorganizowanie i kierownictwo resortowego (z udziałem 12 uczelni) programu MEN Systemy logiczne i algorytmy do komputerowego testowania poprawności dowodów. Jego głównym wynikiem jest system Mizar (autorstwa Andrzeja Trybulca, Instytut Matematyki UwB); zyskał on do dziś wybitną pozycję międzynarodową.
  • 1991: założenie, wraz z żoną, Fundacji na rzecz Informatyki, Logiki i Matematyki prowadzącej działalność statutową w zakresie badań i wydawnictw naukowych.
  • 1992–1994: zorganizowanie i kierownictwo wspieranego przez KBN projektu Elektroniczny system informacyjny w zakresie filozofii w Polsce.
  • 1996: inicjatywa i objęcie funkcji pierwszego głównego wykonawcy wspieranego grantem KBN (Zespół Automatyki, Elektroniki etc.) projektu (1997–1999) Badania nad naturalną i sztuczną inteligencją za pomocą automatyzacji rozumowań.
  • 1998: utworzenie domeny internetowej calculemus.org obejmującej m.in. Mathesis Universalis – periodyk poświęcony wkładowi logiki i informatyki w teorię umysłu etc.
  • 1997–2003: organizacja i kierownictwo corocznych „Warsztatów Logiki, Informatyki i Filozofii Nauki” poświęconych zagadnieniom rozstrzygalności, w szczególności pod kątem zastosowań w naukach społecznych.
  • 2003–2006: Kierownictwo projektu badawczego Nierozstrzygalność i algorytmiczna niedostępność w naukach społecznych.
  • Zjazdy filozoficzne 1997, 2004, 2008, 2012 – organizacja i kierownictwo sekcji tematycznych i paneli (logika, metafilozofia, racjonalizm).
  • 2010–2011: Utworzenie i prowadzenie blogów akademickich Cafe Aleph. prowadzony wspólnie z Pawłem Stacewiczem oraz Our Pub – European Rationalism.
  • Publikacje książkowe[ | edytuj kod]

    Monografie[ | edytuj kod]

    1. Podstawy logicznej teorii przekonań, PWN, 1972.
    2. Metody analizy tekstu naukowego, PWN, 1977, 1981.
    3. Logika z retorycznego punktu widzenia, UW, 1991.
    4. Logic from a Rhetorical Point of View (tytuł podobny do pozycji 3, treść nowa). Walter de Gryuter (Berlin etc.) 1994, s. 312 (B5). Rozprawa o tym, co logika uprawiana w łączności z informatyką wnosi do teorii komunikacji.
    5. Mechanization of Reasoning in a Historical Perspective (wspólnie z Romanem Murawskim). Rodopi (Amsterdam etc.) 1995, s. 267 (B5). Rozprawa o drodze, jaką przeszła logika od średniowiecznych projektów formalizacji do współczesnej algebraizacji i komputeryzacji.
    6. Umysł – komputer – świat. O zagadce umysłu z informatycznego punktu widzenia (wspólnie z Pawłem Stacewiczem), Exit – Akademicka Oficyna Wydawnicza, 2011. Jest to próba sformułowania naukowych podstaw stanowiska określanego przez autorów mianem światopoglądu informatycznego.

    Podręczniki[ | edytuj kod]

    1. Zarys logiki dla bibliotekoznawców, cz. 2 (cz. 1 napisana przez Barbarę Stanosz), Wyd. UW, 1972.
    2. Sztuka rozumowania w świetle logiki, Aleph, 1994.

    Redakcja i współautorstwo encyklopedii i antologii[ | edytuj kod]

    1. Mała encyklopedia logiki, Ossolineum 1970, 1988 (wyd. rozszerzone).
    2. Studies in Formal Linguistics (redakcja zeszytu tematycznego Studia Logica, vol. 37, no. 1) 1978.
    3. Dictionary of Logic as Applied in the Study of Language: Concepts, Methods, Theories, Nijhoff (Haga etc.) 1981, s. 436 (B5).
    4. Logika formalna. Zarys encyklopedyczny z zastosowaniem do informatyki i lingwistyki (polska adaptacja pozycji 2), PWN, 1987.
    5. Categorial Grammar (red. wspólnie z Wojciechem Buszkowskim i J. van Benthemem, antologia), Benjamins (Amsterdam etc.) 1988.
    6. Inicjatywa wydawnicza, opracowanie redakcyjne i opatrzenie wstępem książki Petera Simonsa Philosophy and Logic in Central Europe from Bolzano to Tarski, Kluwer (Dordrecht etc.) 1992.
    7. Inicjatywa wydawnicza, opracowanie redakcyjne i opatrzenie posłowiem polskiego przekładu książki Alfreda Tarskego pod (polskim) tytułem Wprowadzenie do logiki i do metodologii nauk dedukcyjnych, wydane przez Filię UW w Białymstoku i Fundację Informatyki (zob. IV.7), 1995, 1996.
    8. Tłumaczenie i poprzedzenie wstępem książki G. Ryle’e The Concept of Mind pod polskim tytułem Czym jest umysł?, PWN 1970.

    Eseistyka naukowa i popularyzacja[ | edytuj kod]

    1. Sztuka dyskutowania, Iskry 1969, 1971; Aleph 1994, 1996 (wyd. rozszerzone).
    2. Poradnik dla niezdecydowanych (elementy teorii decyzji i prakseologii), Ossolineum 1974.
    3. Rola dyskusji w nauczaniu i wychowaniu, Książka i Wiedza 1976.
    4. Tajniki Internetu, Aleph, 1994.
    5. Sztuczna Inteligencja, Znak, 1998.

    Linki zewnętrzne i źródła[ | edytuj kod]

  • http://www.calculemus.org/CV-marciszewski.html http://www.calculemus.org/CV-marciszewski.html
  • http://www.calculemus.org/witmar-pol.html http://www.calculemus.org/witmar-pol.html
  • [1] https://lubimyczytac.pl/autor/63656/witold-marciszewski
  • Marciszewski Witold, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-02-07].
  • Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Alfred Tarski wł. Alfred Tajtelbaum (ur. 14 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 26 października 1983 w Berkeley, Kalifornia, USA) – polski logik pracujący od 1939 r. w Stanach Zjednoczonych. Twórca m.in. teorii modeli i semantycznej definicji prawdy, uważany jest współcześnie za jednego z najwybitniejszych logików wszech czasów.




    Warto wiedzieć że... beta

    18 listopada jest 322. (w latach przestępnych 323.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 43 dni.
    Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa „Książka i Wiedza” – polskie wydawnictwo powstałe w 1948 z połączenia Spółdzielni Wydawniczej „Książka”" (utworzonej przez działaczy PPR) i wydawnictwa "Wiedza" (związanego z PPS). W 1973 wydawnictwo weszło w skład koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch, którego częścią pozostawało do likwidacji konglomeratu w 1990 r.
    Andrzej Wojciech Trybulec (ur. 29 stycznia 1941, zm. 11 września 2013) – polski matematyk i informatyk, pracujący na Uniwersytecie w Białymstoku. Był twórcą systemu automatycznego dowodzenia twierdzeń Mizar.
    Wojciech Buszkowski (ur. 1950), polski matematyk, specjalista w dziedzinie logiki matematycznej i jej zastosowań, lingwistyki matematycznej, logiki obliczeniowej i podstaw informatyki.
    Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona 19 listopada 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według The Times Higher Education Supplement (QS World University Rankings). W rankingu szanghajskim (ARWU) z 2012 roku uczelnia została sklasyfikowana na miejscach 301-400. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 234. pośród wszystkich typów uczelni. Corocznie uniwersytet zajmuje 1-2 miejsce w rankingu polskich uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
    Arystoteles (gr. Ἀριστοτέλης, Aristotelēs, ur. 384 p.n.e., zm. 7 marca 322 p.n.e.) – filozof, jeden z trzech, obok Sokratesa i Platona najsławniejszych filozofów starożytnej Grecji. Nazywany też Stagirytą (od miejsca urodzenia), lub po prostu Filozofem (w tekstach średniowiecznych i nowożytnych).
    Barbara Stanosz (ur. 8 stycznia 1935) – filozof polska, emerytowana profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.