• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wiolonczela



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Jelito – fragment przewodu pokarmowego kręgowców, a u bezkręgowców – fragment lub cały przewód pokarmowy. W jelicie zachodzi proces wchłaniania substancji powstałych w wyniku enzymatycznego rozkładu pokarmów. Jego budowa jest zależna od stopnia skomplikowania ogólnego planu budowy ciała organizmu. U wyżej rozwiniętych zwierząt wyróżnia się jelito przednie, środkowe i tylne, a także jelito cienkie, grube, proste, czcze i ślepe.Richard Strauss (ur. 11 czerwca 1864 w Monachium, zm. 8 września 1949 w Garmisch-Partenkirchen) - niemiecki kompozytor muzyki późnego romantyzmu, dyrygent.

    Wiolonczela (wł. violoncello, skrót: vc.) – tenorowo-basowy instrument strunowy z grupy smyczkowych.

    Budowa instrumentu[ | edytuj kod]

    Smyczek wiolonczelowy

    Instrument został zbudowany na wzór skrzypiec, lecz posiada dwukrotnie dłuższy korpus, czterokrotnie wyższe boczki. Wiolonczela składa się z dużego pudła rezonansowego z dwoma efami oraz szyjki z bezprogową podstrunnicą, zakończoną główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku (zwanym też podstawkiem), napinane są za pomocą klinowych naciągów – kołków, umieszczonych po obu stronach główki, z drugiej strony zaczepione są na strunociągu. Dla wygodniejszego strojenia używa się mikrostroików, które pozwalają zmieniać w pewnym stopniu wysokość dźwięku struny.

    Antonio Lucio Vivaldi zwany Il Prete Rosso, co po polsku znaczy "Rudy Ksiądz" (ur. 4 marca 1678 w Wenecji, zm. 28 lipca 1741 w Wiedniu) – włoski skrzypek i kompozytor, kapłan katolicki.Boris Piergamienszczikow, ros. Борис Миронович Пергаменщиков, niem. Boris Mironowitsch Pergamenschtschikow (ur. 29 sierpnia 1948 w Leningradzie, zm. 30 kwietnia 2004 w Berlinie), wiolonczelista pochodzenia rosyjskiego.

    Struny wiolonczeli były niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych lub z linek tkanych ze srebrnych drutów. Współcześnie, niemal bez wyjątku, wykonuje się je ze stali.

    Instrument posiada cztery struny, normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najniżej strojonej): C (65,4 Hz), G (98 Hz), d (146,8 Hz), a (220 Hz), i obejmuje zakres dźwięków od C do a. Tessitura wiolonczeli w orkiestrze jest mniejsza i obejmuje skalę C–c. Nuty na wiolonczelę są zapisywane w kluczu basowym, tenorowym oraz wiolinowym zarówno na instrument solo, jak i w partyturze.

    Martin Agricola (Martinus Agricola, Martin Soore, Martin Sore albo Martin Sohr) (6 stycznia 1486 Świebodzin - 10 czerwca 1556 Magdeburg) to niemiecki teoretyk muzyki.Krzysztof Meyer (ur. 11 sierpnia 1943 w Krakowie) – polski kompozytor, pianista, pedagog i autor książek o muzyce. Mąż Danuty Gwizdalanki.
    Dźwięki wydawane przez cztery struny wiolonczeli

    Na wiolonczeli gra się na siedząco, obejmując kolanami pudło rezonansowe, które dodatkowo oparte jest o ziemię nóżką. Gryf, wznoszący się niemal pionowo w górę, znajduje się na wysokości przedramienia i ramienia. Wchodzi w skład kwartetu smyczkowego, orkiestry kameralnej i symfonicznej, a ponadto jest ważnym instrumentem solowym.

    Struna – źródło dźwięku (wibrator) w chordofonach (instrumentach strunowych). Struny mogą być wykonane z metalu, włókien naturalnych (m.in. jedwab), tworzywa sztucznego (przeważnie nylon), lub odpowiednio spreparowanych jelit zwierzęcych (instrumenty smyczkowe).Zoltán Kodály (ur. 16 grudnia 1882 w Kecskemét, zm. 6 marca 1967 w Budapeszcie) – to kompozytor i etnograf węgierski.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Suity na wiolonczelę solo J.S. Bacha – cykl sześciu suit Johanna Sebastiana Bacha przeznaczonych na wiolonczelę solo. Zostały prawdopodobnie skomponowane w latach 1717–1723.
    Klucz wiolinowy (zwany również kluczem skrzypcowym) – znak graficzny umieszczany na drugiej linii pięciolinii i wyznaczający położenie nuty g, który należy do grupy kluczy G.
    Sir Edward William Elgar (ur. 2 czerwca 1857 w Broadheath, koło Worcester, zm. 23 lutego 1934 w Worcester – brytyjski kompozytor. Pozostawił po sobie dwie symfonie (śmierć w 1934 r. przerwała pracę nad trzecią). Utwory te uważane są za jedne z najważniejszych brytyjskich utworów symfonicznych.
    Dmitrij Borisowicz Kabalewski, ros. Дмитрий Борисович Кабалевский (ur. 30 grudnia 1904 w Sankt-Petersburgu, zm. 14 września 1987 w Moskwie) – rosyjski pianista i kompozytor.
    Interwał (z łac. intervallum, dosłownie "miejsce pomiędzy szańcami") – w teorii muzyki jest to odległość między dwoma dźwiękami.
    Luigi Boccherini (ur. 19 lutego 1743 w Lukce, zm. 28 maja 1805 w Madrycie) – włoski kompozytor i wiolonczelista epoki klasycyzmu oraz rokoko, dzięki któremu wiolonczela awansowała do rzędu instrumentów solowych. Uważany za jednego (obok Haydna) z twórców kwartetu smyczkowego.
    Sir John Tavener (ur. 28 stycznia 1944 w Londynie, zm. 12 listopada 2013 w Child Okeford) – angielski kompozytor muzyki poważnej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.075 sek.