• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wirusowe zapalenie wątroby

    Przeczytaj także...
    Objaw (stgr. σύμπτωμα - symptoma) lub symptom – zaobserwowana własność stanu pacjenta poddająca się ocenie lekarskiej stanowiąc podstawę do wnioskowania o czynnościach ustroju, jego narządów i tkanek zarówno w stanie zdrowia, jak i choroby.HGV (ang. Hepatitis G Virus) – jednoniciowy wirus RNA, z rodziny Flaviviridae, o budowie genomu zbliżonej do wirusa HCV. Pierwsze nazewnictwo wirusa HGV swoją historią sięga do roku 1967, kiedy to wykazano prawdopodobieństwo obecności wirusa na podstawie szczegółowych badań na pacjencie w Chicago, u którego wystąpiły potransfuzyjne oznaki zapalenia wątroby. Domyślano się, że powodował je wirus nie-A, nie-B i nazwano go od inicjałów pacjenta (roboczo) GB. Dopiero w połowie lat 90. zbadano tego wirusa bliżej.
    Wirusy opryszczki pospolitej, HSV (herpes simplex virus, HHV-1 i HHV-2, human herpesvirus - ludzki herpeswirus) - otoczkowe DNA-wirusy, należące do rodziny herpeswirusów.

    Wirusowe zapalenie wątroby, WZW (łac. Hepatitis) – choroba wątroby wywołana zakażeniem wirusowym. Często potocznie nazywana „żółtaczką”, jest to jednak określenie nieprawidłowe i niemedyczne (w medycynie termin ten oznacza jedynie objaw zażółcenia powłok skórnych) oraz nieścisłe, z uwagi na różnorodny przebieg wirusowych zapaleń wątroby (które mogą przebiegać także bez zażółcenia skóry).

    Hepatologia – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami, budową i funkcjonowaniem wątroby oraz pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. W Polsce nie należy do specjalności lekarskich, w 2007 roku została uznana za umiejętność lekarską, ale akt prawny ustanawiający taki stan rzeczy stracił ważność w 2008 roku. Poradnictwem z zakresu hepatologii w Polsce zajmują się tradycyjnie specjaliści chorób zakaźnych, a także gastroenterolodzy. W rozporządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 2006 roku widnieje zapis, że poradnie hepatologiczne powinny być prowadzone przez lekarzy gastroenterologów, natomiast specjaliści chorób zakaźnych powinni prowadzić jedynie poradnie dla chorych z wirusowym zapaleniem wątroby (poradnie WZW). Według opinii Prezesa Polskiego Towarzystwa Hepatologicznego z 2006 roku hepatologia to dziedzina medycyny leżąca w kręgu zainteresowania lekarzy również innych specjalności.Wirus zapalenia wątroby typu B (WZW B, ang. hepatitis B virus, HBV) – otoczkowy wirus DNA z rodziny Hepadnaviridae, hepatotropowy i limfotropowy, powodujący wirusowe zapalenie wątroby typu B, zidentyfikowany przez Barucha Samuela Blumberga w 1967 roku.

    Czynniki etiologiczne[]

    Wśród wirusów hepatotropowych możemy rozróżnić:

  • wirus zapalenia wątroby typu A
  • wirus zapalenia wątroby typu B
  • wirus zapalenia wątroby typu C
  • wirus zapalenia wątroby typu D
  • wirus zapalenia wątroby typu E
  • wirus zapalenia wątroby typu G
  • SENV
  • Inne wirusy, pierwotnie niehepatotropowe, mogące wywołać wirusowe zapalenie wątroby:

  • adenowirusy
  • Wirus grypy
  • Coxsackie B
  • CMVwirus cytomegalii
  • EBV – wirus mononukleozy zakaźnej
  • wirus opryszczki pospolitej (HSV)
  • wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV)
  • wirus świnki
  • wirus różyczki
  • wirus żółtej febry
  • Charakterystyka wirusowych zapaleń wątroby[]

    Uwagi

    1. związane z wiekiem; zmniejsza się wraz z upływem lat

    Bibliografia[]

  • Zbigniew Krzemiński: Zarys wirusologii lekarskiej. T. CCXXV. Łódź: 1997.
  • Gabriel Virella: Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wrocław: "Urban & Partner", 2000. ISBN 83-85842-59-4.
  • Zobacz też[]

  • Hepatologia
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Żółta gorączka (łac. Febris flava) – choroba wywoływana przez wirusa należącego do grupy tzw. flaviwirusów. Infekcja może przebiegać pod różnymi postaciami klinicznymi – od łagodnych objawów do ciężkiej choroby, kończącej się śmiercią. Słowo "żółta" w nazwie pochodzi od żółtaczki towarzyszącej części zakażeń.Mononukleoza zakaźna (łac. Mononucleosis infectiosa, inne nazwy: gorączka gruczołowa, angina monocytowa, choroba Pfeiffera, choroba pocałunków) to zakaźna choroba wirusowa występująca najczęściej w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. Spowodowana jest pierwotną infekcją wirusem Epsteina-Barr (EBV). Istotą choroby jest podlegający samoczynnemu zahamowaniu proces limfoproliferacyjny. Zakażenie następuje przez ślinę (dlatego potocznie zwana jest często "chorobą pocałunków"), ale może nastąpić także innymi drogami (np. drogą kropelkową, poprzez przetoczenie krwi). Okres wylęgania wynosi 30-50 dni, a zaraźliwość utrzymuje się przeważnie do 5 dni od pojawienia się wysokiej gorączki, ale wirus EBV może utrzymywać się w ślinie osoby, która była chora, do pół roku. Choroba pozostawia trwałą odporność.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wirus zapalenia wątroby typu E, HEV (z ang. Hepatitis E Virus) – wirus RNA pierwotnie hepatotropowy, wielkości około 30 nm, przenoszony drogą fekalno-oralną, wywołujący wirusowe zapalenie wątroby, występujące endemicznie w Azji Środkowej i Półudniowo-Wschodniej oraz w Afryce Północno-Wschodniej. Została opracowana szczepionka, wprowadzono ją na rynek chiński (stan na maj 2013). Bronić się można, przestrzegając takich samych zasad jak w przypadku WZW A. Kobiety w ciąży zakażone HEV narażone są na poronienie, przedwczesny poród, a nawet śmierć (w trzecim trymestrze śmiertelność dochodzi do 25%) w mechaniźmie powikłań okołoporodowych lub piorunującego zapalenia wątroby. Okres wylęgania trwa od 2 do 9 tygodni. W Polsce zdarzają się przypadki "przywleczenia" choroby z wycieczek zagranicznych.
    Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
    Wirus zapalenia wątroby typu C (WZW C, ang. hepatitis C virus, HCV) – otoczkowy ssRNA-wirus z rodziny Flaviviridae, rodzaju Hepacivirus. Jego średnica wynosi około 60–70 nm.
    Wirus zapalenia wątroby typu D, HDV (z ang. Hepatitis D Virus), nazywany też wirusem delta, jest małym, kolistym wirusem RNA. Wiriony są owalne, średnica ich wynosi 36 nm, zawierają kolistą, pojedynczą nić RNA o ujemnej polarności będącą najmniejszym genomem występującym w wirusach ludzkich i zwierzęcych. Może ulegać namnażaniu jedynie w organizmach zakażonych wirusem zapalenia wątroby typy B. Związek między tymi dwoma wirusami wynika stąd, iż HDV nie koduje białka osłonki, którym jest HBsAg. Genom otoczony jest:
    Wirus coxsackie jest wirusem litycznym z rodziny Picornaviridae, rodzaju Enterovirus (do tej grupy należą też wirusy polio i echowirusy). Poza polio, wśród enterowirusów istnieje jeszcze 61 wirusów, które wywołują choroby u ludzi. Należą do nich 24 wirusy coxsackie A i 6 coxsackie B. Enterowirusy są drugim rodzajem pod względem częstości wywoływania infekcji wirusowych u człowieka (na pierwszym miejscu są rinowirusy).
    Wirus ospy wietrznej-półpaśca (Varicella zoster virus, VZV), formalnie Human herpesvirus 3 (ludzki herpeswirus typu 3, HHV-3) – wirus z rodziny Herpesviridae, wywołujący u ludzi ospę wietrzną (varicella) i półpasiec (zoster).
    Nagminne zapalenie przyusznic, świnka (łac. parotitis epidemica, ang. mumps) – choroba wirusowa ludzi dotycząca głównie dzieci w wieku szkolnym, wywoływana przez wirus świnki, objawiająca się w około połowie przypadków bolesnym powiększeniem ślinianek przyusznych. Dzięki wprowadzeniu szczepień ochronnych zachorowalność i częstość powikłań w krajach rozwiniętych znacznie się zmniejszyły. Wbrew powszechnej opinii, na świnkę można zachorować więcej niż jeden raz w ciągu życia, jednak nie zdarza się to często.

    Reklama