• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wientian



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Międzynarodowy alfabet fonetyczny, MAF (ang. International Phonetic Alphabet, IPA; fr. Alphabet phonétique international, API) – alfabet fonetyczny, system transkrypcji fonetycznej przyjęty przez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne jako ujednolicony sposób przedstawiania głosek wszystkich języków. Składają się na niego zarówno symbole alfabetyczne jak i symbole niealfabetyczne oraz ok. 30 znaków diakrytycznych.Szwa – w językoznawstwie, zwłaszcza w fonetyce i fonologii, określenie samogłoski średnio centralnej (zaokrąglonej lub niezaokrąglonej) znajdującej się w środku diagramu samogłoskowego, oznaczaną w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem ə lub inną samogłoską bliską tej pozycji. Dla przykładu w języku angielskim litera a w wyrazie about jest wymawiana przez szwę. W języku angielskim szwa występuje głównie w sylabach nieakcentowanych, ale w innych językach może pojawiać się częściej w sylabach akcentowanych. W polszczyźnie standardowej szwa nie występuje w ogóle. Można ją spotkać tylko w niektórych dialektach lokalnych.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. geohive 2015 ↓.
    2. SEAlang Library 2014 ↓.
    3. Ring i Salkin 1996 ↓, s. 851.
    4. Klimat: Wientian. climate-data.org. [dostęp 2015-11-10].
    5. Stuart-Fox 2008 ↓, s. 366.
    6. Ring i Salkin 1996 ↓, s. 852.
    7. Ring i Salkin 1996 ↓, s. 853.
    8. Smith 2015 ↓.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Climate.data.org (ang.). [dostęp 2014-05-09].
  • geohive: Laos – population statistics (ang.). GeoHive, 2015. [dostęp 2015-12-05].Sprawdź autora:1.
  • SEAlang Library Lao (ang.). SEALANG Projects. [dostęp 2014-05-09].
  • Mark Smith: Overland travel to Laos (ang.). The Man in Seat Sixty-One, 2015. [dostęp 2015-12-05].
  • Martin Stuart-Fox: Historical Dictionary of Laos. Wyd. III. Scarecrow Press, 2008. ISBN 978-0-8108-6411-5. (ang.)
  • Trudy Ring, Robert M. Salkin: International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania. T. 5. Taylor & Francis, 1996. ISBN 978-1-884964-04-6. (ang.)
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Zdjęcia z Wientianu
  • Zdjęcia z Wientianu – 2
  • Azja Południowo-Wschodnia – nazwa stosowana dla określenia regionu Azji obejmującego Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Obejmuje on zatem następujące państwa: Mjanma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Singapur, Indonezja, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny. Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004).Spółgłoska nosowa miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [ŋ].


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mon, Monowie (język birmański: mùn lù mjóʊ; język tajski:มอญ) – grupa etniczna zamieszkująca obecnie zwłaszcza birmański stan Szan oraz wzdłuż południowego odcinka granicy birmańsko-tajlandzkiej. Posługują się językiem mon z rodziny austroazjatyckiej. Odegrali w przeszłości ważną rolę kulturową, przyczyniając się do rozprzestrzenienia cejlońskiego buddyzmu therawada w Azji Południowo-Wschodniej. Stworzyli konfederację państw-miast na terenie dzisiejszej Tajlandii, określaną zbiorczo mianem królestwa Dwarawati. Po upadku księstw mońskich w Tajlandii wschodnie grupy Monów uległy asymilacji, utraciły swój język na rzecz języka tajskiego. Monowie zachodni (dzisiejsza Mjanma) zaadoptowali południowo-indyjskie pismo pallawa i zmodyfikowali je przystosowując do własnego języka. Z dawnego pisma mon wywodzi się współczesne pismo birmańskie, powstałe po upadku mońskiego królestwa Thaton w XI wieku.
    Szmaragdowy Budda język tajski: พระแก้วมรกต - Phra Kaew Morakot, oficjalna nazwa: พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร - Phra Phuttha Maha Mani Ratana Patimakhon – narodowy skarb Tajlandii, figurka o wysokości 45 cm, przedstawiająca siedzącego Buddę przechowywana w świątyni Wat Phra Kaew w Bangkoku. Wbrew potocznej nazwie, nie jest zrobiona ze szmaragdów, tylko z zielonego jadeitu, w złotych szatach.
    Port lotniczy Wientian-Wattay (IATA: VTE, ICAO: VLVT) – międzynarodowy port lotniczy położony 3 km od Wientian. Jest największym portem lotniczym w Laosie.
    Pathet Lao (lao. ປະເທດລາວ, Kraj Laotańczyków) – komunistyczny i nacjonalistyczny laotański ruch polityczny. Został ukształtowany w połowie XX wieku i ostatecznie w 1975 roku przejął pełnię władzy w Laosie po wojnie domowej (1953–1975), proklamując w kraju Laotańską Republikę Ludowo–Demokratyczną. Od początku swojej działalności związany był z komunistami wietnamskimi, a także zaopatrywany i zorganizowany przez Demokratyczną Republikę Wietnamu. Po zdobyciu przez komunistów władzy w Laosie nazwa Pathet Lao została zarzucona.
    Szanowie, (język szan Tai, ang. Shan) - grupa etniczna posługująca się językiem szan należącym do rodziny języków dajskich, blisko spokrewnionym z językiem tajskim. Zamieszkują głównie stan Shan w Mjanmie oraz przyległe tereny innych stanów birmańskich i przygraniczne obszary Tajlandii i Chin.
    Język laotański (ພາສາລາວ phaasaa laao) - język z grupy języków tajskich z rodziny taj-kadajskiej, używany przez ok. 5 mln Laotańczyków, blisko spokrewniony z językiem tajskim. Posiada status języka urzędowego w Laosie.
    Wientian (lao. ວຽງຈັນ) – prefektura w Laosie, znajdująca się w północno-zachodniej części kraju. Graniczy z Tajlandią.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.