• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wilcza Głowa

    Przeczytaj także...
    Znajdziesz tu listę herbów. Jeśli poszukujesz informacji ogólnych o herbie szlacheckim zobacz artykuł herb szlachecki.Podpułkownik (ppłk) – wysoki stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.
    Heraldyka polska – dział heraldyki zajmujący się herbami polskimi, badający m.in. historię powstania i używania herbów w Polsce, swoiście polskie cechy herbów i reguły heraldyczne, pod wieloma względami różniące się od heraldyki innych państw europejskich.
    Wilcza Głowa - herb rodziny Klejna używany od 1755 roku.

    Wilcza Głowa (Klejna, Kleyna, Kleyn) – herb szlachecki.

    Herb Wilcza Głowa i jego odmiany
    Wilcza Głowa 1662 rok
    Wilcza Głowa (odmiana)

    Opis herbu[edytuj kod]

    W polu niebieskim głowa wilka..

    Najwcześniejsze wzmianki[edytuj kod]

    W takiej wersji herb przyznany kapitanowi dragonów Jerzemu Klejna na sejmie czteroniedzielnym w dniu 20 lutego 1662. Syn Obersztera Lejtnanta Jerzego Klejna, Jan Ludwik Klejna, zmienił oryginalny herb na Wilcze Głowy w 1734 roku. Syn Ludwika, Franciszek, ponownie zmienił herb wracając do poprzedniej wersji.

    Herbowni (klejnotni, współherbowni) - osoby i rodziny posługujące się tym samym herbem, lub jego odmianą, staropolskie określenie rodu herbowego.Jan Ludwik Klejna (ur. 8 maja 1668 w Wiesiółce k. Wałcza, zm. 30 kwietnia 1749 w Wiesiółce) – polski szlachcic herbu Wilcze Głowy, major wojsk koronnych, komisarz i subdelegat powiatu wałeckiego. Syn Jerzego Klejna.
    Wilcze Głowy z roku 1734.

    Legenda herbu[edytuj kod]

    Herbowni[edytuj kod]

    Klejna, Wilk, Wilkaniec, Wilkin.

    Znani herbowni[edytuj kod]

  • Franciszek Klejna (1717-1779) - polski szlachcic, burggrabia, komisarz i pisarz subdelegata powiatu waleckiego w latach 1757-1779
  • Jan Ludwik Klejna (1668 – 1749) – Polski szlachcic , herbu Wilcze Głowy, major wojsk koronnych
  • Jerzy Klejna (1624 – 1681) – Dragon, pułkownik w zawodowej armii królów Polski
  • Zobacz też[edytuj kod]

  • herbarz
  • heraldyka
  • lista herbów
  • Przypisy

    1. T. Gajl Herbarz polski - nazwiska - Wilcza-Głowa
    2. Emilian vonE. Zernicki-Szeliga Emilian vonE., Der polnische Klein-Adel im 16. Jahrhundert, nebst einem Nachtrage zu „Der polnische Adel und die demselben hinzugetretenen andersländischen Adelsfamilien“ und dem Verzeichnis der in den Jahren 1260-1400 in das Ermland eingewanderten Stammpreussen, Mit einem Bildnis des Verfassers in Kupferdruck., 1907.
    3. J. Siebmacher's großeJ. S. 's Wappenbuch J. Siebmacher's großeJ. S. 's, Die Wappen bürgerlicher Geschlechter Deustchlands und Schweiz (Teil 3), 1973.
    4. Ks.K. Polkowski Ks.K., Monografia rodziny Turno,, 1856.
    5. Heroldsamt, Vasallenliste, 1772.
    Jerzy Klejna herbu Wilcza Głowa (ur. ok. 1624 Prusach, zm. w 1689 w Wiesiółce pod Wałczem) – dragon, pułkownik w zawodowej służbie królów Polski, służył w walkach przeciw powstaniu Chmielnickiego, w czasie wojny polsko-rosyjskiej (1654-1667), pod rozkazami Stefana Czarnieckiego w trakcie potopu szwedzkiego oraz brał udział w bitwie pod Chocimiem. W 1662 r. otrzymał tytuł szlachecki.Herb szlachecki – charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać – w heraldyce polskiej – wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Franciszek Klejna, vel. Franz von Kleyna – Burggraf zu Deutsch Krone (ur. 22 października 1717 w Wiesiółce k. Wałcza, zm. 12 listopada 1779 w Wiesiółce) – polski szlachcic – herbu Wilcza Głowa – burgrabia, pisarz, komisarz (asesor) i subdelegat powiatu wałeckiego w latach 1757–1779.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.