• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wincenty Pallotti



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Państwo Kościelne (łac. Patrimonium Sancti Petri - ojcowizna świętego Piotra) – państwo znajdujące się na terenie obecnych środkowych Włoch istniejące w okresie od 755 (lub 754 albo 756) do 1870 (zajęcie Rzymu po zjednoczeniu Italii) i rządzone przez papieży jako świeckich monarchów.Msza – w części wyznań chrześcijańskich porządek celebracji liturgicznej będącej odniesieniem do Ostatniej Wieczerzy Jezusa.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Lázaro Iriarte OFMCap, Józef Salezy Kafel OFMCap, Andrzej Józef Zębik OFMCap, Krystyna Kuklińska OSC: Historia franciszkanizmu. Kraków: Bracia Mniejsi Kapucyni, 1998, s. 567. ISBN 83-910410-0-X.
    2. Jadwiga Stabińska, Wincenty Pallotti, Poznań 1982, s. 194.
    3. Św. Wincenty Pallotti i jego życie. W: Przemysław Krakowczyk SAC: Ze św. Wincentym Pallottim ku zjednoczeniu z Bogiem. Ząbki: Apostolicum, 2007, s. 12. ISBN 978-83-7031-600-6.
    4. Św. Wincenty Pallotti i jego życie. W: Przemysław Krakowczyk SAC: Ze św. Wincentym Pallottim ku zjednoczeniu z Bogiem. Ząbki: Apostolicum, 2007, s. 14. ISBN 978-83-7031-600-6.
    5. Św. Wincenty Pallotti i jego życie. W: Przemysław Krakowczyk SAC: Ze św. Wincentym Pallottim ku zjednoczeniu z Bogiem. Ząbki: Apostolicum, 2007, s. 13. ISBN 978-83-7031-600-6.
    6. Św. Wincenty Pallotti i jego życie. W: Przemysław Krakowczyk SAC: Ze św. Wincentym Pallottim ku zjednoczeniu z Bogiem. Ząbki: Apostolicum, 2007, s. 15. ISBN 978-83-7031-600-6.
    7. Św. Wincenty Pallotti i jego życie. W: Przemysław Krakowczyk SAC: Ze św. Wincentym Pallottim ku zjednoczeniu z Bogiem. Ząbki: Apostolicum, 2007, s. 26. ISBN 978-83-7031-600-6.
    8. Życie i działalność Św. Wincentego Pallottiego. W: ks. Piotr Libiszewski SAC: W drodze ze św. Wincentym Pallottim. Katowice-Ząbki: Apostolicum. Dolina Miłosierdzia Częstochowa, 1999, s. 12. ISBN 83-7031-165-2.
    9. Hans Hümmeler, Kasper del Bufalo. Założyciel Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Przenajdroższej, Wydawnictwo Misjonarzy Krwi Przenajdroższej, b.m.w. 1985, s. 74.
    10. Ks. Eugeniusz Weron, Apostolstwo katolickie, Poznań 1987, s. 184.
    11. :ILG:. – Czytelnia: 22 stycznia – Św. Wincenty Pallotti.
    12. Czesław Parzyszek, Pallotti. Prekursor apostolstwa świeckich, Ząbki 2005, s. 59.
    13. Jadwiga Stabińska, Wincenty Pallotti, Poznań 1982, s. 193.
    14. Św. Wincenty Pallotti i jego życie. W: Przemysław Krakowczyk SAC: Ze św. Wincentym Pallottim ku zjednoczeniu z Bogiem. Ząbki: Apostolicum, 2007, s. 18. ISBN 978-83-7031-600-6.
    15. św. Wincenty Pallotti: Bóg Miłość Nieskończona. Katowice-Ząbki: Apostolicum, 1996, s. 23. ISBN 83-7031-068-0.
    16. s. Iwona Meger SAC: Wprowadzenie. W: św. Wincenty Pallotti: O Eucharystii. Katowice-Ząbki: Apostolicum. Księgarnia świętego Jacka, 2007, s. 8. ISBN 978-83-7031-474-3.
    17. s. Iwona Meger SAC: Wprowadzenie. W: św. Wincenty Pallotti: O Eucharystii. Katowice-Ząbki: Apostolicum. Księgarnia świętego Jacka, 2007, s. 7. ISBN 978-83-7031-474-3.
    18. św. Wincenty Pallotti: Bóg Miłość Nieskończona. Katowice-Ząbki: Apostolicum, 1996, s. 26. ISBN 83-7031-068-0.
    19. Parzyszek SAC: Przedmowa. W: św. Wincenty Pallotti: Bóg Miłość Nieskończona. Katowice-Ząbki: Apostolicum, 1996, s. 5. ISBN 83-7031-068-0.Sprawdź autora:1.Sprawdź autora rozdziału:1.
    20. Parzyszek SAC: Przedmowa. W: św. Wincenty Pallotti: Bóg Miłość Nieskończona. Katowice-Ząbki: Apostolicum, 1996, s. 7. ISBN 83-7031-068-0.Sprawdź autora:1.Sprawdź autora rozdziału:1.
    21. Parzyszek SAC: Przedmowa. W: św. Wincenty Pallotti: Bóg Miłość Nieskończona. Katowice-Ząbki: Apostolicum, 1996, s. 6. ISBN 83-7031-068-0.Sprawdź autora:1.Sprawdź autora rozdziału:1.
    22. s. Iwona Meger SAC: Wprowadzenie. W: św. Wincenty Pallotti: O Eucharystii. Katowice-Ząbki: Apostolicum. Księgarnia świętego Jacka, 2007, s. 10. ISBN 978-83-7031-474-3.
    23. Zbigniew Bauer, Adam Leszkiewicz Wielka Księga Świętych T. 3, Kraków 2003, s. 277.
    24. Zbigniew Bauer, Adam Leszkiewicz Wielka Księga Świętych T. 3, Kraków 2003, s. 278.
    25. Paweł VI, Przemówienie wygłoszone 1 września 1963 w katedrze we Frascati w: Papieże o św. Wincentym Pallottim, Warszawa 1989.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Francesco Amoroso, Dal nulla al tutto. Il cammino spirituale di Vincenzo Pallotti, Roma 1981; wyd. polskie Od nicości do pełni w Bogu tłum. ks. Franciszek Bogdan SAC, Poznań 1991. ​ISBN 83-7014-154-4​.
  • Francesco Amoroso, Il poema dell’amor di Dio secondo S. Vincenzo Pallotti, Roma 1985.
  • Francesco Amoroso, La Via dell’Infinito. Autobiografia Spirituale di San Vincenzo Pallotti, Roma 1999.
  • ks. Franciszek Bogdan, Jak złoto w ogniu. Wyzwanie św. W. Pallottiego, Warszawa 1992.
  • ks. Franciszek Bogdan, Na drogach nieskończoności. Życie i spuścizna duchowa św. Wincentego Pallottiego, Poznań 1981.
  • ks. Franciszek Bogdan, Znad Tybru na podniebne szlaki, Ząbki 2000.
  • ks. Józef Frank SAC, Wincenty Pallotti, Założyciel Dzieła Apostolstwa Katolickiego, T. 1, Poznań: „Pallottinum” 2007, ​ISBN 978-83-7014-587-3​.
  • ks. Józef Frank SAC, Wincenty Pallotti, Założyciel Dzieła Apostolstwa Katolickiego, T. 2, Poznań: „Pallottinum” 2007, ​ISBN 978-83-7014-741-9​.
  • Paweł de Geslin, Czcigodny Wincenty Pallotti, Warszawa 1988. ​ISBN 83-7014-077-7​.
  • Przemysław Krakowczyk SAC, Ku zjednoczeniu z Bogiem, Ząbki 2007. ​ISBN 978-83-7031-600-6​.
  • Franciszek Mickiewicz, Jedno życie to za mało. Powieść o czasach i osobie św. Wincentego Pallottiego, Poznań: „Pallottinum”, 1994, ISBN 83-7014-225-7, OCLC 830051312.
  • Papieże o św. Wincentym Pallottim, red. ks. Piotr Taras, Warszawa 1989. ​ISBN 83-7014-094-7​.
  • Domenico Pistella, San Vincenzo Pallotti Apostolo di Roma e Precursore dell’Azione Cattolica, Roma 1963.
  • Czesław Parzyszek, Pallotti. Prekursor apostolstwa świeckich, Ząbki 2005. ​ISBN 83-7031-451-1​.
  • Valentin Pizzolatto, A Igreja. Na perspectiva do século XIX e no profetismo de Vicente Pallotti, Porto Allegre 2003.
  • Tomasz Pulcyn, Obudził kler i laikat. Św. Wincenty Pallotti, „Księga Świętych” 38(13), s. 8-11.
  • Pius Rast, Józef Sadzik, Wincenty Pallotti, Paris 1985.
  • Religia. Encyklopedia PWN, t. 7, Warszawa 2003, s. 489.
  • Jadwiga Stabińska, Wincenty Pallotti, Poznań 1982.
  • Stanislas Stawicki SAC, La cooperation, passion d’une vie. Vie et mani’ere de vivre de Vincent Pallotti (1795-1850), fondateur de l’Union de l’Apostolat Catholique, Kigali 2004.
  • Józef Wróbel, Święty Wincenty Pallotti apostoł i mistyk, Poznań 1982.
  • Eugeniusz Weron (ur. 30 stycznia 1913, zm. 28 kwietnia 2009) – ksiądz pallotyn, prof. dr hab. teologii życia wewnętrznego (specjalność: teologia apostolstwa), prowincjał polskich pallotynów w latach 1959-1965.Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grzegorz XVI (łac. Gregorius XVI, właśc. Bartolomeo Alberto Cappellari EC; ur. 18 września 1765 w Belluno, zm. 1 czerwca 1846 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, kameduła, papież okresie od 2 lutego 1831 do 1 czerwca 1846.
    Sakrament pokuty i pojednania – chrześcijański obrzęd oczyszczenia z grzechów. Jest uznawany za drugi, po chrzcie, „sakramentalny znak, który ukazuje i zarazem urzeczywistnia pokutę i pojednanie”. W obrzędzie tym wierni indywidualnie odsłaniają spowiednikowi swoje grzechy i swój stan człowieka poddanego grzechowi. Postanawiają wyrzec się grzechu i z nim walczyć. Przyjmują nałożoną karę czyli pokutę sakramentalną i otrzymują rozgrzeszenie. Jest jednym z sakramentów w katolicyzmie oraz w prawosławiu. W Kościele katolickim współcześnie zalicza się go, obok namaszczenia chorych, do sakramentów uzdrowienia (KKK 1420-1532).
    Tomasso Alkusci lub Alkuschi właściwie Tomasz z Alkosz (ur. w 1783 w Alkosz koło Mosulu, zm. 22 grudnia 1843 w Rzymie) – świecki działacz Kościoła chaldejskiego, jego przedstawiciel przy Stolicy Apostolskiej; współpracownik św. Wincentego Pallottiego, współzałożyciel Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.
    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.
    Miłość /(łac.) caritas, amor, dilectio, (gr.) ἀγάπη (agape)/ – wewnętrzne, duchowe doświadczenie, będące podstawowym źródłem szczęścia człowieka. Wypływa z miłości Boga, będąc darem darmo otrzymanym (por.Rz 5,5), i ma swoją kontynuację w miłości bliźniego – przede wszystkim braci w wierze, tworząc z nich wspólnotę, /(gr.) κοινωνία (koinonia)/ (por. 1J 1,3), czyli Kościół. Obejmuje także całą ludzkość, szczególnie biednych, chorych, uwięzionych, a także nieprzyjaciół (Por. Mt, 25,31-46; Mt 5,44). Dokonuje się w wolności i prawdzie – jest więc możliwa wyłącznie między osobami, poprzez wzajemne obdarowywanie się dobrem. W chrześcijaństwie miłość rozumiana jest przede wszystkim jako wlana cnota teologiczna.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.056 sek.