• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wilhelm I - hrabia Burgundii

    Przeczytaj także...
    Grzegorz VII (łac. Gregorius VII, zwany też Odkupicielem, właśc. Hildebrand OSB; ur. ok. 1020 w Sovanie, zm. 25 maja 1085 w Salerno) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 22 kwietnia 1073 do 25 maja 1085.Kanossa (wł. Canossa) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Reggio Emilia, u podnóża Apenin, ok. 25 km od Parmy. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 3376 osób, 63,7 os./km².
    Robert II, zwany Jerozolimskim (ur. ok. 1065, zm. 5 października 1111) – hrabia Flandrii, jeden z wodzów I wyprawy krzyżowej, najstarszy syn hrabiego Roberta I Fryzyjskiego i Gertrudy, córki Bernarda II Billunga, księcia saskiego.

    Wilhelm I nazywany Wielkim (zm. 11 listopada 1087) – hrabia Burgundii od 1057, z dynastii Anskarydów.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Wilhelm był synem hrabiego Burgundii Renalda I i Adelajdy (Judyty), córki księcia Normandii Ryszarda II Dobrego. Objął władzę w hrabstwie Burgundii po śmierci ojca w 1057. W 1078 po swym kuzynie Gwidonie przejął hrabstwo Mâcon. Był wiernym stronnikiem cesarza Henryka IV, m.in. przyjął go w okresie Bożego Narodzenia 1076, gdy cesarz zmierzał na spotkanie z papieżem Grzegorzem VII w Canossie. Poprzez małżeństwa oraz urzędy swoich licznych dzieci doprowadził swój ród do szczytu potęgi.

    Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), Święty Cesarz Rzymski od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską).Gotfryd VI (I) Brodaty zwany też Wielkim (ur. ok. 1060 r., zm. 25 stycznia 1139 r.) – książę Dolnej Lotaryngii jako Gotfryd VI w latach 1106–1128 i landgraf Brabancji jako Gotfryd I od 1095 r. z dynastii z Louvain.

    Rodzina[ | edytuj kod]

    Żoną Wilhelma była prawdopodobnie Stefania z Longwy, córka księcia Górnej Lotaryngii Adalberta. Mieli liczne dzieci:

  • Odo (zm. przed 1087?)
  • Renald II (zm. 1097), następca Wilhelma jako hrabia Burgundii,
  • Wilhelm (zm. przed 1090),
  • Stefan I (zm. 1102), hrabia Mâcon, zmarł w Askalonie, ojciec późniejszego hrabiego Burgundii Renalda III,
  • Rajmund (zm. 1107), książę Kastylii, mąż Urraki, późniejszej królowej Kastylii, ojciec króla Kastylii Alfonsa VII Imperatora,
  • Hugo (zm. 1111), arcybiskup Besançon,
  • Gwidon (zm. 1124), arcybiskup Vienne, od 1119 papież jako Kalikst II,
  • Sybilla (Matylda), żona księcia Burgundii Odona I,
  • Ermentruda (zm. po 1105), żona hrabiego Bar Teodoryka II,
  • Gizela (zm. po 1133), żona hrabiego Sabaudii Humberta II Grubego, a następnie margrabiego Montferratu Raniera I,
  • Klemencja (zm. po 1133), żona hrabiego Flandrii Roberta II Jerozolimskiego, a następnie księcia Dolnej Lotaryngii Gotfryda VI Brodatego,
  • (?) Berta (zm. 1095), żona króla Kastylii i Leonu Alfonsa VI Mężnego (zarazem macocha żony swego brata Rajmunda).
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Wilhelm I. Graf v.Burgund. W: WW-Person [on-line]. [dostęp 2017-10-06].
    2. Philippe Le Bas: France, dictionnaire encyclopédique. T. VIII. Paris: Firmin Didot Frères, Éditeurs, 1842, s. 457. [dostęp 2017-10-06].
    3. Mary Stroll: Calixtus II (1119-1124): A Pope Born to Rule. Leiden - Boston: Brill, 2004, s. 6–8, seria: Studies in the History of Christian Traditions. CXVI. ISBN 90-04-13987-7. [dostęp 2017-10-07].
    Archidiecezja Besançon - archidiecezja Kościoła rzymskokatolickiego we wschodniej Francji. Została erygowana w II wieku jako diecezja, w IV wieku została podniesiona do rangi archidiecezji. Kilku ordynariuszy archidiecezji zostało potem wyniesionych na ołtarze, m.in. św. Klaudiusz z Besançon. Obecne granice uzyskała w listopadzie 1979 roku.Kalikst II (łac. Callistus II, właśc. Gwidon z Burgundii; ur. ok. 1050 w Quingey – zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124.




    Warto wiedzieć że... beta

    Tytuł hrabiów Flandrii został ustanowiony w roku 862 przez króla Karola II Łysego, pierwszym hrabią flandryjskim został Baldwin I Żelazne Ramię, jest on tym samym założycielem dynastii flandryjskiej.
    Ryszard II Dobry (ur. 23 sierpnia 963, zm. 28 sierpnia 1027 w Fécamp) – syn i sukcesor Ryszarda I Nieustraszonego i jego drugiej żony, Gunnory. Za jego panowania okrzepła feudalna struktura społeczna w Normandii. W związku z tym ustalił się zwyczaj tytułowania władcy Normandii księciem, aczkolwiek prawdopodobne jest, że tego tytułu używał już jego ojciec.
    Ranier I z Montferratu (wł. Ranieri, ur. ok. 1084, zm. w maju 1135) – margrabia Montferratu od ok. 1100 do 1135 roku.
    Anskarydzi (łac. Anscarii), Dynastia z Ivrei – średniowieczna dynastia frankijska mająca korzenie w Burgundii, jej znaczenie wzrosło w X wieku gdy Berengar II objął tron Królestwa Włoch. W XI i XII wieku sprawowali władzę w Hrabstwie Burgundii. Młodsza linia dynastii rządziła od 1111 roku w Królestwie Galicji, a następnie w latach 1126-1369 w Królestwie Kastylii i Królestwie Leónu (od 1230 w unii) .
    Eudoksjusz I, fran. Eudes I Borel de Bourgogne (ur. ok. 1058, zm. 23 marca 1103 w Tars) – książę Burgundii w latach 1078-1103. Panował po abdykacji brata, który został benedyktyńskim mnichem.
    Alfons VI Mężny (Dzielny, Odważny), jęz. hiszp. Alfonso VI el Bravo (ur. w 1040, zm. 1 lipca 1109) – król Leonu 1065-1109, król Kastylii i Galicji 1072-1109.
    Alfons VII Imperator, określany również przydomkiem Dobry (ur. 1 marca 1105, zm. 23 sierpnia 1157) – król Leónu i Kastylii od 1126 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.