• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wino mszalne

    Przeczytaj także...
    Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. Kodeks prawa kanonicznego, skrót: CIC lub KPK) – podstawowy dokument ustawodawczy Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego promulgowany 25 stycznia 1983 przez Jana Pawła II konstytucją apostolską Sacrae disciplinae leges. Wszedł w życie 27 listopada 1983 r. Zastąpił pio-benedyktyński kodeks prawa kanonicznego i liczne ustawy kościelne wydane po 1917.Szaptalizacja – proces stosowany w winiarstwie, polegający na dosładzaniu moszczu, by w trakcie fermentacji osiągnąć wyższy poziom alkoholu. Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego ministra spraw wewnętrznych i chemika Jean-Antoine’a Chaptala, który spopularyzował tę metodę, choć nie był jej wynalazcą.
    Moszcz (niem. Most, od łac. mustum) – świeżo wyciśnięty sok owocowy lub warzywny wykorzystywany jako półprodukt (główny lub dodatkowy) w procesie wyrobu napoju docelowego: soku, napoju, wina itp. Pozostałość po wytłoczeniu nazywa się wytłokami.

    Wino mszalnewino używane w Eucharystii. Według teologii katolickiej zachodzi podczas niej przemiana wina w krew Chrystusa (transsubstancjacja).

    Zgodnie z instrukcją Redemptionis Sacramentum, opisującą prawidłowe sprawowanie mszy świętej, wino mszalne powinno spełniać następujące wymagania – być:

  • naturalne, z winogron;
  • czyste, bez domieszek obcych substancji;
  • odpowiednio przechowywane, niezepsute, nieskwaśniałe;
  • bez wątpliwości odnośnie do jego prawdziwości i pochodzenia.
  • Kodeks prawa kanonicznego z 1983 podaje jedynie, że wino powinno być naturalne z owocu winnego (naturale de genimine vitis) i niezepsute (non corruptum) (KPK, kan. 924 § 3). Podczas sprawowania Eucharystii dodaje się do niego trochę wody (KPK, kan. 924 § 1).

    Alkoholizm, choroba alkoholowa, uzależnienie od alkoholu, toksykomania alkoholowa – zaburzenie polegające na utracie kontroli nad ilością spożywanego alkoholu.Transsubstancjacja (od łac. transsubstantiatio), przeistoczenie – w teologii katolickiej oznacza rzeczywistą przemianę substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) w Ciało, a wina w Krew Jezusa Chrystusa. Termin ten został przyjęty podczas Soboru Laterańskiego IV w 1215 roku. Teolodzy prawosławni używają czasem terminu transsubstancjacja – uważają jednak, że termin ten ma charakter nie opisowy, ale wskazuje na tajemnicę obecności cielesnej Jezusa w Eucharystii.

    W produkcji wina dozwolone są dodatki konserwujące wino (np. siarkowanie wina), szaptalizacja. Wino należy nabywać u upoważnionego przez kurię diecezjalną producenta lub dystrybutora win mszalnych. Muszą oni przed swoim biskupem złożyć przyrzeczenie, że sprzedawane przez nich wino spełnia warunki stawiane winu mszalnemu (zgodność z prawem winiarskim danego kraju oraz kościelnym).

    Wino białe – rodzaj wina produkowanego z moszczu z winogron (odmian zarówno jasnych, np. chardonnay, riesling, sauvignon blanc, sémillon, jak i ciemnych, np. gewürztraminer i muscat). Jako "wino białe" określa się też wina owocowe wytwarzane z niektórych owoców, np. jabłek, białych porzeczek, agrestu, dzikiej róży lub ryżu.Redemptionis Sacramentum (łac. Sakrament Odkupienia) – instrukcja opracowana przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Kongregację Nauki Wiary wydana 25 marca 2004 roku. Dokument ten został zapowiedziany przez Jana Pawła II w encyklice „Ecclesia de Eucharistia”. Instrukcja opisuje zagrożenia dla odprawiania sakramentów, przypomina o odmienności ról przypadającym świeckim i duchownym oraz, że czytanie Ewangelii, głoszenie kazania czy modlitwa eucharystyczna powierzone zostały na mocy święceń kapłanom. Dokument przypomina zakaz wygłaszania kazań o charakterze politycznym, zawiera również szczegółowe przepisy, m.in. zakazuje podawanie sobie Ciała Chrystusa z rąk do rąk przez wiernych. Instrukcja zawiera również pouczenia o możliwości świętokradztwa i profanacji Eucharystii wskutek nieodpowiedniego jej traktowania, jak również przypomina o zakazie interkomunii oraz o tym, że osoby pozostający w stanie grzechu ciężkiego nie mogą przyjmować sakramentu Eucharystii.

    Jeśli prezbiter nie może przyjąć Komunii Świętej w postaci wina (np. z powodu alkoholizmu), może uzyskać zgodę od ordynariusza na używanie moszczu z winogron (mustum). We mszy koncelebrowanej prezbiterzy mogą przyjmować Komunię „per intinctionem” (przez zanurzenie).

    W Kościele zachodnim preferuje się białe wino mszalne ze względu na pozostawianie plam przez czerwone wino na puryfikaterzu. Kościoły wschodnie preferują czerwone wino, które lepiej symbolizuje krew.

    Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.Ordynariusz – w Kościele katolickim są to wszyscy wyżsi przełożeni - oprócz biskupa rzymskiego, także biskupi diecezjalni oraz inni, którzy - choćby tylko czasowo - są przełożonymi Kościoła partykularnego lub wspólnoty do niego przyrównanej, jak również ci, którzy w nich posiadają ogólną wykonawczą władzę zwyczajną, mianowicie wikariusze generalni i wikariusz biskupi, a także - dla własnych członków - wyżsi przełożeni kleryckich instytutów zakonnych na prawie papieskim i kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego na prawie papieskim, którzy posiadają przynajmniej zwyczajną władzę wykonawczą.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów: Redemptionis Sacramentum (pol.). Opoka, 2004. [dostęp 2016-10-18].
    2. Komisja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski: Wskazania w sprawie materii Eucharystii (pol.). 2013. [dostęp 2016-10-17].
    3. Ojcowie Świętej Kongregacji Nauki Wiary: Odpowiedź na przedłożone wątpliwości (pol.). Opoka, 1982. [dostęp 2016-10-18].
    4. ks. Andrzej Draguła: Krew winogron (pol.). Czas Wina, 2010. [dostęp 2016-10-18].
    Eucharystia (gr. εὐχαριστία, eucharistía = ‘dziękczynienie’) lub Wieczerza Pańska, Sakrament Ołtarza, Msza św., Komunia Święta, Najświętszy Sakrament, Najświętsza Ofiara – uroczysta celebracja Ostatniej Wieczerzy, uczty paschalnej, którą Jezus spożył przed swoją zbawczą męką, śmiercią i zmartwychwstaniem i którą chrześcijanie sprawują wypełniając polecenie Mistrza: To czyńcie na moją pamiątkę (Łk 22,19). Eucharystia jest antycypacją, zaczątkiem uczty zaślubin Baranka zapowiedzianej w Apokalipsie (Ap 19,1).Wino czerwone − rodzaj wina sklasyfikowany ze względu na kolor trunku. Wino czerwone ma kolor w różnych odcieniach czerwieni (purpurowy, rubinowy, ceglasty, wiśniowy, czarnoczerwony). Produkuje się je z ciemnych winogron nazywanymi potocznie czarnymi. W przypadku produkcji czerwonego wina należy zgnieść winogrona, aby umożliwić dostęp moszczu do skórek, które są źródłem czerwonego koloru w winie. Czasami może być to dokonane mechanicznie (prasa) lub za pomocą maceracji węglowej. Procedura ta polega na wstępnym fermentowaniu całych, niezgniecionych winogron. Powstający dwutlenek węgla powoduje samoczynne rozerwanie winogron i doprowadzenie do dostępu moszczu do skórek winogronowych. Dalsza fermentacja bez względu na sposób miażdżenia gron odbywa się tak samo w obu metodach.




    Warto wiedzieć że... beta

    Puryfikaterz – w liturgii Kościoła katolickiego element tzw. bielizny kielichowej: niewielkich rozmiarów ręczniczek (ok. 40 cm długości i 25 cm szerokości) służący do czyszczenia naczyń liturgicznych (np. kielicha mszalnego i cyborium) po Komunii Św. Często obszyty koronką, w środku haftowany krzyż.
    Siarkowanie wina (sulfitacja) – jeden z etapów produkcji wina, polega na dodaniu do wina związków siarki na stopniu utlenienia IV w celach przeciwutleniających i konserwacyjnych.
    Kościoły wschodnie – zbiorcza nazwa Kościołów chrześcijańskich mających swoje korzenie na terenach starożytnych patriarchatów: Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy. Właściwe Kościoły wschodnie zwane ortodoksyjnymi dzielą się na trzy grupy powstałe na skutek różnych interpretacji dogmatów chrystologicznych.
    Koncelebra - w religii katolickiej, a także prawosławiu wspólne odprawianie jednej mszy świętej przez dwóch lub więcej księży. Praktyka ta znana była już w starożytności, jednak z biegiem czasu w obrządkach zachodnich została ograniczona tylko do mszy święceń kapłańskich i biskupich.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Kościół łaciński, Kościół katolicki obrządku łacińskiego, Kościół rzymskokatolicki, Kościół zachodni – największa liczebnie część Kościoła katolickiego, mająca własną, odrębną tradycję liturgiczną oraz własną i odrębną strukturę. Głową Kościoła rzymskokatolickiego jest biskup Rzymu, czyli papież. Z danych opublikowanych w Annuario Pontificio z 2010 roku wynika, że do Kościoła łacińskiego należy ok. 1 mld 130 mln ludzi czyli ok. 98,5% katolików.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.