• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wirus pryszczycy

    Przeczytaj także...
    Pikornawirusy (łac. Picornaviridae, z gr. pico - bardzo mały (wirus RNA)) - rodzina wirusów, charakteryzujących się następującymi cechami:Kapsyd – element składowy wirionu, będący płaszczem białkowym, wewnątrz którego zawarty jest kwas nukleinowy. Kapsyd z zawartym w nim materiałem genetycznym tworzy nukleokapsyd. Kapsyd uformowany jest z określonej liczby podjednostek białkowych zwanych kapsomerami. Stanowi ochronę cząsteczki DNA lub RNA wirionu przed czynnikami zewnętrznymi.
    Serotyp - odmiana mikroorganizmu, którą można określić za pomocą reakcji serologicznych, czyli reakcji z użyciem przeciwciał lub dopełniacza. Różnice pomiędzy serotypami zależą od antygenów znajdujących się na powierzchni komórek drobnoustroju. Często są to białka o kluczowym znaczeniu dla patogenezy lub też substancje odpowiedzialne za mniejszą lub większą wrażliwość mikroorganizmu na czynniki odpornościowe. Dlatego określenie serotypu jest często ważne w przypadku badań laboratoryjnych służących wykryciu i identyfikacji patogenu.

    Wirus pryszczycy, FMDV z ang. od nazwy choroby "Foot and mouth disease" - wirus z rodziny Picornaviridae, rodzaj Aphtovirus. Znane są następujące serotypy wirusa: O, A, C, SAT1, SAT2, SAT3, Asia1. W ich obrębie zidentyfikowano ponad 60 podtypów.

    Budowa[ | edytuj kod]

    Wirus ma postać kulistą o średnicy około 25 nm. Dojrzały wirion nie posiada otoczki, ma wskaźnik sedymentacji 140S i masę cząsteczkową około 8,08 × 106 Da. Kapsyd dwudziestościenny utworzony z 60 kopii każdego z czterech białek strukturalnych VP1(1D), VP2(1B), VP3(1C) i VP4 (1A), w którym zlokalizowana jest pojedyncza nić RNA o dodatniej polaryzacji (ss(+)RNA). Trzy białka VP1, VP2, VP3 są na powierzchni wirionu, natomiast białko VP4 jest białkiem wewnętrznym, które ukryte jest w kapsydzie.

    Wirusy (łac. virus – trucizna, jad) – skomplikowane cząsteczki organiczne, nie mające struktury komórkowej, zbudowane z białek i kwasów nukleinowych. Zawierają materiał genetyczny w postaci RNA (wirusy RNA) lub DNA, wykazują jednak zarówno cechy komórkowych organizmów żywych, jak i materii nieożywionej.Wirion − pojedyncza, kompletna cząstka wirusowa, zdolna do przetrwania poza komórką i zakażenia jej. Składa się z nukleokapsydu złożonego z jednego z dwóch kwasów nukleinowych (DNA lub RNA) otoczonego kapsydem. Nukleokapsyd może być pokryty osłonką (np.: herpeswirusy, wirus grypy) lub pozostawać nagi (np.: adenowirusy, papillomawirusy, wirus mozaiki tytoniu). Osłonka pochodzić może z błony komórkowej komórki gospodarza. Bardziej złożoną budowę ma część wirionów bakteriofagów.

    Rozmieszczenie serotypów wirusa pryszczycy na świecie[ | edytuj kod]

    Obecność serotypów O, A, C stwierdzano w Afryce, Azji, Ameryce Południowej oraz w Europie. Serotypy SAT 1, SAT 2, SAT 3 występowały zwykle tylko w Afryce. Serotyp Asia 1 występował tylko w Azji.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Grażyna Paprocka. Wirus pryszczycy i jego budowa molekularna. „Medycyna weterynaryjna”. 62(7), s. 753-756, 2006. 
    2. Grażyna Paprocka. Badania molekularne serotypów wirusa pryszczycy. „Medycyna weterynaryjna”. 63 (7), s. 778-782, 2007. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Winiarczyk i inni: Choroby zakaźne zwierząt domowych z elementami zoonoz. Lublin: Wydawnictwo Państwowego Instytutu Weterynaryjnego, 2002. ISBN 83-7259-055-9.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.005 sek.