• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Windows-1250

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Ą (łac. a caudata) jest drugą literą alfabetu polskiego oznaczającą samogłoskę tylną, nosową, zamkniętą (o nosowe: ǫ). W języku polskim, podobnie jak i ę, nie zaczyna żadnego wyrazu, gdyż prasłowiańskie wyrazy zaczynające się na samogłoskę nosową zostały poprzedzone przydechowym "w", np. *ǫžь → wąż, *ǫgorjь → węgorz (bo utożsamiany z wężem), *ǫglь → węgiel, *ǫgrija, scs. Ǫgri (Ѫгри) → Węgrzy (Onogurowie), *ǫtorъba → wątroba, ǫpyrь (ѫпырь) lub *ǫpirь → wampir (staropolskie wąpierz, porównaj rutenizm upiór), *ǫzъkъ → wąski, *ǫtorъ → wątor, scs. ǫsъ (ѫсъ) → wąsy, psł. ǫda, scs. ǫda (ѫда), ǫdica (ѫдица) → wądka, wędka, węda, psł. dial. *ǫdidlo → wędzidło, *ǫchati → wąchać, *ǫgъlъ → węgieł, scs. ǫzlъ (ѫзлъ) → węzeł, ps. *ǫdolъ → wądół, *ǫvozъ → wąwóz, *ǫgrъ → wągier. Jest także używana w języku litewskim i w języku navajo, z tym że w zapisie języka litewskiego występuje wyłącznie ze względów historycznych, bowiem jej nosowa wymowa zanikła i obecnie "ą" traktowane jest jako iloczas.
    Europa Środkowa – region położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic. Pojęcie rozumiane jest różnie w zależności od okresu historycznego.

    Windows-1250, CP-1250strona kodowa używana przez system Microsoft Windows do reprezentacji tekstów w językach środkowoeuropejskich używających alfabetu łacińskiego, na przykład albańskim, chorwackim, czeskim, polskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, węgierskim. Może być także użyta w przypadku tekstów niemieckojęzycznych: będą one wtedy identyczne jak te kodowane w Windows-1252.

    Windows-1252, znane także jako CP-1252, jest 8–bitowym kodowaniem znaków będącym nadzbiorem kodowania ISO-8859-1, różniącym się od niego tym, że używane są miejsca znaków kontrolnych z przedziału 0x80–0x9F. Windows-1252 jest stosowane w systemach Microsoft Windows z angielskojęzycznymi, bądź zachodnioeuropejskimi ustawieniami językowymi.Zestaw znaków to zestawienie znaków pisma z odpowiadającymi im kodami liczbowymi. Tabelę taką można następnie wykorzystać do przekształcenia tekstu na postać cyfrową, w szczególności w komputerze.

    Podobieństwo do ISO 8859-2[]

    Windows-1250 jest podobny do ISO 8859-2 – posiada wszystkie jego drukowalne znaki (a także kilka dodatkowych), lecz kilka z nich zajmuje inne miejsca (w przeciwieństwie do Windows-1252, w którym wszystkie drukowalne znaki zajmują to samo miejsce co w ISO 8859-1). Wydaje się, że większość zmian miejsca została wykonana w celu zachowania pozycji przez wspólne znaki z Windows-1252, w tym właśnie kodowaniu. Obecne są jednak trzy przeniesione znaki (Ą, Ľ, ź), których zmiany miejsca nie da się wytłumaczyć w ten sposób. Różnice są przedstawione w poniższej tabeli. Z polskich znaków diakrytycznych różnice obejmują Ą, ą, Ś, ś, Ź, ź.

    Język albański (alb. Gjuha shqipe) – język indoeuropejski z grupy satem, którym posługuje się ok. 6,2 mln Albańczyków zamieszkujących Albanię (3,6 mln), Kosowo (1,7 mln), Macedonię (450 tys.), a także Włochy (Arboresze) i Grecję (Arwanici). W Albanii, Kosowie i Macedonii posiada on status języka urzędowego.Ś – dwudziesta piąta litera alfabetu polskiego. Jest także w użyciu w języku czarnogórskim, w białoruskiej łacince i w języku dolnołużyckim. W języku wilamowskim (wymysiöeryś) jest tożsama ze znakiem Sz w języku polskim.

    Porównanie z ISO 8859-2[]

    Gdzie „NZ” oznacza znak niezdefiniowany w kodowaniu, „ZK” oznacza znak kontrolny, a „Znak” oznacza znak wspólny dla obydwu kodowań.

    Tablica kodów[]

    Poniższa tabela przedstawia znaki i ich szesnastkowe kody w Windows-1250.

    W powyższej tabeli znak o kodzie 0x20 jest zwykłą spacją, 0xA0 jest spacją niełamliwą, a znak 0xAD jest miękkim łącznikiem.

    ISO 8859-2 lub bardziej formalnie ISO/IEC 8859-2, również znane jako Latin-2, bądź "środkowo–" i "wschodnioeuropejskie", jest drugą częścią standardu kodowania znaków zdefiniowanego przez organizację ISO. Składa się ze 191 znaków łacińskiego pisma, z czego każdy jest zapisywany przy pomocy ośmiu bitów. Na jego podstawie została utworzona Polska Norma (PN-93/T-42118) opisująca kodowanie polskich znaków diakrytycznych w kodach 8 bitowych.Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby.

    Mapowanie na Unicode[]

    Poniższa tabela przedstawia miejsca znaków z Windows-1250 w Unicode.

    Linki zewnętrzne[]

    Strona producenta o Windows-1250




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Unicode – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie. Definiują go dwa standardy – Unicode oraz ISO 10646. Znaki obu standardów są identyczne. Standardy te różnią się w drobnych kwestiach, m.in. Unicode określa sposób składu.
    ISO 8859-1, lub bardziej formalnie ISO/IEC 8859-1, czy też Latin-1, bądź "zachodnioeuropejskie", jest pierwszą częścią ISO/IEC 8859 – standardu kodowania znaków ustalonego przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną, a później wspólnie utrzymywanym przez ISO i IEC. Standard po rozszerzeniu o dodatkowe przypisania znaków, jest podstawą dla dwóch powszechnie używanych mapowań znaków, znanych jako ISO-8859-1 (proszę zauważyć dodatkowy łącznik) i Windows-1252.
    Ľ – graf, który znaleźć można tylko w alfabecie słowackim. Litera ta zapisywana jest jako "L" ze znakiem diakrytycznym, przypominającym apostrof. Literę tę wymawia się jak podniebienne [ʎ], dźwięk jest podobny do "lj-", jak w słowie "Ljubljana" lub "milion".
    Strona kodowa – w informatyce określa wariant przypisanych poszczególnym kodom binarnym różnych znaków pisarskich w ramach danego systemu kodowania.
    Język słoweński (słoweń. slovenski jezik lub slovenščina) – język południowosłowiański, urzędowy w Słowenii i jeden z oficjalnych języków Unii Europejskiej. Posługuje się nim ok. 2,4 mln osób, z czego większość stanowią mieszkańcy Słowenii, a także terenów przygranicznych w Austrii i we Włoszech.
    Język rumuński (dakorumuński, limba română, limba dacoromână, arch. limba rumână) to język z grupy romańskiej (podgrupa wschodnioromańska) języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 24 mln osób, z czego około 17,25 mln w Rumunii, około 2,7 mln w Mołdawii (zob. język mołdawski), około 200 tysięcy w Izraelu, około 100 tysięcy w Serbii i około 400 tysięcy na Ukrainie; mniejsze skupiska użytkowników w innych krajach (Australia, Azerbejdżan, Kanada, Węgry, Kazachstan, Rosja i USA).
    Język węgierski (węg. magyar nyelv) – należy do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej). Językiem tym posługuje się co najmniej 14 mln osób – przede wszystkim na Węgrzech, ale także w południowej Słowacji, środkowej Rumunii (Siedmiogród), północnej Serbii (Wojwodina), zachodniej Ukrainie (Zakarpacie), wschodniej Słowenii (Prekmurje) i wschodniej Austrii (Burgenland). Język węgierski ma status języka urzędowego na Węgrzech, w Słowenii (lokalnie) i w Wojwodinie. Jest to język aglutynacyjny. Współczesny węgierski język literacki powstał w XVI w. Do jego zapisu stosuje się pismo oparte na alfabecie łacińskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.