• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wierzbanowska Góra

    Przeczytaj także...
    Wierzbanowska Przełęcz – położona na wysokości 596 m n.p.m. przełęcz w Beskidzie Wyspowym pomiędzy Wierzbanowską Górą (778 m), a Ciecieniem (829 m). Istnieją tutaj zasadnicze rozbieżności co do definicji tej przełęczy. Dawniej topografowie nazywali Wierzbanowską Przełęczą przełęcz pomiędzy Wierzbanowską Górą, a Pasmem Lubomira i Łysiny (obecnie jest to Przełęcz Jaworzyce).Beskid Wyspowy (513.49) – część Beskidów Zachodnich położona pomiędzy doliną Raby a Kotliną Sądecką. Charakterystyczną cechą tego regionu południowej Polski jest występowanie odosobnionych, pojedynczych szczytów, od czego pochodzi jego nazwa. Najwyższym szczytem jest Mogielica (1170 m).
    Przełęcz Wielki Drogi – znajdująca się na wysokości 569 m n.p.m. przełęcz w Beskidzie Wyspowym pomiędzy Wierzbanowską Górą (770 m), a niewybitnym szczytem Szklarnia (586 m). Przez przełęcz biegnie droga wojewódzka nr 964. Południowo-wschodnie zbocza pod przełęczą opadają do wsi Kasina Wielka, po przeciwnej stronie do wsi Wierzbanowa i Przenosza. W rejonie przełęczy i od strony Kasiny Wielkiej las dochodzi do samej drogi, ograniczając widoki, od północnej strony pola uprawne odsłaniają widoki. Szczególnie dobrze widać stąd pobliski Ciecień, Pieninki Skrzydlańskie i leżącą w kotlinie Skrzydlną. Na dalszym planie widoczna jest Kostrza, Kamionna i zarys Pasma Łososińskiego. Na przełęczy skrzyżowanie szlaków turystycznych.
    Kapliczka na Wierzbanowskiej Górze

    Wierzbanowska Góra – szczyt Beskidu Wyspowego znajdujący się między Przełęczą Jaworzyce oddzielającą go od Lubomira (904 m) a Przełęczą Wielkie Drogi (569 m) oddzielająca go od niskiego wzniesienia Szklarnia (586 m). Od sąsiadującego na północ pasma Ciecienia (829 m) oddzielony jest głęboką Wierzbanowską Przełęczą (596 m). Na mapie Geoportalu Wierzbanowska Góra ma wysokość 770 m, na turystycznej mapie Compass 778 m.

    Gorce (513.52) – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa "Gorce" związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która by mogła oznaczać niskie góry.Skrzydlna – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Dobra. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

    Góra ma charakter wydłużonego grzbietu z kilkoma wierzchołkami. Spływające z niej potoki zasilają Kasiniankę, Kobielnik i Stradomkę. Wznosi się ponad miejscowościami: Kasina Wielka, Kobielnik, Przenosza i Skrzydlna. Dzięki istnieniu w partiach wierzchołkowych otwartych przestrzeni pól uprawnych i polan posiada duże walory krajobrazowe. Z głównego wierzchołka ładne widoki na Lubogoszcz, Szczebel i Luboń Wielki, ze zboczy wschodnich Pasmo Łososińskie, Łopień, Śnieżnicę, Ćwilin, Jasień, Ogorzałą, płaski grzbiet Gorców oraz Lubogoszcz na pierwszym planie.

    Stradomka – rzeka będąca prawobrzeżnym dopływem Raby, do której wpada na jej 40,8 kilometrze biegu. Najdalsze źródła Stradomki znajdują się w Beskidzie Wyspowym, na północnych stokach Śnieżnicy. Rzeka płynie następnie w ogólnym kierunku północnym przez Pogórze Wiśnickie, a jej całkowita długość wynosi ponad 40 km. Większymi dopływami są: Sawka, Tarnawka, Potok Sanecki i Polanka (wszystkie prawobrzeżne). W górnej części swojego biegu ma charakter rzeki górskiej. Jej średni spadek wynosi 1,2%, co jest dużą wartością. Powierzchnia całej zlewni Stradomki wynosi 361,8 km².Kasinianka – potok, prawy dopływ Raby. Czasami bywa nieprawidłowo nazywana Kasinką lub Kasińczanką. Cała zlewnia Kasinianki znajduje się na obszarze Beskidu Wyspowego. Ma źródła pod zachodnimi stokami Przełęczy Gruszowiec, na wysokości około 650 m n.p.m. Spływa z nich w zachodnim kierunku pomiędzy Śnieżnicą a Ćwilinem, a następnie w północnym kierunku pomiędzy Śnieżnicą i Lubogoszczem. W Kasinie Wielkiej zmienia kierunek znów na zachodni przepływając doliną pomiędzy Lubogoszczem a Wierzbanowską Górą, Lubomirem i Kiczorą . W Kasince Małej na wysokości około 360 m n.p.m. uchodzi do Raby, w miejscu o współrzędnych 49°42′27″N 20°01′55″E/49,707500 20,031944.

    Piesze szlaki turystyczne[]

    szlak turystyczny czerwony czerwony: MyślenicePasmo Lubomira i Łysiny – Przełęcz Jaworzyce – Wierzbanowska Góra – Kasina Wielka. Czas przejścia całej trasy ok. 8.15 godz (w drugą stronę 7 h)

    Przypisy

    1. Geoportal. [dostęp 2010-07-15].
    2. Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
    3. Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Część zachodnia. W-wa. Kraków: Wyd. PTTK „Kraj”, 1986. ISBN 83-7005-104-9.
    Panorama z Kasiny Wielkiej
    Panorama z Kasiny Wielkiej
    Pasmo Łososińskie – grzbiet górski w Beskidzie Wyspowym o przebiegu równoleżnikowym, rozciągający się między Łososiną Górną koło Limanowej a Jeziorem Rożnowskim.Ogorzała – szczyt w Beskidzie Wyspowym, znajdujący się w bocznym grzbiecie odchodzącym na północny zachód od Kiczory (Kobylicy). Ma wysokość 806 m n.p.m. i wraz z Ostrą (780 m n.p.m.) tworzą samotny, typowy dla Beskidu Wyspowego masyw, oddzielony od innych wzniesień głębokimi przełęczami i polami uprawnymi. Oba te szczyty najbliżej sąsiadują z Ćwilinem i Czarnym Działem, oddzielone od nich głęboką doliną potoku Łostówka. Od Kiczory i Dziurczaka oddziela je dolina potoku Łętówka



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lubomir (904 m) – szczyt w Paśmie Lubomira i Łysiny. Nazwa szczytu pochodzi od nazwiska księcia Kazimierza Lubomirskiego. Nadano ją w 1932 w uznaniu jego zasług (w 1922 ofiarował domek myśliwski i 10 ha lasu na szczycie zwanym wówczas Łysiną pod budowę obserwatorium astronomicznego).
    Przełęcz Jaworzyce – przełęcz znajdująca się pomiędzy Wierzbanowską Górą (778 m n.p.m.), a Lubomirem (904 m n.p.m.) w Paśmie Lubomira i Łysiny. Według autorów niektórych przewodników turystycznych jest to równocześnie przełęcz pomiędzy Beskidem Wyspowym (do którego należy Wierzbanowska Góra), a Beskidem Makowskim, do którego należy Pasmo Lubomira i Łysiny. Jednak według uznanej powszechnie regionalizacji fizycznogeograficznej Karpat opracowanej przez Jerzego Kondrackiego całe Pasmo Lubomira i Łysiny należy do Beskidu Wyspowego, przełęcz ta jest więc jego wewnętrzną przełęczą. Istnieją też zasadnicze różnice w nazewnictwie. Dawniej Przełęcz Jaworzyce nazywana była Wierzbanowską Przełęczą, obecnie nazwę tę nosi inna przełęcz (pomiędzy Wierzbanowską Górą a Cietniem).
    Luboń Wielki (1022 m n.p.m.) – najwybitniejszy szczyt górski w Beskidzie Wyspowym, nazywany przez miejscowych Biernatką.
    Andrzej Matuszczyk (ur. 1944 w Krakowie) – polski działacz turystyczny, autor licznych przewodników po Beskidach (46 pozycji) oraz map turystycznych (25 tytułów).
    Szklarnia (586 m) – niewielkie wzniesienie w Beskidzie Wyspowym. Znajduje się pomiędzy Przełęczą Wielkie Drogi oddzielającą go od Wierzbanowskiej Góry (770 m) a Dzielcem (650 m). Wznosi się nad miejscowościami Kasina Wielka i Przenosza. Wierzchołek Szklarni jest zalesiony, ale dolne części stoków południowych i północnych są bezleśne, zajęte przez pola uprawne tych miejscowości. Po zachodniej stronie Szklarni, przez przełęcz Wielkie Drogi poprowadzono drogę wojewódzką nr 964, po stronie wschodniej odchodzącą od niej lokalną drogę do Skrzydlnej.
    Jasień (1052 m n.p.m.) – trzeci co do wysokości szczyt w Beskidzie Wyspowym (po Mogielicy i po Ćwilinie). Wznosi się ponad miejscowościami: Półrzeczki, Szczawa, Lubomierz i Łętowe.
    Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.