• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wiktoryn z Patawii



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Ornat – w liturgii rzymskokatolickiej, starokatolickiej i anglikańskiej wierzchnia szata liturgiczna zakładana przez kapłana do mszy świętej.Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.
    Dzieła[ | edytuj kod]

    Do naszych czasów zachowało się niewiele wzmianek na temat jego piśmiennictwa. Są jednak one dowodem bogatej twórczości autora. Wiktorynowi przypisuje się tytuł pierwszego egzegety łacińskiego, ze względu na szczególne tłumaczenie Pisma Świętego. Św. Hieronim wspomina jego liczne dzieła: Komentarze do Ksiąg Rodzaju, Wyjścia, Powtórzonego Prawa, Izajasza, Ezechiela, Habakuka, Kapłańskiej, Pieśni nad pieśniami, Apokalipsy. Niestety, w całości zachowało się jedynie ostatnie dzieło.

    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Wydawnictwo WAM, znane jako: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy (WAM) (1872-1918, 1935-1994), Wydawnictwo Księży Jezuitów (1918-1935), Wydawnictwo WAM (od 1994) – najstarsze polskie wydawnictwo katolickie, założone w 1872 przez ks. Stanisława Stojałowskiego SJ w Krakowie.
  • In Apocalypsin (Komentarz Apokalipsy) - powstał po 260 r., od początku dwudziestego stulecia znany jest dzięki opracowaniu Hieronima, który w niektórych miejscach zmienił i uzupełnił oryginał. Rękopiśmienny tekst źródłowy w 1916 r. odkrył w watykańskim archiwum Haussleiter (CSEL, 49). Posłużyła się nim następnie francuska Martina Dulaey pisząc w oparciu o Wiktoryna doktorat z historii Apokalipsy św. Jana. Ten ukazał się w zbiorze Sources chrétiennes. W Komentarzu Wiktoryn posługując się alegorycznym stylem obrazowo przedstawia postać Chrystusa jako Głowy Kościoła i przepowiada przyjście Królestwa Bożego na ziemi. Wiktoryn w ten sposób tłumaczy Apokalipsę świętego Jana dowodząc, iż stanowi ona klucz do rozumienia Biblii.
  • De fabrica mundi (O stworzeniu świata) - dzieło w którym Wiktoryn ukazuje świat nie jako przypadek (stworzył go przecież Bóg), ale jako konsekwencja fundamentalnego znaczenia liczb, z których najważniejsze miejsce, jego zdaniem zajmują liczby siedem, cztery i sześć. Tekst powstał między 250 a 260 rokiem, przed Komentarzem Apokalipsy.
  • Adversum omnes haereses (Przeciw wszystkim herezjom) - został rozpoznany i znajduje się według przeważającej opinii krytyków w dodatku do Tertulianowego De praescriptione haereticorum (rozdz.46-53).
  • Nauczanie[ | edytuj kod]

    Wiktoryn pisał pod wpływem Ewangelii św. Jana, co znalazło znaczne odzwierciedlenie w jego teologii, jak również w pozostałych dziełach powstałych wewnątrz chrześcijańskiej wspólnoty w Petawium. Swoje proroctwa, podkreślające sens i znaczenie bycia prawdziwym chrześcijaninem, kierował w stronę różnych warstw społecznych. Jego doktryna, która jakkolwiek wzięła swój początek ze wschodniej kultury, miała też swoje drugie korzenie w Akwilei. Akwileja jako kulturalne i chrześcijańskie centrum ówczesnej zachodniej Europy wsławiła dzieła Wiktoryna w całych Włoszech a i dalej, na kontynencie. Niestety proces ten został przerwany Dekretem Gelazjusza (Decretum Gelasianum), w którym Wiktoryna nazwano nieprzydatnym do czytania.

    Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Kalendarz juliański – kalendarz słoneczny opracowany na życzenie Juliusza Cezara przez astronoma greckiego Sosygenesa i wprowadzony w życie w roku 709 AUC (45 p.n.e.) jako kalendarz obowiązujący w państwie rzymskim. Obowiązywał w Europie przez wiele stuleci, np. w Hiszpanii, Portugalii, Polsce i Włoszech do 1582, w Rosji od 1700 do 1918 (wcześniej stosowano kalendarz bizantyjski, w którym rok zaczynał się 1 września), a w Grecji aż do 1923. Kalendarz juliański został zastąpiony przez kalendarz gregoriański w roku 1582; do dzisiaj jednak niektóre Kościoły wciąż posługują się tym kalendarzem aby podkreślić swoją odrębność.

    Eschatologia[ | edytuj kod]

    Wiktoryn był millenarystą, co odpowiadało doktrynie pierwszych dziesięcioleci chrześcijaństwa. Millenaryzm poznajemy w różnych postaciach, ale Wiktoryn zaczerpnął go za pośrednictwem Ireneusza, przytaczającego Psalmu 90: tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień który minął albo straż nocna. Cała historia według niego miała być symbolem siedmiu tysiącleci, w którym ostatnie jako symbol prawdziwego Szabatu należeć będzie do Chrystusa-Króla, władającego na ziemi oraz jego wybranych. Konsekwencją tego stanie się Sąd Ostateczny, pełen sprawiedliwości i prawdy Bożej.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Księga Kapłańska [Kpł], Trzecia Księga Mojżeszowa [3 Mojż], (hebr. ויקרא (Wajikra) - "zawołał" - od pierwszych słów księgi, gr. Λευιτικόν Leuitikon z Septuaginty, w nawiązaniu do Lewitów) – trzecia księga Pisma Św. (przed nią jest Księga Wyjścia) i Pięcioksięgu, a tym samym Starego Testamentu.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    15 listopada jest 319. (w latach przestępnych 320.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 46 dni.
    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.
    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Księga Powtórzonego Prawa [Pwt], Piąta Księga Mojżeszowa [5 Mojż] zamyka Torę, jest piątą księgą Starego Testamentu i Biblii. Nazwa księgi w języku hebrajskim to Dwarim דברים, czyli "słowa", od pierwszego jej wyrazu, w grece (Septuaginta - Δευτερονόμιον) i łacinie (Wulgata) - Deuteronomium, co oznacza "powtórzone prawo". Zawiera sporo nawiązań do poprzednich czterech ksiąg, w tym np. powtórzenie Dekalogu i innych przepisów. W księdze tej umieszczony jest również hymn Mojżesza.
    Księga Ezechiela – księga prorocka Starego Testamentu. Autor księgi, Ezechiel (יחזקאל, Jechezkel) piętnował wady rodaków oraz przepowiadał upadek Królestwa Judzkiego, podkreślając jednak przyszłe odrodzenie ojczyzny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.967 sek.