• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wiktor Korcznoj



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Montreal (fr. Montréal) – miasto w Kanadzie, nad Rzeką Świętego Wawrzyńca w prowincji Quebec. W latach 1844-1849 Montreal był stolicą Prowincji Kanady.Władysław Litmanowicz, właśc. Abram Wolf (ur. 20 lutego 1918, zm. 31 marca 1992) – polski szachista, dziennikarz, działacz i sędzia szachowy żydowskiego pochodzenia. Z wykształcenia prawnik, w latach powojennych sędzia w procesach stalinowskich, wydał wyroki śmierci na działaczy polskiego podziemia niepodległościowego.

    Wiktor Lwowicz Korcznoj (ros. Виктор Львович Корчной, niem. Viktor Kortschnoi; ur. 23 marca 1931 w Leningradzie, zm. 6 czerwca 2016 w Wohlen) – szwajcarski szachista pochodzenia rosyjskiego, arcymistrz od 1956 roku, dwukrotny wicemistrz świata (1978, 1981).

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Korcznoj był jednym z młodych ludzi, którzy trenowali szachy w radzieckim systemie kształcenia arcymistrzów. Największych przeciwników miał we własnym kraju. Musiał konkurować z takimi mistrzami królewskiej gry jak Michaił Tal, Tigran Petrosjan i Boris Spasski. W bezpośrednich pojedynkach był ich równorzędnym przeciwnikiem, jednak nie udało mu się osiągnąć tytułu, który stał się ich udziałem. W latach sześćdziesiątych czterokrotnie zdobył tytuł mistrza Związku Radzieckiego. Reprezentował ZSRR na sześciu olimpiadach, zdobywając sześć złotych medali olimpijskich w drużynie.

    Drużynowe mistrzostwa świata w szachach – rozgrywany co cztery lata turniej, którego celem jest wyłonienie najlepszej narodowej drużyny szachowej na świecie.Ostrawa (czes.: Ostrava, niem.: Ostrau) – miasto w Czechach na granicy Śląska Cieszyńskiego, Śląska Opawskiego i Moraw, u ujścia do Odry dwóch rzek: Opawy i Ostrawicy. Miasto leży przy północnym wejściu Bramy Morawskiej.

    Do podeszłego wieku brał udział w arcymistrzowskich turniejach, pozostając bez wątpienia najsilniejszym szachistą w mocno zaawansowanym wieku. Mieszkał w Szwajcarii i reprezentował ten kraj na arenie międzynarodowej.

    Pojedynki o tytuł mistrza świata[ | edytuj kod]

    Debiut Korcznoja w turniejach pretendentów, eliminacjach do meczu o mistrzostwo świata, miał miejsce w 1962 roku. W turnieju w Curacao był jednym z pięciu radzieckich arcymistrzów i zajął piąte miejsce. Ten cykl rozgrywek zakończył się triumfem Petrosjana, który następnie odebrał tytuł mistrza świata Michaiłowi Botwinnikowi. Do następnego turnieju międzystrefowego w 1964 roku Korcznojowi nie udało się awansować, jednak trzy lata później podzielił drugie miejsce za Bentem Larsenem w turnieju międzystrefowym i ponownie awansował do meczów pretendentów. W meczu ćwierćfinałowym (Amsterdam, 1968) pokonał Samuela Reshevsky'ego (+3 -0 =5), w półfinale (Moskwa, 1968) zwyciężył Michaiła Tala (+2 -1 =7). Finałowy mecz pretendentów rozegrano w Kijowie. Zakończył się on przegraną Korcznoja ze Spasskim (+1 -4 =5), który później pokonał Petrosjana i sięgnął po tytuł mistrza świata. W 1971 roku Korcznoj odpadł w półfinałowym meczu pretendentów, przegrywając z Petrosjanem (+0 -1 =9). W tym cyklu rozgrywek mistrzem świata został Bobby Fischer.

    Ryga (łot. Rīga, niem. Riga, lit. Ryga, est. Riia, liw. Rīgõ, fin. Riika, jidysz ריגע, Rige, ros. Рига, Riga, ukr. Рига, Ryha) – stolica Łotwy, miasto położone nad rzeką Dźwiną w pobliżu jej ujścia do Bałtyku w Zatoce Ryskiej. Jest głównym ośrodkiem gospodarczo-przemysłowym, komunikacyjnym (port morski, lotniczy i węzeł kolejowy Ryga Centralna), kulturalnym i naukowym kraju. Posiada liczne zabytki, w tym jeszcze z czasów średniowiecza. Jest wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Stanowi jedno z największych w Europie skupisk architektury secesyjnej.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

    W 1974 roku Korcznoj ponownie awansował do finałowego meczu pretendentów, gdzie spotkał się ze swoim przyjacielem i wschodzącą gwiazdą radzieckich szachów, młodszym o całe dwadzieścia lat Anatolijem Karpowem. Korcznoj przegrał ten mecz, rozegrany w Moskwie (+2 -3 =19), a jego przeciwnik został kolejnym mistrzem świata, gdy Fischer nie podjął próby obrony tytułu. Korcznoj był już wtedy uznawany za szachistę należącego do starszego pokolenia. Radziecka federacja szachowa prowadziła politykę promowania młodych mistrzów. Korcznoj czuł się dyskryminowany, ponieważ miał coraz mniej okazji do wyjazdów na zagraniczne turnieje. W rezultacie w 1976 roku, po turnieju w Amsterdamie Korcznoj poprosił o azyl. Przez jakiś czas pozostawał w Holandii, po czym przeniósł się do Szwajcarii, gdzie wkrótce otrzymał obywatelstwo. Radzieckie władze wywierały naciski na Międzynarodową Federację Szachową (FIDE), aby ta zdyskwalifikowała Korcznoja, jednak FIDE nie uległa presji.

    Olimpiada szachowa 2000 – zawody rozegrane w Stambule w dniach 28 października – 12 listopada 2000 r. Odbyły sie zarówno w konkurencji kobiet, jak i mężczyzn.Turnieje międzystrefowe FIDE stanowiły drugi etap (pomiędzy turniejami strefowymi a turniejem lub meczami pretendentów) eliminacji, których celem było wyłonienie przeciwnika dla mistrza i mistrzyni świata w szachach.

    Ucieczka Korcznoja zaowocowała serią jego znakomitych występów w turniejach międzynarodowych i eliminacjach mistrzostw świata. W meczach pretendentów w 1977 roku spotkał wyłącznie arcymistrzów radzieckich i kolejno wyeliminował Tigrana Petrosjana, Lwa Poługajewskiego i Borisa Spasskiego. Przed meczem finałowym ze Spasskim Korcznojowi przydarzył się poważny wypadek samochodowy.

    Mistrzostwa świata seniorów w szachach – rozgrywane od 1991 r. zawody, mające na celu wyłonienie mistrzyni świata szachistek powyżej 50. roku życia oraz mistrza świata szachistów powyżej 60. roku życia. Wśród dotychczasowych zwycięzców znajdują się klasyczni mistrzowie świata: Nona Gaprindaszwili i Wasilij Smysłow, jak również pretendenci do tego tytułu: Walentyna Kozłowska, Jelena Fatalibekowa, Marta Lityńska, Tatiana Zatułowska oraz Jefim Geller, Wiktor Korcznoj i Mark Tajmanow. Spośród reprezentantów Polski największe sukcesy w tych rozgrywkach odniosła Hanna Ereńska-Barlo, która w roku 2007 zdobyła tytuł mistrzyni świata, w latach 1998 i 2005 - medale srebrne, a w 1997 i 2003 - brązowe. W roku 2000 mistrzostwa zostały zorganizowane w Polsce, w miejscowości Rowy.Wohlen – gmina miejska w Szwajcarii, w kantonie Argowia, w okręgu Bremgarten. 31 grudnia 2014 liczyło 15387 mieszkańców.

    W 1978 roku czterdziestosiedmioletni Korcznoj po raz pierwszy przystąpił do meczu o mistrzostwo świata z Anatolijem Karpowem. Był to rewanż za poprzedni finał pretendentów, jednak sytuacja od tego czasu uległa zmianie. Po swojej ucieczce z ZSRR Korcznoj został przez władze radzieckie uznany za zdrajcę. Podjęto dyskredytującą kampanię propagandową przeciwko niemu, wywierano na niego różnego rodzaju naciski, użyto gróźb i szantażu. Korcznojowi nie pozwolono oficjalnie reprezentować Szwajcarii, gdzie się osiedlił. Mecz odbył się w Baguio na Filipinach i obfitował w przedziwne działania psychologiczne. Jako antidotum na próby wywarcia psychologicznej presji podczas partii, podjęte przez asystenta Karpowa, Zuchara (jak sam napisał w swojej książce „Antyszachy” W. Korcznoj Lublin 1990 s. 38, 67), Korcznoj zaprosił do swojego zespołu dwóch filipińskich joginów (członków Ananda Marga). Wcześniej jednak Karpow uzyskał przewagę w meczu. W 8 partii Karpow nie podał ręki Korcznojowi z uwagi „na oczernianie Karpowa i członków jego delegacji”. Mecz obfitował w wiele obustronnych kontrowersji i incydentów. Wojnę nerwów podsyciły zwycięskie partie Korcznoja w jego końcowej fazie. Sam Korcznoj napisał „Ale dziwna sprawa! Karpow choć miał na swoim koncie wiele zwycięskich pozycji, choć bardzo się starał, był bezradny. Przez cały miesiąc pod nieobecność Zuchara nie potrafił wygrać ani jednej partii”. W rezultacie Karpow minimalnie zwyciężył (wygrywając sześć i przegrywając pięć partii) i obronił oficjalnie tytuł. Korcznoj przerwał partię (stojąc już w bardzo złej pozycji) nie przystępując do dogrywki i nie podpisując protokołu. FIDE ogłosiło zwycięstwo Karpowa w tym meczu a następnie w całym. W 1979 Raymond Keene - sekundant Korcznoja w tym meczu zaświadczył, że Florencio Campomanes „bez zarzutu przeprowadził te zawody w Baguio”.

    Weselin Topałow, bułg. Веселин Топалов (ur. 15 marca 1975 w Ruse) – bułgarski arcymistrz, mistrz świata w szachach w latach 2005–2006.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.

    Trzy lata później Korcznoj znów wygrał mecze pretendentów, pokonując w finale Roberta Hübnera. Do meczu z Karpowem doszło we włoskim Merano. Również w tym meczu było sporo kontrowersji i incydentów. Przed meczem aresztowano pozostającego w ZSRR syna Korcznoja za odmowę podjęcia służby wojskowej. Karpow gładko rozprawił się z przeciwnikiem, wygrywając sześć i przegrywając tylko dwie partie.

    Memoriał José Raúla Capablanki – międzynarodowy turniej szachowy poświęcony pamięci trzeciego mistrza świata, kubańskiego arcymistrza José Raúla Capablanki.Boris Spasski, ros. Борис Васильевич Спасский, fr. Boris Spassky (ur. 30 stycznia 1937 w Leningradzie) – rosyjski szachista, reprezentant Francji w latach 1982–2013, dziesiąty mistrz świata w szachach.

    W następnym cyklu rozgrywek Korcznoj awansował do półfinałowego meczu pretendentów, gdzie miał spotkać się z Garrim Kasparowem. Mecz miał odbyć się w Pasadenie w USA, gdzie wówczas rezydował były mistrz świata, Bobby Fischer. Radzieckie władze szachowe, z którymi młody Kasparow był w konflikcie, nie pozwoliły mu rozegrać meczu w Pasadenie. Było to jednoznaczne z walkowerem, jednak Korcznoj zdobył się na wielkoduszny gest wobec Kasparowa i zgodził się rozegrać ten mecz w Londynie. Po pierwszej wygranej partii Korcznoj nie wygrał już żadnej następnej, przegrywając aż cztery. Kasparow awansował do meczu o mistrzostwo świata z Karpowem i rozpoczął się maraton meczów Karpow - Kasparow, który zdominował życie szachowe i przyciągał uwagę komentatorów i kibiców przez następne kilka lat. W latach osiemdziesiątych Korcznoj kontynuował grę na wysokim poziomie, jednak już nigdy nie udało mu się awansować do meczu o mistrzostwo świata.

    Turniej szachowy Tata Steel Chess jest jednym z najsłynniejszych turniejów, który rozgrywany jest corocznie w holenderskim mieście Wijk aan Zee z udziałem najsilniejszych szachistów świata, zazwyczaj w drugiej połowie stycznia bądź na przełomie stycznia i lutego.Meran (wł. Merano) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Bozen/Bolzano. Kiedyś było to jedno z najsłynniejszych uzdrowisk w Alpach.

    Po latach relacje z Karpowem się poprawiły i zdarzało się nawet, że Karpow z Korcznojem grali w jednej drużynie Południowy Ural.

    Sukcesy indywidualne[ | edytuj kod]

    Wiktor Korcznoj, Amsterdam 1972
    Wiktor Korcznoj, Lucerna 1993
    Wiktor Korcznoj, Meksyk 2006
    Wiktor Korcznoj, Londyn 2010

    Lista turniejowych zwycięstw Wiktora Korcznoja jest jedną z najobszerniejszych na świecie, przez ponad pół wieku wystąpił on w niezliczonej liczbie turniejów, w wielu z nich zwyciężając bądź dzieląc I miejsca, m.in.:

    Michaił Czigorin, ros. Михаил Иванович Чигорин (ur. 12 listopada 1850 w Gatczyni, zm. 25 stycznia 1908 w Lublinie) – rosyjski szachista, uczestnik meczów o mistrzostwo świata z Wilhelmem Steinitzem.Lone Pine International – otwarty turniej szachowy, rozgrywany w latach 1971 - 1981 w Lone Pine w Kalifornii; w okresie tym jeden z najsilniej obsadzonych openów w Stanach Zjednoczonych.
  • 1954 – Bukareszt,
  • 1956 – Hastings (wspólnie z Fridrikiem Olafssonem),
  • 1959 – Kraków,
  • 1960 – Leningrad (mistrzostwa Związku Radzieckiego), Cordoba, Buenos Aires (wspólnie z Samuelem Reshevskym), Moskwie (wspólnie z Wasilijem Smysłowem),
  • 1961 – Budapeszt (memoriał Gézy Maróczy'ego,
  • 1962 – Erywań (mistrzostwa Związku Radzieckiego),
  • 1963 – Hawana (memoriał Jose Raula Capablanki),
  • 1964 – Kijów (mistrzostwa Związku Radzieckiego),
  • 1965 – Gyula (memoriał Lajosa Asztalosa), Erywań,
  • 1966 – Bukareszt, Soczi (memoriał Michaiła Czigorina),
  • 1967 – Leningrad, Budva,
  • 1968 – Wijk aan Zee (turniej Hoogovens), Palma de Mallorca,
  • 1969 – Sarajewo (turniej Bosna), Luhacovice, Hawana (memoriał Jose Raula Capablanki, wspólnie z Aleksiejem Suetinem)
  • 1970 – Ryga (mistrzostwa Związku Radzieckiego),
  • 1971 – Wijk aan Zee (turniej Hoogovens),
  • 1972 – Hastings (wspólnie z Anatolijem Karpowem), Palma de Mallorca (wspólnie z Oscarem Panno i Janem Smejkalem),
  • 1973 – Leningrad (turniej międzystrefowy, wspólnie z Anatolijem Karpowem),
  • 1976 – Amsterdam (turniej IBM, wspólnie z Anthony Milesem),
  • 1977 – Leeuwarden (mistrzostwa Holandii),
  • 1978 – Beer Szewa,
  • 1979 – Johannesburg, Biel, Buenos Aires (wspólnie z Ljubomirem Ljubojeviciem), São Paulo (wspólnie z Ljubomirem Ljubojeviciem),
  • 1980 – Londyn (wspólnie z Anthony Milesem i Ulfem Anderssonem),
  • 1981 – Lone Pine, Bad Kissingen, Rzym,
  • 1982 – Rzym (wspólnie z Jozsefem Pinterem),
  • 1984 – Sarajewo (turniej Bosna, wspólnie z Janem Timmanem), Wijk aan Zee (turniej Hoogovens, wspólnie z Aleksandrem Bielawskim), Beer Szewa (wspólnie z Siergiejem Kudrinem), Titograd (wspólnie z Dragoljubem Velimiroviciem),
  • 1985 – Tilburg (wspólnie z Anthony Milesem i Robertem Hübnerem), Bruksela,
  • 1986 – Lugano (wspólnie z Nigelem Shortem i Lwem Gutmanem),
  • 1987 – Zagrzeb (turniej międzystrefowy), Wijk aan Zee (turniej Hoogovens, wspólnie z Nigelem Shortem), Beer Szewa (wspólnie z Jonathanem Speelmanem),
  • 1988 – Royan, Amsterdam (turniej OHRA),
  • 1989 – Lugano (wspólnie z Margeirem Peturssonem),
  • 1990 – Rotterdam (memoriał Maxa Euwego),Val Maubuee, Norymberga (szachy szybkie),
  • 1991 – Las Palmas (wspólnie z Zenonem Franco Ocamposem i Weselinem Topałowem),
  • 1993 – Antwerpia (wspólnie z Jeroenem Piketem),
  • 1994 – Ostrawa,
  • 1995 – Hamburg, San Francisco, Madryt,
  • 1996 – Malmö (turniej Sigeman & Co), Kopenhaga (turniej Politiken Cup),
  • 1997 – Enghien-les-Bains (wspólnie z Etienne Bacrotem), Sankt Petersburg (wspólnie z Aleksandrem Chalifmanem i Walerijem Sałowem),
  • 1998 – Sarajewo (turniej Bosna), Bad Homburg,
  • 2001 – Biel,
  • 2002 – Willemstad (wspólnie z Joną Kosaszwili),
  • 2004 – Montreal, Paks (memoriał György Marxa), Beer Szewa (szachy szybkie),
  • 2006 – Arvier (mistrzostwa świata seniorów), Banyoles (wspólnie z m.in. Siergiejem Tiwiakowem i Tigerem Hillarpem Perssonem),
  • 2007 – Banja Luka (wspólnie ze Zlatko Ilinciciem).
  • Inne osiągnięcia[ | edytuj kod]

    W latach 70. i 80. Korcznoj był stale obecny w pierwszej dziesiątce list rankingowych FIDE, wielokrotnie na II i III m. (za Anatolijem Karpowem i Garrim Kasparowem). Najwyższą punktację w karierze osiągnął 1 stycznia 1979 r., z wynikiem 2695 ustępował tylko Anatolijowi Karpowowi (2705). W 1978 r. uhonorowany został prestiżową nagrodą Oscarem szachowym.

    Walerij Sałow, ros. Валерий Борисович Салов (ur. 26 maja 1964 we Wrocławiu) – rosyjski arcymistrz, czołowy szachista świata w pierwszej połowie lat 90. XX wieku.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Pięciokrotnie zdobył złote medale indywidualnych mistrzostw Szwajcarii, w latach: 1982, 1984, 1985, 2009, 2011.

    Wielokrotny reprezentant ZSRR i Szwajcarii w rozgrywkach drużynowych, m.in.:

  • siedemnastokrotnie na olimpiadach szachowych (w latach 1960, 1966, 1968, 1970, 1972, 1974, 1978, 1982, 1988, 1990, 1992, 1994, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008); trzynastokrotny medalista: wspólnie z drużyną – sześciokrotnie złoty (1960, 1966, 1968, 1970, 1972, 1974) oraz indywidualnie – czterokrotnie złoty (1966 – na V szachownicy, 1968 – na III szachownicy, 1972 – na II szachownicy, 1978 – na I szachownicy) i trzykrotnie brązowy (1960 – na IV szachownicy, 1970 – na III szachownicy, 1974 – na II szachownicy),
  • czterokrotnie na drużynowych mistrzostwach świata (w latach 1985, 1989, 1993, 1997); trzykrotny medalista: indywidualnie – dwukrotnie złoty (1985 – na I szachownicy, 1989 – na I szachownicy) i srebrny (1993 – na I szachownicy),
  • trzynastokrotnie na drużynowych mistrzostwach Europy (w latach 1957, 1961, 1965, 1970, 1973, 1989, 1992, 1997, 1999, 2003, 2005, 2009, 2011); dziesięciokrotny medalista: wspólnie z drużyną – pięciokrotnie złoty (1957, 1961, 1965, 1970, 1973) oraz indywidualnie – trzykrotnie złoty (1957 – na VIII szachownicy, 1961 – na VI szachownicy, 1965 – na III szachownicy) i dwukrotnie srebrny (1970 – na II szachownicy, 1973 – na III szachownicy).
  • Szachy od A do Z – polska dwutomowa encyklopedia o szachach, autorstwa Władysława Litmanowicza oraz Jerzego Giżyckiego. Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Mistrzostwa Holandii w szachach – rozgrywany corocznie turniej, mający na celu wyłonienie najlepszych szachistów w Holandii. Pierwsze mistrzostwa mężczyzn rozegrano w roku 1909, natomiast kobiet – w 1935. W dotychczasowej historii (do 2009 r.) najwięcej tytułów zdobyli Max Euwe (12) i Jan Timman (9) oraz Peng Zhaoqin (13) i Fenny Heemskerk (10).
    Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.
    Kopenhaga (duń. København [kʰøb̥m̩ˈhɑʊ̯ˀn], łac. Hafnia) – stolica i największe miasto Królestwa Danii. W 2014 r. odbył się tu 59 Festiwal Muzyki Europejskiej Eurowizja.
    Córdoba - miasto w środkowej Argentynie, położone u podnóża gór Sierra de Córdoba, nad rzeka Suquía (Río Primero), uchodzącą do jeziora Mar Chiquita. Współrzędne geograficzne: 31°24′S 64°11′W/-31,400000 -64,183333. Ośrodek administracyjny prowincji Córdoba. Drugie co do wielkości miasto Argentyny po stolicy kraju Buenos Aires. Ludność: 1368,1 tys. mieszkańców (2001).
    Paks – miasto w środkowych Węgrzech, w komitacie Tolna, port nad Dunajem. Liczy ponad 19,6 tys. mieszkańców (I 2011).
    Olimpiada szachowa 1994 (zarówno w konkurencji kobiet, jak i mężczyzn) rozegrana została w Moskwie w dniach 1 - 16 grudnia 1994 r.
    Johannesburg (wymowa angielska: [d͡ʒəʊˈhænɪsbɜ:ɡ], wymowa afrikaans: [jʊəˈɦanəsbœrχ]; zwane także Joburg i eGoli – miejsce złota) – miasto w północno-wschodniej części Południowej Afryki, od 1994 stolica prowincji Gauteng w zagłębiu Witwatersrand.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.076 sek.