• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  •                  Informacje o badaniu         Biorę udział       Nie obchodzi mnie to 

    Wiewiórka

    Przeczytaj także...
    Wiewiórka amazońska (Sciurus spadiceus) – gatunek gryzoni z rodziny wiewiórkowatych zamieszkujący nizinne lasy Amazonii i podnóża Andów: w Boliwii, Brazylii, Kolumbii, Ekwadorze i w Peru. Jest roślinożercą i żywi się głównie dużymi orzechami o twardej skorupie. Gatunek ma rozległy zakres występowania, prawdopodobnie dużą populację. Z tych powodów Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody zaliczyła S. spadiceus do gatunków najmniejszej troski i umieściła go w kategorii LC (Least Concern).Urosciurus – podrodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych zamieszkujący nizinne lasy Amazonii i podnóża Andów: w Boliwii, Brazylii, Kolumbii, Ekwadorze i w Peru. Wiewiórki są roślinożercami.
    Gryzonie (Rodentia) – najliczniejszy rząd ssaków, obejmujący ok. 1850 gatunków. Cechą charakterystyczną wszystkich gryzoni jest obecność stale rosnących siekaczy – dwóch (jedna para) w górnej i dwóch w dolnej szczęce oraz brak kłów. Większość gryzoni to zwierzęta roślinożerne, niektóre jednak nie stronią od pokarmu zwierzęcego. Zwierzęta te cechuje znaczna rozrodczość. Występują na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Wcześniej zaliczane do nich były zajęczaki, obecnie wydzielone – głównie z powodu różnic w uzębieniu – jako odrębna, choć blisko spokrewniona grupa.

    Wiewiórka (Sciurus) – rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych. Rodzaj Sciurus obejmuje wiewiórki zgrupowane w 6 podrodzajach:

    Podrodzaj Sciurus:

  • wiewiórka meksykańska (Sciurus alleni)
  • wiewiórka arizońska (Sciurus arizonensis)
  • wiewiórka rudobrzucha (Sciurus aureogaster)
  • wiewiórka szara (Sciurus carolinensis)
  • wiewiórka stokowa (Sciurus colliaei)
  • wiewiórka samotna (Sciurus deppei)
  • wiewiórka japońska (Sciurus lis)
  • wiewiórka górska (Sciurus nayaritensis)
  • wiewiórka czarna (Sciurus niger)
  • wiewiórka smugowana (Sciurus oculatus)
  • wiewiórka zmienna (Sciurus variegatoides)
  • wiewiórka pospolita (Sciurus vulgaris) - występująca w Polsce
  • wiewiórka jukatańska (Sciurus yucatanensis)
  • Podrodzaj Otosciurus:

    Wiewiórka rudoogonowa (Sciurus granatensis) – politypowy gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Ze względu na wygląd i miejsce występowania wyodrębniono 32 podgatunki wiewiórek rudoogonowych.Wiewiórka rudobrzucha (Sciurus aureogaster) — gatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Występuje w lasach na terenie południowo-zachodniej części Meksyku.
  • wiewiórka frędzloucha (Sciurus aberti)
  • Podrodzaj Guerlinguetus:

  • wiewiórka brazylijska (Sciurus aestuans)
  • wiewiórka żółtogardła (Sciurus gilvigularis)
  • wiewiórka rudoogonowa (Sciurus granatensis
  • wiewiórka boliwijska (Sciurus ignitus) – z podgatunkiem wiewiórka argentyńska (Sciurus i. argentisus)
  • wiewiórka andyjska (Sciurus pucheranii)
  • wiewiórka nikaraguańska (Sciurus richmondi)
  • wiewiórka peruwiańska (Sciurus sanborni)
  • wiewiórka rudawa (Sciurus stramineus)
  • Podrodzaj Tenes:

    Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.Wiewiórka ognistobrzucha (Sciurus igniventris) – gatunek gryzoni z rodziny wiewiórkowatych zamieszkujący nizinne lasy Amazonii: w Brazylii, Kolumbii, Ekwadorze, Peru i Wenezueli. Specjalizuje się w dużych orzechach z bardzo grubym i twardym endokarpem.
  • wiewiórka kaukaska (Sciurus anomalus)
  • Podrodzaj Hadrosciurus:

  • wiewiórka ognista (Sciurus flammifer)
  • wiewiórka junińska (Sciurus pyrrhinus)
  • Podrodzaj Urosciurus:

  • wiewiórka ognistobrzucha (Sciurus igniventris)
  • wiewiórka amazońska (Sciurus spadiceus)
  • Podrodzaj Hesperosciurus:

  • wiewiórka popielata (Sciurus griseus)
  • Przypisy

    1. Sciurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
    3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sciurus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 27 listopada 2015]
    Muzeum i Instytut Zoologii PAN – geneza muzeum sięga Gabinetu Zoologicznego powstałego w 1819 przy ówczesnym Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i rozwijającego się do 1862 pod kierownictwem Feliksa Pawła Jarockiego. Następcą Jarockiego był Władysław Taczanowski, który po objęciu funkcji kierownika zmienił Gabinet w miejsce eksponowania zbiorów o charakterze edukacyjno-naukowym. W 1864 Taczanowski nawiązał kontakt z Konstantym i Aleksandrem Branickimi, którzy współpracowali z Gabinetem finansując powiększające kolekcję ekspedycje do Ameryki Południowej i Afryki. Taczanowski kierował Gabinetem do 1890, a po nim Nikołaj Nasonow (do 1906) i Jakow Szczełkanowcew (do 1915). Władysław Taczanowski współpracował z Branickimi przy powołaniu prywatnego Muzeum Zoologicznego, które zostało otwarte dla publiczności przez Ksawerego Branickiego w 1887 Jego kierownikiem został Jan Sztolcman.Wiewiórka szara (Sciurus carolinensis) – gatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Występuje we wschodniej i środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz na południowo-wschodnim obszarze Kanady. Introdukowana we Włoszech, Irlandii i Wielkiej Brytanii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama