• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wikariusz generalny Rzymu



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Domenico Maria Jacobini (ur.3 września 1839, zm. 1 lutego 1900),włoski duchowny rzymskokatolicki, tytularny arcybiskup Tyru (1881-1896). Pełnił kolejno funkcje: pro-bibliotekarza Biblioteki Watykańskiej (1880-1882), sekretarza Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary (1882-1891), nuncjusza apostolskiego w Portugalii (1891-1896).Kreowany kardynałem na konsystorzu w 1896. Kardynał kamerling Świętego Kolegium Kardynalskiego (1897-1898), Wikariusz generalny Rzymu (1899-1900).Karmelici bosi (pełna nazwa po łac. Ordo Fratrum Carmelitarum Discalceatorum Beatae Mariae Virginis de Monte Carmelo) – katolicki zakon, odłam zakonu karmelitów o surowszej regule, powstały wskutek reformy rozpoczętej w 1580 przez św. Teresę z Ávila i św. Jana od Krzyża. Istnieje również Świecki Zakon Karmelitów Bosych.

    Wikariusz generalny Rzymu – oficjalnie Wikariusz Generalny Jego Świątobliwości dla diecezji Rzymu. Duchowny, powoływany przez papieża, którego obowiązkiem jest realizacja bieżących zadań biskupa diecezji rzymskiej. Urząd pełni zwyczajowo kardynał, któremu przysługuje tytuł: „Kardynał wikariusz”. W wypadku gdy urząd pełni osoba spoza Kolegium Kardynalskiego, duchowny tytułowany jest „Prowikariuszem”. Wikariusz kieruje Wikariatem Generalnym dla diecezji Rzymskiej. W pracy pomagają mu: wiceregent oraz biskupi pomocniczy Rzymu. Wikariusz generalny Rzymu od 1966 jest z urzędu administratorem apostolskim suburbikarnej diecezji Ostii – której administracja jest scalona z wikariatem rzymskim. Natomiast od 7 listopada 1970, wikariusz Rzymu jest połączony z funkcją archiprezbitera bazyliki św. Jana na Lateranie.

    Archidiecezja Spoleto-Norcia - archidiecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a ściślej w Umbrii. Podlega bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Diecezja Spoleto powstała już w I wieku. W 1821 została podniesiona do rangi archidiecezji, zaś w 1986 włączono do niej diecezję Norcia, wskutek czego archidiecezja uzyskała swą dzisiejszą formę.Camillo Ruini (ur. 19 lutego 1931 w Sassuolo) – włoski duchowny katolicki, emerytowany wikariusz generalny Rzymu, kardynał.

    Pierwsze wzmianki o osobie zarządzającej w imieniu papieża diecezją rzymską pochodzą z 1106/1107. Aż do 1260 wikariusze byli powoływani spośród kardynałów, z tym, że zawsze były to nominacje doraźne, związane z nieobecnością papieża w Rzymie. Pierwszym wikariuszem wybranym spośród biskupów był dominikanin Thomas Fusconi de Berta. Zwyczaj ten kontynuowano do konsystorza 29 listopada 1558, kiedy to Paweł IV zarządził, że kolejni wikariusze powoływani będą spośród kardynałów ze święceniami biskupimi. W tym czasie wikariusze diecezji rzymskiej powoływani byli już rutynowo, jako pomocnicy papieża w sprawowaniu posługi duszpasterskiej na terenie jego diecezji, a nie jedynie tymczasowi zastępcy, na czas jego nieobecności.

    Archidiecezja Lukki – archidiecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a dokładniej w Toskanii. Podlega bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Powstała w I wieku, w roku 1726 została podniesiona do rangi archidiecezji.Diecezja Tivoli - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a ściślej w Lacjum. Należy do metropolii rzymskiej. Została erygowana już w II wieku, zaś obecne granice uzyskała w roku 2002.

    W momencie śmierci papieża tradycyjnie to kardynał wikariusz ogłasza tę wiadomość – chociaż o śmierci Jana Pawła II zawiadomił Substytut ds. Ogólnych Sekretariatu Stanu abp. Leonardo Sandri. Gdy dochodzi do sede vacante, kardynał wikariusz zachowuje swój urząd.

    Od 26 maja 2017 funkcję wikariusza generalnego Rzymu pełni kard. Angelo De Donatis, natomiast emerytowanymi wikariuszami generalnymi są kardynałowie Camillo Ruini i Agostino Vallini.

    Biskup Frascati − biskup diecezji Frascati, jednej z siedmiu diecezji suburbikarnych. Od VIII wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami. W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.

    Wikariusze przed 1558[ | edytuj kod]

  • Giovanni Marsicano (1106/1107)
  • kardynał biskup Tusculum
  • Pietro Senex (1115, 1117–1120)
  • biskup Porto
  • Corrado Demetri (1130–1137, 1145, 1147–1149, 1150–1152)
  • późniejszy papież Anastazy IV
  • Gregorio Centu (1160)
  • kardynał biskup Sabiny
  • Juliusz (1161–1164)
  • kardynał biskup Palestriny
  • Giovanni da Sutri (1164–1165, 1177)
  • kardynał prezbiter bazyliki św. Jana i Pawła na Celiusie
  • Walter (1167–1168)
  • kardynał biskup Albano
  • Gerardo (1184–1188)
  • kardynał diakon S. Adriano
  • Ottaviano di Paoli (1198)
  • kardynał biskup Ostia e Velletri
  • Pietro Gallocia (1206)
  • kardynał biskup Porto e S. Rufina
  • Pietro Sasso (1217)
  • kardynał prezbiter bazyliki św. Pudencjany
  • Romano Bonaventura (1236)
  • kardynał biskup Porto e S. Rufina
  • Giacomo Pecoraria (1238)
  • kardynał biskup Palestriny
  • Stefano Conti (1245–1251)
  • kardynał prezbiter bazyliki Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu
  • Riccardo Annibaldi (1252)
  • kardynał diakon S. Angelo
  • Tommaso Fusconi di Berta (1260)
  • biskup Sieny
  • Giovanni Colonna (1262)
  • biskup Nikozji
  • Tommaso da Lentini (1264)
  • biskup Betlejem
  • Aldobrandino Cavalcanti (1272)
  • biskup Orvieto
  • Latino Malabranca Orsini (1279)
  • kardynał biskup Ostia e Velletri
  • Bartolomeo di Grosseto (1288)
  • biskup Grosseto
  • Giovanni di Iesi (1290, 1295)
  • biskup Iesi
  • Salvo di Recanati (1291)
  • biskup Recanati
  • Lamberto di Veglia (1296)
  • biskup Veglia
  • Alemanno di Tiro e Oristano (1299)
  • biskup Oristano
  • Ranuccio di Cagliari (1301)
  • biskup Cagliari
  • Niccolo Alberti (1302)
  • biskup Spoleto
  • Giovanni di Osimo (1303)
  • biskup Osimo
  • Giacomo di Sutri (1303)
  • biskup Sutrium
  • Guittone Farnese (1307)
  • biskup Orvieto
  • Isnardo Tacconi (1309)
  • biskup Tebe
  • Ruggero da Casole (1313)
  • biskup Sieny
  • Giovanni di Nepi (1317)
  • biskup Nepi e Sutri
  • Andrea di Terracina (1322, 1325)
  • biskup Terraciny
  • Angelo Tignosi (1324, 1325)
  • biskup Viterbo
  • Giovanni Pagnotta (1334, 1335)
  • biskup Anagni
  • Nicola Zucci (1341)
  • biskup Asyżu
  • Raimondo di Rieti (1343)
  • biskup Rieti
  • Ponzio di Orvieto (1348, 1349)
  • biskup Orvieto
  • Giovanni di Orvieto (1361)
  • biskup Orvieto
  • Pietro Boerio (1365)
  • biskup Orvieto
  • Giacomo di Muti (1369)
  • biskup Arezzo
  • Luca Gentili Ridolfucci (1375)
  • biskup Nocery
  • Stefano Palosi (1380)
  • biskup Todi
  • Gabriele Gabrieli (1383)
  • biskup Gubbio
  • Lorenzo Corvini (1389)
  • biskup Gubbio
  • Giovanni di San Paolo fuori le Mura (1392)
  • opat bazyliki św. Pawła za Murami
  • Francesco Scaccani (1394, 1399)
  • biskup Noli
  • Paolo di Francesco di Roma (1405, 1407)
  • arcybiskup Monreale
  • Francesco di San Martino (1411)
  • opat S. Martino w Viterbo
  • Giacomo Isolani (1414–1418)
  • kardynał diakon bazyliki św. Eustachego
  • Sante di Tivoli (1420, 1421, 1424)
  • biskup Tivoli
  • Nicola Lazzaro di Guinigi (1427)
  • biskup Lukki
  • Daniele Gari Scotti (1431)
  • biskup Parenzo
  • Gasparre di Diano (1431)
  • arcybiskup Conzy
  • Stefano di Volterra (1434)
  • biskup Volterry
  • Genesio di Cagli (1435)
  • biskup Cagli
  • Andrea di Osimo (1437)
  • biskup Osimo
  • Giosuè Mormile (1441)
  • biskup Tropei
  • Onofrio Francesco (1444)
  • biskup Melfi
  • Roberto Cavalcanti (1447, 1448)
  • biskup Volterry
  • Berardo Eroli (1449)
  • biskup Spoleto
  • Francesco de Lignamine (1458, 1459)
  • biskup Ferrary
  • Giovanni Neroni (1461, 1462)
  • biskup Volterry
  • Dominico Dominici (1464)
  • biskup Torcello
  • Nicola Trevisano (1479, 1487)
  • biskup Cenedy
  • Leonardo di Albenga (1485)
  • biskup Albengi
  • Giacomo Botta (1486, 1489)
  • biskup Tortony
  • Jaime Serra i Cau (1492, 1494)
  • biskup Oristano
  • Pietro Gamboa (1501)
  • biskup Carinola
  • Pietro Accolti (1505)
  • biskup Ankony
  • Domenico Giacobazzi (1511)
  • biskup Lucery
  • Andrea Giacobazzi (1520)
  • kanonik watykański
  • Paolo Capizucchi (1521)
  • kanonik watykański
  • Bartolomeo Guidiccioni (1539)
  • kleryk z Lukki
  • Pomponio Cecci (1540)
  • biskup Nepi e Sutri
  • Filippo Archinto (1542)
  • biskup Borgo S. Sepolcro
  • Ludovico Beccadelli (1554)
  • biskup Ravello
  • Pietro di Lucera (1555)
  • biskup Lucery
  • Virgilio Rosario (1555)
  • biskup Ischia
  • Anastazy IV (łac. Anastasius IV, właśc. Corrado Demetri della Suburra ur. w Rzymie, zm. 3 grudnia 1154 tamże) – papież, którego pontyfikat przypadał na okres od 12 lipca 1153 do 3 grudnia 1154.Diecezja Civita Castellana - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a dokładniej w Lacjum. Należy do metropolii rzymskiej. Powstała w 990 roku. W roku 1473 została do niej włączona diecezja Orte, następnie w 1805 diecezja Gallese, a w 1986 diecezja Nepi e Sutri. Za każdym razem przy okazji tych fuzji zmieniano nazwę diecezji, lecz w 1991 papież Jan Paweł II przywrócił jej pierwotną nazwę, która obowiązuje do dziś.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Diecezja Fano-Fossombrone-Cagli-Pergola (łac. Dioecesis Fanensis-Forosemproniensis-Calliensis-Pergulanus) – diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w środkowych Włoszech, w metropolii Pesaro, w regionie kościelnym Marche.
    Diecezja Asyż-Nocera Umbra-Gualdo Tadino (łac. Dioecesis Assisiensis-Nucerinus-Tadinensis) – diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, w metropolii Perugii, w regionie kościelnym Umbria.
    Diecezja betlejemska (łac. Dioecesis Bethleemitanus, fr. Diocèse de Bethléem) – historyczna rzymskokatolicka diecezja ze stolicą w Betlejem w Królestwie Jerozolimskim. Biskupi betlejemscy byli sufraganami łacińskich patriarchów Jerozolimy.
    Diecezja Ostii - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a dokładniej w Lacjum. Została erygowana w IV wieku. Należy do metropolii rzymskiej. Jest jedną z diecezji suburbikarnych. Pomimo tego nie posiada podobnie jak inne tego typu diecezjie biskupa ordynariusza i biskupa tytularnego. W 1966 roku, w wyniku reformy diecezji suburbikarnych dokonanej przez papieża Jana XXIII straciła całe swoje terytorium, które przeszło pod jurysdykcją wikariatu diecezji rzymskiej. wikariusz rzymski jest urzędu administratorem apostolskim tej diecezji.. Od tego czasu, choć formalnie nadal jest wymieniana jako jedna z diecezji suburbikarnych, faktycznie stanowi tylko stolicę tytularną, zajmowaną przez dziekana Kolegium Kardynalskiego obok jego pierwotnie nadanej diecezji suburbikarnej. Obecnie kardynałem-biskupem Ostii i tym samym dziekan Kolegium Kardynalskiego jest Angelo Sodano.
    Carinola (łac. Dioecesis Carinolensis) – stolica historycznej diecezji w Italii erygowanej ok. roku 450, a włączonej w roku 1818 w skład diecezji Sessa Aurunca.
    Duszpasterstwo – to zorganizowana działalność społeczna kościołów polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii w różnych grupach, nad którymi opiekę ze strony kościołów sprawuje duszpasterz. Zazwyczaj dokonuje się ono w ramach parafii (duszpasterstwo parafialne) oraz w ramach duszpasterstw specjalnych, np.: Duszpasterstwo Akademickie, Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców itp.
    Diecezja Ischia - łac. Dioecesis Isclanus - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, w metropolii Neapolu, w regionie kościelnym Kampania.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.046 sek.