• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wiesław Kotański



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Kojiki (jap. 古事記, Kojiki) – spisane w 712 roku przez Ō no Yasumaro (jap. 太安万侶, Ō no Yasumaro) na rozkaz cesarzowej Gemmei dzieło, mające stanowić oficjalną historię Japonii. Składa się z trzech zwojów:
    Grób Wiesława Kotańskiego i jego syna Marka na wojskowych Powązkach

    Wiesław Roman Kotański (ur. 7 kwietnia 1915, zm. 8 sierpnia 2005) – japonista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Twórca i nestor polskiej japonistyki.

    Jego synem był Marek Kotański, twórca Monaru.

    Instytut Wschodni w Warszawie (III 1926 - IX 1939) – polska instytucja naukowa z siedzibą w Warszawie (w niezachowanym Pałacu Teppera przy ulicy Miodowej 7). Jeden z pierwszych na świecie ośrodków badań sowietologicznych, kluczowy element organizacyjny struktury ruchu prometejskiego.Man’yōshū (jap. 万葉集, Man’yōshū dosł. Dziesięć tysięcy liści) – najstarsza zachowana do naszych czasów antologia poezji japońskiej. Podzielona jest na dwadzieścia nietytułowanych ksiąg, a zawiera ponad 4500 wierszy autorstwa mniej więcej 700 poetów (jakieś 200 wierszy jest anonimowych). Skompilowana została jako przedsięwzięcie prywatne ok. 780 roku przez poetę Ōtomo no Yakamochi, zapewne przy udziale współpracowników.

    Spis treści

  • 1 Życiorys
  • 2 Publikacje
  • 2.1 Publikacje książkowe
  • 2.2 Artykuły
  • 2.3 Przekłady
  • 3 Przypisy
  • 4 Bibliografia


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Orientalistyka – nauka o kulturach orientalnych: językach, literaturze, sztuce, historii, społeczeństwie, życiu codziennym i obyczajach, polityce, religii, filozofii itp. Na ogół przyjmuje się, że odnosi się do kultur (ludów, cywilizacji) Orientu, czyli Azji, Bliskiego Wschodu, Maghrebu, ale często w obręb jej zainteresowania włącza się także kultury obszaru Sahelu i tzw. Czarnej Afryki, a w interpretacjach skrajnych (np. francuska, zob. INALCO) także kultury Oceanii, a nawet Europy Środkowo-Wschodniej.
    Monar – zintegrowany system przeciwdziałania narkomanii, bezdomności i zagrożeniom społecznym oraz niesienia szeroko rozumianej pomocy osobom pozostającym w trudnej sytuacji życiowej – samotnym, chorym na AIDS, skrzywdzonym przez los. Monar to apolityczna organizacja pozarządowa, stowarzyszenie, zarejestrowane w 1981 r. i działające na terenie całej Polski. Monar jest jedną z największych tego rodzaju organizacji na świecie. Udziela pomocy rocznie ponad 20 tysiącom osób w 135 placówkach różnego typu.
    Rocznik Orientalistyczny (dawn. Oryentalistyczny lub Orjentalistyczny) – polskie pismo naukowe wydawane od 1915 roku. Dwie części pierwszego tomu ukazały się w Krakowie w latach 1915 i 1918 staraniem prof. Andrzeja Gawrońskiego. Tomy od 2 do 24 były wydawane w przedwojennym Lwowie przez Instytut Orjentalistyczny w latach 1925-1939. Po zakończeniu II wojny światowej i odebraniu państwu polskiemu wschodnich województw wraz z Lwowem rocznik został wznowiony w 1949 roku i do 1952 r. ukazywał się w Krakowie (tomy 15-17). W 1954 r. został przeniesiony do Warszawy, gdzie wychodzi do dziś. Jego obecnym wydawcą jest Komitet Nauk Orientalistycznych PAN.
    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.
    Dziesięć tysięcy liści. Antologia literatury japońskiej – książka autorstwa Wiesława Kotańskiego, wydana w 1961 roku przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Oprócz wstępu, dającego zarys historii literatury japońskiej (str. 5-42), antologia ta zawiera polskie przekłady fragmentów najbardziej reprezentatywnych utworów klasycznej literatury japońskiej, zarówno poezji, jak i prozy, powstałych między VIII a XIV wiekiem. Każde tłumaczenie poprzedzone jest krótkim omówieniem utworu i zaopatrzone w przypisy.
    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.069 sek.