• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wilhelm Cuno

    Przeczytaj także...
    Suhl – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, w dolinie Lasu Turyńskiego, liczy ok. 39,5 tys. mieszkańców, posiada 450-letnią historię.Bawarska Partia Ludowa (niem. Bayerische Volkspartei) była bawarską gałęzią Partii Centrum, która zerwała z resztą ugrupowania w celu obrania bardziej konserwatywnego i katolickiego kursu. We wczesnych latach 20. XX wieku szczególnie separatystyczny był związkowy rząd Gustava von Kahra, który sprzeciwiał się narzucaniu mu woli Berlina w czasie kryzysu inflacyjnego w 1923 roku. Te buntownicze nastroje zakończyły się wraz z Puczem monachijskim Hitlera. Po ustabilizowaniu się nieco sytuacji polityczno-ekonomicznej w państwie, partia obrała sobie nieco bardziej umiarkowaną linię programową, pod przywództwem Heinricha Helda. Bawarska Patia Ludowa postrzegana jest jako prekursor Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU).
    2 lipca jest 183. (w latach przestępnych 184.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 182 dni. Jest to środkowy dzień roku zwyczajnego. O godzinie 12.00 tego dnia mija połowa roku.

    Wilhelm Carl Josef Cuno (ur. 2 lipca 1876 w Suhl, zm. 3 stycznia 1933 w Aumühle koło Hamburga) – menedżer i polityk niemiecki. Od grudnia 1918 dyrektor generalny przedsiębiorstwa żeglugowo-spedycyjnego HAPAG (Hamburg America Line). W latach 1922-1923 kanclerz Rzeszy.

    Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.HAPAG (Hamburg Amerikanische Packetfahrt Actien Gesellschaft, ang. Hamburg America Line) - firma żeglugowa, obsługująca początkowo tylko rejsy pomiędzy Hamburgiem a USA (Hoboken, Nowy Orlean), założona w 1847 r. Przewoziła początkowo emigrantów z Niemiec oraz krajów Europy Środkowej.

    Gabinet Cuno[]

    Cuno, z lewej z Prezydentem Rzeszy Friedrichem Ebertem (1923)
  • Wilhelm Cuno - kanclerz Rzeszy
  • Frederic Hans von Rosenberg - minister spraw zagranicznych
  • Rudolf Oeser (DDP) - minister spraw wewnętrznych Rzeszy
  • Andreas Hermes (Centrum) - minister finansów Rzeszy
  • Johannes Becker (DVP) - minister gospodarki Rzeszy
  • Heinrich Brauns (Centrum) - minister pracy Rzeszy
  • Rudolf Heinze (DVP) - minister sprawiedliwości Rzeszy
  • Otto Gessler (DDP) - minister obrony (Reichsheer)
  • Karl Stingl (BVP) - minister poczty Rzeszy
  • Wilhelm Groener - minister transportu Rzeszy
  • Hans Luther - minister wyżywienia i rolnictwa Rzeszy
  • Heinrich Albert - minister skarbu Rzeszy i minister odbudowy Rzeszy
  • Hans Luther (ur. 10 marca 1879 w Berlinie, zm. 11 maja 1962 w Düsseldorfie) – niemiecki polityk, kanclerz Rzeszy, prezes Reichsbanku.Niemiecka Partia Centrum (Deutsche Zentrumspartei lub po prostu Zentrum), często nazywana Katolicką Partią Centrum, była to niemiecka katolicka partia polityczna w czasach Cesarstwa Niemieckiego. Rozwiązała się 6 lipca 1933 r., na krótko przed podpisaniem konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a III Rzeszą. Po II wojnie światowej partia została reaktywowana, jednak nie zdołała osiągnąć dawnych wpływów, jako że większość jej członków odeszła do CSU. Pomimo tego była reprezentowana w parlamencie do 1957 roku. Ciągle istnieje, jako marginalne ugrupowanie, najsilniejsze w Nadrenii Północnej-Westfalii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Wilhelm Groener (ur. 22 listopada 1867 w Ludwigsburgu w Wirtembergii, zm. 3 maja 1939 w Poczdamie) – niemiecki generał, kwatermistrz generalny armii niemieckiej w latach 1918 - 1919. Od 19 stycznia 1928 do 30 maja 1932 minister obrony (Reichsheer) w kolejnych gabinetach Republiki Weimarskiej. W drugim gabinecie Heinricha Brüninga jednocześnie (1931 - 1932) minister spraw wewnętrznych. Jeden z nielicznych wojskowych wysokiego szczebla o poglądach prorepublikańskich.
    Aumühle - gmina w Niemczech w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Herzogtum Lauenburg, wchodzi w skład urzędu Hohe Elbgeest..
    Niemiecka Partia Ludowa (Deutsche Volkspartei, DVP) – była niemiecka partia polityczna o charakterze liberalno-narodowym.
    Friedrich Ebert (ur. 4 lutego 1871 w Heidelbergu, zm. 28 lutego 1925 w Berlinie) – niemiecki polityk, ostatni kanclerz (9 listopada – 11 listopada 1918) Cesarstwa Niemieckiego i pierwszy prezydent Niemiec (Republiki Weimarskiej). Socjalista związany z SPD.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Otto Geßler (ur. 6 lutego 1875 w Ludwigsburgu, zm. 24 marca 1955 w Lindenberg im Allgäu) – niemiecki polityk, minister obrony narodowej (Reichswehrminister). Utrzymał się na stanowisku prawie osiem lat mimo różnych zmian rządów. Ściśle współpracował z Hansem von Seecktem. Ustąpił w styczniu 1928 po wyjściu na jaw tzw. Afery Lohmanna, dotyczącej finansowania Reichsmarine. Został zastąpiony przez Wilhelma Groenera. Od 1928 do 1933 przewodniczył organizacji opiekującej się grobami niemieckich żołnierzy – Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.