• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wirus Coxsackie

    Przeczytaj także...
    Cykl lityczny – cykl życiowy bakteriofaga polegający na zakażeniu bakterii, produkcji nowych cząstek fagowych, rozpadzie bakterii i uwolnieniu nowych bakteriofagów.Choroba Heinego-Medina (łac. poliomyelitis anterior acuta, ostre nagminne porażenie dziecięce, wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego, H14) – wirusowa choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio (wirus zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego), przenoszona drogą fekalno-oralną. Nazwa tej choroby wywodzi się od nazwisk dwóch uczonych, którzy tę chorobę opisali: Jakob Heine (w roku 1840 jako porażenie dziecięce) i Karl Oskar Medin (w roku 1890 jako ostrą chorobę zakaźną). Do XIX w. występowała sporadycznie, później nastąpiła pandemia, obejmująca głównie półkulę północną. Liczba zachorowań drastycznie spadła po wynalezieniu skutecznych szczepionek. W 2001 WHO uznała Europę za wolną od tej choroby (wcześniej były plany eradykacji do tegoż roku, później data została przesunięta do roku 2005). Obecnie w związku z tymi planami należy informować służby sanitarne danego kraju i WHO o każdym przypadku. Aby rozpoznać polio, należy wyizolować i zidentyfikować wirusa, czy jest to szczep dziki, czy to zakażenie poszczepienne wirusem po rewersji do pełnej wirulencji.
    Biegunka (łac. diarrhoea; potocznie rozwolnienie) – objaw kliniczny polegający na zwiększonej częstotliwości wypróżnień (według WHO ≥3/24h) lub zwiększonej ilości stolca (≥200g/24h), wraz ze zmianą konsystencji na płynną bądź półpłynną. Biegunce może towarzyszyć stan ogólnego osłabienia, gorączka czy też kurczowe bóle brzucha. Objaw ten trwający do 14 dni określany jest jako biegunka ostra, natomiast utrzymanie się objawów chorobowych ponad 4 tygodnie kwalifikuje do rozpoznania biegunki przewlekłej (niektórzy autorzy wyróżniają biegunkę uporczywą – trwającą 2-4 tygodnie).

    Wirusy Coxsackiewirusy lityczne z rodziny Picornaviridae, rodzaju Enterovirus (do tej grupy należą też wirusy polio i ECHO). Dzielą się na dwie grupy, Coxsackie A (23 znane wirusy) i Coxsackie B (6 wirusów). Enterowirusy są drugim rodzajem pod względem częstości wywoływania infekcji wirusowych u człowieka (na pierwszym miejscu są rinowirusy).

    Zapalenie spojówek (łac. conjunctivitis) – choroba okulistyczna. Naczynia krwionośne podczas stanów zapalnych silnie wypełniają się krwią, powodując zaczerwienie i obrzęk oka. Ujścia gruczołów łzowych, łojowych i potowych znajdujące się w spojówce odpowiadają za produkcję wydzieliny, która towarzyszy schorzeniu.Pleurodynia (ból opłucnowy) – gwałtowny ból, umiejscowiony zwykle z boku klatki piersiowej, nasilający się przy ruchach, wynikający z podrażnienia opłucnej. Może towarzyszyć zapaleniu płuc, gruźlicy, chorobom nowotworowym i reumatycznym. Jest jednym z objawów choroby bornholmskiej.

    Odkrycie[]

    Wirusy Coxsackie zostały po raz pierwszy opisane w 1948 roku podczas badań nad polio. Ich nazwa pochodzi od Coxsackie Town w stanie Nowy Jork, gdzie zostały wyizolowane po raz pierwszy.

    Choroby[]

    Najbardziej znaną chorobą wywoływaną przez wirusy Coxsackie A jest choroba dłoni, stóp i jamy ustnej (niepowiązana z zespołem stóp i ust), powszechna choroba wieku dziecięcego, często wywoływana przez Coxsackie A16. W większości przypadków infekcja jest bezobjawowa lub powoduje tylko łagodne objawy. W pozostałej części zakażenie wywołuje krótkotrwałą (7–10 dni) gorączkę i powstanie bolesnych pęcherzy w jamie ustnej, dłoniach lub podeszwach stóp. Do innych chorób wywoływanych przez Coxsackie A zalicza się: ostre krwotoczne zapalenie spojówek (szczególnie A24), herpanginę, biegunkę niemowląt oraz niezakaźne zapalenie opon mózgowych (zarówno przez Coxsackie A i B).

    Zapalenie osierdzia (łac. – pericarditis acuta, ang. acute pericarditis) – stan zapalny blaszek osierdzia, o różnej etiologii, któremu zwykle towarzyszy gromadzenie się płynu pomiędzy blaszkami osierdzia w tak zwanym worku osierdziowym.Biopsja (stgr. βίος /bios/ - w znaczeniu: życie biologiczne, odnoszący się do życia i żywych organizmów + stgr. ό̉ψις /opsis/ - obserwowanie, patrzenie) - rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego (badanie histopatologiczne). Niekiedy materiał pobrany metodami biopsyjnymi (tzw. bioptat) jest wykorzystywany do badań innych niż morfologiczne (np. wirusologicznych, biochemicznych itp.).

    Wirusy Coxsackie B wywołują także zakaźne zapalenie mięśnia sercowego, zakaźne zapalenie osierdzia, pleurodynię i wieloukładową chorobę noworodków. Aby zdiagnozować zapalenie mięśnia sercowego dokonuje się biopsji serca.

    Przypisy

    1. wirusy Coxsackie. Słownik terminów biologicznych PWN - aneks. [dostęp 2013-12-27].
    2. choroby enterowirusowe. Medycyna praktyczna. [dostęp 2013-12-27].
    3. wirusy Coxsackie. Serwis Tłumacza - O bełkocie w medycynie. [dostęp 2013-12-27].

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Choroby zakaźne, choroby infekcyjne – grupa chorób roślin i zwierząt (w tym ludzi), będących następstwem zakażenia ustroju czynnikiem zakaźnym i złamania sił odpornościowych organizmu (lub w odwrotnej kolejności) lub obecności w organizmie bioaktywnych toksyn (jadów) drobnoustrojów.Pikornawirusy (łac. Picornaviridae, z gr. pico - bardzo mały (wirus RNA)) - rodzina wirusów, charakteryzujących się następującymi cechami:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Echo wirusy - grupa wirusów RNA należąca do rodzaju enterowirusów, rodziny pikornawirusów. Wywołują zakażenia układu oddechowego, pokarmowego, zapalenie mięśnia sercowego.
    Wirusy (łac. virus – trucizna, jad) – skomplikowane cząsteczki organiczne, nie mające struktury komórkowej, zbudowane z białek i kwasów nukleinowych. Zawierają materiał genetyczny w postaci RNA (wirusy RNA) lub DNA, wykazują jednak zarówno cechy komórkowych organizmów żywych, jak i materii nieożywionej.
    Serce (łac. cor, gr. kardia) – centralny narząd układu krwionośnego strunowców i niektórych bezkręgowców. Zbudowany jest z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego. Zazwyczaj narząd ten otoczony jest osierdziem (pericardium).
    Zakażenie, infekcja (z łac. infectio) – wtargnięcie do organizmu drobnoustrojów chorobotwórczych. W celu wywołania choroby muszą one pokonać odporność organizmu. Jeżeli wrota zakażenia znajdują się w pobliżu miejsca występowania infekcji mówi się o zakażeniu miejscowym. Gdy zakażeniu towarzyszą objawy ogólnoustrojowej reakcji zapalnej taki stan nazywa się sepsą.
    Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej (ang. Hand, foot and mouth disease, HFMD, znana także pod nazwą chorobą bostońska) – choroba zakaźna dotycząca głównie dzieci, wywołana przez Enterowirusy z rodziny Picornaviridae, charakteryzująca się występnie wysypki grudkowej lub pęcherzowej na dłoniach, stopach i błonach śluzowych jamy ustnej..
    Gorączka (łac. febris) – stan eutermii towarzyszący chorobie polegający na zwiększeniu temperatury ciała w punkcie nastawczym powyżej normy.
    Zapalenie mięśnia sercowego (łac. miocarditis, ang. myocarditis) – proces zapalny toczący się w warstwie mięśniowej serca. Najczęstszymi przyczynami zapalenia są infekcje wirusowe lub bakteryjne, w wyniku których może pojawić się ból w klatce piersiowej, szybkie narastanie objawów niewydolności serca lub nagła śmierć sercowa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.