• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wina hiszpańskie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Rioja – wino hiszpańskie i jednocześnie nazwa regionu winiarskiego w północnej Hiszpanii, wzdłuż rzeki Ebro, w którym jest produkowane.Wspólnota Europejska, WE (fr. Communauté Européenne, CE; ang. European Community, EC) – powołana do życia 1 stycznia 1958 na mocy traktatów rzymskich jako Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG), a istniejąca do 30 listopada 2009 historyczna organizacja ponadnarodowa. Pierwszy filar Unii Europejskiej wraz z Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom), a do 2002 również z Europejską Wspólnotą Węgla i Stali. W 1992 na podstawie traktatu z Maastricht zmieniono nazwę EWG na Wspólnota Europejska, miał to być wyraz pragnienia państw narodowych rozszerzenia współpracy na obszary inne niż tylko gospodarka.
    Regiony klasy DO i DOCa w Hiszpanii
    Regiony klasy VdlT w Hiszpanii

    Hiszpania to drugi najstarszy winiarski kraj basenu Morza Śródziemnego. Produkuje nowoczesne wina od owocowych po gronowe wysokiej jakości i potencjale starzenia.

    Spis treści

  • 1 Rys historyczny
  • 2 Hiszpańskie prawo winiarskie
  • 3 Klasyfikacja win hiszpańskich
  • 4 Regiony winiarskie Hiszpanii
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Rys historyczny[]

    Pierwsze wina były produkowane już pomiędzy 1100 a 500 rokiem p.n.e. w Andaluzji i u podnóża Pirenejów. Pierwszymi producentami byli mieszkańcy mitycznego Tartessos, osadnicy feniccy z Gadesu, Qart Hadasht i Abdery, a także koloniści greccy, przede wszystkim z Messalii i Syrakuz, którzy założyli m.in. Majnake, Emporion i Saguntum, skąd − w 212 roku p.n.e. − rozpoczął się podbój Półwyspu Iberyjskiego przez Rzymian. Ci rozwinęli produkcję wina do wielkości pozwalającej wyżywić legiony. Głównymi jednak produktami eksportowymi półwyspu były złoto, srebro, wełna, garum i oliwa.

    Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkuli zachodniej oraz w większej części na półkuli południowej, a w mniejszej – na półkuli północnej. Niekiedy uważana jest również za subkontynent Ameryki.Filoksera winiec (Daktulosphaira vitifoliae, Phylloxera vastatrix, Viteus vitifolii) – mszyca, groźny szkodnik winnic. Wielkość owada nie przekracza 1,5 mm. Przechodzi skomplikowany rozwój, związany z polimorfizmem i sezonową zmianą pokoleń. Pochodzi z Ameryki Północnej skąd została przywieziona do Europy ok. roku 60. XIX w., w Polsce nie spotykana.

    W roku 409 n.e. Hiszpania została najechana przez barbarzyńców z północy, a w 711 przez plemiona arabsko-berberyjskie z południa. Powstały wówczas kalifaty muzułmańskich Maurów, co spowodowało upadek przemysłu winiarskiego.

    Ponowny rozkwit nastąpił w czasie rekonkwisty w XIV-XV wieku. W XVII i XVIII wieku otworzyły się nowe rynki w krajach podbitych przez Hiszpanów w Ameryce. W latach pięćdziesiątych XIX wieku w regionie La Rioja po raz pierwszy wyprodukowano wino czerwone metodą bordoską. Największy rozwój rynku i produkcji wina nastąpił po wybuchu we Francji epidemii filoksery. Wielu producentów francuskich straciło swoje winnice a wina zaczęto sprowadzać z Hiszpanii. Kolejny skok rynku winiarskiego nastąpił dopiero po 1978 roku i po przystąpieniu Hiszpanii do EWG, w 1986 roku. Dzięki większym inwestycjom w winnicach ulepszono sposoby uprawy i wytwarzania, co przełożyło się na poprawę jakości wina.

    Sagunto (lub kat. Sagunt) - to miasto we wschodniej Hiszpanii, we wspólnocie autonomicznej Walencja, przy ujściu rzeki Paláncia do Morza Śródziemnego. Około 56 tys. mieszkańców.W Hiszpanii, podobnie jak w innych krajach winiarskich, obowiązuje kilkustopniowa klasyfikacja win, w oparciu o kryteria jakościowe i geograficzne.

    Obecnie Hiszpania ma największy areał winnic na świecie - 1,1 mln ha i zajmuje trzecie miejsce w produkcji wina - 45,3 mln hl rocznie. W Hiszpanii działa dziesięć tysięcy winiarni w 60 apelacjach i 17 dystryktach autonomicznych.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tartessos – w starożytności region na południu Półwyspu Iberyjskiego (Andaluzja) oraz port leżący za Cieśniną Gibraltarską, przy ujściu rzeki Gwadalkiwir (w starożytności Betis). Miasto nie zostało jak dotąd zlokalizowane, choć niektórzy badacze utożsamiają Tartessos z kolonią fenicką – Gades (dzisiejszy Kadyks), czasami identyfikowane również z Tarszisz ze Starego Testamentu. Sławne z bogactw, centrum handlu cyną, miedzią, srebrem i złotem, częściowo pochodzącym z północno-wschodniej Hiszpanii. Istnieją hipotezy że tamtejsi żeglarze pływali w celach handlowych do Wysp Brytyjskich (ściślej Kornwalii – handel cyną). Tartessos zostało założone pod koniec II tysiąclecia p.n.e. Mieszkańcy handlowali z Kartaginą, utrzymywali również kontakt z Grekami. Największy rozkwit tej kultury wypada na lata 750 – 600 p.n.e., wtedy to pojawiło się pismo – którego jednak nie udało się odczytać - doszło też zapewne do wykształcenia się struktur politycznych (Herodot wymienia króla Tartessosu z VII – VI wieku). Miasto upadło w VI wieku p.n.e. na skutek wielu czynników, z których najważniejsze to:
    Apelacja − ograniczony obszar, na którym uprawia się winorośl na wino określonego rodzaju. W wielu państwach stawiane są dodatkowe wymagania, by wino mogło być oznaczone nazwą apelacji, dotyczące m.in. używanych szczepów winorośli, sposobu uprawy, przetwarzania winogron i procesu produkcji wina, choć np. amerykańskie apelacje AVA ograniczają się jedynie do miejsca pochodzenia winogron.
    Emporion (łac. emporium) – w starożytności plac miejski, na którym składowano towary przywożone drogą morską. Najbardziej znane emporion Hellady znajdowało się w ateńskim porcie Pireus, gdzie obok przystani dla statków handlowych mieściły się magazyny oraz bazar. W Rzymie emporion, założone w 192 p.n.e., znajdowało się nad brzegiem Tybru u podnóży wzgórza Awentyńskiego.
    Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.
    Abdera (Abra) – starożytne miasto, kolonia fenicka, znajdująca się na północnym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego. Abdera słynęła w czasach rzymskich z połowu tuńczyka.
    Kartagena (hiszp. Cartagena) – miasto w płd.-wsch. Hiszpanii (region Murcja), nad Morzem Śródziemnym, ok. 205 tys. mieszkańców (2005). Port wojenny i handlowy, stocznia, rafineria ropy naftowej, huty; kąpielisko morskie.
    Złoto (Au, łac. aurum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 79. Złoto jest ciężkim, miękkim i błyszczącym metalem, będącym najbardziej kowalnym i ciągliwym spośród wszystkich znanych metali. Czyste złoto ma jasnożółty kolor i wyraźny połysk, nie utlenia się w wodzie czy powietrzu. Chemicznie złoto należy do metali przejściowych i pierwiastków grupy 11. Z wyjątkiem helowców (tzw. gazów szlachetnych) złoto jest najmniej reaktywnym pierwiastkiem. Złoto długo przed okresem spisanej historii było drogocennym i poszukiwanym metalem szlachetnym używanym w biciu monet, jubilerstwie, sztuce i zdobieniach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.