• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wincenty Markowski

    Przeczytaj także...
    Polska Partia Socjalistyczna (PPS) – polska partia polityczna o charakterze niepodległościowym, socjalistycznym i pracowniczym (klasyfikowana w grupie partii lewicowych), założona w listopadzie 1892 podczas tzw. zjazdu paryskiego jako Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich, jedna z najważniejszych w Polsce sił politycznych aż do 1948. W czasach PRL jako samodzielna partia działała jedynie na emigracji.Zygmunt Żuławski (ur. 31 lipca 1880 w Młynnem, zm. 4 września 1949 w Krakowie) – polski polityk. Działacz socjalistyczny i związkowy. Poseł na Sejm II RP (Ustawodawczy oraz I, II i III kadencji), poseł do Krajowej Rady Narodowej, a także poseł na Sejm Ustawodawczy po II wojnie światowej.
    Cmentarz Wojskowy w Warszawie (określany też potocznie jako "Powązki Wojskowe") – warszawski cmentarz komunalny przy ul. Powązkowskiej 43/45.
    Grób działaczy socjalistycznych Jadwigi i Wincentego Markowskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

    Wincenty Markowski (ur. 1874 we wsi Ruszcza, zm. 1958 w Warszawie) – działacz socjalistyczny.

    Syn kowala, ślusarz w Zakładach Hutniczych w Starachowicach i Ostrowcu, a następnie inżynier mechanik. Od 1893 r. członek Polskiej Partii Socjalistycznej. W okresie 1903 - 1904 aresztowany przez władze carskie.

    W lutym 1906 r. uczestnik VIII Zjazdu PPS we Lwowie. Wybrany przez Zjazd do Centralnego Komitetu Robotniczego. Po rozłamie w PPS, członek PPS-Lewica.

    Ostrowiec Świętokrzyski – miasto w województwie świętokrzyskim. Siedziba władz powiatu ostrowieckiego. Prawa miejskie od 1613. Ośrodek przemysłowy: huta żelaza i zakład metalurgiczny, zakłady materiałów ogniotrwałych, odzieżowe, spożywcze; przemysł chemiczny, poligraficzny i drzewny. Według danych GUS z grudnia 2009 miasto posiadało 72 455 mieszkańców.Socjalistyczna Organizacja Bojowa (SOB) – polska wojskowo-polityczna organizacja konspiracyjna o charakterze socjalistycznym, działająca od początku 1943 na obszarze centralnej i południowej Polski. Wzorowana na autriackim Schutzbundzie, powstała a bazie działaczy Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej.

    W latach 1906 - 1911 studiował w Brukseli uzyskując stopień inżyniera. Po powrocie do kraju działał i pracował w Borysławiu. Po 1918 r. działał w Polskiej Partii Socjalistycznej oraz Komisji Centralnej Związków Zawodowych. W okresie 1936 - 1939 zwolennik działań jednolitofrontowych.

    Kazimierz Pużak, pseudonim Bazyli (ur. 26 sierpnia 1883 w Tarnopolu, zm. 30 kwietnia 1950 w Rawiczu) – polski działacz socjalistyczny ukraińskiego pochodzenia, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I, II i III kadencji w II RP. W okresie II wojny światowej organizator i sekretarz generalny PPS-WRN, komendant główny Gwardii Ludowej WRN. Przewodniczący podziemnego parlamentu Rady Jedności Narodowej. Aresztowany w 1945 przez NKWD i sądzony w procesie szesnastu. Aresztowany ponownie przez UB w 1947 i skazany w procesie na 10 lat. Zmarł w więzieniu w Rawiczu.Jadwiga Markowska (ur. 8 października 1880 (według innych informacji 16 września 1880) w Mohylewie - zm. 21 października 1962 w Warszawie) - polska działaczka socjalistyczna, członkini PPS, posłanka na Sejm od 1928 do 1929.

    Po wrześniu 1939 r. najpierw we Lwowie, a od 1942 r. w Warszawie. Uczestniczy w radzie programowej organizacji Polscy Socjaliści. Od czerwca 1942 r. zostaje przewodniczącym Komitetu Centralnego Polskich Socjalistów oraz pod ps. Lwowski wchodzi do Politycznego Komitetu Porozumiewawczego jako reprezentant Polskiej Partii Socjalistycznej.

    Polska Partia Socjalno-Demokratyczna (PPSD) – inicjatywa polityczna części przedwojennej PPS oraz PPS-WRN z 1945. Stanowiła próbę zalegalizowania i włączenia w legalny nurt działania działaczy władz przedwojennej i wojennej PPS.Starachowice (w latach 1939-1949 Starachowice-Wierzbnik) – miasto w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim. Położone na pograniczu Gór Świętokrzyskich i Przedgórza Iłżeckiego. Leży w dolinie rzeki Kamiennej i jest otoczone rozległymi lasami – pozostałością Puszczy Świętokrzyskiej.

    W marcu 1943 r. ustępuje miejsca w Politycznym Komitecie Porozumiewawczym Kazimierzowi Pużakowi oraz przystępuje z grupą działaczy Polskich Socjalistów („Grupa zjednoczonych byłych organizacji Polskich Socjalistów”), Socjalistyczną Organizacją Bojową i grupą młodzieży „Płomienie” do PPS-WRN.

    Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.Grupa „Płomienie” – grupa polskiej młodzieży socjalistycznej związanej z PPS działająca w latach 1940-1945 podczas okupacji niemieckiej, na terenie Warszawy. Grupa ideologicznie i personalnie wywodziła się z międzywojennego Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej oraz Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Spartakus”, półlegalnej organizacji uczniów szkół średnich pod patronatem PPS. Nazwa pisma i grupy nawiązywała do pisma wydawanego w latach trzydziestych przez ZNMS oraz do tytułu powieści Stanisława Brzozowskiego.

    W marcu 1945 r. uczestniczy w konspiracyjnym posiedzeniu Rady Naczelnej PPS, uczestniczy pod przywództwem Zygmunta Żuławskiego w próbach połączenia z „lubelską” PPS oraz próbach zarejestrowania Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej. Ostatecznie wszedł do „lubelskiej” PPS. W kwietniu 1946 r. został dokooptowany do Rady Naczelnej. W grudniu 1947 r. na XXVII Kongresie PPS został wybrany do Centralnego Sądu Partyjnego.

    Polska Partia Socjalistyczna – Lewica – nieoficjalna nazwa Polskiej Partii Socjalistycznej, która w 1906 na IX zjeździe PPS w Wiedniu większością głosów delegatów doprowadziła do wyeliminowania członków Wydziału Bojowego, co w efekcie doprowadziło do podziału i wyodrębnienia PPS – Frakcji Rewolucyjnej. Partia używała nazwy "PPS". Przez członków Frakcji Rewolucyjnej nazywana "Frakcją Umiarkowaną". Od 1909, gdy Frakcja Rewolucyjna powróciła do pierwotnej nazwy PPS, zaczęła w wydawnictwach litery P.P.S. umieszczać w czarnej obwódce dla zaznaczenia różnicy. Po pewnym czasie zwana zwyczajowo Lewicą PPS. Jej działacze w 1908 odrzucili program natychmiastowego odzyskania niepodległości Polski, stawiając na drogę rewolucji robotniczej w sojuszu z organizacjami rosyjskimi na rzecz obalenia caratu rosyjskiego i zbudowania republiki demokratycznej z uzyskaniem autonomii. W grudniu 1918, po XII Zjeździe, partia połączyła się z SDKPiL w Komunistyczną Partię Robotniczą Polski.Pseudonim (z stgr. ψευδώνυμος pseudonymos, dosł. "pod fałszywym imieniem") – indywidualna nazwa danej osoby, inna niż oficjalne imię i nazwisko.

    Po utworzeniu PZPR w grudniu 1948 r. pozostał jej członkiem, nie pełniąc żadnych funkcji partyjnych.


    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • OCLC 830630445.
  • My tu żyjemy jak w obozie warownym. Listy PPS-WRN Warszawa-Londyn 1940-1945, Lidia Ciołkoszowa (red.), Wanda Czapska-Jordan (red.), Olena Zaremba-Blatonowa (red.), Londyn: Puls, 1992, ISBN 0-907587-61-5, OCLC 835934286.
  • Polska Partia Socjalistyczna – Wolność, Równość, Niepodległość (PPS-WRN) – konspiracyjna forma działania PPS od października 1939 do maja 1944 pod nazwą Ruch Mas Pracujących Miast i Wsi lub Ruch Mas Pracujących PolskiWolność Równość Niepodległość, od maja 1944 ponownie pod nazwą Polska Partia Socjalistyczna.Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Polityczny Komitet Porozumiewawczy (PKP) – powstały w wyniku porozumienia przedstawicieli PPS-WRN, SL, SN i SP 26 lutego 1940 przy komendzie Obszaru Nr 1 ZWZ zalążek wspólnej platformy politycznej Polskiego Państwa Podziemnego.
    Borysław (ukr. Борислав) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie drohobyckim, nad rzeką Tyśmienicą. 37 tys. mieszk. (2003). Ośrodek wydobycia ropy, gazu ziemnego i ozokerytu; przemysł chemiczny, porcelanowy, spożywczy i wytwórnia sztucznych diamentów. Węzeł drogowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.82 sek.